You Will Meet a Tall Dark Stranger (2010)

Heb deze gisteren ook in Gent gezien.

Opnieuw een leuke film van Woody Allen. Allen slaagt er bij mij steeds in leuke tussendoortjes qua films te maken. Tussen films die een groots verhaal willen vertellen of op eendert welk vlak willen uitblinken heb je een film als deze, die niets anders beoogt dan een leuke situatieschets over een aantal mensen te maken. Met een vleugje humor, erg menselijke situaties en scherpe dialogen zoals we van hem gewoon zijn, slaagt Allen er ook in deze film in een werkje te maken dat niet de geschiedenis zal ingaan als filmisch meesterstuk, maar je wel even kan meenemen in zijn verhaaltje.

Terwijl het meestal de leuke dialogen zijn die bij de films van Allen een glimlach op m'n gezicht kunnen krijgen, waren het bij deze film de verschillende kleurrijke personages en de interactie ertussen die de film speciaal maken. Ik vond vooral de drie mannelijke hoofdpersonages een pluim verdienen. Dat Banderas, Brolin en (vooral) Hopkins zo'n fijne prestatie weten neer te zetten in een rol waarmee je hen niet direct in verband zou brengen is voor mij het belangrijkste positieve punt aan deze film. Ook Jones, die de oude moeder vertolkt, verdient een vermelding. Zij zorgt samen met Hopkins voor de leukste komische momenten.

You Will Meet a Tall Dark Stranger bewijst dat Allen nog steeds films kan maken die ik leuk vind. Opnieuw ben ik tot de conclusie gekomen dat zijn films best niet te veel verhaal hebben om bij mij het best over te komen.

3,5*

Tsja, weer zo'n Allen. Aan de ene kant vind ik alle Allen's gewoon altijd érg leuk - aan de andere kant valt er ook weer niet zóveel bijzonders te ontdekken, waardoor de films van de beste man eigenlijk nooit écht bijzonder / geweldig worden voor mij. Zo ook bij deze (leuke) film (weer).

De cast is enorm en eigenlijk doet iedereen het wel prima. Geen echte uitschieters, maar een solide performance van alle bekende (en een paar minder bekende) namen. Het gaat eigenlijk nergens over, vooral omdat er voor geen enkel verhaaltje een ''echte'' climax bedacht is en het einde ook nogal uit de lucht komt vallen. Maar het kijkt weer zo lekker weg allemaal. Veel leuke grapjes, droge humor, leuke personages, het luchtige sfeertje, leuke locaties en het is best leuk om te volgen allemaal.

Ik vond vooral Josh Brolin leuk in z'n rol; niet direct een personage wat je bij hem zoek, maar wel iets wat in deze film prima werkt, vooral dat gedoe met Watts haar moeder levert wat leuke momenten op. Ook niet altijd grappig, maar grotendeels met een glimlach zitten kijken. Voldoende.

Een Woody Allen film die schommelt tussen een comedy en een licht drama.
You Will Meet A Tall Dark Stranger is weer een typische Woody film geworden met personages die allemaal zo hun problemen hebben.
Woody Allen weet als geen ander hoe je romantiek toevoegt in een film zonder dat de film daardoor te zoetsappig wordt, ook bij deze film houd hij het weer bescheiden en is het geen romantische comedy zoals velen andere wel zijn.

Deze film stelde me dus zeker niet teleur, al is het natuurlijk verre van Woody Allen´s beste werk.
Het einde vond ik gepast maar aan de andere kant vond ik het stiekem toch wel jammer dat we niet alle gevolgen zien van de situaties die de personages door maken, misschien heeft Woody dit expres gedaan omdat het anders alleen maar teveel uitgemolken zou worden.
Ook had ik graag meer scenes gezien tussen Brolin & Watts om de spanning rondom hun relatie wat beter in beeld te brengen.

En laten we natuurlijk niet de cast vergeten, Naomi Watts & Anthony Hopkins zorgde zeker wel voor meerwaarde in deze film en ik vond het ook erg leuk deze 2 in 1 film samen te zien.
Josh Brolin speelde zijn rol ook met volle overtuiging maar had hem nog niet eerder in andere films gezien.

Kortom: de nieuwe Woody Allen valt zeker niet tegen en is meer een licht drama dan een daadwerkelijke comedy.
Soms hadden dingen iets beter mogen uitgewerkt worden maar dit is zeker geen groot minpunt, heb zeker kunnen genieten van You Will Meet A Tall Dark Stranger.
Ik hoop dat Woody Allen nog veel films mag maken, ik blijf er van genieten

3,5*

De op één na laatste film van Allen die ik nog niet had gezien. Zoals gebruikelijk kijkt hij weer lekker weg, maar heeft Allen, zoals wel vaker de afgelopen jaren, totaal geen idee wat hij nou eigenlijk wil zeggen met deze film. Het is dan ook niet verwonderlijk dat aan het einde van de film diverse onvoltooide plotlijnen met de botte bijl worden afgekapt. Met een Shakespeare-quote wordt dan nog wel een poging gedaan een moraal aan het verhaal mee te geven, maar die is eigenlijk slechts van toepassing op één van die plotlijnen. Allen manifesteert zich wederom als een onvermoeibare documentator van relatieperikelen. Dat hij zijn publiek daarmee inmiddels wat begint te vervelen, zeker nu de kwinkslagen en gevatte opmerkingen in de hoge hoed achterblijven (Het geslaagde Whatever works was vorig jaar de uitzondering op deze regel), lijkt hem niet te deren. Het gebrek aan focus evenmin.

ben fan van Allen, maar dit is zn slechtste van de jaren '00

kijkt nog wel redelijk vlot weg, maar mist pit, scherpte en zelfs humor

geen boeiende verhaallijnen, makke karakters (iets te stereotiep allemaal)

geen identificatie, geen emotie...

zowat alles wat allen normaal goed maakt ontbreekt hier

Allen is al jaren een beetje Allen-light. Zo ook hier. De Allen momentjes zitten er wel in en vanaf seconde één is het ook een Allen film, maar echt bijzonder is het allemaal niet.

Misschien moet de beste man wat meer in kwaliteit en wat minder in kwantiteit gaan denken...

2,5*

'I don't want to achieve immortality through my work. I want to achieve It by not dying.'

Ik heb niet veel films van Allen gezien, maar vond film deze film erg aangenaam. Vooral het zoeken naar de juiste partner en overspel stond centraal. In deze film wordt er snel duidelijk wie met wie is getrouwd, wie er overspel pleegt en wie er van wie houdt. Dit zorgt voor leuke en minder leuke situaties. De film bevat een aantal pijnlijke situaties die komische momenten met zich meebrengen. Hierdoor is de film lekker luchtig en kijkt ie lekker weg.

De rede dat ik deze film ging kijken is omdat Hopkins en Banderas een rol in deze film hadden. Vooral Hopkins heeft een grote rol en speelt erg goed. Werd trouwens na een tijdje wel gek van 'Kristel'.

Aan de ene kant vind ik het jammer dat er geen conclusie is van de hoofdrolspelers aan het einde van de film, maar als je titel leest dan snap je wel waarom.

Goh, weer een film van Woody Allen waar iedereen op zoek gaat naar liefde, waar mensen niet zeker zijn over relaties, waar een ouwe vent een jong grietje aan de haak slaat, de humor zogenaamd scherp is, en waar dialogen zo 'natuurlijk' en 'echt' zijn dat het weer gestructureerd aandoet.

Een eentonigere filmmaker is er denk ik niet, en ja ach zo nu en dan kon er een glimlachje af, maar die moderne Allen films vind ik echt geen moer aan (ken de ouwe niet). Ik vrees dan ook dat ik de komende jaren niks nieuws van de man zie.

2*

Een van de weinige Woody Allen's die ik heb gezien.

Het is een aardige film over liefde en vreemdgaan en nog wat zij verhaaltjes.

Toch kan ik hier wel van genieten op de manier hoe de film voorbij rolt die nergens echt vervelend word of inzakt. Goed acteerwerk van iedereen plus hier en daar wat humor.

3

Typisch Woody Allen werkje, wat inhoudt dat de film erg luchtig is en dat de personages allemaal op zoek zijn naar liefde. Sommige vinden het, sommige vinden het niet en anderen maken weer rare dingen mee.
Qua originaliteit hoef je het niet ver te zoeken bij Allen. Maar dat maakt niet uit, want de film is erg luchtig en dankzij alle bekende koppen hoef je over het acteerwerk ook niet te klagen, mede dankzij de vele natuurlijke en scherpe dialogen her en der doorspekt met humor.

Ook de humor is vaak erg geslaagd, de film zorgt voor lekkere veel glimlachen en aan het einde is de boodschap ook wel zo'n beetje dat karma je terugpakt. Erg leuk gedaan. Er valt weinig op aan te merken, tot aan het plotse einde. Bijna alle verhalen bevatte losse eindjes en dat zorgt toch dat je in een paar gevallen niet helemaal met een tevreden gevoel blijft zitten. Bij Naomi Watts en Anthony Hopkins hun verhaal zat ik er wel een beetje mee. Met Brolin vond ik het niet zo erg omdat zijn verhaal wel erg zuur is haha.

Prima te verteren filmpje van Allen. Vindt zijn nieuwe werkjes lang zo slecht nog niet allemaal.

3,5*

Standaard Woody Allenfilm. Een film dus over relaties, het lot en de zin van het bestaan. Weer erg leuk om te kijken, maar het is wel dudielijk dat Allen niet bijzonder geïnspireerd was. Verwacht hier niet iets wat je niet eerder van hem gezien hebt. Wat ik het meest mis in de films van de afgelopen 10 jaar is vooral dat Allen wat minder de diepte in lijkt te duiken. Zijn werk blijft bijna altijd vermakelijk, maar hij zoekt de emoties niet meer op. Het is films maken om films maken geworden. Soms werkt dit nog altijd zeer goed (Vicky Cristina Barcelona) en soms krijg je iets als You Will Meet a Tall Dark Stranger. Een geestige film, met leuke acteerprestaties (vooral Brolin), voor de fans van Allen.

3*

Ik ben niet echt een grote Woody Allen fan, maar zijn films bevallen me wel altijd redelijk en soms zelfs wel meer dan redelijk. En ook deze film was gewoon redelijk. De verhaallijnen zijn allemaal best geinig, niet heel bijzonder maar leuk om te volgen. De karakters en de daarbij behorende acteurs en actrices zijn dan ook wel erg leuk, en dan met name Anthony Hopkins die briljant is en Josh Brolin die ook uitstekend was. Het is wel typisch Allen qua humor en muziek. Echter is het gewoon heel jammer dat het einde zo abrupt is. Ik heb echt geen moeite met het zelf een beetje invullen van het einde, maar dit was gewoon te makkelijk gedaan. Lijkt wel een beetje luiheid. Want de film had indien het goed uitgewerkt was heus niet langer dan 2 uur geduurd.

3,5*

wederom de wonderlijke fantasierijke wereld van Woody Allen, elite, Art Gallery's schrijvers , jeugdige voelende oude mannen met jonge vrouwen, relaties en affaires en een altijd mooi geschoten stad.(4de film in London!) Het mag duidelijk zijn dat Woody Allen weinig interesse heeft de actualiteit of werkelijkheid en al helemaal niet behoefte heeft zijn fantasie hiervoor aan te passen.

De structuur van de film is op geen enkel punt gewijzigd van Allen zijn eerdere films.

Hoewel ik een eigen signatuur van een regisseur altijd kan waarderen, ook van Woody Allen, beginnen zijn films wel heel erg veel op mekaar te lijken en begint zijn verhalen en wereldbeeld mij steeds meer te storen.

Waar Whatever Works dit storende effect niet wist te compenseren met humor, lukt dat bij deze film gelukkig iets beter. Brolin is aardig, Hopkins is een verrassend alter ego van Allen en Freida Pinto is gewoon ronduit; LEKKER!

Voor een luchtige avond een redelijke film, maar de wereld van woody Allen is toch echt wel over haar houdbaarheidsdatum heen.

AUB tijd voor wat nieuws?

Matige Allen

Vooral het niet kunnen kiezen tussen een zwart komische film en het gebruikelijke luchtige dat Allen meestal heeft. Werkt voor geen meter. Zo kon het Hopkins stukje lekker treurig worden, iets dat Solondz erg goed kan. Maar het blijft steken in een man met een typische midlife crisis met dito afloop. Zo is dat eigenlijk met alle verhaaltjes zo. Het kijkt makkelijk weg, maar verder prikkelt het ook nergens je ogen of hersenen op enige manier dan ook.

Een brave versie van een Solondz film is denk ik de beste omschrijving voor deze film. Voor mensen die zich afvroegen of dat werkt, het antwoord is nee.

2 sterren.

Aangenaam, zij het wat oppervlakkig en luchtig komisch drama, waarin typische Allen-onderwerpen aan bod komen. Iets te vrijblijvend wellicht en hier en daar wat toneelmatig door de lange takes, maar de prima cast maakt er toch iets onderhoudends van. Bitterzoet, met naar het einde toe een reeks wat wrange wendingen.

En weer een heel herkenbare Allen dit. Niets nieuws onder de zon eigenlijk, maar leuk genoeg om anderhalf uur te vermaken. Als hij zelf niet in de film meespeelt zit er eigenlijk altijd wel een rol in, die hij zelf wel had kunnen spelen, zoals in dit geval die van Anthony Hopkins.

Hopkins doet net als de cast zijn ding, maar echt opvallend goed is het allemaal niet. De enige die echt grappig uit de hoek weet te komen is Josh Brolin. Vooral het moment dat hij hoort dat degene wiens boek hij schaamteloos heeft overgenomen, niet dood blijkt, maar “slechts” in coma ligt, vond ik erg grappig. Wel jammer is het dat zijn verhaallijn en ook die anderen gewoon niet afgemaakt lijkt te worden. Het is op het einde net alsof de film nog niet af lijkt.

Verder is het allemaal redelijk luchtig en is het wel leuk om te zien hoe alle personages met hun liefdesproblemen en gevoelens omgaan. Toch had het allemaal nog iets scherper gemogen in de dialogen, dat miste ik een beetje bij deze film. Toch kijkt het aallemaal wel lekker weg en heb ik me zeker niet verveeld. Voldoende dus.

3,0*

Erg matige Allen weer. De heropleving van Match Point (en in mindere mate Cassandra's Dream) was blijkbaar van korte duur. Net als Scoop, Vicky Cristina Barcelona en Whatever Works voelt dit wat mij betreft aan als bandwerk. Woody blijft wel elk jaar braaf zijn filmpje afleveren, maar het heilige vuur lijkt gedoofd.

You Will Meet A Tall Dark Stranger valt ergens tussen komedie en drama in, maar echt werken doet die combinatie hier niet. Luidop lachen zat er op geen enkel moment in, maar dat hoeft ook niet echt te verbazen. Want van het bonte gezelschap acteurs in deze prent draagt zowat niemand ook maar een béétje komisch talent in zich. Watts, Brolin... Sterke acteurs, maar grappig zijn ze niet. Freida Pinto zag er overigens wel weer heel lekker uit.

En ook op dramatisch vlak overtuigt Stranger niet. Allens blik op de wereld lijkt per film zwarter te worden, maar het deed me allemaal geen sikkepit.

Magere 2,5* voor deze, maar ik geef Woody nog niet op. Zijn volgende, Midnight In Paris, ziet er namelijk niet slecht uit.

Ik lijk tegenwoordig wel een hopeloze, of anders gezegd een kritiekloze fan. Zelfs Allen's minst gewaardeerde films door critici en het publiek lijken maar weinig fout te doen bij mij, en blijkt de charmes die hij door de jaren heen in zijn films heeft gestopt niet verloren te zijn. Ook met You Will Meet a Tall Dark Stranger kan ik zeggen dat ik wederom heb genoten van zijn onzekere personages, zijn aanstekelijke dialogen, absurde situaties en maffe wendingen. Ik krijg er geen genoeg van.

Deze film heeft maar een echt positief punt, en dat is Naomi Watts - ze is tenminste nog behoorlijk aan het spelen. De andere acteurs zijn volstrekt ongeinspireerd bezig of hebben nauwelijks wat te doen. Brolin is niet alleen miscast maar straalt ook nog eens uit dat hij geen flauw idee heeft wat hij in deze film te zoeken heeft. Anthony Hopkins is alleen maar bezig om als een dom oud mannetje uit z'n ogen te kijken - misschien gaat dat ondertussen vanzelf, maar bij mij werkt het als nagels op een schoolbord.

Het verhaal - tot overmaat van ergenis ook nog door een zeurderige voice over uitgelegd - is volslagen plat, er gebeurt ongeveer niks, het gaat allemaal nergens over - ergens aan het einde is er ook nog eens zo'n soort citaat waarin dat uitgedrukt wordt. Daarmee geeft Woody Allen zijn eigen film een trap na - als je zelf al zegt dat het nergens over gaat, waarom val je dan je publiek lastig met deze film?

Match Point was wel leuk, VCB ook nog wel, maar de rest van wat Allen de laatste jaren aflevert komt op mij toch vooral over als overbodig en geeft voor mij aan dat de goede man misschien maar beter eens met pensioen moest gaan. Wat hij hier nog wel voor elkaar krijgt is dezelfde frisse stijl van beelden als in de laatste paar films - of ligt dat misschien aan de cameraman...

Afrader, tenzij je echt een verstokte en kritiekloze Allen-fan bent.

Rustig voortkabbelende remix van de bekende Woody Allen ingredienten, met een zeer vervelende en overbodige voice-over.

Frisse beelden en topacteurs. Wel om aan te zien i.t.t. VC-Barcelona, maar het gaat weer eens nergens over.

En weer een Woody Allen-film.

Redelijk. De perversiteiten van Allen zijn hier op komische (zelfspottende?) manier in verwerkt.

De voice-over van Allen was compleet overbodig... Ik vond het knap irritant dat hij ons zo nodig moest vertellen wat we zelf ook wel snappen.

Anthony Hopkins is geweldig als altijd, die man kan werkelijk elke rol spelen!

Op sommige momenten is de film hilarisch, soms erg flauw, leuke ontwikkelingen aan het einde.

Wel weer heel erg herkenbaar Woody Allen, en dus totaal niet vernieuwend. Niet dat dat moet, maar ik heb er niet zoveel (meer) mee.

Over de casting overigens geen kritiek: Op zijn zachtst uitgedrukt, Freida Pinto (Dia) is een extreem aangename verschijning.

Erg vermakelijk. Een sterrencast, die dit keer een beetje in Londen ronddartelt. Zoals al gezegd, is de film niet bijzonder origineel, maar door de goede cast en de hoge snelheid is dat eigenlijk geen probleem. Dat ligt er waarschijnlijk aan dat ik nog niet zo veel van Allen zijn films gezien heb, want ik zie dat anderen zich daar meer aan storen.

Verder valt er ook niet zoveel over te zeggen. Ik denk dat de meeste mensen wel weten wat ze van deze film moeten verwachten en deze film zal deze verwachtingen ook grotendeels vervullen. En met een Freida Pinto, Josh Brolin en Noami Watts kan je eigenlijk ook niet de fout in gaan.

Een redelijke Woody Allen die traag begint en steeds wat sneller en interessanter wordt. Best een geinig verhaal ook en het acteerwerk is goed. Toch is het een film die denk ik weinig beklijft.

Standaard Woody Allen film met leuke acteurs en een paar leuke vondsten. Alleen het einde is nogal onbevredigend waardoor de film je met een teleurgesteld gevoel achterlaat.

Redelijk.

Een redelijk Romantiekfilm...

Komedie is mijn genre niet...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteurs Anthony Hopkins en Antonio Banderas...

Mooi HD kwaliteit...

Geen moeite waard...

Kenmerkende Woody Allen-film: vermakelijk, lichthartig, met sporen van filosofisch gemeier – welke binnen mum van tijd zijn uitgewist (op het moment dat de eindcredits in beeld verschijnen).

Ik mag de voice-over wel. Lekker over-the-top, op een eigen manier. Mooi contrast ook; het uitleggerige van de voice-over en het abrupte einde. Je mag zelf invullen hoe verder, en behoeft met minimale fantasie geen probleem te zijn. Daarnaast wordt de kijker toch wel in een bepaalde richting geduwd.

You Will Meet a Tall Dark Stranger is een film over liefde, over de welbekende sleur, over "het gras is groener aan de andere kant." Hier wordt nog mooi mee gespeeld wanneer Roy in het appartement van Dia is en aan de overkant zijn toekomstige ex ziet, die een onbewuste striptease weggeeft. Het laat Roy verre van koud – als een noodgreep helpt hij het rolgordijn naar beneden. en bevat dus voldoende thema's.

Goed acteerwerk van zowat de gehele bezetting. Enkel Freid Pinto viel wat buiten de toon, met haar ongeloofwaardig neergezette optreden. Knap toch hoe Naomi Watts zichzelf telkens bloot geeft (niet letterlijk in dit geval). Hopkins, met endlifecrisis, en Lucy Punch, als naïef hoertje zorgen verdienstelijk voor de komische zijde.

De verhaallijn van Roy is naar mijn inziens het meest interessant, vooral ook door de vrij bizarre ontwikkelingen. Zijn nonchalante houding t.o.v. het auto-ongeluk met zijn vrienden en de gevolgen vind ik op zijn zachtst gezegd merkwaardig. Hij legt uit dat de vriendschap oppervlakkig is, maar na wekelijkse bezoeken moet je toch een soort van band kweken. Niet eens een telefoontje...

Komisch dat het spirituele stelletje - degenen die krankzinnig lijken te worden – de enigen zijn die gelukkig schijnen te eindigen. Wat Allen hier exact mee probeert te duiden, ontgaat mij. Genoeg thema's dus, maar de boodschap... het is wroeten geblazen.

3,5*

Licht en luchtig onzinfilmpje over de liefde.

Zoals wel vaker het geval is bij Allens films. Vind zijn films nooit echt geweldig, ik bedoel daarmee dat ze toch o zo weinig te zeggen hebben, maar tegelijkertijd kijken ze altijd wel lekker weg. Komt mede door de leuke steden die hij uitkiest en uiteraard door de leuke cast die hij telkens weer weet te verzamelen.

Okee.

Erg luchtig filmpje van Allan, die door de regelmatige blues-soundtracks ook vaak retro aanvoelt. De acteurs zijn ook een voor een geweldig, vooral Hopkins dan, en de hele theorie rond de liefde word hier lekker absurd neergezet. We volgen gewoon meerdere mensen die te maken krijgen met breuken, nieuwe liefdes, vreemdgaan noem maar op. Opzich lijkt het concept behoorlijk saai maar Allen weet er alsnog wel een humoristische en sfeervolle draai aan te geven. Het gedeelte van Anthony Hopkins vond ik nog wel het leukste. In het begin drong het me nog helemaal niet door dat dat onze bekende Hannibal speler was. Die zich continu jong en fit probeert te voelen en daar nog wel eens de hoge drempels vind. Hij krijgt dan wel weer een (nogal brakkige relatie) met een 30 jaar jongere vrouw wat voor een hoop bijzondere dingen zorgt. Die viagra actie van hem was grandioos.

De verdere liefdes episodes waren ook erg knap. Ook die met Josh Brolin: een vriendschappelijke relatie naast je gewone relatie, hoe ver ga je?

Erg knappe en rustige film en ook zeker biologisch. Dus dat wil zeggen dat er totaal geen geslijm en overdreven zoetsappige gedoe in zit, maar gewoon oogt als een typische Engelse jaren 80 komedieserie. Ook de beelden van Londen waren mooi btw.

4,0*

Goeie film over een familie waarin iedereen op zoek is naar een betere liefde dan hun huidige. Alle verhaallijntjes over de individuele leden van de familie zijn even onderhoudend en de film heeft een lekker tempo. Qua humor voert de ironie hier zeker de boventoon. Verder een prima cast.

Leuk! Weer in de lijn van zijn andere relatiekomedies, en kijkt weer prima weg. Verder is er, net als over sommige andere vermakelijke Woody Allens, vrij weinig over te zeggen. Luchtig geschreven en geacteerd, en een fijne rolbezetting (vond vooral Gemma Jones erg goed). Misschien dat er in deze film wat minder humor zat, en wat minder de typische spitsvondigheid in de dialogen, maar toch blijft hij vermakelijk genoeg van begin tot eind. Ook verfrissend dat er een keer een Brits sausje over zat, in tegenstelling tot het altijd vrij Amerikaanse. Blijkt ook zeer goed te werken.

3,5*