Dinner for Schmucks (2010)

Jammer dat het pas tegen het einde aan interessant wordt. Daarvoor is het allemaal té flauw. Zeker ook het overbodige eerste half uur.

Verschrikkelijke formulefilm met dito Paul Rudd. Wat is en blijft die man een hark. Carell zet wel weer een leuk typetje neer, maar ik kon meer gniffelen om Jemaine Clement (Eagle vs Shark, ahuh?). Verder wordt het veel te herkenbare riedeltje van dit soort komediefilms van begin tot eind afgespeeld, zonder een cliché te missen. Dat einde ook weer Moralistisch gekut. Deze had ik ilever overgeslagen.

Ik heb de film gister gezien, en ik vreesde het ergste met al die negatieve reacties. Maar de film viel mij 100% mee.

De film komt vrij traag op gang maar als Carrel eenmaal los in dan dan zijn er geen grenzen meer. Van de ene bizare situatie naar de andere. De humor moet je liggen, maar als je het kan waarderen zit je echt naar een topper binnen het komedie genre te kijken.

Er zit ook echt een lekker sfeertje in don't worry be happy, zo kwam het een beetje over. Natuurlijk zitten er een aantal fouten in de film, maar dat neemt niet weg dat ik af en toe dubbel heb gelegen van het lachen, evenals het publiek. Ik zat ook bijna constant met een glimlach op mijn gezicht, echt een heerlijke film waarmee je even al je zorgen kan vergeten en gewoon lekker ontspannen genieten.

Ik moet wel zeggen als Carrel er niet is zakt de film in, want het is echt een one man shows, het is Carrels film en dat zie je. Ik heb echt een zwak voor die man wat kan hij acteren zeg. De film vond ik persoonlijk ook leuker als zijn vorige Date Night, maar ja dat is persoonlijk. Dat is ook meteen het lastige van een komedie je kan hem niet in een hokje stoppen omdat iedereen andere humor heeft, voor mij is deze film in ieder geval geslaagd, 4 sterren voor nu.

Een leuke verrassing deze film, dat het vooral moet hebben van het frisse spel van de cast en de vele gekke personages die de film sieren.

Moet wel zeggen dat Rudd enigszins tegen, opzicht niet slecht geacteerd. Maar meer een saai rolletje waar de humor niet vandaan hoeft te komen.

Dat komt echt allemaal van Carell, die hier behoorlijk in vorm is. Gelukkig weinig gekkenbekken trekkerij en een behoorlijk idioot personage, erg leuk wat hij allemaal met die muizen doet(leuke intro en outro van de film). Soms gaat het net even over de rand van irritantheid, maar nergens ergerde ik me echt. Iets wat ik niet vaak heb met Carell.

De film heeft wel een behoorlijke dosis humor en bevat echt lekker knotsgekke situaties. Helaas is de "Dinner for Schmucks" wel erg laat, maar dan heb je ook wat. Geweldige domme personages lopen er rond. Met een bijzondere notering voor Galifianakis, mijn god wat is deze man onnozel en grappig. Echt de beste rol van de hele film en die combinatie met Carell is bijzonder goed geslaagd Verder heb ik ook in een deuk gelegen van die negerin die met dode dieren kan praten. Te idioot voor woorden wat er allemaal gebeurd.

Wel weer jammer van dat cliché einde van Rudd met dat vrouwtje, wat ik overigens een ontzettend irritant personage vond. Clichétrutje!

Al met al een zeer geslaagde komedie, met lekker veel idiote personages, situaties en een leuk uitgangspunt. Op een klein aantal puntjes na valt er weinig op aan te merken.

3,5*

Steve Carell .

Ik zou mezelf absoluut een groot fan van deze man noemen, wát een kop en wat een delivery, dat zie ik niemand op dit moment doen in hollywood. Hij weet van de kleinste dingen iets debiels, droogs en hilarisch te maken. Stond garant voor flink wat gelach.

Het idee is te absurd voor woorden, maar zorgt er uiteraard wel voor dat je met de meest bijzondere en idiote figuren opgescheept zal worden, Carell steekt er bovenuit maar ook Galifianakis was hilarisch! Paul Rudd weet als wederhelft wat rust te brengen, het biedt de ruimte aan die nodig is en dat pakt fantastisch uit. Hij moet niet de funny-guy uit gaan hangen, die rol was al aan iemand toevertrouwd.

Wat mij betreft z'n leukste filmrol tot nu toe, hij vult het precies in zoals ik het verwacht had. Hoogst vermakelijk dankzij de droge humor, valt dan ook zeker aan te raden.

leuke komedie die ik in tegenstelling tot vele andere eigenlijk helemaal niet zo langzaam op gang vond komen, het hoogtepunt vond ik echter wel het etentje, bij die battle tussen Zach Galifianakis en steve carell heb ik echt 10 minuten in een scheur gelegen.

al met al bovengemiddeld vermaak

Vrijdag deze film in de bioscoop gezien, ik verwachte een aardig volle zaal(aangezien deze film nieuw was in de bioscoop), maar de zaal was maar voor zo'n 25% bezet. Toch opmerkelijk.

De film begon wat apart met de muisjes, ik wist niet wat ik moest verwachten, maar ook al was er nog geen grap gemaakt, de muisjes maakte me al erg melig. De scene daarna op het kantoor deed me aan een compleet ander type film denken, waardoor de meligheid al minderde. Op dit moment dacht ik ook echt dat dit niet zo'n flauwe-droge-humor-film zou worden.

Maar hoe verder de film vorderde hoe leuker hij werd. Toch bevatte deze film een grote hoeveelheid humor. Ik vind dat dit toch wel zijn leukste rol in een film was.

Goed vermaakt tijdens deze film, echt een aanrader om te zien, in tegenstelling tot wat veel mensen hier zeggen.

Ik ben positief verrast door deze film, ik verwachtte een standaard flauwe film, maar ik vond hem echt heel geestig. De film wordt gedragen door de geweldige Steve Carrel, al vind ik Paul Rudd ook altijd wel leuk. Het concept is erg geestig, en een goed excuus om een paar mafkezen in beeld te brengen. En met de sterke casting hebben ze gewoon goed uitgepakt, want ook Zach Galifianakis is briljant weer. Maar ik lach ook dubbel om Jemaine Clement, bekend van Flight of The Conchords en David Williams van Little Brittain. Enige minpunt is Is de dramatische cliché speech op het eind, cliché mag best in dit soort films, maar dit was echt niet nodig

Ik ben erg positief voor nu, 4*

Vandaag met goede verwachtingen de bios ingelopen en aangenaam verrast door deze film op de meeste punten. Wat jammer was dat het etentje (waar de titel van de film aan gewijd is) slechts een klein gedeelte van de film bevat. De opbouw hierna toe vond ik vrij langdradig en had wat vlotter gemogen.

Je kijkt naar een comedy en je verwacht dat deze ook wat vlotter verloopt.

Als we praten over comedy dan praten we over Carell, want deze man zet een hele grappige rol neer. De kracht van deze acteur is dat hij zijn personage niet te overdreven neerzet in deze film waardoor het leuker wordt om hem samen met Tim van de ene in de andere rare situatie te zien rollen Rare personages zijn er overigens zat vooral op het diner natuurlijk Helaas komen deze niet allemaal even goed uit de verf. Ook een leuke bijrol van Dunham in de film waar helaas ook meer mee gedaan kon worden. Zijn optreden in de film viel een beetje tegen. Evenals dat deze film de cliche's van relatiethema's (break up to eventually make up) wederom gebruikt. Kan er in die comedy's nou nooit eens iets anders verzonnen worden?!?

Gelukkig wordt hier minimaal de aandacht aan besteed, en is het maar een bijzaak wat maar goed is ook omdat de vriendin van Tim scheitirritant was en over alles zat te zeiken

Het doet verder niet veel af aan de ervaring van de rest van de film.

3,5 sterren voor het geheel. Met een kortere speelduur, bepaalde cliche's die ontweken werden en meer speeltijd op het diner zelf (wat absoluut het hoogtepunt vormde van de film) had deze film hoger gescoord. Maar alsnog is deze prent bijzonder vermakelijk, zeker in verhouding tot de meeste comedy's die de laatste tijd uitgekomen zijn.

Dinner for Schmucks, een typisch gevalletje 'zet een paar succesvolle komedie-acteurs bij elkaar en ga maar rustig in een hoekje zitten wachten, het wordt vanzelf grappig'. Het resultaat is echter alles behalve grappig. Dinner for Schmucks is een vervelende film, waarbij lachsalvo's moeten worden ingeruild voor plaatsvervangende schaamte, zelden zie je zoveel kansen die compleet worden verspild. Dan kun je nog een Galifianakis of Carrel aan boord van je project hebben, met een waardeloos script kom je dan nog steeds niet echt ver.

Het script is namelijk één grote warboel en zit vol met erg geforceerde en vergezochte wendingen, die het geheel zogenaamd komisch moesten maken. Maar grappig wordt het zelden. Het hele gedoe rond aardappelzak Rudd, zijn vriendin en John de Mol-baas wil maar niet boeien, maar ook zodra de 'komische' personages als die kunstenaar, de Zwitserse zakenman, de minnares of die tafel vol idioten in beeld komen, blijft het aantal geslaagde grappen op een nulpunt steken. Het is enkel tenenkrommend slecht getimed of de grappen zijn akelig voorspelbaar. Enkel Carrel is met zijn voorkomen en mimiek een aantal keer goed voor een grote glimlach, maar daar blijft het dan ook bij.

1,5 sterren.

Een beetje een treurige film. Met zo'n opzet had je een zeer leuke film kunnen hebben, maar Dinner for Schmucks pakt het echt totaal verkeerd aan. In plaats dat de aandacht wordt gevestigd op het diner met de idioten krijgen we veel vervelende scènes waar de 'vriendschap' tussen droogkloot Rudd en Carrell vorm krijgt. Een typische Amerikaanse aanpak op een leuk gegeven. Emotie voor op recht toe recht aan komedie. Acceptabel in een drama, maar niet in een komedie waar een hoop komisch talent aan heeft meegewerkt. Erg jammer alweer. Het origineel zal stukken beter zijn.

1,5*

Gemiste kans.

Carrell is leuk, zonder twijfel. Z'n Brick maniertjes komen weer naar boven en dan is hij op z'n best. Daarnaast is ook z'n hobby geweldig, op een zowel grappige als charmante manier. Verder wordt de cast leuk aangevuld met Jemaine Clement (dus toch Eagle vs Shark) en Zach Galifianakis.

De rest doet het jammer genoeg wat minder goed, Rudd voorop. Erg flauw acteurtje dat, ook mede door de grillen van de film, nergens weet te overtuigen.

Probleem is dat de film zelf nooit echt leuk wil worden. Roach lijkt niet te durven vertrouwen op z'n acteurs om humoristisch te zijn, en komt dan met typische overdreven situatiehumor (het etentje met de Zwitsers en de fake echtgenote als toppunt) die gewoon erg vervelend is. Het immer groter wordende kluwen van misverstanden is gewoon vervelend en onleuk. Gooi daar het erg melige einde bij en de film schiet zichzelf gewoon in de voet.

Jammer, want het uitgangspunt is geweldig en ook Carrell is goed op dreef. Dat zou meer dan voldoende moeten zijn voor een fijn filmpje, jammer genoeg wil Roach er teveel een beproefd formulewerkje van maken.

2.0*

Deze gisteren in Antwerpen gaan zien.

Erg leuke film!
Het idee van de "muizenman" en het diner waarbij iedereen een idioot mee moet nemen vond ik goed bedacht en ook behoorlijk sterk uitgewerkt, zeker voor een Hollywoodproductie.

Rudd is aardig op dreef, maar feitelijk de aangever voor Carell, die hier een werkelijk sterk komische rol neer zet.
Eigenlijk ben ik totaal geen liefhebber van hem, maar in deze film vind ik hem geweldig op dreef.

Hilarische scene's worden afgewisseld met genante momenten, met als hoogte punt de daadwerkelijke dinerscene, met de blinde schermer, die het licht denkt uit te doen en zegt: "Welcome to my world!" als absolute knaller.

Erg vrolijke, grappige film.

Een acht, ofwel vier sterren.

Dit was een lange zit zeg

Dinner for Schmucks is gewoon geen beste film. Waarom moet een simpele komedie als deze trouwens in hemelsnaam 2 uur duren? Het was regelmatig gewoon saai. Had er effe een half uur tussenuit geknipt zeg. Het was ook lang wachten totdat het ''Dinner for Schmucks'' gedeelte zelf eens begon. Dat einde was nog wel enigzins geinig, zonder dat het hilarisch werd. Ik heb eigenlijk niet 1x echt hoeven te lachen. Het absolute einde was ook weer super voorspelbaar en oninteressant.

Gelukkig kent de film dankzij Carell en Galifianakis nog wel 2 aardige acteurs die in een komedie het niveau wat kunnen opkrikken. Leuke bijrol van die laatstgenoemde. Carell was wel te pruimen, maar zoals altijd kan ik niet in een deuk liggen om hem. Een grappige kop maakt je niet meteen ook altijd een grappige acteur he.

Verder had je ook nog Paul Rudd in de hoofdrol, maar hij paste helemaal niet in deze film met zijn zouteloze uitstraling en gedrag.

Ruim onvoldoende. 2*

Ja, vrij beroerd, dit. De absurd bedoelde humor werkt echt voor geen meter. Waar is Will Ferrell als je hem nodig hebt?

Heel kleine, miniscule 2 sterretjes.

Jammer dit.

Het was allemaal net niet grappig genoeg en anders was het te geforceerd bedoeld.

Overdreven typetjes in pijnlijke situaties, het had grappig kunnen zijn als ze niet de standaard komedie lijn erin hebben gehouden maar vooral het verhaaltje van de man met het perfectie leventje komt iemand tegen en alles gaat fout en op het einde komt het weer goed.

Paul Rudd had eigenlijk geen toegevoegde waarde hierin, Carrel deed het weer goed maar jammer genoeg valt het script weer tegen.

Hier en daar een beetje kunnen lachen and that's it.

2

Wel aardig, maar toch ook wel één van de mindere komedies. Steve Carell speelt het irritante personage Barry zo goed, dat ik me er gewoon aan begon te irriteren. Je ziet het ook eigenlijk al gelijk aan die irritante kop van hem op de poster. Paul Rudd is op zich wel okee, maar het zijn weer de bijrollen die het geheel leuk (genoeg) maken. Zach Galifianakis en de voor mij onbekende Jemaine Clement zijn bij uitstek het grappist. Verder nog wel wat hele lachwekkende schmucks tijdens het dinner, maar dat is pas helemaal aan het einde. Voldoende geslaagde momenten voor een redelijk leuke komedie.

3,0*

Weer geen leuke film maar wel de eerste 5 minuten van de film die echt prachtig waren daarna kun je de film stoppen of je moet een fan van dit soort films zijn. Een onvoldoende een vier dus 2*

Ik had hier niet al te hoge verwachtingen van, maar omdat het filmavond was, hadden we besloten wat meer gevarieerde films te kiezen, en niet alleen horror (Helaas Eline).

Rudd en Carell hebben een vast soort rol en personage dat ze op de automatische piloot (kunnen) spelen. Toch viel het me reuze mee, voornamelijk Carell was een verrassing. Dit is een man die mij normaal nooit echt weet te bekoren, maar ik vond zijn personage in deze film geweldig. Paul Rudd bleef echter onsympathiek overkomen, waardoor Carell de show stal.

De intro wist meteen mijn aandacht al vast te houden, wat ontzettend leuk en schattig met die muisjes. Direct waren we volop aan het 'oh' en 'ahhhh'-en.

Geweldige chemie tussen Rudd en Carell, grote plus, en ook het bizarre personage van Zach Galifianakis is schitterend neergezet. Tim's mooie vriendin Julie (Stephanie Szostak) weet ook leuk maar ietwat vlak personage neer te zetten. Waarom ze telkens nee zei op zijn huwelijksaanzoeken werd mij ook niet duidelijk.

Het verhaal is verder, uiteraard, hartstikke voorspelbaar en de humor is soms een tikkeltje te flauw, maar Carell en Zach tillen de film naar een hoger niveau. De schattige muizendingetjes komen vaak terug en dat is verfrissend en leuk. Steve is de perfecte, rampzalige idioot.

Kwam er vanochtend pas achter dat het Dunham was, met de buikspreekpop. Erg leuke bijrol. Evenals de crazy ass stalker van Tim.

Ja, lekker filmpje.

LOL.....ja en nog steeds als ik terugdenk aan de film terwijl ik dit schrijf!!!

Tja deze heren zijn voor mij momenteel de kampioenen in het triggerhappy maken van mijn lachspieren.

Sinds Bruce A is Steve Carell werkelijk één van mijn idolen voor wat betreft humor acteurs, maar dan wel alleen in films want de humor in series als office kunnen bij niet echt bekoren.

Goed....houd je dus van enigszins gekke bekken en dergelijke is dit een aanrader!

Vond hem eigenlijk het minst grappig. Nee, dan is Kristen Schaal, eveneens uit Flight of the conchords, stukken leuker als assistent van de man die ik, als één van de weigen hier op MM lijkt het, altijd kan waarderen: Paul Rudd. Zach Galifianakis doet het ook prima, maar waar het natuurlijk allemaal echt om draait is Steve Carrell. En die verstaat zijn vak. Vind zijn Frans equivalent uit Le dîner de cons nog net wat beter denk ik, maar echt een eerlijke vergelijking is dat niet want Dinner for schmucks is toch een behoorlijke andere film geworden en bepaald geen een-op-eenremake. En dat is absoluut een verdienste van Jay Roach. Hoe Carrell veinst dat 'ie dood is alleen al is een geweldige toevoeging.

En "It's my wife's favorite finger."

Negeer negatieve comments hierboven, en kijk met een open mind.

*Verrassend leuk, en bij tijd en wijle leuk absurdistisch.*

Ik had een beetje een vreemd voorgevoel gekregen door het lezen van reacties hier,

Goed, het kan niet iedereen zijn 'cup of tea' zijn natuurlijk....

De film beoordeeld:

De intro met alle scenery zette voor mij een beetje de begintoon, waar vertrekken we zeg maar.

Vanaf daar begint het duel tussen filmtechnieken en acteerwerk voor mij.

Filmisch vind ik dat deze prent erg gelikt in elkaar is gezet met mooie beelden, terwijl je van een average komedie niet al te veel kunt verwachten doorgaans.

Daarnaast worden de emotionele aspecten van de hoofdrolspelers ondanks het komedie-genre op de juiste momenten goed neergezet en vertaald in het verhaal.

Kortom, het voegt iets toe aan het plaatje, anders als non informatie die we wel gewend zijn.

Schitterende subtiele humor die zoals gezegd regelmatig tegen het absurdistische aan hikt maakt deze prent compleet.

Carell en Rudd vullen elkaar dan ook zonder meer aan door de nuance in hun doorgaans normale rollen.

Carrell is natuurlijk altijd de joker en Rudd altijd de serious guy..., in comedies dan....

op de een of andere manier vind ik dat de harmonie in hun rollen prima werkt voor deze film.

Wellicht is dat te wijten aan de regie van Roach, die natuurlijk ook al de austin powers films van zijn hand heeft laten komen

Ik was dus een beetje bevooroordeeld, maar het resultaat heeft me geenszins teleurgesteld.

Echt een leuke film die lekker wegkijkt en leuk en vlot in elkaar is gezet.

Biertje of wijntje erbij en het zorgt voor een erg leuke kijkavond.

Goed vermaak, met een lach en een glimlach!

Goed 4*

Aardige komedie. Slechts op een paar momenten echt hilarisch, maar wel heel de film geestig. Steve Carell weer op zijn best en ook Paul Rudd doet het weer heel aardig.

Geen topper, wel een voldoende

3*

Gammele kapstok.

Ondanks dat deze komedie een paar hilarische grappen kent, is het merendeel zo fout dat het niet meer goed wordt. Dat geldt niet alleen voor de humor, maar ook voor het hele verhaal an sich. Het blijkt een gammele kapstok te zijn voor de waterval aan pijnlijk onleuke grappen en het belachelijke liefdesplotje.

Matig.

Matige film.

'Dinner For Schmucks' heeft een prachtige openingsscène, magisch haast. Helaas is de rest van de film vrij het tegenovergestelde. Een standaard komedie over wat juist is en wat niet, vriendschap, misverstanden en een liefde dat op het spel staat. De film heeft personages die uitzonderlijk zijn, maar nooit grappig genoeg om zelfs een side-kick status waard te zijn. Steve Carrell doet zijn eigen ding, maar weet nergens echt het hart van de film te vormen, wat zijn personage ten slechte komt. Het idee is al matig, de uitwerking is slecht.

De misverstanden zijn nooit komisch, eerder irritant, de ontwikkelingen geven geen vermaak en aan het einde van de film vraag je jezelf af of het wel een happy end kan zijn als geen van de personages echt om elkaar lijkt te geven.

De eerste scène is een film op zichzelf. Zonder de anderhalf uur dat komisch poogt te zijn er achter aan was het een dikke 5 waard. Zegt genoeg lijkt me.

2,0

Wat een belachelijke komedie was dit, de humor is van het niveau van een kleuter en ook vaak zeer flauw. Het verhaal sloeg nergens op en de laatste 20 minuten waren zelfs van een zeer bedenkelijk niveau. Paul Rudd deed het nog enigszins aardig maar de rol van Steve Carel sloeg nergens op en hij overdreef enorm waardoor hij eigenlijk nergens grappig was. De meest grappige persoon in deze film was nog Zach Galifianakis. De film heeft ook als groot nadeel dat hij veel te lang duurt. Een flauwe komedie als deze mag nooit langer duren dan 90 minuten.

Nee, deze film deed 't 'm zeker niet. Flauwe humor gemixt met een standaard verhaaltje. Natuurlijk zien we meer van dit soort komedies met standaard verhaaltjes maar dan is de kans wel groot dat er door middel van de humor nog een hoop gered word. In dit geval is dat helaas niet het geval. Je kan voor geen enkel personage sympathie opbrengen en dus zijn alle situaties in de film 'ver van je bed' shows omdat je niet meeleeft met de personages in kwestie. Een gemiste kans.

1,5* waarvan 1* voor de openingsscene die fenomenaal is.

You may say I'm a dreamer, but I'm not

Tjah, Death Race 2 was gedaan en toch nog moest ik een kleine 2 uur zien te overbruggen eer ik naar mijn volgende les kon. Diezelfde gast van mijn klas van wie ik Death Race 2 had, had ook deze Dinner For Schmucks en omdat één van mijn kameraden deze eens aanraadde wou ik hem wel eens zien. Ik heb hem wel in twee stukken moeten zien, er was uiteindelijk te weinig tijd, maar eigenlijk was ik daar niet kwaad om want ik betwijfel of ik het de volledige 2 uur had kunnen uitzitten...

Het begint nochtans allemaal wel leuk. Er worden een nummer van The Beatles gedraaid, The Fool on the Hill, is een leuke opener maar eigenlijk is dat maar één van de weinige gpede punten aan de film. Ik wist niet waar de film over ging, had wel een klein vermoeden als je wat logisch nadenkt over de titel, maar het is gewoon een degoutant uitgangspunt. Ik weet niet waarom maar ik kon me eigenlijk echt niet amuseren met het idee van 'laten we eens mensen uitnodigen om mee te lachen' maar daar kwam dan ook nog eens bij dat de film veel te lang duurt, ontzettend moralistisch is en dat de halft van de grappen totaal niet aankomen. Normaal gezien kan ik wel om met dit soort clichés maar het wordt allemaal zo saai en absoluut niet grappig gebracht. De personages zijn ronduit vervelend, ik wou die Darla echt een draai rond haar oren geven, maar het is vooral een kwestie van vele gemiste kansen. Ik heb het origineel niet gezien, gelukkig maar denk ik, en ik betwijfel of dat er ook ooit van zou komen.

Want als je met een sterrencast zoals in deze film zelfs nog geen glimlach kunt laten verschijnen op mijn mond dan scheelt er toch iets. Het is raar want er zitten wel een groot aantal acteurs in die me vaak wel kunnen bekoren. Vooral de bijrollen zijn goed gevuld maar ontzettend vervelend. Neem nu iemand als Galfianakis. In The Hangover en Due Date is hij erg sterk maar hier wou ik hem gewoon op zijn gezicht slagen. Absoluut niet grappig en bij vlagen zelfs ronduit pijnlijk. Alleen het einde met het gevecht tussen hem en Carell is nog enigszins de moeite. Over Carell gesproken, ik heb hem zelden zo irritant geweten. Nu ben ik sowieso al niet zo'n grote fan van de man in kwestie maar dit is toch echt wel een dieptepunt. Hetzelfde geldt voor Jemaine Clement, die ik anders wel kan waarderen in Flight of the Conchords. De enige die nog enigszins leuk uit de hoek komt is de immer geweldige Chris O'Dowd. Geniaal in The I.T Crowd en al even goed in The Boat That Rocked. Sowieso de beste performance uit heel de film. Dunham was trouwens ook al ontzettend pijnlijk, net zoals zijn gewone shows trouwens.

Bah, ik heb eigenlijk geen zin om hier nog verder woorden aan vuil te maken. De 2 nummers van John Lennon met of zonder overige Beatles zijn een pluspunt (omdat ik een groot Beatles fan ben) maar voor de rest is er maar weinig leuks te beleven. Erg goede cast, ontzettend slechte prestaties. Het einde is dan ook te cliché voor woorden en voor de rest is de film erg vervelend. Misschien beter geknipt tot een film van 80-90 minuten en niet iets van bijna 2 uur.

1*

Deze film wordt gigantisch gered door Steve Carell.

Zonder zijn toedoen zou deze komedie absoluut de laagste score krijgen die te geven valt.

Een verhaal van niks, overacting van veel personages, waaronder Galifianakis, Clement enz.

Paul Rudd is nog enigzins te doen, heeft een dergelijke rol al ontzettend veel gespeeld en doet het op de automatische piloot.

Zoals gezegd redt Carell deze film door een fantastische, extreme rol neer te zetten. In tegenstelling tot alle anderen komen zijn grappen en grollen wel over en acteert hij super. Natuurlijk is er niemand zo geknipt voor deze rol dan hij, maar je moet het nog wel weer bewijzen.

Ook de 'muisjes' waren fantastisch, de begin- en eindscenes waren prachtig!

Kleine onvoldoende, want het verhaal was zeer slecht maar dankzij Carell is de score draaglijk..

Top film, heel hard gelachen. Snap niet dat er zoveel slechte berichten staatn.