Shirley Valentine (1989)

Redelijke film over een Britse huisvrouw van middelbare leeftijd die de kans krijgt om op vakantie naar Griekenland te gaan. Het hoofdpersonage komt goed uit de verf en Pauline Collins is prima gecast. Het doorbreken van de vierde muur gaat soms wat vervelen en de humor is wat aan de belegen kant, maar verder is het wel een leuke film.

Een aardige film met een iets voorspelbaar verhaal wat in de werkelijkheid zou kunnen plaatsvinden, ware het niet dat we vaker onze doelen niet na streven en helaas dat ook vaak niet durven, "wat zouden anderen daar wel eens van kunnen denken".

Dus leven we vaak het leven van een ander i.p.v. ons eigen leven! ☹️

Shirley Valentine (Pauline Collins) is een verveelde huisvrouw. Ze doorbreekt niet alleen de 'vierde wand'; ze praat daadwerkelijk tegen de muur. Haar man Joe is kil geworden en leeft volgens een vast stramien, en van haar oude vrienden is er niet veel meer over. Ze zijn alleen achtergebleven nadat hun zoon Brian – een dichter zonder geld – en dochter Millandra het huis uit zijn gegaan. Haar vriendin Jane, een gescheiden feministe, wint twee vliegtickets naar Griekenland en neemt Shirley mee.

Op school droomde ze ervan stewardess te worden, maar ze werd voortdurend ontmoedigd door de directrice. Ze werd een rebel en was jaloers op haar rivale Marjorie Majors, het brave meisje van de klas. Als volwassenen komen ze elkaar weer tegen, wat leidt tot verrassende onthullingen. Ze heeft ruzie met Joe en haar dochter. Eenmaal in het vliegtuig laat Jane haar in de steek voor een man. Ze ontmoet Costas (Tom Conti), de eigenaar van een lokale bar. (dikke deugniet )

De film is gebaseerd op een toneelstuk voor één actrice, en draait dan ook volledig om die ene vrouw. Alles rust op de schouders van Pauline Collins, en ze zet een geweldige prestatie neer. Ze eist het scherm op; ze is charmant, grappig en een vrouw van vlees en bloed. Sommige bijfiguren zijn wat karikaturaal. Er zijn een paar momenten die op de lachspieren werken, maar bovenal is het de menselijkheid van Pauline Collins die de film doet stralen.

Een mooie film met een mooie thuiskomer voldoende, een 7+!