Bronco Billy (1980)

Behoort niet tot de hoogtepunten in Clint's carriere; eerder tot de dieptepunten.

Valt wel mee hoor.

nee, dat doet 't niet. Samen met any which way but loose is dit echt clint-onwaardig.

een slappe komedie met welgeteld 1 goede grap, stompzinnig verhaal en acteerprestaties om te huilen.

In Bronco Billy zien we Eastwood in een totaal andere rol dan we van hem gewend zijn. Hij speelt niet de onverschrokken harde cowboy, meedogenloze politieagent of gewiekste misdadiger maar een naïeve leider van een circus die, om toch nog enigszins een raakvlak te houden met zijn western films, bijzonder goed weet om te gaan met het pistool. Hoewel het verhaal niet onaardig is weet Eastwood mij in deze film niet te imponeren. Ik prefereer Eastwood in de rol van de hierboven genoemde karakters. Sandra Locke acteert als een slappe en doorgeweekte vaatdoek. Voor de rol die zij in Bronco Billy speelt werd zij in 1981 voor wat mij betreft terecht genomineerd voor een Razzie Award. Zij had hem ook mogen winnen maar Brooke Shields in The Blue Lagoon ging met de twijfelachtige eer strijken. De film bevat een aantal scènes waarin wat humor met een glimlach voorkomt maar meer ook niet. De doorgewinterde Eastwood fan zal wellicht tegen beter weten in deze film hoger weten te waarderen

Bron: DVD.nl

Film heeft toch nog altijd een 5.8 op IMDB

59 6.8% 10

31 3.6% 9

91 10.4% 8

153 17.5% 7 Ik hoor bij deze groep.

197 22.6% 6

164 18.8% 5

92 10.5% 4

39 4.5% 3

27 3.1% 2

20 2.3% 1

Bron IMDB

Ik was een doorwinterde Eastwood fan destijds en ik vond het niet al te best, met pijn en moeite een 2,5.

Geen verkeerde film van Clint. Hij gebruikt het saaie wat hij heeft goed hier en verandert het in droge humor. De dialogen zijn redelijk goed en grappig. Het acteren was niet altijd even goed van Clint wel natuurlijk. De film draait er eigenlijk een beetje om heen de heletijd, maar heeft een goede boodschap. En dat is dat het niet uitmaakt wie je bent of waar je vandaan komt, want je kan zijn wie je wil.

Lichtjes tegenvallende film van Eastwood maar toch nog best kijkbaar, dit vooral omdat Eastwood zelf weer erg goed acteert, 2.5*.

Ik vind dit een hele aardige, leuke film.

ok het is niet het soort film, wat je normaal bij Eastwood verwacht, maar het was leuk en aandoenelijk

en alleen bestemd voor mensen

met voldoende fantasie en die zich zelf durven te zijn!

Het gaat er niet in het leven om wie je bent, maar wie je wilt zijn!

3 sterren!

Oké, het is misschien niet een film die je van en bij Clint Eastwood zou hebben verwacht, maar ik vond het toch een bijzonder aangenaam melodrama waar ik met plezier naar gekeken heb. Ik was zelfs van plan alleen maar de eerste helft te kijken, maar voor dat ik het wist was het alweer half één en was de film voorbij.

Eastwood vind ik overigens altijd wel goed, maar een echte ladykiller is hij natuurlijk niet. Juist bijna het tegenovergestelde en daarom is hier zijn haat-liefde-chemie met Sondra Locke dan ook extra vermakelijk om te zien.

Bovengemiddeld, licht-komisch en romantisch drama met Eastwood en zijn vriendinnetje Locke dat toendertijd nog wel eens gepromoot werd met vage posters, hopende het publiek warm te laten lopen voor een "western "met Eastwood (waarschijnlijk zeer tegen de zin van de man zelf). Iets wat deze film uiteraard niet is maar een Eastwood in cowboypak op de poster doet wonderen. Was, zeker destijds, absoluut gewaagd van Eastwood, die met name veel succes kende in actiefilms en westerns, deze film te maken. Werd dan ook, onterecht, niet goed ontvangen.

Waarschijnlijk Clint Eastwood's slechtste film. Saai, niet grappig en niet boeiend.

Een rondreizende Wildwest show vind ik wel een interessante 'kapstok'om een filmverhaal aan op te hangen.

Maar er had veel meer van gemaakt kunnen worden.

Toch wel aardig om een keer te zien.

En leuker dan de beide voorgaande Eastwood films en het gesol met die orang outang, die tijdens de draaipauzes van de film naar verluidt met een dikke houten schoppesteel half dood werd geslagen door zijn trainer...

Eastwood schijnt daar tegen in verweer te zijn gekomen (had ook niet anders van hem verwacht eerlijk gezegd)

Gister eens uit de oude doos getrokken. Zoals eerdere reacties is dit niet echt de Clint die ik gewend ben. Acteerwerk is soms ronduit belachelijk.

Het verhaallijn is echter redelijk te noemen.

Conclusie: Ik heb ergere films gezien, ondanks de vele tekortkomingen toch 3.0

Het gekke is dat Clint deze film zelf tot zijn favorieten rekent.

It's an old-fashioned theme, Eastwood says. But if, as a film director, I ever wanted to say something, you'll find it in Bronco Billy.

Ik vind het geen onaardige film met clint maar hij zit niet in mijn favorieten. Dan vind ik die 2 films met die oerang oetang beter.

Een van Eastwoods persoonlijke favorieten en hier en daar genoemd als een van zijn meest onderschatte film, maar kennelijk niet op MovieMeter en IMDB waar Bronco Billy lage scores heeft. Persoonlijk zit ik er wat tussenin. Een echt sterke film is het niet, maar hij verdient toch wel een beetje meer dan hij krijgt.

Het is vooral een erg sympathiek project. Een warm en goedhartig project over een stel outsiders die proberen rond te komen. Dat doet het meestal wel goed bij mij. Het hart zit op de juiste plaats en soms levert dit best heel aardige scènes op, zoals die rond deserteur Sam Bottoms en de sheriff of de maffe treinoverval, wat niet echt een geloofwaardig moment is, maar wel charmant. Helaas zijn enkele bijrollen erg slecht gecast. Niet zozeer de vaak vervloekte Sondra Locke, die doet het oké. Eerder Geoffrey Lewis en die vent die de advocaat speelt zijn afschuwelijk. Wat het erger maakt is dat zij in een overbodig subplot zitten die erg slecht uitgewerkt is en die de hoofdlijn enorm ophoudt. Het slaat toch nergens op dat Geoffrey Lewis instemt om een moord te bekennen van een persoon waarvan hij weet dat ze niet dood is (en waarvan kennelijk geen inspecteur moeite doet om te achterhalen of ze werkelijk vermoord is). Net zomin als dat ik geloof dat Locke slechts één poging doet om naar huis te bellen en na een bezette lijn het de hele film niet meer probeert, niet eens nadat ze leest dood verklaard te zijn. Dit leidt allemaal naar een vergezochte ontknoping die nergens over gaat. De film had genoeg gehad aan het volgen van Bronco en zijn groep en Locke had op een minder omslachtige manier aan het verhaal toegevoegd kunnen worden.

Ik denk verder ook niet dat Bronco Billy werkelijk de film is geworden die het had kunnen zijn. Met wat meer werkelijke personages en een misschien iets donkerder ranje had het een sterke Eastwoodvariant op een Caprafilm kunnen zijn. Nu blijft het vooral een aardig tussendoortje. Wel een van Eastwoods betere rollen vind ik, met ook meer dialoog voor hem dan gewoonlijk.
3*

Inmiddels een keer of 5 gezien, en telkens stijgt de film iets meer in mijn waardering.

Toch wat ondergewaardeerd, aanvankelijk ook door mijzelf.

De humor die erin verwerkt is, en dat is aardig wat, spreekt mij wel aan.

Ook het "good cowboy " image van Bronco Billy is leuk(een groter contrast met William Munny, in Unforgiven, is niet denkbaar)

Sondra Locke remt mijn kijkplezier helaas wel af.

Er zijn mindere Eastwood films dan deze.

Ook betere, die ik desondanks niet zo graag zie als Bronco Billy.

Leuke film over Bronco Billy en zijn rondtrekkende western-show. Het onderwerp kan wellicht wat oubollig overkomen, maar de film weet zeker te vermaken. Luchtig en charmant, maar met hier en daar een wat serieuzere ondertoon. Het samenspel van de, in eerste instantie, kibbelende Clint Eastwood en Sondra Locke is prima. Een nipte 3.5 sterren.

Het is zoals hierboven eerder vermeld niet het soort film dat je van Eastwood gewend was maar ik heb er best van genoten .

Het verhaal is simpel maar best leuk en onderhoudend met wat lichte humor en zijn soms wat serieuze simpele levenslessen die je ook weer niet te serieus moet nemen .

Ik heb vanavond Bronco Billy na zo'n 35 jaar maar een herzien en is voor een luchtige film best voor een 2e keer te kijken. De film heeft van alles wat, drama, vleugje romantiek, avontuur, wat actie en wat snode humor. Ik heb mij best vermaakt met dit niemendalletje van Eastwood.

Ik weet nog wel dat ik dit vroeger maar niks vond - samen met de Philoe Beddoe-films. Geen stoere Clint met een grote revolver en snedige oneliners, maar een loser aan de zelfkant van de VS - het land van de onbegrensde mogelijkheden en de American Dream. Nu vind ik deze films de beste die Clint ooit gemaakt heeft. Er is zoveel meer dan het Amerika van de dirty harries, de superhelden en de blockbusters, en juist deze films laten dat zo mooi en met een enorme warmte zien.

Bronco Billy en zijn makkers zijn daar een mooi voorbeeld van, al wordt het wel net iets te letterlijk uitgelegd op zo'n tweederde van de film. Toch, het doet niet af aan de kracht van het verhaal - alle misfits zijn welkom in het circus van Bronco Billy, en iedereen die er bij terecht komt of als toeschouwer in de zaal zit wordt onderdeel van de familie, geen ontkomen aan. De weerzijde van de American Dream - het maakt niet uit wat je bereikt hebt, het gaat er om waar je bij hoort.

Dat er goed gespeeld wordt is eigenlijk al boven elke twijfel verheven - waar dat zo lijkt, heb ik toch sterk de indruk dat het script en de regie dat zo vragen. Zo bijvoorbeeld de wat bijzondere manier waarop Billy en Antoinette met elkaar omgaan - maar precies zo heb ik me altijd al wat afgevraagd wat ze precies in elkaar gezien hebben. Toch is het er, onmiskenbaar, en ook daardoor is de film zo sterk. Veel natuurlijker dan we gewend zijn, dat is ook een aspect ervan.

Cinematografisch is het wel allemaal wat veilig en mak, maar dat zijn we van Clint ook wel gewend - soliede vakwerk, maar geen verrassingen. Daar zijn andere films voor.

Onderhoudende film die lekker wegkijkt.