Phenomena (1985)

Deze film had ik nog nooit gezien. Omdat deze film inmiddels al meer dan 25 jaar oud is, oogt hij wat gedateerd. Het verhaal slaat eigenlijk nergens op en ook is de uitvoering soms lachwekkend. Maar in het algemeen heb ik me er toch goed mee vermaakt. Dat kwam vooral omdat het verhaal me wist te boeien maar ook door de uitvoering in combinatie met de heerlijke muziek. Het was genieten bij het horen van de destijds nog vrij jonge bands Iron Maiden en Motorhead. Heerlijk toen de laatste "Locomotive" inzette terwijl de scene daarvoor helemaal niet passelijk was. Wat ook best sterk is aan deze film is de heerlijke creepy sfeer. De muziek heeft daar trouwens ook veel invloed op. Het is ook grappig dat Jennifer Connelly met deze film min of meer haar debuut maakte op het witte doek. Ze deed het best goed. Al met al toch best een aardige film om eens gezien te hebben en zeker het laatste gedeelte van de film is best goed.

P.S. de aap was ook helemaal te gek in deze film

Vanavond eindelijk eens bekeken. Wat een mooie Argento is dit nog zeg!

De toen nog jonge Jennifer Connelly doet het erg goed in de hoofdrol. Verder vond ik Donald Pleasance (altijd al een favoriet van mij geweest) ook weer erg goed.

Het concept is erg origineel gevonden: een meisje dat een soort binding met insecten heeft. Daarnaast was de aap ook een leuke toevoeging. Dieren zijn altijd belangrijk in Argento films, maar dat heb ik tot nu toe nog niet zo duidelijk tot uiting zien komen als in Phenomena.

Verder was de toevoeging van Iron Maiden en Motörhead aan de soundtrack erg verrassend. Misschien zal niet iedereen dit kunnen waarderen, maar ik vond het wel leuk gevonden.

Een originele film van Argento die ik tot één van zijn betere zie.

Dario Argento's "Phenomena" dat dateert van 1985 is een hoogtepunt uit het oeuvre van de kineast. De prent heeft een ingenieuze soundtrack van Goblin. Het is een knappe, creepy, visueel prachtige en adembenemende poëtische horrorfilm, die elke griezelfan moet gezien hebben.

Jennifer Corvino, de dochter van een Amerikaanse filmster, wordt naar een meisjesinternaat in de Zwitserse bergen gestuurd. De streek wordt op dat moment geterroriseerd door een seriemoordenaar die het op meisjes gemunt heeft. Jennifer is een vriendelijke en lieve jongedame, maar heeft niet veel vriendinnen op het pensionaat. Ze slaapwandelt en de medeleerlingen vinden haar vreemd. Het blijkt ook dat ze van insecten houdt en dat de insecten met haar een speciale band hebben. Terwijl inspecteur Geiger koortsachtig op zoek gaat naar de dader van de brutale moorden geraakt Jennifer bevriend met de entomoloog McGregor. Deze man zit in een rolstoel en helpt de politie met hun onderzoek...

De mooie 15-jarige Jennifer Conelly's acteert bijzonder goed: ze levert een perfecte prestatie van het begin tot het einde. De ondersteunende cast met o.a. Donald Pleasance als de professor is ook sterk.

Ik wil ook de goed afgerichte aap vermelden. Zoals gebruikelijk bij Argento, is de fotografie indrukwekkend en worden talloze enge locaties aangewend. De kineast legt de nadruk op opvallende kleuren (vooral rood) en visueel is zijn film verbluffend. Het is deels een giallo en deels een horrorfilm met psychische en transcendentale elementen. De briljante score van Goblin zorgt voor een toename van de spanning.

Toen ik de eerste keer de prent in de cinema zag, vond ik de grote hoeveelheid aanvullende hardrock muziek een minpuntje. Nu heb ik de Blu-Ray van Arrow mogen aanschouwen en dat leek mij een voltreffer: ik denk dat er wat hardrock muziek is weggelaten terwijl de score van Goblin intact blijft. Geluid en beeld zijn op de Blu-Ray beslist van goede kwaliteit, hoewel ik in bepaalde reviews puristen hoorde klagen dat het nog beter kan.

Maar ik ben content en “Phenomena” zal ik beslist nog eens herbekijken, want ik heb mij stellig vermaakt.

Ik zag de "integrale versie" en die duurt 116 minuten, dus iets langer dan de director's cut.

Visueel verbluffend.

Dat Dario Argento weet hoe je iets mooi in beeld brengt, moge duidelijk zijn. Visueel verbluffend is ook dit griezelwerkje, dat ietwat chaotisch aanvoelt. En dat gaat een beetje ten koste van de spanning. Wat ook de spanning nekt is de misplaatste heavy-metal soundtrack.

Toch zijn de bakken vol sfeer en het knappe camerawerk vaak voldoende om te genieten. De matige acteerprestaties en idiote dialogen neem je daardoor op de koop toe. Wel jammer, want het innerlijk is natuurlijk net zo belangrijk als het uiterlijk.

Goed.

Toevallig deze film vanmorgen ook weer eens bekeken. Behalve dat deze film visueel verbluffend is vind ik dat deze film een spannend en bovendien zeer verrassend einde heeft. Het nadeel van Phenomena is wel dat het verrassende er na een kijkbeurt natuurlijk wel af is, maar mooi blijft hij en de dames zijn zoals bij de meeste Argento's zeer aantrekkelijk en worden uiteraard vaak om zeep geholpen. Sadistische trekjes kan Argento nu niet bepaald ontzegd worden. Mensen die van horror houden en bovendien ook nog eens van heavy-metal komen met deze film helemaal aan hun trekken. Ik hoor daar echter niet bij want ik vind heavy-metal tezamen met hip-hop de meest vreselijke muziek die er is. Ik zie mij daarom genoodzaakt mijn waardering voor deze film toch iets naar beneden bij te stellen.

4,5*

Bijna even goed als Suspiria.

Aan de eerste helft van de film zou ik zo een 5* kwijt kunnen. Sommige scene's zijn ware kunstwerkjes die net zoals in Suspiria ondersteund worden door de meest prachtige muziek en goed effectief camerawerk. Op bepaalde momenten zat ik echt met open mond te kijken naar wat voor een visuele pracht deze film bezit.

Wat me verder opviel was dat het acteren tegen mijn verwachting in reuze mee viel. Ik vond dat Connelly het zelfs best goed deed en ook die professor was goed te pruimen. Sommige bijrollen waren uiteraard wel weer erg zwak.

Toch vind ik dat de film naarmate de tweede helft iets afzakt. Het blijft visueel erg mooi op momenten maar het wordt allemaal een beetje te rommelig en chaotisch waardoor er toch een halfje afgaat in mijn beoordeling. Verder wel een erg goede Argento.

Dikke 4,5*

Wat een vakman die Argento zeg! Hij begint zowat mijn favoriete horrorregisseur te worden.

Phenomena

alternatieve titel: Creepers

Oké, hier een iets langere recensie. Ik zeg het nu: die Dario Argento is een genie in het horror genre. Nu al een favoriet van me, en ik denk deze film ook.

Zo bijzonder is de film eigenlijk niet. Het is een typische Italiaanse horrorproductie die in de stijl is die filmmakers uit dat tijdperk destijds aannamen. Deze film is toch ook heel erg bijzonder in haar eigenheden. Maar in plaats van dat Dario Argento zich compleet focust op de geweldige bruutheden en de kills itself, focust hij zich puur op het scheppen van een sfeer. Een meesterlijke sfeer die wordt beademt door het vakkundige camerawerk, de knallende heavy metal soundtrack die meerdere malen terugkeert en natuurlijk door de prachtige verschijning van Jennifer Connelly. Af en toe verschijnend in een nachtjapon, met haren die waaien door de wind en soms ook met zo'n emotieloze blik. Het is een ode aan de goddelijke schoonheid. Briljant!

Het einde is natuurlijk iets wat niet ongenoemd mag blijven. Hier komt de opbouw en de sfeer naar de knallende climax waar we op gewacht hebben. Die scènes in die kelder zijn angstaanjagende momenten van het medium film en enorm bruut. Een gebeurtenis die geen horrorliefhebber aan zich voorbij laat gaan en naar mijn mening een hoogtepunt binnen het oeuvre van Dario Argento.

*5,0 !!!!!!!!!!!!!!!

De Arrow-release staat al een tijdje in de kast, wachtend tot ik eindelijk weer eens zin had in een Italiaans horror-filmpje. Typisch Argento-filmpje waarin een piepjong, eenzaam meisje zichzelf staande moet houden in de grote boze mensenwereld. Dario Argento stelt niet teleur en weet het geheel weer tot een kunstzinnig geheel te smeden.

Audiovisueel is het weer zeer genieten. De locaties zijn prachtig mooi geschoten, er wordt effectief gebruik gemaakt van schaduwen en de soundtrack van Goblin is ontzettend goed. Jammer van de paar metaalnummers die de extase onderbreken, doodzonde.

Het mysterie in Phenomena is van begin tot eind boeiend. Er zit een duidelijke spanningsboog in die inzet met een paar moorden en die steeds voelbaarder wordt naarmate Jennifer dieper in het mysterie duikt. Ik heb er normaal niet zo veel mee, maar ik ben diep onder de indruk van Connelly, die hier op haar mooist is. Echt een schoonheid, die ook nog eens erg professioneel acteert. Leuke bijrol van Donald Pleasence, Nicolodi acteert sterk en zelfs het dochtertje van Dario mag nog even opdraven als de Deense toerist Vera. De scenes met de aap waren eveneens vermakelijk, al scheen die nog niet helemaal goed afgetraind te zijn. Hij had een stuk vinger van Connelly afgebeten.

De giallo-achtige moorden zijn stijlvol zoals het hoort en de special effects zijn goed gedoseerd door Stivaletti die eveneens het uiterlijk van zoon Patau onder zijn hoede nam. Op het einde worden we ook nog getrakteerd op een heerlijke smerige put vol maden en lichaamsdelen die niet van echt te onderscheiden is. Dat Jennifer met insecten kan communiceren is leuk, en zorgt er voor dat er gebruik was gemaakt door miljoenen echte vliegen waar Luigi Cozzi nog een leuke anekdote over heeft. De zwermen bestaan dan weer uit o.a. koffiekorrels. Inventief en doeltreffend.

Kleine minpuntjes zijn de aangehaalde metalherrie, maar ook wat mindere bijrollen en het script dat een beetje rammelt. Zo vind ik het einde way over the top, en vind ik enkele motieven wat vaag. Suspiria blijft zijn beste, maar Phenomena mag tot nu toe op een mooie tweede plaats staan. Ontzettend jammer dat Argento zijn beste tijd gehad heeft.

Wordt binnenkort door egzotik vertoond in eye.

Goede tip Mikey!!

Cinema Egzotik: Connellingus Night | EYE - eyefilm.nl

Oei oei, wat een vreselijke soundtrack.

De film komt traag op gang, maar wordt sterker en sterker.

Meer een horror, dan een drama. *3,5

Wat een sterke film Gewoon verstand op nul en kijken maar. Dit is mijn eerste Argento. Gedurende de film zat ik een beetje te wachten op meer bloed en dat wordt naar het einde toe wel wat goed gemaakt. Ook vond ik dat klein ventje , hoewel zo fake, echt creepy. Verhaal is ook interessant. 4*

Een horror met oog voor de cinematografie, dat zie je niet vaak. Dat is wel het grootste pluspunt van deze film. Grootste minpunt zijn de vreselijke acteerprestaties, vooral van de kamergenote van Jennifer, het is vooral daardoor dat deze film wat mij betreft de 3,5* niet haalt. Op het eind nemen de hoeveelheid expliciet bloederige scènes toe en ook dat had van mij niet gehoeven.

Ik heb de langste versie gezien, en heb er geen spijt van. Wel komt het erg langzaam op gang, maar na de eerste 15 minuten zou ik niet weten wat eruit geknipt zou kunnen worden. Interessante horror, voor liefhebbers van het genre leuk om een keer gezien te hebben. 3*

Niet? In de Italiaanse cinema (niet per se zijnde alleen Argento) toch niet zeldzaam, maar daar buiten toch ook niet echt?

Meen je dat? Dan moet ik meer Italiaanse horrors bekijken.

Bij de horrors die ik ken ligt de nadruk toch vooral op schrikmomenten, kills, e.d. Ik kan geen vijf horrors opnoemen waar zoveel aandacht voor cinematografie is als hier. Onder de klassiekers zijn die misschien nog wel te vinden, maar zeker tussen de meer recente horrors kom ik dat totaal niet tegen. Als je tips hebt graag

"Why don't you call your INSECTS! GO ON! CALL! CALL!"

Mijn tweede film van Dario Argento.

Jennifer Connelly slechts één jaar voor Labyrinth, toch doet ze het hier net 'n tantje minder. Af en toe is het een beetje houterig maar over algemeen acteert ze erg goed, en uiteraard ook geen staf om naar te moeten kijken. Je zou het niet denken maar top-acteur Donald Pleasence heeft ook in een paar Spaghetti-horror's gespeeld en dit is er één van. Hij speelt een schot en doet het accent perfect, zonder enige twijfel de beste acteur in de hele film. Ook is hij de enige die zijn nasynchronisatie een beetje fatsoenlijk heeft gedaan. Dat is namelijk wel een irritatiepunt: de Italiaanse cast is weer belabberd nagesynchroniseerd, en wat misschien wel vervelender is is dat in de Uncut-versie de taal af en toe veranderd van Engels naar Italiaans of van Duits naar Spaans/Italiaans(?!). Dit gebeurd niet zo vaak dat je de film niet kunt volgen maar het stoort dat je Jennifer Connelly ineens een zin in het Italiaans hoort zeggen en daarna weer gewoon Engels verder gaat.

Het verhaal heeft iets weg van een Stephen King-thriller en is echt een horror-film, geen detective. Jennifer, de dochter van een bekende Amerikaanse acteur, gaat naar een internaat in Zwitserland waar een reeks vreemde moorden zich hebben voorgedaan. Als Jennifer op een nacht slaapwandelt en verdwaalt raakt word ze geholpen door Professor John McGregor en zijn aap. McGregor doet een studie naar Insecten en komt tot de ontdekking dat Jennifer beschikt over een bijzondere gave waarmee ze kan communiceren met insecten. Met hulp van de professor probeert ze het moordmysterie op te lossen... Sterk verhaal, al vond ik het bij lange na niet perfect uitgewerkt. Het einde van de film loopt wat haastig en uiteindelijk word ook niet uitgelegd hoe het nou allemaal zat. Frau Brückner blijkt gewoon ineens de moordenaar te zijn, waarom ze die mensen heeft vermoord en hun lijken bewaard is een raadsel.

De effecten en gore/make-up zagen er goed uit maar net als bij Tenebre vond ik dat de kills toch wat langer en bruter hadden gemogen. Vooral de scène waar de professor word vermoord is erg magertjes (een rode vlek is al wat er op wijst dat hij is vermoord). Er hadden van mij ook meer kills mogen zijn. Maar eerlijk is eerlijk de lijken zagen er wel erg gaaf uit en met de gore was niks mis. De opticals waren magertjes, de vliegen en vuurvliegen waren gewoon stipjes. Verder niks op aan te merken.

De beelden van Phenomena zien er ook erg goed uit. Argento heeft echt verstand van cinematografie. Bijzonder sfeervolle beelden van de Zwitserse landschappen en af en toe strak geschoten close-ups. Ook de insecten zijn erg gaaf gefilmd, zo makkelijk is het nog niet om een mooi beeldje van een vlieg of een made te schieten. Grappig feitje is dat alle kostuums uit de film zijn ontworpen voor Giorgio Armani en dat is toch te zien. De kleding in de film is namelijk heel constant en past uitstekend bij de scène waarvoor ze gebruikt worden, niet dat ik zoveel geef om de kleding die in een film word gedragen.

De muziek was misschien wel het hoogtepunt van de film. Echt een fenomenale soundtrack van Goblin, heb het geluid lekker hard gezet en enorm genoten. Ook de muziek van Iron Maiden en Motörhead was zeker niet slecht maar toch paste de metal muziek voor geen meter bij de film. Breekt de sfeer die Goblin zet een beetje, maar toch vond ik Flash of the Blade wel een erg gaaf nummer.

Al met al was Phenomena weer een erg sterke film van Argento die zo zijn minpuntjes heeft maar toch erg vermakelijk is. In ieder geval licht het niveau filmtechnisch vele male hoger als bij de meeste Spaghetti-horrors, maar ik moet ook stoppen met Fulci en Argento te vergelijken want dat heeft toch geen zin.

Vandaag na dik twee jaar eens herzien, en ik ga gewoon weer vrolijk terug naar 4,5*.

Prachtig staaltje filmmagie, zoals alleen Argento dat kan. Ben nog steeds wat angstig om Argento's recentelijkere films uit te proberen, aangezien de beste man het bijltje er nogal bij neergelegd schijnt te hebben, maar deze film is duidelijk Argento in z'n hoogtij-jaren. Is zo'n 30 jaar na het oorspronkelijke bouwjaar nog steeds van uitzonderlijke klasse.

Verhaal en acteerwerk (uitgezonderd Connelly) kun je zoals vaker beter links laten liggen, maar wie daarvoor een Argento gaat kijken verklaar ik voor gek. Visueel is het vaak prachtig, wat vooral te danken is aan de schitterende belichtingen. Vaak echt om door een ringetje te halen zo mooi, met als hoogtepunt(en) die droomsequenties. De sprookjesachtige soundtrack sluit bij dit alles perfect aan, met uitzondering van de momenten waarop de metal muziek op komt zetten. Dat soort a-sfeervolle herrie had Argento ergens mogen stoppen waar de zon niet schijnt. Gelukkig zijn die momenten schaars, en doet het weinig tot geen afbreuk aan de algehele ervaring.

Verder wat leuke vondsten, zoals de gave van Jennifer om insecten op te roepen, en die geinige chimpansee. Wat me de tweede keer ook opviel, zijn de prachtige locaties zelf. Die school uiteraard, maar ook die Zwitserse berglandschappen met die bloemenvelden. Haast poëtisch gewoon.

Ook na de tweede keer een magische ervaring dus. 4,5*.

Voor het einde een halve ster meer!

Qua acteerwerk en dialogen balanceert deze 'Phenomena' op het randje. Nou ja, zeg maar gerust dat de prent daar ook lekker fout overheen gaat. Maakt niet uit, want dit is Argento en die ramt me er toch een portie audiovisueel spektakel doorheen. Heerlijk. Jennifer Connelly is (hier al!) prachtig trouwens.

Argento trakteert ons op een paar machtige scenes. Sowieso is het geheel van het begin tot het einde zeer sfeervol, een fundament wordt al gelegd door de prachtige score van Goblin. De scene dat Connelly al die muggen ''oproept'' terwijl ze gepest wordt is geweldig, maar ook dat zoontje van die vrouw is heerlijk eng op het einde en de gore + vieze scens gevuld met maden, lichaamsdelen en noem het maar op maken dit totaalplaatje bijzonder geslaagd. Iron Maiden en Motörhead komen nog even ietwat misplaatst langs, maar kon er de humor wel van inzien. Na de dood van Donald Pleasence leek het net of die chimpansee zich even goed zat af te reageren op die muziek, terwijl haar baasje werd afgevoerd.

De film ziet er prachtig uit, mooie plaatjes van Zwitserland en in de duistere scenes pakt Argento het qua belichting en kadrering goed aan. Het einde is ook heerlijk. Eerst de prachtige onderwater scene en dan weer die aap. Leuk. Argento blijft goed bevallen. Maar weer vaker wat van de man zien.

Een aap die de show probeert te stelen? Of muggen die de hoofdpersoon willen helpen?

Te veel onzinnigheden voor een horrorfilm. Dat was ook gelijk het probleem van deze film. Het ging nergens meer over.

De hoge waardering vind ik dan een beetje onbegrijpelijk, of de mannelijke kijkers hebben een zwak voor de jonge Connelly. Als mannen iets of iemand leuk vinden, vergeten ze de andere nadelige factoren.

Laatste halfuur was wel nog vermakelijk met die freaky scenes. Daarvoor was alles een ramp, behalve de hoofdsoundtrack.

Wat een waanzinnig gave film zeg. Prachtig gefilmd, heel bijzondere muziek en ontzettend sfeervol. Natuurlijk zit er veel onzin in en plottechnisch is het af en toe een ramp, maar elke scene is een klein feestje. Erg stijlvol en creatief. Wat een sfeer. 4 dikke sterren. Kan mee met Susperia. Die is alleen qua inhoud wat sterker.

Ook na herzien van deze Dario Argento blijf het een juweeltje! Fantastische bijfiguren zoals de professor en de “killer’aap. En natuurlijk de vele insecten. Visueel is het lust voor het oog. En dan het mysterie in Phenomena dat is van begin tot eind boeiend. Er zit een duidelijke spanningsboog in die inzet met een paar moorden en die steeds voelbaarder wordt naarmate Jennifer dieper in het mysterie duikt. Telt daar dan ook nog de prachtige score van Goblin bij op en je hebt een super film!

Suspiria heb ik een jaar of 2 geleden gezien, viel me lelijk tegen en sindsdien geen Argento film meer geprobeerd tot voor kort Tenebre. Ook daar vond ik weinig aan. Derde keer, goede keer met Phenomena? In elk geval vond ik deze een pak meer te genieten dan de andere 2. Dit komt vooral dankzij het goede acteerwerk van Jennifer Connelly die voor mij wellicht altijd the Labyrinth girl zal zijn. Het gegeven van het kunnen communiceren met insecten vond ik het interessantste al had ik gehoopt dat de regisseur hier nog wat meer mee had gedaan. Het bleef uiteindelijk vrij beperkt. Het verhaal is dus alweer erg dunnetjes en met een lang uitgesponnen finale waarbij ik weer kon voorspellen dat die of die wel weer ging opduiken. Beetje te langdradig. De professor kon me niet bekoren maar zijn assistente dan weer wel, die apin acteerde erg goed

Fijn om gezien te hebben, maar voorlopig heb ik het toch wel gehad met Argento.

"Why don't you call your INSECTS! GO ON! CALL! CALL!"

Er zijn een paar vrouwen waar ik van moet zuchten. In a good way, that is. Jennifer Connelly is daar één van. Een ongelooflijk mooie, maar ook ontzettend sexy vrouw. In horrormeester Dario Argento's Phenomena gaat dat laatste nog niet op, aangezien ze hier net tussen kind en jonge vrouw inzit als 14-15 jarige, maar dat ze beeldschoon zou gaan worden staat hier al duidelijk buiten kijf. Phenomena stond dus al een paar jaar op het lijstje om eens te zien, zowel vanwege Argento als Connelly.

Wat acteren betreft blijkt jammer genoeg wel een beetje dat ze niet van jongs af aan het talent had van die andere zuchtvrouw, Natalie Portman, die vanaf kinds af aan goed lijkt te spelen. Connelly moet dat dus in de loop der tijd verbeterd hebben, gezien hoe goed ze nu kan zijn. Ik meen me te herinneren dat ik haar in de nog iets oudere film die ik van haar zag, Leone's Once Upon a Time in America, erg intrigerend vond. En dat is ze hier ook, ze heeft een ongrijpbaar mooie uitstraling. De potentie is duidelijk te zien, maar een natural op acteervlak blijkt ze hier niet echt. Ze wordt niet direct van het doek gespeeld, maar Donald Pleasence in een aangename rol als verlamde entomoloog, is (misschien niet geheel verrassend) duidelijk de betere.

Het verhaaltje over het slaapwandelende meisje dat met insecten kan praten en de aangewezen persoon lijkt om een serial killer eigenhandig op te sporen heeft weinig om het lijf. Maar de sfeer die Argento schept en de Visuals, zijn de aspecten die Phenomena zo geliefd maken bij veel horrorliefhebbers. De sfeervolle synth score van Goblin versterkt dat nog verder (het is dan ook jammer wanneer deze voor een sporadisch voorkomend metal nummer verlaten wordt). Eng vond ik de film niet, al zit er zeker naar het einde toe best wat gorigheid in, maar op sfeervlak was het echt genieten.

Ik twijfelde over 3,5*, maar ik rond bij nader inzien met een goed gevoel naar boven af.

4*

He John, ken je dan wellicht ook deze films van Connelly? Is rond dezelfde tijd als Phenomena.

Het aandoenlijke coming-of-age komedie-drama Seven Minutes in Heaven en t intrigerende ballet mysterie Etoile. Zijn beiden wel aan te bevelen voor Connelly-fans, maar helaas wel moeilijk aan te komen .

En ik ben ook een groot liefhebber van haar. Ze is inderdaad prachtig!

Kende ze allebei niet, Smallprint84! Coming-of-age en komedie komt alleen heel nauw bij mij, vooral bij zogenaamde feel-good varianten. Ik heb laatste Sing Streetheel hoog beoordeeld, maar gebaseerd op de trailer durf ik Seven Minutes in Heaven (1985) niet direct aan

Étoile (1989) daarentegen vind ik een supertip, ondanks Pippo's commentaar op Connelly's acteerwerk (wat in Phenomena ook niet zo denderend was), wil ik die graag zien! Rottig aan te komen inderdaad, zelfs met Engelse subs. Ik vind alleen een Italiaanse dvd zonder ondertiteling. Maar het is gelukt door de Italiaans gesproken versie van de Russki pindakaasboeren te combineren met losse Engelse ondertitels die online rondzwerven. Wat een filmgek al niet doet.

Zal wel vreemd zijn om Connelly gedubt in het Italiaans te kijken

Thanks!

edit: en op YouTube staat een versie met Engels geluid en Chinese (?) hardcoded subs, waarvan het beeld weer niet aan te gapen is. Als ik dat nou allemaal kan combineren, dan is het misschien te doen. Maar het schijnt dat die dvd ook een Engelse audiotrack heeft (maar dan zonder subs) wellicht is dat nog het beste. Of ik moet heel moeilijk gaan doen.

Waarschijnlijk kan ik inmiddels wel tot de conclusie komen dat Dario Argento niet echt mijn regisseur is. Suspiria blijf ik een heel toffe film vinden, maar eigenlijk vind ik geen enkele andere tot nu toe in de buurt komen. Soms zie ik echt wel de hand van een meester, maar vaak vind ik zijn keuzes erg excentriek. Soms grappig, vaak een beetje idioot. Dat soort dingen zie ik ook veel in Phenomena. Keuzes voor kills, sidekicks (dat aapje..) en muziek zijn zeker bijzonder. Ik word altijd heel vrolijk als ik Iron Maiden hoor. Flash Of The Blade past enerzijds wel, maar zodra Bruce begint te zingen, wordt het liedje te jolig voor een spannende scene. Over het element met de insecten zullen we het maar niet hebben. Het was te vreemd en ik kon er eigenlijk niks mee.

Nu is Phenomena ook weer geen vervelende film om te zien. Zoals vaker bij Argento vind ik de moordenaar totaal oninteressant, maar de stijl is soms best goed. Daarbij is het helemaal geen straf om naar Donald Pleasance en Jennifer Connely te kijken. Ondanks alles heb ik wel regelmatig het idee naar een soort Suspiria-kloon gekeken te hebben.

Ik kon vrij weinig met Argento's Phenomena. Het ziet er visueel allemaal fraai uit, maar het is een beetje een kwestie van style over substance. Het verhaal stelt niet zoveel voor: een meisje dat een soort van mysterieuze binding met insecten heeft komt op een internaat, en gaat vanuit daar een moordmysterie oplossen. Argento haalt daarbij allerlei vergezochte, excentrieke keuzes het plot binnen, die misschien leuke beelden opleveren maar mij alleen maar irriteren, zoals bijvoorbeeld die chimpanzee, de wereldberoemde familie van Jennifer, of dat misvormde kindmonstertje. Met de gave van Jennifer Connelly wordt eigenlijk ook niet zoveel gedaan. Eigenlijk heb ik me door het eerste dikke uur heen moeten gapen: behalve schitterende plaatjes en sterke muziek was er qua zinnig plot weinig te beleven, en het acteerwerk was ook grotendeels abominabel (Donald Pleasence viel wel positief op). In het laatste kwartier ging het dan opeens compleet los, met een explosie van goorheid, bruut geweld en twists. Er gebeurde tenminste wat, al om het maar positief te omschrijven, maar om nou te zeggen dat het overkwam als een integraal deel van de rest van de film, nou nee. Geef mijn portie maar aan fikkie.

Redelijke film met veel typische Argento ingrediënten, een soort kruising van Friday the 13th en zijn eigen Suspiria. Daardoor weinig verrassend, maar het sfeertje en de art direction maken zoals vaker veel goed. Goblin's score is wat minder aanwezig dan anders, er is jammer genoeg gekozen voor die typische jaren 80 metal waar ik geen fan van ben. Ook het acteerwerk was niet om over naar huis te schrijven, met name de lerares c.q. gestoorde moeder bakte er weinig van. Andere minpunten vond ik de insectenzwerm (leek eerder een zwerm spreeuwen), het hele slaapwandel-zijplotje waar eigenlijk weinig mee wordt gedaan, en een aap, tsja.

Maar ondanks deze minpunten toch wel prima kijkbaar.