Lo Straniero di Silenzio (1968)

Deze afgelopen weekend zitten kijken.

Na "Get Mean" smaakte dat duidelijk naar meer en heb ik de overige delen van "The Stranger" quartologie ook maar aangeschaft. Dit is feitelijk de derde en -hoewel ook volkomen van de pot gerukt- toch iets minder absurd dan deeltje vier, dus dat zou kunnen betekenen, wanneer die trend zich door zet, dat wanneer ik tenslotte bij deel één ben uitgekomen, ik naar een volkomen normale film zou kunnen gaan kijken.
Nee, dat geloof ik zelf eigenlijk ook niet!

Anthony is weer lekker op dreef en er wordt weer flink met hem afgerost, gesold en vernederd, maar daar hij (mede) bedenker van dit alles is, kan hij niet anders, dan hooguit zichzelf, de schuld geven.

Verhaaltje is natuurlijk weer totaal niet serieus te nemen en eigenlijk zit je als kijker vol verwondering met een lichte grijns dit alles te aanschouwen. Het plot, als daar ook maar ergens sprake van zou zijn, is totaal niet terug te vertellen, want wordt ontzettend rommelig en van hak op tak gebracht, maar het is in ieder geval niet saai te noemen, want iedere vijf minuten gebeurt er wel weer iets anders onverwachts.

Maatje Battista is ook weer van de partij, dit maal op de credits als "De Amerikaan" en hij blijkt voor de ene clan alles met een machinegeweer, op aanvraag, aan flarden te schieten (totdat de Stranger de slagpin er uit haalt, dat spreekt voor zich!).

Melig, maf en volkomen absurd, maar -voor wie er van houdt- uiterst genietbaar.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.