The Switch (2010)

Zeer aardige romkom met zoals altijd goede en degelijke rollen van Jennifer Aniston,en Jason Bateman.

Jennifer Aniston kan zulke rollen nog heel erg lang spelen ze wordt op het witte doek geen jaar ouder. Ook kleine bijrollen van Jeff Goldblum en een van mijn favoriette actrices Juliette Lewis.

De hoogtepunten van de film zijn de scenes met Jason Bateman en Thomas Robinson die vooral de vrouwelijke kijkers niet onberoerd laten.

Zeer matige film, heb geen enkel moment echt kunnen lachen en ook als drama doet de film me niks (terwijl drama toch mijn favoriete genre is). Het verhaal is een slap, weliswaar 'uniek', verzinsel dat zich maar blijft voortslepen. Wanneer hij haar 'het nieuws' voor de derde keer probeert te vertellen, maar weer gestoord wordt, begint het echt te vervelen.

De rollen werden aardig gespeeld, maar veel overtuiging zat er niet in. Ook het half filosofische gebabbel over 'the human race' raakte kant noch wal.

Zeer matige film, had er meer van verwacht/gehoopt.

Wat een domme film zeg.

Ik had vooraf wel verwacht dat dit wat standaard werk zou zijn, maar dat het zo inspiratieloos zou worden uitgewerkt had ik ook niet kunnen bedenken...

De film wil van alles zijn, maar is niks. Als drama komt het tekort en enige humor heb ik niet kunnen vinden in de film. Een film als deze had zoveel leuker kunnen zijn als het allemaal gewoon wat grappiger zou zijn geweest. Nu is het kijken naar een gortdroog (en mislukt) drama. Het enige wat nog een beetje aardig om te bekijken was, dat was de band die Wallie en het zoontje kregen.

Dat er een aantal bekende namen in mee spelen deed me dan ook niks. Ik vind Jennifer Aniston een prachtige vrouw, maar ze is wel bezig haar filmcarriere te verknallen door steeds maar weer in dit soort sneue filmpjes mee te spelen. Waarom toch?

En zelfs voor dit niveau zette ze een nikszeggende rol neer. Ze kan grappig zijn, want dat was ze jarenlang in ''Friends''. Maar ze doet gewoon niks met haar kwaliteiten.

1,5* en dit weer snel gaan vergeten.

Een simpele maar wel vermakelijke film, niet hilarisch maar wel grappig. Het verhaal is natuurlijk een beetje vreemd, maar ik vond het niet slecht. Daarnaast is het leuk om te zien hoe de band tussen Bateman en het zoontje groeit, wat ook komt doordat Bateman erg goed is, en dat zoontje gewoon heel schattig is om te zien, en het ook goed doet. Daarnaast zijn de bijrollen van Wilson en Goldblum erg geestig. Aniston viel een beetje weg in deze film vond ik, al vind ik haar sowieso nooit echt schitteren ondanks haar goede looks.

3.5*

Echt weer een typische Aniston film. Leuk verhaal, matige uitwerking, goed acteerwerk, geen humor en met momenten een beetje saai.

Jennifer is natuurlijk weer een plaatje om naar te kijken, ik blijf het gewoon een hele mooie vrouw vinden, en dat word met de jaren ook niet minder. Alleen jammer dat ze nooit eens met iets heel anders aan komt zetten qua films. Ze mag van mij wel eens uit haar comfort zone stappen en iets heel anders doen, want ze kan het best. Bateman vond ik ook enorm meevallen, hij speelde zijn personage goed, en heeft toch een hele sympathieke uitstraling wat ik bij hem wel kan waarderen. De humor was alleen totaal niet aanwezig, het is allemaal wat flauw en krijg niet echt het gevoel dat de makers er veel moeite voor gedaan hebben om dit ook daadwerkelijk een hele grappige en vernieuwde film te laten zijn. Jammer want het concept is leuk.

Verder zitten er wel wat aandoenlijke scenes bij, vooral die tussen vader en zoon. Grappig jongetje ook trouwens die Thormas Robinson. Zette een goede rol neer voor zijn leeftijd! En ook Lewis en Goldblum kon ik wel waarderen in deze film. Ze doen het leuk als 'vrienden van'. Al kan ik Goldblum nog altijd niet los zien van Jurassic Park.

Al met al een typische Aniston film, Leuk voor een keer (vooral voor de fans van Jennifer) maar erg hoogstaand of vernieuwend is het niet.

3.5*

Standaard hapje voor tussendoor dat op geen enkel vlak echt uitblinkt, maar nergens slecht wordt. De acteurs doen het allemaal prima en Aniston lijkt wel geschreven voor dit soort rollen.

Er had alleen wel wat meer humor in gemogen, had de film wel goed gedaan. Net zoals de rol van Goldblum en Lewis, erg leuke personages, maar te weinig screentime.

Hap, slik, weg en een 2,5*

Typisch zo'n film als deze, na de eerste twee minuten weet je precies hoe de film af gaat lopen en toch kijken de meeste hem af. Alle standaard ingrediënten zaten er wel in: twee bekende romcom acteurs, zoetige filmposter, beetje standaard verhaal en een leuk kindje erbij werkt ook altijd. En natuurlijk een grappige beste vriend van hem (Jeff Goldblum) en een rare beste vriendin voor haar (Juliette Lewis). Het is natuurlijk naïef om iets verrassends te verwachten maar het werkt wel vaak in het voordeel van dit soort films, dat kan het verschil maken tussen een romcom die je meteen weer vergeet of eentje waar je nog even over na kan/wil praten. Een onverwachte Switch in het plot zat er helaas niet in. De conclusie is dat je eigenlijk precies krijgt wat de meeste regisseurs van dit genre er van maken. Ook deze film zal geen genre klassieker worden zoals bijvoorbeeld When Harry met Sally ‘89 of Groundhog day ‘93 want de volgende dag was ik The Switch eigenlijk alweer vergeten.

Het is overigens fascinerend om te zien hoe iemand als Goldblum met een geweldige rol in The Fly en Lewis met een geweldige rol in Natural born killers, Kalifornia en From dusk till dawn uiteindelijk terecht komen in de bij-rollen van dit soort films.

Mijn eerste lage notering voor een film waar Jennifer Aniston in speelt, maar ik kan er niet meer van maken. Het is lang geleden dat ik moeite moest doen om een film uit te kijken. Ik keek hem samen met een vriendin, allebei zijn we best wel Aniston-fans, mede door haar Friends personage Rachel, maar ze lijkt hier maar niet van los te komen.

Romantische komedie's zijn vaak sowieso al pijnlijk clichèmatig, voorspelbaar en zo leeg als het hoofd van Patty Brard, maar dit was nog een tikkeltje erger.

Een geswitcht potje sperma. Mja. Lachen. Niet dus.

Een komedie hoort grappig te zijn. Ik heb werkelijk geen enkele keer gelachen, nog niet eens een klein glimlachje. En chemie? Seriously? Ik zag meer chemie tussen het potje sperma en Wally dan tussen Kassie en Wally. En dat lijkt me nou niet echt de bedoeling.

Ach, ik ga hier ook niet teveel woorden meer aan vuilmaken. Snel vergeten, dit saaie mormel.

Kijkt wel lekker weg, maar dat maakt het geen goede film. Het een zeer oppervlakkige mutsenfilm die als comedy niet geestig genoeg is, en als romantische komedie niet geloofwaardig.

Niet verveeld maar daarmee is ook alles gezegd. 2 sterren.

"It's just the most beautiful place on earth. Have you ever been in Michigan Wally?"

"I've been to Detroit."

Goed om te zien dat Patrick Wilson toch niet de uitgerangeerde, aan lager wal geraakte acteur is waar ik na het zien van Barry Munday, waarin 'ie ook gewoon goed is overigens, een beetje bang voor was. Is hier gewoon weer perfect als ideale schoonzoon zoals we van 'm gewend zijn.

De hoogtijdagen van Jennifer Anniston liggen steeds duidelijker zichtbaar achter haar, make-up bijvoorbeeld voldoet nauwelijks nog om haar gezicht in de plooi te houden, en juist daarom is ze hier goed op d'r plek als op leeftijd geraakte vrouw die vreest de man van haar dromen niet op tijd te zullen vinden en daarom maar haar toevlucht neemt tot een zaaddonor. Echt goed acteren doet ze helaas niet.

Verder inderdaad een vermakelijk maar weinig bijzonder filmpje.

'The Switch' slaat naast de plank.

Hollywood denkt Jennifer Aniston met iedere komische acteur te kunnen plaatsen in elke willekeurige setting, maar haar chemie met Bateman is niet bestaand. Daarnaast bevat 'The Switch' te veel ethische misstappen om ergens charmant uit de hoek te komen.

Het concept is niet onaardig, helaas is de uitwerking dramatisch op ongeschikte momenten en te lichtdenkend op de andere. Wallie is daarbij komend ook niet de meest sympathieke hoofdpersoon, ook al zijn de scènes met hem en Sebastian wel het beste van de hele film.

Helaas wordt de film nergens lachwekkend en hoewel ik hem toch makkelijk heb kunnen afkijken, was ik nauwelijks echt geïnvesteerd in.

Een matige film die absoluut gemist kan worden.

2,0

Een redelijk filmpje die me nog alleszins meeviel, want vooraf had ik eigenlijk zeer lage verwachtingen. Het is dan ook wel zo’n typisch Amerikaans filmpje, dat precies zo loopt als je verwacht en nergens weet te verrassen.

Jennifer Aniston is een matig actrice en ook hier doet ze het niet echt goed. Tot mijn verrassing is Jason Bateman echter verrassend goed te pruimen in deze film. Vaak vind ik hem ontzettend irritant, maar hier weet hij met zijn ingetogen spel zelfs enige sympathie op te wekken. Daarnaast is zijn samenspel met het jongetje goed, al blijft het hele gebeuren allemaal net wat te oppervlakkig om echt boeiend te worden. De bijrol van Jeff Goldblum is wel geinig, al is het dan weer jammer dat zijn rol zo klein is.

En verder dus typisch zo’n filmpje waarbij je weet wat je opgediend krijgt. Een soort van fast food zeg maar. Op het moment dat je het eet is het best te eten, maar is zit niets verrassends aan en er zit ook geen lekkere smaak aan die lang na blijft hangen.

2,5*

Goed,

Kijkt wel aardig weg, ik heb me niet verveeld hierbij.
De band die Bateman met zijn zoontje krijgt wordt leuk verfilmd.
Even als de gesprekken die hij met zijn vriend Jeff Goldblum voert
Bateman draagt de film wel een beetje, want van Aniston hoeft het betere werk vaak niet te komen, en naar mijn idee in deze dan ook niet, maar wellicht ben ik bevooroordeeld over haar...

De film had wat meer kunnen hebben als hij werd ondersteund door een pakkende soundtrack, hier heeft men dan ook wat puntjes laten liggen imo.

3,5*

Middelmatige komedie met een paar geslaagde grappen. Maar de chemie tussen het jongetje en Wallie is het mooist om te zien. Bepaalde kleine dingetjes die opvallen qua overeenkomst, dat zijn de leukste momenten.

Beetje saai, er gebeurt weinig voor een speelfilm, het lijkt meer op een uitgerekte aflevering van een TV-serie. Toch wordt de film best aardig, naarmate de film vordert, flauwe grappen achterwege blijven, en het meer een serieus verhaal wordt, waarbij er een overtuigende band ontstaat tussen Wallie en Sebastian.

Wat niet werkt in de film, is dat Wallie zijn zaad-actie zogenaamd vergeten is. Ik had dat iig niet echt door, totdat overduidelijk werd dat dat zo bedoeld was.

Vond dit wel een geslaagde romkom. Niet te preuts, niet te huppelkutterig, maar gewoon een avondje vermaak. Jennifer Aniston en Jason Bateman vormen een goed duo en het maffe het-zal-je-maar-gebeuren verhaal zat ook goed inelkaar. Die actie met dat sperma blijft gewoon memorabel en alle gevolgen van dien zijn ook niet te overzien en word dus zoal pijnlijk als grappig verteld. Het is mij toch al duidelijk: niet alle romkom's zijn zo slecht en zoetsappig. Dit was natuurlijk ook niet echt een film waar een gemiddelde kaugomkauwende puber naartoe ging had ik al begrepen. Dus The Switch is ook zeker niet commercieel.

Maar wel gewoon een fijn filmpje. Ook die scenes met dat kind van eeeehm.... waren zoal grappig als ontroerend. En het einde was natuurlijk fantastisch. Nee, ik heb me met The Switch wel weten te vermaken ondanks het slappe onderwerp. Ruim voldoende.

3,5*

Toch wel een betere film dan ik had verwacht.

Is toch net van iets meer kwaliteit dan de andere films in dit genre. Er zitten een paar aardige scenes in waarin de film wat dieper wil gaan, ook de timelapse scenes blijven erg goed. Maar de film word al snel weer oppervlakkig en cliché Maar omdat Jason Bateman het toch zeker aardig doet en we van Aniston weinig meer kunnen verwachten dan haar knappe verschijning kijkt het eigenlijk heerlijk weg.

Er had misschien wat meer ingezeten en deze regisseurs graag eens aan het werk zien met een wat minder cliché achtig script.

Dit is een filmpje dat gewoon lekker wegkijkt. Ik vind de chemie tussen Wallie en Kassie erg sterk waardoor ik me lekker kon inleven in hun verhaal. De vriendschap en aantrekkingskracht tussen de twee vond ik wel sterk overgebracht.

Julliette Lewis vind ik meestal een verademing in een film. Ze heeft iets heel aparts over zich. In deze film vond ik haar toch wat minder. Het bevruchtingsfeest ging ook eigenlijk helemaal nergens over ook al was het wel nodig voor het verhaal.

De film begint wel origineel maar naderhand word het verhaal toch wel standaard. Ik stoorde me daar echter niet zo heel erg aan. Ik vond hem gewoon leuk !

Het begin was geweldig met die man met het tourettesyndroom:

Dikke fietsende lelijke trut

Ik zie een varkenskop van een mamma

Dat laatste was overigens best grof want die vrouw was ook gehandicapt. Maar dat begin was het enige humoristische van deze film. Voor de rest was het gewoon een 13 in een dozijn flauwe romantische film met een en al clichés. Het neurotische zoontje Sebastian moest zogenaamd grappig en aandoenlijk voorstellen maar ik vond het maar een verschrikkelijk kind. Alleen dankzij Jennifer Aniston en vooral Jason Bateman die het nog enigszins redelijk deed heb ik deze film weten uit te kijken. Het enige leuke aan deze film vond ik nog om de oudgediende Jeff Goldblum (speelde ook best aardig) en Juliette Lewis nog eens terug te zien. Maar mijn god wat een trieste bedoeling was deze film en het moet nota bene een komedie voorstellen

Aardig kleffe en voorspelbare film maar goed te doen op een brakke zondag. Acteerwerk is oké, vooral van de heer Bateman en het jonge ventje. Kijkbaar.

Erg goede film! Wel vind ik dat het genre 'komedie' niet helemaal bij deze film past. In het begin inderdaad begon het meer als een komedie, maar later in film ging het echt ergens over! Ik vond het echt een super mooie film, en totaal niet zoals alle andere.

Een aanrader 4.0*

Weer zo een onbenullig Aniston-vehikel waarvan er tegenwoordig wel meerdere van de band rollen. Echter, deze zoutloze film kon beter 'geswitched' worden met een betere film in zijn genre, want leuk wordt ie nergens. Rachel is ver weg...

Matige film waarin een man erachter komt dat hij per ongeluk de zaaddonor is geweest van het zoontje van zijn beste vriendin. Op zich een leuk gegeven en de relatie die ontstaat tussen vader en kind is wel aardig. Maar over het geheel te voorspelbaar en ook zijn veel situaties nogal ongeloofwaardig. Jason Bateman zet een aardige rol neer. Net geen 3.0 sterren.

Aardige romantische comedy.. zeg ik aarzelend. Soms heb ik zulke films gewoon nodig. Jammer dat ik het een beetje duf vond. Het verhaal vond ik op zich wel apart want ik maak voor het eerst mee dat de gedoneerde sperma wordt geswitched. Vaak is het toch zo dat men van lichaam switched ofzo.

Maargoed, Jennifer Aniston vind ik een erg sterke vrouw spelen. Dat is ze ook, dus deze rol past goed bij haar. De combinatie van Jennifer met Jason Bateman, daar heb ik zo mijn bedenkingen over. Ik vind ze dan ook niet goed kunnen passen als koppel bij elkaar. I don't why eigenlijk. Maar ze acteren gelukkig beide goed.

I Love Jeff Goldblum!! Ik hou zo ontzettend van zijn laconieke, geniale, redenerende houding altijd. Dus ik ben blij dat ik hem weer heb kunnen zien in deze film.

Thomas Robinson was een schatje. Echt een moederskindje. Ik kan hem zo meenemen naar huis.

Het einde was natuurlijk een happy ending en daar werd ik een beetje misselijk van. Maarja het hoort bij deze genre. Dat kan natuurlijk geen bad ending hebben. De rest van het verhaal kon beter uitgewerkt worden. Ik miste de diepgang een beetje en de ballen van Jason Bateman.

Rating: 2,5*

Prima film dit. Precies wat je van Bateman en Aniston kunt verwachten. Simpel, makkelijk en leuk. Zaten ook paar grappige stukken in, zoals het begin, waar ik in een deuk lag.

3.5*

Te verwachten

Voor een ieder die niet voor verassingen wil komen te staan is hier The Switch. Als je de plotomschrijving leest weet je precies wat je kunt verwachten, en al gauw is dan ook duidelijk hoe het verhaal van start tot finish zal eindigen. Storend? Nee. Saai en voorspelbaar? een beetje. Echt heel saai wordt het niet, maar voorspelbaar is deze titel tot en met.

Credits gaan toch vooral naar het jonge acteurtje Thomas Robinson die nog wel geregeld voor een glimlach wil weten te zorgen, maar de rest voelt aan als gesneden koek die je al honderd keer eerder gegeten hebt.

2,5*

Jennifer Aniston op de automatische piloot.

Wederom speelt Aniston zo'n zelfbewuste, moderne vrouw, terwijl B-acteur Jason Bateman de sullige mannelijke hoofdrol vervult. Dankzij het leuke jochie en de bijrol van Jeff Goldblum is de cast nog net te pruimen, want dolkomisch was het bepaald niet. Met name in de tweede helft lijkt het creatieve kruid verschoten en strompelt de film naar een vreselijk cheesy einde toe.

Matig. 2,5*

Tja, niks bijzonders, en Jennifer Aniston speelt weer eens Jennifer Aniston, en Patrick Wilson lijkt alleen maar mee te spelen om eerst als sexy en daarna als dom te kunnen worden afgeschilderd en tenslotte uit de film te worden geschopt zonder dat zijn personage daar erg veel schuld aan heeft. Juliette Lewis speelt helaas ook weer Juliette Lewis, maar gelukkig speelt Jeff Goldblum ook weer Jeff Goldblum, en vooral is Jason Bateman een frisse en innemende verschijning die een aantal mooie scènes met Anistons zoontje heeft. (Ik kan me niet voorstellen dat iemand aan deze film begint zonder van tevoren al te weten waar de titel op slaat, maar ik zal dit stukje toch spoiler-free proberen te schrijven). Ik heb begrepen dat hij in Amerika een redelijk bekende acteur is, en voor Nederlandse televisiekijkers wellicht ook wel, maar zelf heb ik hem nog niet zo vaak gezien, dus zijn persona hier is voor mij nog vers en ontwapenend. Zijn aanwezigheid is dan ook de voornaamste reden waarom ik ondanks alles eigenlijk toch wel enthousiast over deze film ben – ik begrijpt zelf ook niet helemaal hoe dat kan, zo'n flauw verhaaltje zou toch niets voor mij moeten zijn, hoe kan ik dit dan toch leuk vinden? Of zou ik… ben ik misschien als baby… STOP!

degelijke komedie met een talentvolle cast die er ook het maximum uit weet te halen. Het verhaal op zich is wel goed en houd de film ook recht want echt veel hilarische situaties zijn er niet, het zit meer in de details en zinspelingen. Bateman speelt hier wel iets anders dan in zijn meeste rollen en vooral de vader-zoon relatie vond ik goed uitgewerkt. Aniston is altijd een genot om te zien en Goldblum heeft een leuke bijrol.

Nergens een topper maar zeker een degelijke komedie.

Romantische komedie die voor mij niet zo romantisch en niet komisch was. Verhaal is leuk verzonnen, maar dankzij de titel en een scene in het begin al heeel voorspelbaar.

“I… um, hijacked your pregnancy.”

Aardige romcom zonder al te veel romantiek of humor. Dat klinkt gek maar The Switch is vooral een film met het hart op de goede plaats en leuke acteurs die zorgen voor een aangename kijkervaring. Aniston heb ik wel eens beter gezien, maar het is Bateman die de gehele film overtuigd.

Hij begint als pessimistische manchild, maar nadat de film een sprongetje in de tijd maakt zie je hem groeien. Vooral de scènes tussen Bateman en de jonge Robinson zijn erg sterk en zorgen ervoor dat de film toch genietbaar blijft. Want voor de rest heeft de film eigenlijk weinig te bieden. Aniston en Bateman zijn een aardig duo, maar echt vlammen wil het niet tussen beide. Goldblum heeft dan nog wel een leuke bijrol maar voor de rest... Hoe deze film eindigt kan iedereen denk ik wel raden.

Pfoeh.

De zoveelste "feel good" romcom van bedenkelijk niveau. Met een Jennifer Aniston-aan-de-botox in de hoofdrol, dan nog. Het is maar dat ik het vrouwtje thuis ook haar films gun, anders had ik dit misbaksel natuurlijk nooit gezien.

De feel good is voor mij veelal irritatie. Het romantische luik van de term romcom stelt wederom niets voor en van een komedie is toch al helemaal geen sprake? Aniston en Jason Bateman - die kan toch echt beter, maar heeft toch vaak slechte filmkeuzes gemaakt - doen hun dingetje, maar Aniston kan geen klop acteren dus is het eigenlijk de ganse film huilen met de pet op.

1

De neurotische Wally [Jason Bateman] is geschokt wanneer zijn 40-jarige beste vriendin Kassie [Jennifer Aniston] aankondigt dat ze gebruik wil maken van een zaaddonor om haar kinderwens in vervulling te laten gaan. Kassies vriendin Debbie [Juliette Lewis] organiseert zelfs een “zwangerschapsfeestje” op de dag dat het zaad wordt ingebracht in het bijzijn van zaaddonor Roland [Patrick Wilson]. Onder invloed van drank en drugs spoelt Wally het zaad door de gootsteen en vervangt hij het door zijn eigen zaad. Omdat hij zich de volgende dag niets kan herinneren van het feest en om dat Kassie voor haar bevalling verhuist, leert Wally pas zes jaar later Kassies zoon Sebastian [Thomas Robinson] kennen. Geleidelijk begint hem te dagen hoe de vork in de steel zit, ondertussen verschijnt de pas gescheiden Roland opnieuw ten tonele om zijn vermeende zoon te leren kennen. De ontknoping zal niemand verrassen, maar Bateman speelt zijn rol met gepaste subtiliteit en er is fijn ondersteunend werk van Jeff Goldblum als zijn minstens zo neurotische broer. Gordon en Speck behandelen het onderwerp met gepaste eerbied en de subtiele humor die voortkomt uit de interactie tussen Wally en Sebastian is daardoor des te effectiever. Zeker geen meesterwerk, maar aanzienlijk minder voorspelbaar dan je op basis van de proloog zou verwachten.