This Sporting Life (1963)

Een heel erg mooie film over een rugby-speler meesterlijk gespeeld door Richard Harris. Een sterke verhaallijn, originele en zeer indrukwekkende film-taal en een scherpe sociaal-maatschappelijk kritiek wordt ondersteund door de heel goede acteurs. Mijn favoriete Anderson-film.

Vanavond op bbc 2 ben erg benieuwt, dan heb ik deze in ider geval gezien voordat ik if.... ga bekijken.

Criterion brengt hier deze maand een erg mooie versie van uit. Staat bij mij al tijden in de pre-order. Ben enorm benieuwd!

Gister dan eindelijk gezien, was wel met een half oog aangezien ik vrij moe was, maar dat heeft me verder niet zo gehindert ofzo, nouja behalve het feit dat mijn opgenomen tape geen ondertitels had en ik af en toe wat moeite had met de hevige accenten. Vond het wel een fijn filmpje, die het vooral moet hebben van de ijzersterke rol van Harris, nooit gedacht dat er zo'n groot (method) acteur schuilging achter die oude tovernaar in de eerste twee Harry Potter films. Had alleen wat moeite met de vertelwijze, een beetje van de hak op de tak was het soms. Vond het op een gegeven moment ook wel wat langdradig, maar het sterke einde maakte dat wel enigzins goed.

3 sterren

Een van die steengoede, Britse sociale films met weergaloos prachtige vertolkingen van beide hoofdacteurs.

Een film uit "The Angry Young Men"-stroming uit de jaren 50 en 60.

Aanbevolen voor al wie geen schrik heeft van een zwart-wit film van een halve eeuw terug.

Tis niet dat ik precies schrik heb van zwart-wit,vermits ik daar effectief wel goesting in heb

Hoe dan ook,ex-rugby-international Harris excelleert in deze beste rugbyfilm aller tijden .En ook Roberts is zeer goed.Uiteraard een typisch voorbeeld van ,alweer,kitchen sink realism,maar de sportscènes maken dat deze film boven de middelmaat uisteekt.Overigens speelt de film een keer niet in Nottingham,maar in Wakefield(Yorkshire).Mij leek het accent van de Ier Harris wel overtuigend,al zullen locals er waarschijnlijk dubbel om gelegen hebben.

Wie trouwens al niet wist dat Anderson zo gay als een snee was,weet het nu:hij brengt zijn male lead en diens gespierde torso met wel zeer veel liefde in beeld,terwijl ook aan de badscènes de nodige aandacht is geschonken(wiki weet ons te vertellen dat de regisseur dolletjes verliefd op zijn ster was,no pun intended).Helaas werkt dat ook ietwat contaproductief,omdat de romance tussen het verlepte huiswijf Roberts en alfa-mannetje Harris ongeloofwaardig lijkt voor doorgewinterde straight kijkers.

Ik stoorde me niet aan de ietwat overdadige crosscutting tussen heden en flashbacks,bovendien worden de abrupte overgangen vanzelf duidelijk door het verschil in spreken van Harris(die in het begin al zijn voortanden kwijtraakt).

Eh waar heb je het in hemelsnaam over?

Ongeloofwaardig? Valt wel mee toch?

Heel weinig stemmen voor deze klassieker- waarin Harris een prima rol neerzet als heethoofd die valt voor zn hospita.

Ik ben geen expert maar ik vond de rugbyscenes erg goed gefilmd, blijkbaar was Harris een groot talent op jonge leeftijd. De scenes met Margaret zijn vrij intens al blijft het toch raadselachtig dat hij valt voor de ouwelijke, verbitterde en niet bijzonder aantrekkelijke weduwe.

Harris heeft trouwens goed gekeken naar Marlon Brando want daar doet hij ontzettend aan denken in deze film.

Visueel indrukwekkend kitchen-sink-drama dat af en toe al wat blijk geeft van het anarchisme in de latere Anderson-films (If.... en O Lucky Man!).

Sporthaters kunnen hier ook gerust naar kijken, het is zeker geen sportdrama.

Enige minpuntje is eigenlijk de rol van Richard Harris die hier wel erg Marlon Brando doet.