You Will Meet a Tall Dark Stranger (2010)

Typische Woody Allen films over relaties.Vind deze wel aardig, eenmaal meegenomen in het verhaal is het jammer dat het ook weer eindigt.Vind hem wel geslaagd.

En weer een Woody Allen-film.

Redelijk. De perversiteiten van Allen zijn hier op komische (zelfspottende?) manier in verwerkt.

De voice-over van Allen was compleet overbodig... Ik vond het knap irritant dat hij ons zo nodig moest vertellen wat we zelf ook wel snappen.

Anthony Hopkins is geweldig als altijd, die man kan werkelijk elke rol spelen!

Op sommige momenten is de film hilarisch, soms erg flauw, leuke ontwikkelingen aan het einde.

Wel weer heel erg herkenbaar Woody Allen, en dus totaal niet vernieuwend. Niet dat dat moet, maar ik heb er niet zoveel (meer) mee.

Over de casting overigens geen kritiek: Op zijn zachtst uitgedrukt, Freida Pinto (Dia) is een extreem aangename verschijning.

Een van de weinige regisseurs die sinds het begin van zijn carriere het niveau hoog weet te houden.

Misschien zijn de films de laatste vijftien jaar ietsjes minder zeer goed, blijven ze altijd nog goed.

Diepe bewondering voor Allen.

mooi mooi, maar dat plotse eind......

Ik weet niet zo goed wat ik met deze film aan moet. Het was leuk om naar te kijken, ik was de hele tijd wel geboeid. Maar er zit eigenlijk geen einde aan, dat mag je zelf invullen. Daar heb ik een beetje moeite mee.

Toch 3,5 *

Niemendalletje in een alsmaar groter wordend oeuvre van de eens grote Woody Allen. Vermakelijk is het nog altijd, hij heeft weer een hoop fantastische acteurs weten te strikken, maar het gaat allemaal net wat te makkelijk en net wat te snel om echt iets te kunnen vertellen. De Shakespeare- en Allen-wijsheid aan het begin en eind zijn prima, maar Allen doet weinig moeite om er iets meer in te leggen. Onder het mom van betekenisloosheid van het leven laat hij weer een reeks spartelende neuroten zien wat allemaal nergens toe leidt. Het ontbrekende einde wordt onderhand meer een truucje dan een krachtig middel. Maar ik doe nu veels te somber, het blijft erg vermakelijk, vooral om wat bekende acteurs zich duidelijk vermaken in hun rollen, en weet Allen toch wel te zorgen voor grappige (en toch wel een beetje pijnlijke) situaties (de echte schrijver die waarschijnlijk uit zijn coma gaat komen, Alfie die tot inzicht komt dat zijn nieuwe levensstijl niet een walhalla is, Sally die opeens van mening verandert omtrent de waarzegster). Toch wel weer leuk eigenlijk. Niet te kritisch zijn, gewoon even genieten van deze lichtgewicht tragikomedie met geweldige acteurs.

Erg vermakelijk. Een sterrencast, die dit keer een beetje in Londen ronddartelt. Zoals al gezegd, is de film niet bijzonder origineel, maar door de goede cast en de hoge snelheid is dat eigenlijk geen probleem. Dat ligt er waarschijnlijk aan dat ik nog niet zo veel van Allen zijn films gezien heb, want ik zie dat anderen zich daar meer aan storen.

Verder valt er ook niet zoveel over te zeggen. Ik denk dat de meeste mensen wel weten wat ze van deze film moeten verwachten en deze film zal deze verwachtingen ook grotendeels vervullen. En met een Freida Pinto, Josh Brolin en Noami Watts kan je eigenlijk ook niet de fout in gaan.

Ik vond de film behoorlijk tegen vallen. Hoewel Anthony Hopkins natuurlijk weer briliant speelt kon het verhaal me niet echt boeien. net toen ik dacht dat het interessant zou worden stopte de film midden in het verhaal. erg teleurstellend.

Redelijke film die mij aardig kon boeien. Best uniek voor dit genre, dus het positieve

is dat ik er een onverwachts beter gevoel dan vooraf verwacht aan overhield. Viel me alleszins mee.

2,5*

Erg genietaar, maar een klein beetje leeg. Waarschijnlijk ben ik morgen vergeten dat ik deze film gezien heb. Komt ook door het plotselinge einde, als nog lang niet alle vragen zijn beantwoord.

Een redelijke Woody Allen die traag begint en steeds wat sneller en interessanter wordt. Best een geinig verhaal ook en het acteerwerk is goed. Toch is het een film die denk ik weinig beklijft.

Standaard Woody Allen film met leuke acteurs en een paar leuke vondsten. Alleen het einde is nogal onbevredigend waardoor de film je met een teleurgesteld gevoel achterlaat.

Redelijk.

Heerlijk zondagochtend wegkijkerdje. Vond de jazzy riedeltjes wel goed passen bij de film én de zondag (ochtend). Engelse komedie met amerikaanse "narrator". Het einde is inderdaad niet bepaald een hoogtepunt en niet echt verrassend. De (hoofd) personages zijn worden goed gespeeld en het verhaal is vermakelijk.

Een redelijk Romantiekfilm...

Komedie is mijn genre niet...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteurs Anthony Hopkins en Antonio Banderas...

Mooi HD kwaliteit...

Geen moeite waard...

Kenmerkende Woody Allen-film: vermakelijk, lichthartig, met sporen van filosofisch gemeier – welke binnen mum van tijd zijn uitgewist (op het moment dat de eindcredits in beeld verschijnen).

Ik mag de voice-over wel. Lekker over-the-top, op een eigen manier. Mooi contrast ook; het uitleggerige van de voice-over en het abrupte einde. Je mag zelf invullen hoe verder, en behoeft met minimale fantasie geen probleem te zijn. Daarnaast wordt de kijker toch wel in een bepaalde richting geduwd.

You Will Meet a Tall Dark Stranger is een film over liefde, over de welbekende sleur, over "het gras is groener aan de andere kant." Hier wordt nog mooi mee gespeeld wanneer Roy in het appartement van Dia is en aan de overkant zijn toekomstige ex ziet, die een onbewuste striptease weggeeft. Het laat Roy verre van koud – als een noodgreep helpt hij het rolgordijn naar beneden. en bevat dus voldoende thema's.

Goed acteerwerk van zowat de gehele bezetting. Enkel Freid Pinto viel wat buiten de toon, met haar ongeloofwaardig neergezette optreden. Knap toch hoe Naomi Watts zichzelf telkens bloot geeft (niet letterlijk in dit geval). Hopkins, met endlifecrisis, en Lucy Punch, als naïef hoertje zorgen verdienstelijk voor de komische zijde.

De verhaallijn van Roy is naar mijn inziens het meest interessant, vooral ook door de vrij bizarre ontwikkelingen. Zijn nonchalante houding t.o.v. het auto-ongeluk met zijn vrienden en de gevolgen vind ik op zijn zachtst gezegd merkwaardig. Hij legt uit dat de vriendschap oppervlakkig is, maar na wekelijkse bezoeken moet je toch een soort van band kweken. Niet eens een telefoontje...

Komisch dat het spirituele stelletje - degenen die krankzinnig lijken te worden – de enigen zijn die gelukkig schijnen te eindigen. Wat Allen hier exact mee probeert te duiden, ontgaat mij. Genoeg thema's dus, maar de boodschap... het is wroeten geblazen.

3,5*

Beetje makkelijk gezegd. Ook simpel vermaak heeft een premisse, of kan diepere lagen hebben. Daarnaast zet ik vraagtekens bij het feit dat het spirituele stel het gelukkigst is. Waarom? Enkel een humoristische noot? Het verhaal hoeft ook weer geen complexe boodschap te bevatten.

Een boodschap was misschien wat te drastisch verwoord. De film hoeft, nogmaals, ook geen extreem diepere lagen te hebben natuurlijk, maar wat Woody Allen met deze film wilt zeggen, blijft mij onduidelijk. En jou ook blijkbaar.

Nicolage Rico schreef :

Ik mag de voice-over wel. Lekker over-the-top, op een eigen manier. Mooi contrast ook; het uitleggerige van de voice-over en het abrupte einde. Je mag zelf invullen hoe verder, en behoeft met minimale fantasie geen probleem te zijn. Daarnaast wordt de kijker toch wel in een bepaalde richting geduwd.

You Will Meet a Tall Dark Stranger is een film over liefde, over de welbekende sleur, over "het gras is groener aan de andere kant." Hier wordt nog mooi mee gespeeld wanneer Roy in het appartement van Dia is en aan de overkant zijn toekomstige ex ziet, die een onbewuste striptease weggeeft. Het laat Roy verre van koud – als een noodgreep helpt hij het rolgordijn naar beneden. en bevat dus voldoende thema's.

Kijkt wel vlot door hoor maar Allen verliest de draad keer op keer en kan niet echt een slotconclusie aan de film brijen. Zoals eerdere users vaststellen: wat is de boodschap van de film?

Verder leuke personages, alhoewel de mama een vermoeiende rol neerzet.

Minste film van Woody Allen van de laatste 15 jaar. Ben beter van hem gewend. De film werd nergens echt boeiend. Nauwelijks personages waar je je mee kunt identificeren. warrig verhaal. Kortom , geen topper! 2,5*

Licht en luchtig onzinfilmpje over de liefde.

Zoals wel vaker het geval is bij Allens films. Vind zijn films nooit echt geweldig, ik bedoel daarmee dat ze toch o zo weinig te zeggen hebben, maar tegelijkertijd kijken ze altijd wel lekker weg. Komt mede door de leuke steden die hij uitkiest en uiteraard door de leuke cast die hij telkens weer weet te verzamelen.

Okee.

Erg luchtig filmpje van Allan, die door de regelmatige blues-soundtracks ook vaak retro aanvoelt. De acteurs zijn ook een voor een geweldig, vooral Hopkins dan, en de hele theorie rond de liefde word hier lekker absurd neergezet. We volgen gewoon meerdere mensen die te maken krijgen met breuken, nieuwe liefdes, vreemdgaan noem maar op. Opzich lijkt het concept behoorlijk saai maar Allen weet er alsnog wel een humoristische en sfeervolle draai aan te geven. Het gedeelte van Anthony Hopkins vond ik nog wel het leukste. In het begin drong het me nog helemaal niet door dat dat onze bekende Hannibal speler was. Die zich continu jong en fit probeert te voelen en daar nog wel eens de hoge drempels vind. Hij krijgt dan wel weer een (nogal brakkige relatie) met een 30 jaar jongere vrouw wat voor een hoop bijzondere dingen zorgt. Die viagra actie van hem was grandioos.

De verdere liefdes episodes waren ook erg knap. Ook die met Josh Brolin: een vriendschappelijke relatie naast je gewone relatie, hoe ver ga je?

Erg knappe en rustige film en ook zeker biologisch. Dus dat wil zeggen dat er totaal geen geslijm en overdreven zoetsappige gedoe in zit, maar gewoon oogt als een typische Engelse jaren 80 komedieserie. Ook de beelden van Londen waren mooi btw.

4,0*

Goeie film over een familie waarin iedereen op zoek is naar een betere liefde dan hun huidige. Alle verhaallijntjes over de individuele leden van de familie zijn even onderhoudend en de film heeft een lekker tempo. Qua humor voert de ironie hier zeker de boventoon. Verder een prima cast.

Net als een aantal andere films van Woody Allen (bijvoorbeeld To Rome with love) heb ik ook hier het gevoel dat de regisseur getracht heeft teveel in 1 film te brengen. Verschillende relatie-lijnen die geen van allen echt diep worden uitgewerkt, waar dit wellicht meerdere interessante films had kunnen opleveren. De positieve keerzijde van de huidige benadering is, dat het allemaal lekker luchtig blijft, waardoor ook deze film weer lekker prettig wegkijkt. Toch zit er ook wel een beetje boodschap in. Wat je hebt, heb je en kun je verliezen, wat je begeert zou je weleens niet kunnen krijgen of kan tegenvallen.

Op zich beschouwd zijn het drie aardige verhaaltjes, waarin vooral de elementen sterk zijn. De viagra scene (eh...nee, nog 10 minuten wachten), het begluren van je eigen vriendin door het raam van een andere vrouw. Stuk voor stuk wel mooie film-momenten. Daarbij komt dan nog dat het geheel van de drie verhalen nu en dan samen komt. Toch zou ik wel weer eens een sterkere focus willen zien. Bijvoorbeeld het verhaal van de schrijver en zijn liefde voor de buurvrouw. Daar had wellicht best een hele, en fraaie, film in gezeten. Maar goed, Woody Allen jaagt voort! Op naar de volgende film, zeg maar.

Leuk! Weer in de lijn van zijn andere relatiekomedies, en kijkt weer prima weg. Verder is er, net als over sommige andere vermakelijke Woody Allens, vrij weinig over te zeggen. Luchtig geschreven en geacteerd, en een fijne rolbezetting (vond vooral Gemma Jones erg goed). Misschien dat er in deze film wat minder humor zat, en wat minder de typische spitsvondigheid in de dialogen, maar toch blijft hij vermakelijk genoeg van begin tot eind. Ook verfrissend dat er een keer een Brits sausje over zat, in tegenstelling tot het altijd vrij Amerikaanse. Blijkt ook zeer goed te werken.

3,5*

Eerste Woody Allen film voor mij denk ik.

Het is allemaal wat magertjes. Ik heb niks tegen levensportretten, maar dan moet er wel wat meer in zitten dan een verhaal dat rustig voortkabbelt en uiteindelijk nergens naar toe gaat. Er wordt verder wel goed geacteerd en er zaten een aantal komische stukken in, al waren er net zoveel momenten die me irriteerden.

Het overkoepelende thema leek me dat de liefde bij veel van de personages niet veel waarde heeft aangezien ze alles wat ze hebben zo overboord gooien als ze iets 'beters' kunnen krijgen of wanneer het ook maar een klein beetje tegen zit.

Ik had geen moeite met het enigszins abrupte einde, misschien ook omdat ik de film ondertussen lang genoeg vond duren. Daarnaast mag in een verhaal als dit het einde ook wel open blijven, want in principe had het nog uren door kunnen gaan zonder op een definitief eindpunt te komen.

Denk wel dat ik meerdere van Allen's films ga kijken want er zaten wel intereesante dingen in deze film, maar het wist me niet echt te boeien.

Hoewel ik het zelf een geweldige film vind, behoort deze zeker niet tot zijn meest gewaardeerd films. Dus ik zou absoluut wat meer films van hem gaan zien als je deze al enigszins interessant vond. Probeer een Midnight in Paris of Match Point.

Luchtige en frivole Allen.

Hoewel hij binnen z'n films wel wat varieert met details, komen de grote lijnen toch vaak overeen. Zo ook met deze, die misschien wel de grootste blauwdruk is die ik al van Allen gezien heb.

Er zitten hier en daar wat storende dingetjes in. Zoals bijvoorbeeld de voice over, die veel te veel op Allen lijkt maar hem duidelijk niet is. Geen idee waarom Allen de tekst zelf niet heeft ingesproken. Londen is af en toe iets te nadrukkelijk aanwezig zonder veel toe te voegen (en met teveel niet-geaarde Britten in de hoofdrol), Watts trekt haar rol niet al te best en de "hippe" tentjes waar Hopkins terecht komt zijn alles behalve dat.

Het is geen grootse kritiek, maar wel zaken die eigenlijk makkelijk te verhelpen zijn en waarbij je je afvraagt of Allen niet gewoon wat lui is geweest. Verder hangt er wel een lekker zomers sfeertje, is het drama zeer lichtvoetig en zit er een stevig tempo in de film.

Een aardig tussendoortje. Zeker niet Allen's slechtste film, maar hij heeft er ook al betere gemaakt. Veel herkenbare elementen, alleen de scherpte mist een beetje.

3.0*