Buffet Froid (1979)

Het is ook niet een heel toegangelijke film door de minimalistische opzet. Ik kon wel redelijk van dat droge genieten, maar kan me voorstellen dat talloze bij dit soort films afhaken.

Surrealistische film die met de minuut vreemder wordt doordat alle personages exact het tegenovergestelde zeggen en doen dan wat je zou verwachten.

Wat nu juist de bedoeling van de film is weet ik niet precies, maar ik vind het wel goed doordat het juist iets helemaal anders is dan het conventionele.

Prima rol van Depardieu.

Bertrand Blier dient een koud en uiterst absurd buffet op.

Het vergt een stevige draai aan de knop om in de opgediende humor te stappen en dat lukt wel af en toe omwille van de onverwachte en tegenstrijdige toestanden en dialogen, maar over de ganse lengte van de film is het recept toch al te complexe.

Eigenlijk zijn een jonge Depardieu, Bernard Blier (vooral) en Jean Carmet geknipt voor dergelijke rollen.

Eigenaardig, maar af en toe moest ik denken aan zekere films van Fassbinder, films waarin dezelfde, vaak grappige, koele onberekenbaarheid het bijzonderste kenmerk is.

Absurde misdaadkomedie; er zit niet echt een verhaal in. Het is een opeenvolging van bizarre en absurde situaties die aan elkaar gerijgd worden. Dat wordt snel duidelijk in de sterke openingsscène met Michel Serrault. Zowel Alphonse, de politieinspecteur als de killer zijn immorele gevoelloze personages, gespeeld door het sterke trio Depardieu-Blier en Carmet. Onverschilligheid voor de dood van een ander lijkt de bovenhand te krijgen als motief. Een vergelijkbare film vond ik After Hours van Scorsese, waar ook daar een personage van alles meemaakt in een kort tijdsbestek. Bertrand Blier (zoon van) is geen regisseur die voor iedereen bestemd is. Ook hier is het niet zo evident maar de lawine aan absurde situaties is wel aangenaam om volgen tot het einde waarbij de cirkel rond is.

Redelijke film over een man die in het metrostation een andere man ontmoet die hij later dood aantreft. Absurde situaties, eigenaardige personages en bizarre dialogen. Origineel vanwege het onverwachte (het verloop laat zich dan ook niet bepaald gemakkelijk voorspellen). Echter wist het me als geheel niet helemaal mee te krijgen.

Wat een bizarre film haha. Kent als satire op de kille moderniteit nog wel een aantal aardige ideeën, maar als geheel was dit toch iets teveel van het goede.

Productioneel overigens dik in orde, met mooie shots, fijne locaties en een prima cast. Carole Bouquet deed me onmiddellijk aan James Bond denken.