Phenomena (1985)

Fakkin lelijk artwork, maar eigenlijk moet ik deze wel bestellen: Phenomena Limited Edition - arrowfilms.co.uk

Door Arrow moet er binnenkort weer een kast bijkomen

ga je niet failliet door al die 30 pond uitgaves Grunt

Haha moet wel een keer een streep gaan trekken. Nu begin je weer blu-ray uitgaves te vervangen door 4K. Gekkenwerk eigenlijk. Jij heb fysiek al lang afgezworen toch?

In tegenstelling tot andere Argento films, geniet bij deze de Engelse audiotrack de voorkeur. Eerste film die de beste man met setgeluid opnam; Engelstalige castleden zijn dus (grotendeels) niet gedubd. Foleygeluiden en mix zijn ook stukken beter.

Vond dat ook bij Suspiria gelden.

Wat een verschil zeg die nieuwe scan van Arrow. Drie keer raden welke van de twee ik heb

Heb ze allebei (plus de oude A-film dvd en zelfs de Italian Shock uitgave), nieuwe boxset is geweldig!

Mwah, toch in mindere mate hoor. Suspiria is voor de volle 100% gedubd, dus elke audiotrack klinkt onnatuurlijk. Dan klinkt Italiaans gewoonweg beter omdat ik het niet zo goed versta. Zoals eerder gezegd was Phenomena de eerste film van Argento waarbij direct geluid werd opgenomen en daarnaast spraken alle leads ook nog eens Engels. Niet de normale linguïstieke chaos die men voorheen op de set van Italiaanse films tegenkwam (waarbij iedere acteur gewoon in zijn of haar moerstaal speelde en sommige acteurs gewoon van 1 t/m 10 telde, omdat ze hun teksten later toch zouden dubben).

Wat een geweldige film is dit toch. Groeit bij elke herziening. Ditmaal de us versie gezien, dankzij de schitterende box van Arrow. De langere versies zullen absoluut nog beter zijn, want meer expositie zou welkom zijn.

4.5

De eerste film van Argento waarin een steadicam werd gebruikt .

"Phenomena" uses adroit cinematography, including some of the first uses of Steadicam in Italian filmmaking, to forge a dreamlike mood that straddles the waking and unconscious worlds. : madmuseum.org

Redelijke film over een meisje dat met insecten kan communiceren naar een meisjesschool wordt gestuurd. Een nogal mager verhaal dat nergens echt weet te boeien en nogal traag uitgewerkt is. Wel behoorlijk sfeervol in beeld gebracht (de soundtrack draagt hier zeker aan bij). Mede door de finale waarin het tempo wat wordt opgeschroefd en er wat meer gebeurd, nog net 3.0 sterren.

Een echte Italian B-flick vol met rare continuïteitsfouten (Jennifer ren huis uit, makelaar kijkt haar na en Jenn is al 1 km verderop), overdrijvingen (wat een kleine jerrycan met benzine kan veroorzaken) die amok gaan. (Jenn is aan het slaapwandelen s' nachts en maar liefst 5 auto's op dat punt moeten uitwijken in 3 seconden- op dorpstraat). Ik snap wel dat Argento een nachtmerrie wil creëren maar het werkt niet altijd even goed. Flick past wel heel goed in het decennium van Friday the 13th's. Die ik stiekem wel beter vind. Dus genietbaar.

Dario Argento staat meestal wel garant voor goede sfeervolle horror, zo ook deze Phenomena die ik warempel nog niet gezien had

Jong meisje en school, deed me direct aan Suspiria denken die zeker het zien waard was.

Het verhaal vond ik eerder mager en warrig wat enerzijde de film wat langzaam en soms wat saai maakt. Anderzijds is er weer de prachtige setting, sfeeropbouw, spannende momenten en vooral super einde dat de volledige kijkbeurt meer dan waard maakt. Hadden de kills wat vaker en bruuter geweest, had ik het zeker een klein toppertje gevonden

3*

Wazig en bizar of eigenzinnig en vernieuwend? De waarheid ligt waarschijnlijk een beetje in het midden bij deze horrorfilm waarin tienermeisje Jennifer [Jennifer Connelly] tijdens haar verblijf op een Zwitserse kostschool niet alleen ontdekt dat ze een bijzondere gave heeft - iets met insecten -, maar ook geteisterd wordt door nachtmerries die mogelijk verbonden zijn met een rondwarende seriemoordenaar die al geruime tijd huishoudt in de omgeving. Horror-icoon Donald Pleasance doet zijn ding als de aan een rolstoel gekluisterde entomoloog met wie Jennifer bevriend raakt en er is een soundtrack waarop o.a. Iron Maidens geweldige 'Flash Of The Blade' te horen is, alsmede een opera-achtige score die niet naar ieders smaak zal zijn. Argento's opvallende filmstijl gaat ten koste van de horror, als is er een vrij geslaagde finale... maar mijn hemel, wat is dit vaag zeg! Wazig en bizar dus, wat mij betreft.

Dario Argento gaat weer visueel tekeer in deze sfeervolle productie maar vergeet daarbij het verhaal van veel diepgang, verklaring en logica te voorzien. Dat gebrek aan narratief, is er in eerdere films van Argento ook wel, maar daarin viel het me minder op. Hier stoorde het me zelfs wel wat.
Prachtige beelden. Spelen met lichtval en kiezen voor atypisch, bijna overdreven aanwezig kleurgebruik. Het is prachtig. De settings zijn eveneens magnifiek en leveren hun sfeervolle bijdrage. De scènes, de shots zien er mooi uit. Mooi gekaderd. Mooi ingevuld. Schilderijtjes zijn het.
Maar ja, het verloop van het verhaal is onbevredigend. De scènewisselingen ervoer ik als nogal abrupt. Verder ontbreekt de logica voor de handelswijze van de personages veelal. De personages lopen er enigszins verloren bij. Ik denk dat ze graag wat meer uitleg hadden gehad over motivering en richting. Net als ik.
De score is op zich niet verkeerd, maar als sfeervolle ondersteuning voor de film is de muziek tamelijk misplaatst. Zodra Motorhead of Iron Maiden (goede bands wier muziek heel goed in andersoortige films passen) hun muzikale volume over een scène spuiten, is de romantisch duistere sfeer meteen verloren. Daar kan geen mooi in beeld gebrachte schaduwpartij of spannend slaapoutfitje van Connelly tegenop. De beste scènes zijn de scènes waarin het muzikale volume bescheiden of niet aanwezig is. Op die momenten ervoer ik de meeste sfeer en de meeste spanning.
Connelly ziet er schattig uit, maar haar acteerkunsten moeten duidelijk nog evolueren. Pleasance is ok. De rest van de cast is niet geweldig. Het slechte acteren zorgt er mede voor dat de wazige invulling van de personages wazig blijft. We zien houterige personages die in de hele film op zoek lijken te zijn naar de juiste manier van aanwezig zijn, van presentabel zijn. Op zoek naar een manier om er nog wat van te maken. Zo lijkt het althans. En dat oogt toch echt niet sterk.
Prachtig visueel slotfestijn trouwens. Een lekkere opkikker zo op het einde. En een kleine afknapper als plots een aap hierin een cruciale rol vervult. Lachwekkend en een kleine partypooper op een verder prachtig slotfeest.

Jennifer Connelly spreekt Italiaans tijdens de première van Phenomena:

Jennifer Connelly speaks Italian - YouTube

Na 3 jaar dit meesterwerk van Argento weer herzien. Dit maal op een prachtige blu-ray uitgave van Arrow.

Jennifer Corvino is de dochter van een beroemde acteur. Ze wordt naar een meisjes-internaat in Zwitserland gestuurd. Op de school doen verhalen de ronde van een moordenaar die in het gebied actief is. Jennifer slaapwandelt en komt daardoor bijna in contact met de moordenaar. De andere leerlingen maken Jennifer belachelijk om haar slaapwandelingen. Tijdens een van haar nachtelijke uitstapjes ontmoet ze de Schotse Entomoloog John McGregor in wie ze een vriend vind. McGregor ontdekt tot zijn verbazing dat Jennifer in staat is met insecten te communiceren, hij geloofd dat ze door middel van deze gave de moordenaar zal kunnen opsporen.

Met Suspiria en Inferno was Argento natuurlijk al het pad van de bovennatuurlijke horror ingeslagen, maar Phenomena is de eerste keer dat hij fantasy met Giallo wil vermengen. Insecten speelde vaker een rol in de films van Argento, maar in Phenomena (en het laatste gedeelte van Opera) toch echt de grootste. In Inferno begon er al wat antropomorfisme plaats te vinden in de manier waarop de dieren zich gedragen, maar in Phenomena is het echt compleet met insecten die hints geven aan personages en een chimpansee die zijn meester wil wreken. Ik snap op zich wel dat de dromerige en eigenzinnige logica van Argento door sommige als amateuristisch of absurdistisch word gezien, maar ik vind het heerlijk hoe de beste man alles naar zijn eigen hand wil zetten. Volgens Daria Nicolodi is het ook grotendeels aan Franco Ferrini te wijten dat Argento’s verhalen steeds minder samenhang kregen.

Argento zocht een jonge actrice voor zijn nieuwe film en had het hierover met zijn vriend Sergio Leone. Die liet hem een vroege versie van zijn film Once Upon a Time in America zien met Jennifer Connelly en Argento was meteen verkocht en vloog met Daria Nicolodi naar de VS om haar te vragen voor de rol. Haar ouders waren er erg op tegen dat ze in een Horror-film zou gaan spelen, maar omdat ze het zelf heel graag wou en Dario alles deed om ze gerust te stellen mocht het toch. Jennifer was heel ijverig tijdens de productie en veel crew-leden hadden het over haar professionaliteit. Er was echter wel een incident. Omdat ze bang was voor de chimpansee werd ze door hem gebeten en verloor ze een stukje van haar vinger. Het is opmerkelijk dat Connelly later nooit meer over de film gesproken heeft in interviews, want het is toch echt haar eerste grote rol en daarmee ook een doorbraak in haar carrière. Donald Pleasence zei later dat Phenomena verreweg het meest sullige verhaal was waar hij ooit in had gespeeld, maar dat hij Argento wel een goede regisseur vond en een fijne man om mee te werken.

De Zwitserse setting is werkelijk werkelijk fenomenaal. Argento weet toch wel de meest sfeervolle plekjes uit te zoeken, eerst het Zwarte Woud en daarna de Zwitserse Alpen met de mysterieuze föhn-winden. Allemaal prachtig in beeld gebracht met zo’n heerlijke jaren ’80 uitstraling. Voor de opnames werd onder andere de steady-cam gebruikt. Daarnaast zijn er ook weer veel close-ups en dit keer zelfs macro-opnamen van de insecten. Het sfeertje werd nog eens extra versterkt door de muziek van Simon Boswell en Goblin. Net als bij Opera is de soundtrack een behoorlijk gevarieerde compilatie van verschillende artiesten. Van Operamuziek tot hard rock van Iron Maiden. Flash Of The Blade vond ik opzich nog wel goed werken onder de film, maar verder haalde de metal vooral sfeer uit de film. Goblin was er ook helemaal niet blij mee dat Argento er voor koos om een compilatie te gebruiken. De beste muziek uit de film komt echter van Bill Wyman (de voormalig gitarist van The Rolling Stones).

Sergio Stivaletti, die een groot gedeelte van de practical effects zou verzorgen, was destijds nog een student medicijnen. Omdat Argento zoveel (pseudo-)wetenschappelijke dingen in de film had geschreven suggereerde hij om de gore ook wetenschappelijk aan te pakken. Zo wilde hij de lijken en maden zo realistisch mogelijk verzorgen en is het monsterlijke kind aan het einde ook gebaseerd op een bestaande chromosoom afwijking, het syndroom van Patau. De optische effecten werden verzorgd door Luigi Cozzi die de trucjes had geleerd tijdens het maken van Starcrash en de Hercules-films voor Cannon. Het vuurvliegjes-effect ziet er vandaag de dag behoorlijk gedateerd uit, maar de andere insecten zijn wel allemaal erg goed gelukt. De vliegenzwerm voor de volle maan is gedaan door koffiedik in een bak met water te strooien, het was het goedkoopste effect in de film.

Dario Argento’s idee achter Phenomena is dat het zich afspeelt in een wereld waar Nazi-Duitsland de Tweede Wereldoorlog heeft gewonnen. Dit omdat hij de beklemmende sfeer van een school wilde uitstralen en dat bij hem ook fascistische associaties oproept. Giorgio Armani ontwierp de kostuums voor de film dan ook in de stijl van de jaren ’40.

Al met al is Phenomena een van Argento’s beste films. Qua kwaliteit haalt het niet bij Suspiria, Profondo Rosso of zelfs Opera, maar de setting is zo prachtig en Jennifer Connelly is verreweg de beste hoofdrolspeelster die Argento ooit gehad heeft. Omdat dit de eerste film is waarbij het geluid op de set werd opgenomen zijn Connely en Donald Pleasence namelijk met hun eigen stem te horen, waardoor hun acteerwerk veel beter over komt dan dat van de gedubde Italianen en Zwitsers. Phenomena is een heerlijk eigenzinnige film waarin Argento experimenteert met fantasie in het alloude Giallo-genre. Het heeft bij vlagen iets van een Stephen King-verhaal, maar dan met een dikke laag Italiaanse stilering.

Jammer van het dipje in het midden, maar verder is Phenomena bij vlagen briljant. Te gek einde ook.

Dan het stukje waarin Donald Pleasance vertelt over de insecten en de wind. The hatching of the Larve...

Klinkt dat niet bekent: The Hatching of the Larva... The Silence of the Lambs

Zal wel toeval zijn, maar vond het wel grappig na jou bericht te hebben gelezen

Een absoluut goede classic inmiddels geworden horror-drama film.

Hier was duidelijk al te zien dat Jennifer Connelly een meer dan fantastische actrice is.

En zou uitgroeien tot een meer dan terechte grote Film ster.

Ze speelt hier uitmuntend net als de oude rot en fantastische acteur Donald Pleasence.

aan hen lag het niet, de film muziek was ook bij vlagen goed, maar minder passend toen deze overging, naar een metal achtige rock.

Maar dat is een kwestie van smaak.

De sfeer is sterk passend en knap gedaan in deze film.

Hele goede film, maar net niet bij de beste, maar dat is een smaken kwestie uiteraard.

Bijzondere en orginele film een echte cult film inmiddels geworden.

Mijn eerste Argento, Suspiria, was meteen een vol schot in de roos en wandelde zelfs nonchalant m'n top 10 binnen. Niet enkel in vergelijking met dat meesterwerk, maar ook in het algemeen, valt Phenomena iets minder in de smaak. Het is gelukkig wederom een sfeervol geheel, met mooie locaties in het Zwitserse landschap, en Jennifer Connelly laat hier al zien een getalenteerde actrice te zijn en weet moeiteloos haar rol in te vullen, maar als geheel werkt de film niet altijd even goed. Argento gooit wat teveel ballen in de lucht, en laat er daardoor een paar vallen. Het slaapwandelen, het mysterie van de moordenaar, de rol van de insecten; het weet nooit een perfect naadloos geheel te vormen, en sommige elementen worden telkens voor lange tijd aan de kant geschoven. De ontknoping is dan wel weer erg tof en smerig, vooral dat misvormde kind was een geniale onthulling en vondst. Waar de muziek in Suspiria, die ik nu maar even als vergelijkingspunt ga gebruiken, overigens ontzettend sfeer-verhogend was, wordt er hier op dat vlak de plank wat misgeslagen. De heavy metal muziek van Iron Maiden past gewoon niet bij de sfeer en de gebeurtenissen, ook al waardeer ik op zich de aparte of gewaagde keuze. Maar het helpt de toon van de film absoluut niet.

Dikke 3*. Ik ben nog steeds wel erg benieuwd naar de rest van Argento's oeuvre, ook al verwacht ik een pareltje als Suspiria niet meer te vinden. De man heeft een heel unieke stijl die ik in ieder geval apprecieer.

Mwa.

Om een inhaalslag te doen met films die werden aangeraden tijdens het horror K.O. evenement heb ik ook deze film maar meegepakt. Phenomena kwam dan ook tenslotte voor mijn neus te liggen, dus dan wordt het me makkelijk gemaakt. Voor een lange tijd vond ik het aardig, maar de trademarks van Argento liggen me keer op keer in de weg.

Deze keer doet Argento de poging om daadwerkelijke fantasie-elementen toe te voegen, in plaats van zich te beperken tot een fantasierijke atmosfeer. Ik vind het maar moeilijk samengaan, omdat het nog steeds heel erg een Giallo is. In een verhaal waarin een moordenaar de stad bont en blauw slaat, is het niet bepaald de beste keuze om je aanwijzingen te verkrijgen door middel van een vlieg die je naar het antwoord leidt.

Acteerwerk is ook best slecht te noemen, de enige die ik nog kon tolereren was Pleasence. Ik heb hem nooit een hele goede acteur gevonden, maar hier vond ik hem goed op zijn plek passen. Connelly slaat de plank echter mis. Ik vraag me af wat Argento haar de oor in heeft gefluisterd. Waarschijnlijk niet veel, behalve dat ze stil moest staan en mooi moest zijn.

Argento blijft zijn film mooi versieren en enkele scenes weten sterk te schitteren dankzij mooie belichting en passend camerawerk. Argento weet zijn film knap en indrukwekkend te timen, met wat leuke moorden, kleurtjes en effectjes. Minder blijf ik nog altijd de prominente soundtrack vinden, die dit keer met rockmuziek aankomt. Ik blijf toch met verbazing kijken hoe dat gewaardeerd blijft worden. Omdat het los van de film leuke muziek is?

Verder is de twist ook behoorlijk zwak te noemen, maar de moordenaar onthullen is wat mij betreft nooit echt een sterkte geweest van Argento. Het lijken vaak gewoon random zijpersonages te zijn, en aangezien insecten dit keer de hoofdpersonages moeten helpen om ze te vinden kan ik het ook moeilijk serieus nemen.

Het is geen slechte film dankzij een soms prachtige stijl, maar ik vond dat de redelijk dwaze fantasierijke elementen de film niet vooruit hielpen. Daarnaast duurt de film erg lang voor een inhoudelijk verhaal dat niet indrukwekkend genoeg is om 2 uur te rechtvaardigen. Phenomena vormt een vlottere film binnen Argento's carrière, maar voor mij niet boven de middelmaat ondanks dat.

Arrow had ook deze Argento geüpgrade naar 4K. Die moest ik dus hebben en vandaag gekeken. Film ziet er werkelijk prachtig uit in 4K. Heb m nog snel even vergeleken met de blu ray. Naast diepere kleuren valt vooral de rust in het beeld op en is er ook minder ruis.

De film zelf blijft sterk. Al had ik het eerste uur niet het idee dat hij op weg was naar de 4,5* die ik m eerder had gegeven. Het is wel sfeervol, maar zwalkt een beetje verschillende kanten op. Maar goed, plot is nooit Argento’s sterkste kant.

Maar wat kent deze film toch een waanzinnige finale. Apocalyptische smerigheid die zijn gelijke niet kent. En daar bewees ook de 4K editie z’n meerwaarde. Alle maden, elk vliegje en iedere snijwond spatte van het scherm. Prachtig is misschien niet de juiste term, maar indrukwekkend was het zeker.

4,5 blijft staan.

Zag nu de langste versie, de Italiaanse. Snel maar eens de andere twee versies zien. Het zal niet de eerste keer zijn dat ik de kortste versie de beste vind.

ook weer geen onbekende film begon als vhs dan nog eens dvd en nu ook verkrijgbaar op blu ray. sinds de uitkomst van blu ray hebt ik de meeste films vervangen van dvd naar blu ray en ik geef ook ontzettend veel geld uit aan films ik weet nog dvd was meer dan blu ray maar nu is ook deze doos gans vol maar toch kan ik het niet laten om oude horror films te kopen ze zijn niet allemaal oud en er zijn er nog vele jaren 70 80 en zo voort maar niet altijd vindbaar om te kopen soms is dat je ze toch kunt vinden op tweedehands of martplaats en nog in goede staat soms niet de originele cover op de doos maar ach dat is niet zo erg vele kunnen engels begrijpen en dat is meestal wel zo. maar nu is deze blu ray het kopen waard van kwaliteit beeld of ik koop hem zonder naar iets om te kijken of ik vraag op internet of er iemand iets weet van de kwaliteit van deze film op blu ray. want ook deze is voor mij toch een horror pareltje uit cult horror films en hij heeft ook alles goede film en goede soundtrack bij sommige onbreekt dat deze niet

En alweer aan de Argento. Afgelopen zaterdag gevonden bij de kringloop in Joure en je pikt ze er op een gegeven moment toch wel gemakkelijk uit qua titel en artwork. Benieuwd wat deze gaat brengen en inmiddels de vijfde die ik probeer met wisselend resultaat.

Aan begonnen in de veronderstelling dat de kritieken niet goed waren maar dat bleek mee te vallen. Apart en raar is het allemaal wel weer want anders zou het natuurlijk geen Argento zijn. En uiteraard gaat het natuurlijk weer van start met de nodige gore en suspense waarom er een switch komt naar een andere plek en hoofdpersoon Jennifer. En Jennifer is bijzonder, of is dat een understatement? De bevreemdend film met een moordenaar, hallucinate slaapwandel momenten en insectenplagen gaat in ieder vol gas van start en lijkt eigenlijk te veel te willen en niet duidelijk een koers te kiezen met of de moordenaar, de zaak met de visioenen of haar gave met de insecten.

Toch stelt Phenomena geen moment teleur ondanks dat het wel eens wat warrig is, want de spanning blijft, het blijft boeien en is ontzettend vermakelijk en verrassing op verrassing blijft toch wel komen met een aantal prachtig opgebouwde scènes, zat mysterie, een bevreemdende sfeer, Gore,actie en vooral heel veel fijne muziek met het nodige aan metal maar vooral een fijne soundtrack van ene Goblin.

Het is duidelijk dat deze Argento, met Pleasence als grootste naam, en Connelly in haar eerste hoofdrol, mij goed smaakt en zich tot op zekere hoogte kan meten met Tenebrae die ik tot ny toe het beste vind. Ja, dit is cultgriezel op zijn best wat mij betreft de foutjes en minder logische dingen daar gelaten.

Jennifer Connelly, een bijzonder knappe verschijning, vind ik, en een waar 80's-icoon; Once upon a time in America, Labyrinth... al speelde ze daarna natuurlijk nog in tal van andere films, maar voor mij lijkt ze eeuwig verbonden aan de jaren tachtig.

En bezit ze niet een van de zeven schoonheden..? Ja, inderdaad, net opgezocht, een van de 7 schoonheden: Les Yeux Bleus Cheveux Noirs - Marguerite Duras (1986) - BoekMeter.nl

Mysterieus, surrealistisch horrorverhaaltje die je in de eighties sowieso veel had; The Twilight Zone, Tales of the Unexpected.. in die tijd had je ook van die dunne goedkope horrorboekjes à la Stephen King en James Herbert, maar dan meer gericht op young-adult, daar deed me dit ook aan denken.

De waaiende bomen, de Nightmare on Elm Street-achtige droombeelden, af en toe ondersteund door Iron Maiden of Motörhead, wat verrassend genoeg goed bij elkaar past en waardoor het allemaal nog onwerkelijker overkomt.

Aardige cameravoering ook; Connelly zit in een eettentje en buiten rijdt een tram langs, de camera beweegt met de tram mee waardoor het lijkt of het eettentje zelf met Connelly erin naar voren beweegt. Zelfde illusie als het ware die je hebt in een stilstaande trein en de trein ernaast begint te rijden, waardoor het lijkt of jouw trein aan het rijden is.

Heb het nog even teruggekeken maar helaas was de illusie toen weg.

John Saul bedoelde ik eigenlijk.