Walker (1987)

en een hippe zonnebril

Interessant filmpje met een goede Ed Harris. Opvallend ook dat de (geo)politieke lading nu nog steeds van toepassing kan zijn. Het is nogal weird, ook met Walker als haast onaantastbare figuur, en het kijkt allemaal prima weg, deels vanwege het botte karakter en dat het zich niet echt serieus lijkt te nemen (maar toch ook weer wel). De scene dat ze de boel in brand steken is best fraai gemaakt trouwens.

De helikopter komt wel heel erg uit de lucht vallen, vind het niet zo geslaagd maar het statement is duidelijk.
Al die foefjes van moderne voorwerpen zullen zeker ook wel bedoeld zijn als symbool voor de overeenkomst met de "huidige" tijd. Leuk gedaan, maar die helikopter en militairen waren wel zo weinig subtiel dat het me uit de 'mood' haalde. Al met al wel een voldoende maar net te weinig voor een 3,5.

Walker bewandelt de dunne lijn tussen een geniale film en een absolute mislukking. Laat ik vooral stellen dat het concept niet minder dan briljant is, maar de uitwerking wat minder. Misschien probeerde Cox hier wat al te hard een cultfilm te maken, want Walker schreeuwt bijna om een cultpubliek. Het is allemaal zo anders dan we gewend zijn en met zo'n breed gevoel voor humor gedaan dat de waanzin best aantrekkelijk is. Vreemd dan ook dat IMDB zes genres bij de film heeft staan en niet 'comedy', terwijl dit dat enorm duidelijk is (waar halen ze in vredensnaam 'drama' vandaan?).

De genremix is een van de aantrekkingspunten van de film, maar uiteindelijk misschien ook zijn valkuil. Het is een beetje een rommeltje. Anderzijds, het past ook weer bij de film om een rommeltje te zijn. Bij veel grappen en andere vondsten dacht ik bij mezelf: "Dat is slim bedacht en dat is geestig." Maar aan de andere kant heb ik nooit echt gelachen of werd ik ergens serieus meegesleept. Ik keek met het idee naar een van de meest originele films van de jaren '80 te kijken en toch ging ik er nooit van houden. Toch zijn er enkele meesterstukjes, zoals het branden van de stad op het einde: het enige moment waarop de film echt groots werd. Walker is ook wel een maf figuur. Misschien is het juist de originaliteit die de film de das om doet. Als je zoveel leuke ideeën ziet en nog niets voelt is het vooral een teleurstelling. Niettemin een film die ik waarschijnlijk ooit wel eens herkans.
2,5*

Walker begint sterk om een tweetal redenen. Ten eerste vanwege het interessante karakter van William Walker, en ten tweede dat dit een film is die aan de ene kant standaard lijkt maar aan de andere kant ook een groot aantal zeer aparte momenten kent.

Helaas wegen deze twee positieve punten in de loop van de film minder zwaar. Geleidelijk aan was ik minder geboeid door het verhaal en de setting waarin het zich afspeelt. Ondanks dat, weet de film op enkele momenten nog voldoende te boeien, maar een goede film is het door deze constante onevenwichtigheid niet.

De moderne dingen in de film is geslaagd iedereen heeft het erover.

Wel duidelijk bij mij op de dvd hoes ook staat uitgelegd dat het een bewuste keus is.

Maar de personage Walker heeft echt bestaan want het berust op een waar gebeurd verhaal.

Leuk gedaan en soms mooi gefilmd en goed geacteerd.

3,5 ster

Een opvallend maar tegelijkertijd onevenwichtig drama over een man in kostuum die met zijn soldaten overal rustig doorheen loopt met de intentie om de boel over te nemen. De actie vond ik erg braaf en eigenlijk wordt er meer gepraat over politieke belangen dan echt strategisch aan te vallen en verdedigen. Ed Harris zet een puike rol neer en ziet er niet veel jonger uit als in de western Appaloosa. Hij werd van alle kanten ondervraagd en belaagd door idiote figuren. De meeste leken ontzettende haast te hebben en ze kwamen nogal ongeduldig over en ik had lichtelijk moeite om me te mengen in de situatie van deze spelers. Verder vraag ik me af wat de bedoeling is van die helikopter en er reed ook een auto voorbij, grappig vond ik het niet echt. En ik irriteerde me trouwens aan het feit dat vrijwel iedereen zo'n afschuwelijke baard had maar dit zal bij die oubollige tijd horen.

Het waargebeurde verhaal van een Amerikaanse vrijbuiter die even president van Nicaragua werd rond 1850. Bizar bij momenten, maar ook ik vind het niet erg geslaagd. De film werd wel onverdiend hard aangepakt, want er zijn zeker ook goede dingen te zeggen. De cinematografie vond ik erg mooi: het 19de eeuwse Nicaragua met het verloederd koloniaal verleden creëerde een sterke sfeer.

Ook de historische feiten rond William Walker zijn niet uit de lucht gegrepen. Cox weet waar hij het over heeft, maar het is allemaal zo bevreemdend gebracht dat hij zijn punt bijna mist. Harris zet een sterke brutale autoritaire Walker neer. Alle andere acteurs in zijn nabijheid vallen helaas nauwelijks op. Op Peter Boyle na als het rijke varken Vanderbilt. Ik had niet eens door dat Walkers eigen broer ook tussen de vrijbuiters zat.

De anachronismen vielen mee: de film werd daar op bekritizeerd maar de regisseur deed het al bij al vrij subtiel. Eigenlijk had hij dat beter niet gedaan eigenlijk want het maakt wel dat de film niet serieus overkomt. Walker was inderdaad het begin van onophoudelijke bemoeienissen van de Amerikaanse regering in de Nicaraguaanse politiek maar moest het zo gebracht worden? Heel gemengde gevoelens hierover en ik begrijp dat men deze film helemaal niks kan vinden. Ik denk dat het een film is waar men moet leren van houden.