You Will Meet a Tall Dark Stranger (2010)

Tsja, weer zo'n Allen. Aan de ene kant vind ik alle Allen's gewoon altijd érg leuk - aan de andere kant valt er ook weer niet zóveel bijzonders te ontdekken, waardoor de films van de beste man eigenlijk nooit écht bijzonder / geweldig worden voor mij. Zo ook bij deze (leuke) film (weer).

De cast is enorm en eigenlijk doet iedereen het wel prima. Geen echte uitschieters, maar een solide performance van alle bekende (en een paar minder bekende) namen. Het gaat eigenlijk nergens over, vooral omdat er voor geen enkel verhaaltje een ''echte'' climax bedacht is en het einde ook nogal uit de lucht komt vallen. Maar het kijkt weer zo lekker weg allemaal. Veel leuke grapjes, droge humor, leuke personages, het luchtige sfeertje, leuke locaties en het is best leuk om te volgen allemaal.

Ik vond vooral Josh Brolin leuk in z'n rol; niet direct een personage wat je bij hem zoek, maar wel iets wat in deze film prima werkt, vooral dat gedoe met Watts haar moeder levert wat leuke momenten op. Ook niet altijd grappig, maar grotendeels met een glimlach zitten kijken. Voldoende.

Een Woody Allen film die schommelt tussen een comedy en een licht drama.
You Will Meet A Tall Dark Stranger is weer een typische Woody film geworden met personages die allemaal zo hun problemen hebben.
Woody Allen weet als geen ander hoe je romantiek toevoegt in een film zonder dat de film daardoor te zoetsappig wordt, ook bij deze film houd hij het weer bescheiden en is het geen romantische comedy zoals velen andere wel zijn.

Deze film stelde me dus zeker niet teleur, al is het natuurlijk verre van Woody Allen´s beste werk.
Het einde vond ik gepast maar aan de andere kant vond ik het stiekem toch wel jammer dat we niet alle gevolgen zien van de situaties die de personages door maken, misschien heeft Woody dit expres gedaan omdat het anders alleen maar teveel uitgemolken zou worden.
Ook had ik graag meer scenes gezien tussen Brolin & Watts om de spanning rondom hun relatie wat beter in beeld te brengen.

En laten we natuurlijk niet de cast vergeten, Naomi Watts & Anthony Hopkins zorgde zeker wel voor meerwaarde in deze film en ik vond het ook erg leuk deze 2 in 1 film samen te zien.
Josh Brolin speelde zijn rol ook met volle overtuiging maar had hem nog niet eerder in andere films gezien.

Kortom: de nieuwe Woody Allen valt zeker niet tegen en is meer een licht drama dan een daadwerkelijke comedy.
Soms hadden dingen iets beter mogen uitgewerkt worden maar dit is zeker geen groot minpunt, heb zeker kunnen genieten van You Will Meet A Tall Dark Stranger.
Ik hoop dat Woody Allen nog veel films mag maken, ik blijf er van genieten

3,5*

De op één na laatste film van Allen die ik nog niet had gezien. Zoals gebruikelijk kijkt hij weer lekker weg, maar heeft Allen, zoals wel vaker de afgelopen jaren, totaal geen idee wat hij nou eigenlijk wil zeggen met deze film. Het is dan ook niet verwonderlijk dat aan het einde van de film diverse onvoltooide plotlijnen met de botte bijl worden afgekapt. Met een Shakespeare-quote wordt dan nog wel een poging gedaan een moraal aan het verhaal mee te geven, maar die is eigenlijk slechts van toepassing op één van die plotlijnen. Allen manifesteert zich wederom als een onvermoeibare documentator van relatieperikelen. Dat hij zijn publiek daarmee inmiddels wat begint te vervelen, zeker nu de kwinkslagen en gevatte opmerkingen in de hoge hoed achterblijven (Het geslaagde Whatever works was vorig jaar de uitzondering op deze regel), lijkt hem niet te deren. Het gebrek aan focus evenmin.

Anthony Hopkins en Naomi Watts!

Ik ben erg benieuwd naar deze film.

Hoop dat hij je gaat bevallen

om maar even ongezouten uit de hoek te komen: ik vond dit een ontzettende zemelfilm.

Een hoop gezeur, geen pointe, geen climax, geen kop en geen staart. En ooknog eens dat voortdurende jazz muziekje...

Wist weer gelijk waarom ik Woody allen films al jaren oversla. Dat voornemen blaas ik gelijk weer nieuw leven in.

1,5 ster

Als je niet van Woody allen films houd, waarom kijk je deze dan?

Je weet dat een regisseur als Woody allen altijd een dikke stempel er op zet en het 99% van de keren over zoals jij het noemt gezeur gaat.

Heb alle respect voor je mening hoor, het is ook niet verkeerd bedoeld maar wou me zelf toch even laten horen

ben fan van Allen, maar dit is zn slechtste van de jaren '00

kijkt nog wel redelijk vlot weg, maar mist pit, scherpte en zelfs humor

geen boeiende verhaallijnen, makke karakters (iets te stereotiep allemaal)

geen identificatie, geen emotie...

zowat alles wat allen normaal goed maakt ontbreekt hier

Tegen beter weten in inderdaad. Zie het als een combinatie van m'n vriendin die deze film opperde, het gebrek aan andere films op hetzelfde tijdstip en een vrijdagavond vermoeidheid...

Ik ben weer wakker.

Ben zeer benieuwd hiernaar.Ik vind Woody een goeie regiseur.Dus ik kijk hier wel naar uit.

Het is je vergeven hoor

Zo nu en dan maakt Woody Allen op z'n ouwe dag nog een goeie film, en deze hoort daar wat mij betreft niet bij. Het acteerwerk is best okee, de dialogen zijn snedig als altijd bij Allen, maar toen ik na anderhalf uur ons mooie Filmtheater in Hilversum uitliep, was er weinig met me gebeurd. Er zijn veel met elkaar verweven verhaallijntjes, maar het kabbelt te veel door en gaat te weinig onder de huid zitten. Daar helpen ook goeie acteurs als Josh Brolin en Anthony Hopkins niks aan. Dit soort Woody Allen-film kennen we nu wel. Ik hoop dat Allen zich voor z'n laatste paar films nog een beetje opnieuw kan uitvinden.

Deze haalt niet het niveau van Whatever Works zijn beste film van het afgelopen decennium, maar toch blijft het onderhoudend. Leukste moment van de film? Het moment waarop blijkt dat de vriend/schrijver niet dood blijkt te zijn maar in een coma ligt.

3*

Vind vooral de moeder-dochter scene indrukwekkend, opeens liggen alle kaarten op de tafel en verteld ze haar moeder wat ze echt van al die onzin vind

Woody Allen heeft me door de jaren veel gegeven, maar er kwam een punt dat hij me verveelde. Zoals een echte kunstenaar betaamd, heeft hij weer iets heel bijzonders gevonden, Zijn films zijn nog steeds typisch Woody Allen, met heel veel conversaties. Maar wat ik zo bijzonder vind is dat hij ondanks de toch zware onderwerpen er zo'n heerlijke luchtigheid over weet te leggen. Ik houd weer van Woody Allen sinds zijn laatste drie films. En een uitstekende keuze zelf niet meer mee te spelen. Een film om van te genieten en een waar kunstwerk!

Mooie omschrijving Leo, je begrijpt precies mijn liefde voor de Woody Allen film

Allen is al jaren een beetje Allen-light. Zo ook hier. De Allen momentjes zitten er wel in en vanaf seconde één is het ook een Allen film, maar echt bijzonder is het allemaal niet.

Misschien moet de beste man wat meer in kwaliteit en wat minder in kwantiteit gaan denken...

2,5*

Viel me niet mee of tegen. Na de klassiekers van Allen is het al tijden niet top meer, maar best vermakelijk. Vond deze duistere vreemdeling wel wat vermakelijker dan Whatever Works, maar het blijft hetzelfde trucje op een minder goeie manier uitgevoerd. En een Woody Allen zonder Woody Allen in de hoofdrol is toch een beetje als een pakjesavond zonder cadeautjes of als een kerst zonder boom en lekker eten.

Mwoah... de laatste film waarin Woody Allen zelf meedoet is Scoop. Dus dan maar geen boom. Skip Scoop.

Moet ook wel eerlijk zeggen dat ik Woody zelf in de hoofdtrol ook mis hoor, Scoop was niet zijn beste werk maar blijf het leuk vinden hem te zien.

'I don't want to achieve immortality through my work. I want to achieve It by not dying.'

Ik heb niet veel films van Allen gezien, maar vond film deze film erg aangenaam. Vooral het zoeken naar de juiste partner en overspel stond centraal. In deze film wordt er snel duidelijk wie met wie is getrouwd, wie er overspel pleegt en wie er van wie houdt. Dit zorgt voor leuke en minder leuke situaties. De film bevat een aantal pijnlijke situaties die komische momenten met zich meebrengen. Hierdoor is de film lekker luchtig en kijkt ie lekker weg.

De rede dat ik deze film ging kijken is omdat Hopkins en Banderas een rol in deze film hadden. Vooral Hopkins heeft een grote rol en speelt erg goed. Werd trouwens na een tijdje wel gek van 'Kristel'.

Aan de ene kant vind ik het jammer dat er geen conclusie is van de hoofdrolspelers aan het einde van de film, maar als je titel leest dan snap je wel waarom.

Goh, weer een film van Woody Allen waar iedereen op zoek gaat naar liefde, waar mensen niet zeker zijn over relaties, waar een ouwe vent een jong grietje aan de haak slaat, de humor zogenaamd scherp is, en waar dialogen zo 'natuurlijk' en 'echt' zijn dat het weer gestructureerd aandoet.

Een eentonigere filmmaker is er denk ik niet, en ja ach zo nu en dan kon er een glimlachje af, maar die moderne Allen films vind ik echt geen moer aan (ken de ouwe niet). Ik vrees dan ook dat ik de komende jaren niks nieuws van de man zie.

2*

Een van de weinige Woody Allen's die ik heb gezien.

Het is een aardige film over liefde en vreemdgaan en nog wat zij verhaaltjes.

Toch kan ik hier wel van genieten op de manier hoe de film voorbij rolt die nergens echt vervelend word of inzakt. Goed acteerwerk van iedereen plus hier en daar wat humor.

3

Tsja, ik kan het eens zijn met de stelling dat het stramien van alle 'Allen's' vaak overeenkomt maar toch blijf ik de films heel erg leuk vinden. Met name de dialogen zijn vaak hilarisch. Maar daar moet je wel van houden! 4*

Pfff, ik vind het zo'n typische dooddoener, die je zowat elke keer als Allen een nieuwe uitheeft wel een paar keer te lezen krijgt (maar meestal wordt dit geponeerd door mensen die onvoldoende vertrouwd zijn met zijn werk).

Mij hoor je niet beweren dat Allen een filmmaker is die zichzelf elke keer heruitvindt of moeiteloos switcht tussen genres en cinematografische stijl, maar iets meer krediet dan "doet al heel zijn carrière hetzelfde" verdient hij echt wel.

Naast zijn kenmerkende relatiekomedies (bv. Annie Hall, Husbands and wives) heeft hij o.a. ook volbloed drama gemaakt (bv. Interiors, Another Woman), 'mockumentary' (Zelig, Sweet and lowdown), variaties op de' whodonnit misdaadfilm' (Manhattan Murder Mistery, Match Point), louter komedie (Take the money and run, Broadway danny rose), tot pure slapstick (Sleeper, Bananas)... en al wat daar tussenin zit.

Volgens mij is dit ook gewoon de kracht van Woody Allen, je gaat een film van hem kijken en in je achterhoofd weetje ongeveer al een beetje wat je kan verwachten.

Vind dit zelf juist erg prettig, zijn films lijken in sfeer, dialogen en in relatie prikkelingen veel op elkaar maar je weet bij Woody Allen wel gelijk waar je aan toe bent en of je in de stemming bent voor 1 van zijn films

Andere regisseurs hebben vaak uiteenlopende films wat aan de éne kant natuurlijk een positief iets is, aan de andere kant kan je moeilijker inschatten wat je kan verwachten en kan het eerder tegen vallen.

Natuurlijk heb ik het nu niet over de drama films die Woody ook maakte.

1 ding staat voor mij persoonlijk vast, Woody blijf a.u.b. gewoon films maken

Typisch Woody Allen werkje, wat inhoudt dat de film erg luchtig is en dat de personages allemaal op zoek zijn naar liefde. Sommige vinden het, sommige vinden het niet en anderen maken weer rare dingen mee.
Qua originaliteit hoef je het niet ver te zoeken bij Allen. Maar dat maakt niet uit, want de film is erg luchtig en dankzij alle bekende koppen hoef je over het acteerwerk ook niet te klagen, mede dankzij de vele natuurlijke en scherpe dialogen her en der doorspekt met humor.

Ook de humor is vaak erg geslaagd, de film zorgt voor lekkere veel glimlachen en aan het einde is de boodschap ook wel zo'n beetje dat karma je terugpakt. Erg leuk gedaan. Er valt weinig op aan te merken, tot aan het plotse einde. Bijna alle verhalen bevatte losse eindjes en dat zorgt toch dat je in een paar gevallen niet helemaal met een tevreden gevoel blijft zitten. Bij Naomi Watts en Anthony Hopkins hun verhaal zat ik er wel een beetje mee. Met Brolin vond ik het niet zo erg omdat zijn verhaal wel erg zuur is haha.

Prima te verteren filmpje van Allen. Vindt zijn nieuwe werkjes lang zo slecht nog niet allemaal.

3,5*

Zwaar luchtig.

Woody Allen. Een typisch mannetje dat typische films maakt. Zijn nieuwste, You Will Meet a Tall Dark Stranger, is opvallend genoeg anders dan zijn andere films (ook al heb ik slechts 8 andere films van hem gezien). Ik bereidde me al voor op een zeer luchtig en vermakelijk filmpje, maar dat bleek deze film niet helemaal te zijn.

Luchtig is de film wel. Zoals altijd vertelt Allen het verhaal van een paar mensen die problemen hebben in de liefde en het leven. Hier borduurt de hele film op verder. Opzich vind ik de films van Woody Allen heel leuk, maar zijn laatste films zijn een beetje leeg. Een soort dubbel gevoel krijg ik erbij. Je volgt een stel personages, maar voor de rest gebeurt er vaak niets. Maar zolang de films aangenaam blijven is dat geen probleem.

In deze film doet Allen er een schepje bovenop. Hoewel allemaal erg luchtig verpakt, zijn de problemen serieuzer, wranger. Er zitten wel erg leuke stukken in de film, ik lag bijvoorbeeld dubbel toen Alfie met zijn nieuwe vriendin aan kwam zetten. Maar over het algemeen valt de film heel zwaar. Het is bijna niet grappig meer als je ziet wat er met de personages gebeurt. De meeste Allen films sluit je af met een glimlach, hier wordt je achtergelaten met een naar gevoel.

De problemen in alle soorten en maten komen erg realistisch over. Het kan allemaal gebeuren en sommige mensen beleven nou eenmaal veel ellende. Aan de ene kant indrukwekkend wat er allemaal gebeurt, maar het boeit niet genoeg de gehele speelduur. Hoewel de film maar anderhalf uur duurt, leken het er twee en half. De film kwam toch te leeg over naar mijn mening en wist mijn aandacht niet helemaal vast te houden.

Ik twijfel tussen 3* en 3,5*. 3* omdat deze toch iets minder is.

Weinig nieuws onder de zon bij deze Allen film, die desondanks weer erg vermakelijk is en waarin hij lekker zijn eigen weg gaat ten opzichte van de gemiddelde romcom uit America. De vertolkingen zijn uitstekend en de verschillende verhaallijnen gaan prima samen. Ook de dialogen zijn goed geschreven en zorgen hier en daar voor een lach. Het einde is plots maar precies op tijd. Allen hoeft zich niet heel erg in te spannen om tussen de huidige bioscoopreleases in dit genre goed voor de dag te komen.

Standaard Woody Allenfilm. Een film dus over relaties, het lot en de zin van het bestaan. Weer erg leuk om te kijken, maar het is wel dudielijk dat Allen niet bijzonder geïnspireerd was. Verwacht hier niet iets wat je niet eerder van hem gezien hebt. Wat ik het meest mis in de films van de afgelopen 10 jaar is vooral dat Allen wat minder de diepte in lijkt te duiken. Zijn werk blijft bijna altijd vermakelijk, maar hij zoekt de emoties niet meer op. Het is films maken om films maken geworden. Soms werkt dit nog altijd zeer goed (Vicky Cristina Barcelona) en soms krijg je iets als You Will Meet a Tall Dark Stranger. Een geestige film, met leuke acteerprestaties (vooral Brolin), voor de fans van Allen.

3*