The Yearling (1946)

Weinig stemmen, want dit was toch ooit een beroemde film en (te) vaak op tv!

Als ik hem nu nogmaals zou zien zou mijn cijfer meer dan waarschijnlijk niet boven de 2 sterren uitkomen. Maar ik heb absoluut geen zin om deze nog een keer te gaan bekijken, dus moet ik het doen met de nostalgische herinneringen van toen ik de film als kind zag.

En toen vond ik de film best mooi, al ergerde ik met zelfs toen al wel wat aan het sentimentele gehuilebalk.

Je slaat de spijker op zijn kop. Wàaaat een irritant snotjoch. Dàt vond ik ook als kind al.

Aardige film over een boerengezinnetje en waarbij de jonge Jody een klein hertje onder zijn hoede neemt. Een goed verteld verhaal, maar wel wat aan de lange kant. Ook is de film wel erg braaf en zijn er flink wat sentimentele momenten. Mooie natuuropnamen waaronder een spectaculair gevecht van twee honden met een beer. Moeilijk, maar uiteindelijk toch een 3.0 (wel dik verdiend dan).

Onlangs zag ik de film Cross Creek (1983) over het leven van schrijfster Marjorie Rawlings in Florida. Dat maakte mij nieuwsgierig naar de verfilming van haar bekendste boek: The Yearling. Dat is mij niet meegevallen. Doorgaans heb ik geen problemen met sentimentele verhalen, maar deze film is zo zoetsappig dat de glazuur van mijn tanden dreigde te springen. Maar het moet gezegd: de cinematografie is bijzonder fraai. Daardoor scoort de film per saldo toch nog een voldoende bij mij.

De eerste Golden Globe voor Gregory Peck, die met deze rol ook al een 2e Oscarnominatie verdiende. Al is de rol nu niet zo memorabel als de prijzenkast doet uitschijnen. Het past wel in de tijdsgeest, vlak na de oorlog. De film werd in totaal mooi 8 x genomineerd voor een Oscar met 3 beeldjes als resultaat. Naast een jongerenprijs voor het jongetje Jody, waren de prijzen vooral voor het visuele gedeelte. The Yearling is dan wel een mierzoete Disney-achtige familiefilm (maar dan van MGM), visueel is het - zeker voor die tijd - wel de moeite. Maar verder is het eerder een tienerfilm voor tieners uit begin vorige eeuw. Vrij gedateerd helaas, al heeft de film af en toe haar charme. Vooral confroterend is de relatie tussen moeder en zoon in een tijd van veel kindersterfte, dat duidelijk een mens tekent. Ook al hoorde de dood toen nog meer tot het dagelijks leven jammer genoeg... Al bij al viel het nog mee, al is 2 uur film wel wat overdreven.