John Wick: Chapter 2 (2017)

Goed.

Ietsje minder dan deel 1, wat minder doekjes windt om de actie. Chapter 2 wil iets “dieper” gaan, wat natuurlijk te zot voor woorden is aangezien het DNA van deze reeks bestaat uit schieten.

Nu, er wordt nog genoeg afgeschoten en geknokt. De speelduur vliegt wederom voorbij en dat het verhaaltje nu minder persoonlijk is, is dan maar zo. Het einde laat een laatste deel toe, hopelijk wordt dat ook gewoon terug anderhalf uur schieten en knokken. Verhaal moeten ze er toch niet insteken, dat hebben ze hier al gedaan.

Voor Keanu Reeves geldt hetzelfde als het origineel, al gaat hij hier iets meer over-the-top tijdens een oneliner of 2. De slechterik van dienst vind ik weinig overtuigend, maar de aanwezigheid van zo’n Ian McShane is dan weer wél prettig.

Regisseur Chad Stahelski doet een herhalingsoefening van al het goede en al het slechte uit het origineel. De knokpartijtjes zijn iets afwisselender, maar de actie teert wel vaak op headshots. Dikke plus wel de shootout in de tunnel onder het Colosseum. Heerlijk in beeld gebracht, zowel op visueel vlak als qua sounddesign. De soundtrack blijft ondermaats, dat zal in het derde deel ook wel niet meer veranderen, vrees ik. Niettemin vermakelijk actievehikel.

3,5

Ik kon het eerste deel echt nog wel appreciëren maar dit was echt niet goed. Het beste moment van de film is nog de eerste paar minuten voor de eigenlijke titelsong zich afspeelt. Voor de rest is John Wick misschien nog steeds wel het onklopbare spook dat hij altijd geweest is maar toch ik heb mij aan veel geërgerd. Dat gaat van de visuele rommel die er vaak van gemaakt is, echt serieus als je film draait om de stevige actiescènes en schietpartijen zorg dan dat die te volgen zijn voor de kijker... . Maar evengoed om totaal andere dingen: Zo blijkt iedere slechterik perfect getraind in gebarentaal (en in meerdere andere talen)... . Heeft John Wick speciale adressen om pakken geregeld te krijgen waardoor hij per definitie al bijna onklopbaar is, wat dan met al de andere topgangsters, die hebben blijkbaar nul komma nul bronnen om aan gelijkaardige zaken te komen? Daarnaast missen de gangsters nog tien keer meer dan in elke andere film (echt geen énkele gangster die hem één keer in zijn gezicht kan raken?)?.

Enfin dertien in een dozijn actiefilm die door het vrij goede eerste deel voor mij minder punten krijgt dan de gemiddelde dertien in een dozijn actiefilm, het einde was ik ook niet meteen over te spreken.

Opnieuw bewijst Reeves dat hij met het juiste materiaal erg veel kan doen. Gelukkig ziet Reeves dat nu in. Hij neemt eindelijk een keer de juiste beslissingen voor zijn rollen.

Reeves is natuurlijk de kracht achter het succes van de eerste John Wick. De fantastisch geregisseerde actie scenes, de look en de wereld dragen daar ook aan bij. Een vervolg kon dan ook niet uitblijven. John Wick 2 gaat verder waar het eerste deel is geëindigd, maar besteed niet veel tijd meer aan dat onderwerp. Wat volgt is een heel nieuw verhaal wat niet altijd even interessant is om te volgen. Er zit te veel in wat het tempo van de film aanzienlijk naar beneden haalt. Neemt toch wel een deel van je interesse weg. De actie scenes zien er weer erg goed uit en zijn heel erg vermakelijk, al heb je het idee dat de makers het wel heel erg gechoreografeerd hebben. Het voelt niet echt naturel meer aan. Het laatste gevecht stelt wel wat teleur. Maar gelukkig is daar dan het einde. Krikt het niveau meteen weer heel erg omhoog. Erg tof gedaan waarbij je wel heel erg veel zin krijgt in een vervolg.

Reeves is zoals gezegd geboren om deze rol te spelen. Scamarcio mist gewoon aan uitstraling om een bad-guy te spelen. Fishburne doet gewoon even mee en speelt niet echt de memorabele rol waar zo veel aandacht in de marketing aan is besteed. Gelukkig dit keer wel McShane in een wat grotere rol. Ruby Rose, je ziet haar ineens in elke film. Wat haar charme is gaat compleet aan me voorbij.

Een beetje mixed feelings heb ik bij dit vervolg. De film duurt net wat te lang en af en toe gaat het tempo behoorlijk naar beneden. Maar de actie en het einde maken weer heel veel goed. Ik ben wel klaar voor Chapter 3.

“I'm not that guy anymore.

You are always that guy, John.”

De zoveelste keer dat ik me laat verleiden tot het kijken van een sequel, terwijl ik in mijn achterhoofd al weet dat het waarschijnlijk een flauw afkooksel zal zijn van het origineel. En toch kon ik het niet laten. En als ik mijn recensie van de eerste “John Wick” herlees, kan ik alleen maar constateren dat ik het toen al voorspeld had. De conclusie klonk als volgt : “Ik heb bewondering voor Reeves die op zijn 50ste aantoont dat hij nog steeds personages zoals Wick zonder moeite naar een hoger niveau kan tillen, maar ik vrees dat een vervolg toch maar een slap doorslagje zal zijn van het origineel”. Spijtig genoeg had ik gelijk.

Het enige verschil met het eerste deel is dat ze nu niet karig zijn geweest met de hoeveelheid nepbloed. Alweer gaat John Wick (Keanu Reeves) driest te werk en stapelen zich de lijken op. De vechtscènes, waarbij de aanstormende lijfwachten weer met een gericht hoofdschot worden afgemaakt, zien er bloederiger uit dan in de voorgaande film. Voor de rest is de opzet van het verhaal identiek hetzelfde. Ditmaal is niet het stelen van Wick’s auto en het doden van een puppy de aanzet om een nooit geziene wraakactie te starten. De gepensioneerde huurmoordenaar is verplicht om een taak uit te voeren in opdracht van Santino D’Antonio (Riccardo Scamarcio). Een taak waar hij niet onderuit kan vanwege een aloude code onder huurmoordenaars. Een weigering zorgt eerst voor een drastische wraakneming, waarna Wick noodgedwongen de vooropgestelde taak uitvoert. Dat deze uitvoering nadelige gevolgen heeft voor Wick zelf, is dan weer aanleiding voor meer over the top actiemomenten.

Overduidelijk dat de klemtoon bij dit tweede hoofdstuk weer op de actie ligt. Alweer werd de film voorzien van een flinterdun verhaal en is het ontbreken van diepgang bij de personages alomtegenwoordig. Maar uiteindelijk is dit gebrek alleen maar een voordeel . Alle pijlen kunnen gericht worden op de tot in de puntjes gechoreografeerde actiescènes die elkaar opvolgen in een razendsnel tempo. Ik ben ervan overtuigt dat de tellerstand op vlak van eliminaties een flink stuk hoger ligt. Men deed wel een schuchtere poging om het verhaal over het huurmoordenaars syndicaat en het neutraal terrein in de vorm van het Continental Hotel verder uit te diepen. Interessant? Ja. Noodzakelijk? Nee, niet echt. Je weet waar de film “John Wick” voor staat en dat is hetgeen je ook verwacht. En gelukkig hebben ze op dat vlak niet gefaald.

Maar toch was ik ditmaal niet bepaald onder de indruk. Ook al verplaatste ze het werkterrein van Wick naar een meer tot de verbeelding sprekende locatie en zijn de beelden daardoor oogstrelender dan die van New York, toch kon ik me niet van de indruk ontdoen dat deze film gewoon het succes dat het eerste deel kende schaamteloos uitbuit. Zelfs Keanu Reeves moest niet echt moeite doen. Toegegeven. De man is uiterst geschikt voor deze rol. John Wick’s koelbloedige, stoïcijnse blik en het beperkte gebruik van dialogen zijn eigenschappen die op het lijf geschreven staan van Keanu Reeves. “John Wick Chapter 2” is een logisch vervolg na het onverwachte succes die de eerste film kende. Ben je een liefhebber van het betere actiewerk dan is dit zeker verplicht kijkvoer. Zo kom je ook te weten hoe de mythe John Wick iemand met een potlood het zwijgen kan opleggen. Persoonlijk vind ik dat Wick nu toch wel rustig op pensioen kan gaan !

3*

Wederom volop genieten geblazen

Maar dan wel blazen met kogels,want die vliegen je om de oren als zoete broodjes

De constante bruut harde actie die word getoond is van een hoog niveau.

Kan dus niet anders concluderen dan dat dit weer een heerlijke wraakfilm is geworden

Style over substance.

Deze nieuwe John Wick film is net als zijn voorganger met heel veel aandacht voor licht en kleur gemaakt. Het spat van je scherm en is heel fijn om naar te kijken. Het verhaaltje stelt weinig voor maar de lekkere visuele saus die over de film ligt, doet een heleboel vergeven.

Dit vervolg gaat iets dieper in op de onderwereld met huurmoordenaars die worden betaald met mysterieuze munten en er een vreemd soort eer-systeem op na houden. Ook vernemen we wie uiteindelijk aan het hoofd staat van dit alles: een geheim bizar samenwerkingsverband tussen zo ongeveer elke misdaadorganisatie op de wereld. Niet geloofwaardig, maar kniesoor die daar op let.

In de vorige film werd daar nog wat serieuzer over gedaan dan nu. De ernst gaat helemaal overboord bij een scène waarin twee mannen elkaar dood willen maken, en daarna per ongeluk belanden op een plek waar dit niet mag (volgens de onderwereld regels). Dus gaan ze maar aan de bar samen een drankje drinken. Dit werkte bij mij erg op de lachspieren, terwijl ik me afvraag of dat wel de bedoeling was.

De gevechten zijn leuk en de bodycount ligt weer heel hoog (honderden anonieme henchmen bijten in het stof). De hand-to-hand gevechten zijn best origineel, omdat er in tegenstelling tot veel andere films, veelvuldig gebruik wordt gemaakt van worpen. Dat zie je eigenlijk bijna nooit in films (meestal alleen schoppen en slaan). Toch deugt de choreografie niet altijd. Als je let op iemand die in elkaar gebeukt wordt door John Wick, doet hij soms secondenlang niets (en maakt hij het de hoofdpersoon wel erg makkelijk). De ècht goede vechtfilms weten dit beter te maskeren.

De vuurwapens zijn wederom talrijk aanwezig en leveren mooie scènes op. Wel laten de boeven zich zo nu en dan als makke lemmings in de pan hakken, met name de scène waarin ze massaal met zaklampen aan en het verstand op nul achter Wick aan rennen (en stuk voor stuk aan gort worden geschoten) is hier een pijnlijk voorbeeld van.

Al met al een leuke, maar lege kijkervaring. Niet verveeld, maar ook niet bijzonder geprikkeld.

Eindoordeel: voor een film die begint met Peter Stormare, die de 98345e Russische gangster in zijn carrière speelt en je als kijker onwillekeurig een facepalm laat maken, is John Wick: Chapter 2 helemaal zo slecht nog niet.

3 sterren

P.S. tegen het einde zit er een scène in met een spiegelhuis, dat me sterk deed denken aan Enter the Dragon met Bruce Lee.

Op niveau van de eerste.

Dat wil zeggen, qua stilering ziet het er best aardig uit. Mooi gebruik van kleur en belichting en op de rustigere momenten ook best mooi gefilmd. Jammer genoeg is John Wick een actiefilm en zijn die momenten redelijk zeldzaam.

Reeves is nog steeds dezelfde hark. Nu kan dat nog wel gezien zijn personage, Wick is niet de meest swingende actieheld, toch is Reeves' gezichtsgymanstiek in deze film eerder storend dan een meerwaarde. Het personage Wick had gewoon een betere acteur verdiend.

Grootste probleem zijn echter de actiescenes, die weinig verheffend zijn. Vaak dezelfde acties (ofwel beetje in het rond schieten - met een Wick die alles en iedereen raakt en zijn tegenstanders die Wick vooral missen), ofwel de worpen met een kogel door het hoofd als finishing move. Het camerawerk tijdens deze scenes is bedroevend, de actie oogt stroef en kijkende naar andere moderne actiefilms is het gewoon pijnlijk saai. Chad Stahelski zou een aparte regisseur voor de actiescenes (ala HK) goed kunnen gebruiken.

De extra speelduur helpt de film ook niet vooruit, het cheesy optreden op het feestje ook niet. John Wick is gewoon niet stoer en stijlvol genoeg voor de film die het wil zijn. Gelukkig zijn de nachtopnames wel aantrekkelijk, dat verzacht de pijn toch nog een beetje.

2.0*

Lekkere actiefilm die net iets beter is dan het eerste deel. Het tempo ligt hoog, het acteerwerk is heel behoorlijk en Reeves is erg sterk in de titelrol. Verder vond ik de sfeer, muziek en beelden indrukwekkend en bovenal was het een groot pluspunt dat de hond het einde van de film haalt.

Goed

Hoewel ik 't eerste deel beduidend beter vond dan John Wick 2 heb ik me alsnog wel vermaakt met dit vervolg. Het zocht wel iets teveel de grens op van het geloofwaardige en het verhaal vond ik ook niet echt pakkend. Keanu Reeves is echter altijd in vorm in een rol als deze en de actiescènes zijn erg bruut (dus tof). Maar m'n verwachtingspatroon lag wel wat hoger.

3*

6/10 (IMDB)

Verrassend goed vervolg en veel beter dan het origineel.

Kracht van deze tweede deel is doordat Stahelski niet alleen zijn beperkingen kent, maar vooral die van Reeves. Door Reeves alleen al minder aan het woord te laten was een gouden ingreep Reeves, die nog altijd de onverschillige Steven Seagal uitdrukking heeft, is hier geen stoorzender. Sterker nog, al die oneliners met de verschillende personages, hele vermakelijke personages bovendien, zijn bovenal amusant.

Daar waar deel één vooral vlak was qua actie krijgen we hier no- nonsense jason bourne actie. Natuurlijk, éénzijdig met al dat schietwerk maar wat had je dan verwacht. Stahelski haalt hier het maximale uit wat mij betreft in een vermakelijke filmpje met veel tempo waardoor de tijd voorbij vliegt.

Leuk vervolgje.

De eerste John Wick vond ik op een een of andere manier een beetje afstotelijk door de iets koude, grauwe sfeer... Een beetje tegenstrijdig eigenlijk, of het lag aan mijn humeur terwijl ik die film aan het kijken was. De actie was wel een soort retro-John Woo, waarbij er voor de verandering om de zoveel tijd een magazijn verwisseld moest worden. Bij deel 2 gaat het vrolijk verder.

Keaunu Reeves is als 53 jarige in topvorm voor de nieuwe John Wick. Soms vraag je je af waar hij, net zoals bij Tom Cruise, die jonge kracht bij elkaar schraapt. Hij probeert zich opnieuw terug te trekken in het rustige leventje en inmiddels heeft de man weer een nieuwe hond. Er wordt echter roet in het eten gegooid wanneer een oude godfather bij hem op de stoep staat, en wanneer hij wordt gechanteerd. Zijn eigenwijsheid kost hem zijn hele villa. Gelukkig overleeft zijn hond het dit keer wel.

En daar laat Wick het niet bij zitten en tegen zijn zin in duikt hij weer terug in de misdaadscene om nog even af te rekenen met wat oud zeer. Gevolgd met weer een greep tactische en stijlvolle actiescene's en een hoop hand to hand combat, met soms behulp van messen. Wel jammer dat de film niet in Rome bleef voor de verandering voor die New York scene's vol beton.

En het einde... Natuurlijk komt John Wick 3 er aan...

4,0*

Pffff...ik vond het eerste deel al maar gewoontjes, deze doet het zeker niet beter. Waar het vorige deel nog wat grauwer en donker van opzet was, is dit deel puur vermaak op actie, talloze gevechten die weliswaar goed in beeld worden gebracht, maar eigenlijk mij niks wisten te boeien. 5/10

"Waar hij het op moet nemen tegen de meest dodelijke moordenaars van de wereld"... Zohee! Vergeet de Mexicaanse kartel killers niet. Hm, Reeves is al geen geweldige acteur... maar in deze Wick films oogt ie helemaal als wil ie zeggen: "moet ik nou echt voor de rest van m'n leven in dit soort shit films spelen?"

Beter vervolg.

Al vreesde ik weer voor een onvoldoende na een saaie opening. De actie die in de opening gaande was, was precies de actie die ik in deel 1 ook zo saai vond eigenlijk. Dit deel ging iets meer over-the-top, wat ik zelf dan wel weer kan waarderen.

Met een budget dat 2x zoveel is mag het er dan ook wel beter uitzien. Qua kleuren weer volop neon en mooie omgevingen. De wereld is best leuk bedacht, zoals het Continental hotel. Blijven leuke ideeën met aparte dingen daar tussendoor gevuld.

Eerste stuk is wel behoorlijk saai. Veel dialoog en best weinig actie. De actie die er dan is, is gewoonweg saai. Het cameragebruik blijft de gehele eerste helft wat te tam om echt een kick te geven aan de actie. Tweede deel ziet er dan wat beter uit.

Tweede stuk voelt dan wel weer lekker aan. Meer actie, meer interessante actie en lekker lange actie. Reeves is niet bepaald geknipt voor de rol, maar uiteindelijk vind ik hem wel een prima Wick. Naast Reeves nog een aantal grote namen, waar alleen McShane echt indruk lijkt te maken.

Het is het tweede deel dat de film uit de ondergrond haalt. Lekker lange actie, veel actie en meer over-the-top. Ik vond het prettige actie om naar te kijken en heb me daarom wel vermaakt. Binnenkort deeltje 3 maar eens zien in de bioscopen.

John Wick: Chapter 2 lijkt een overbodig vervolg waar ieder filmliefhebber haast depressief van moet worden. Een op een stapeling van surrealistische actie maakt nog geen film. Daar is meer voor nodig. Keanu Reeves zal zijn rol vast met verve hebben neergezet. Zijn houten klaasachtige karakter werkt hier i.i.g. zeer goed.

Knap om na zo'n gaaf deel 1, een 2e deel te maken die net zo vet is. Pure actie!!!

Ook opnieuw bekeken en blijft een goede film.

Benieuwd naar het vervolg...

Prima vervolg. Niks op aan te merken. Alleen was het een beetje ranzig om iemand te vermoorden door een potlood in z'n oor te stoppen.

Nog meer vuurwerk in dit tweede John Wick deel,dus wat betreft innovatieve schietpartijen kom je hier wel aan je trekken.Voor een intrigerend en/of origineel verhaal kun je deze beter overslaan want dat is wel erg dun.Het enige wat op dat gebied nog interessant is is de structuur en regels in Hotel the Continental en de diverse misdaadorganisaties.Voor het overige is het actie,actie,actie.

Gelukkig kan ik Keanu Reeves goed hebben in een dergelijke rol en ook de aanwezigheid van Ian McShane en Lance Reddick,respectievelijk eigenaar en conciërge van het hotel,betekenen voor de film een meerwaarde.Dit in tegenstelling tot Laurence Fishburne,die ik hier net als schurk Riccardo Scamarcio niet al te sterk vond overkomen.

Voor de rest nog wat mooie plaatjes en locaties maar echt groots wordt het nooit,een onderhoudende actie film en meer niet.Soms is dat echter genoeg om een vermakelijke avond te hebben.

Mooie plaatjes proberen het overdreven geweld wat stijl te geven, maar het is een ordinaire wraakfilm met diepzinnig kijken en wezenloos geklets. Alleen ter afwisseling van het volgende schietrondje. Het rare is ook het vechten, terwijl ze ook gewapend zijn.

Ik heb hem uit plichsbesef afgekeken in de hoop op een clou. Niet gevonden.

Ik snap de aantrekkingskracht van John Wick heel goed, maar was een beetje bang dat het vervolg - zoals vervolgfilms dat vaker doen - de boel iets meer ging uitdiepen. En waren die momenten van het universum verkennen en de boel wat meer uitleggen nu net het minste onderdeel van de eerste film. En ja, ook in John Wick 2 zijn de momenten van uitleg over de club van moordenaars, de regels en wat ander geblabla onnodig en vrij oninteressant. Want het klinkt misschien gek, maar deze harde actiefilms zijn vooral leuk om de actie. Gelukkig is de actie er en Stahelski lijkt duidelijk te weten dat een vervolg er altijd een stapje bovenop moet doen. De verrassing is er wellicht een beetje af, maar het knalt nog wel. Met als hoogtepunt een erg leuke scène die veel doet denken aan die fantastische knokscène uit John Carpenter’s They Live.

3,5 sterren.

Na deel 1 is dit deel ook weer zeer vermakelijk met veel actie. Wel moet ik bekennen dat het ‘nieuwe’ van John Wick 1 er wel vanaf is . Ook in dit deel is het verhaal weer om te janken en is het verhaal nog minder tot mij doorgedrongen dan in deel 1 (dat al slecht was) . Wel moet ik bekennen dat ik mij wel weer heb vermaakt door de vele actie en muziek die hier goed bij past. Je verveelt je niet met deze film, maar doordat het allemaal wat uitgesmeerd en niet nieuw voelt vind in het een halve punt minder dan deel 1.

Eigenlijk kan ik simpelweg kopiëren wat ik deel 1 van John Wick heb geschreven, want het is meer van hetzelfde.:

Zojuist eens herbekeken aangezien hij toch op Netflix staat. En wat me opviel was dat de actiescenes eigenlijk helemaal niet zo goed zijn als dat ik me dacht te herinneren. Daarnaast maakt Wick voor de super-hitman die hij is (of eigenlijk was) best veel domme fouten.

Gelukkig is er ook genoeg wel tof aan John Wick. De sfeer en de stijl natuurlijk. Maar ook het verhaal is voor een dergelijke wraakfilm prima te pruimen. En de platgereden actiefilm paden worden zo strak bereden dat het eerder een nostalgische ode is aan zijn vele voorgangers, dan een gebrek aan originaliteit.

Weinig vernieuwend in vergelijking met de eerste John Wick, maar vermakelijk is hij zeker wel. Bikkelhard ook in zijn typische stijl. De openingsscène bijvoorbeeld met de auto’s was enorm spectaculair, maar o zo onrealistisch als een kat met negen levens.

Film zit boordevol actie dat het zoeken wordt naar één of ander plot. Soms wat chaotisch en niet optimaal in beeld gebracht. Less is more zou ik zeggen, maar hier kwam er steeds een schepje bij. Af en toe een actiefilm lust ik wel, maar hier werkte de overvloed aan actie contraproductief.

Crashende auto's, onderuit schuivende motoren, talloze gevechten, kreunende tegenstanders, explosies, headshots, mannen in pakken die tussen de regels door bedreigen, schaduwen, regen en lege munitiemagazijnen die in onduidelijk verlichte gangen rondstuiteren. Ben ik iets vergeten? O ja, een schmierende Peter Stormare. Eigenlijk een soort Vier vuisten van de duivel maar dan met schietpistolen, messen en potloden. Absurd: Reeves en Common die elkaar vanaf verschillende verdiepingen in een metrostation beschieten zonder dat iemand daar iets van merkt, maar als je even later de omroepster zakelijk "This is the end of the line" hoort zeggen wanneer Reeves Common praktisch heeft vermoord, begrijp je dat de makers zich heel goed bewust zijn van waar ze mee bezig zijn, ook al zit er dan geen greintje expliciete humor of ironie in de film, of het moest van Laurence Fishburne komen: "You're not very good at retiring." Reeves: "I'm working on it." John Wick: chapter 2 is een ultiem voorbeeld van style over substance, maar het beviel me allemaal toch beter dan het eerste deel.

Na deel 1 nr 2. Deze vond ik toch wat minder. Het verhaal in deze vond ik toch wat minder. De film zag er wel goed uit en zat weer boordevol actie.

Het is lang geleden dat ik het eerste deel van deze filmreeks heb gezien. Van die film is erg weinig blijven hangen. Vanwege de release van deel vier en het overlijden van Lance Reddick heb ik dit tweede deel maar eens gekeken. Ook hiervan zal ik mij over een tijdje weinig meer herinneren. Veel actie en een dun plot. De actie is ongeloofwaardig en veelal een herhaling van zetten. Wel goed in beeld gebracht en de film is bij vlagen best sfeervol. Het dunne plot is nog wel onderhoudend genoeg om de aandacht erbij te kunnen houden. Degelijke actiefilm.

Ook deze John Wick film herzien met het oog op het vierde deel.

In deze film wordt John Wick gedwongen om terug te keren naar de onderwereld nadat een crimineel hem dwingt om een huurmoord te plegen. Nadat hij de opdracht heeft voltooid, wordt hij verraden en achtervolgd door honderden huurmoordenaars. In dat laatste wringt bij mij de schoen een beetje merk ik, iets wat ik bij het herzien van de eerste film ook al had. Het is te massaal en de kills vervelen op een gegeven moment, ook al is de actie sterk in beeld gebracht met een uitstekende choreografie van deze vechtscènes.

Visueel vind ik deze film wat sterker dan de eerste film. Er was meer budget zo te zien en de scènes in de Romeinse catacomben en met de spiegels zijn wel de hoogtepunten van een film die verder prima vermaakt met een hele sterke Keanu Reeves, maar de actie is soms echt te veel en van hetzelfde.

Halfje verlaging, 3*

Na twee jaar keert Keanu Reeves terug als de keiharde en onderkoelde John Wick. Chad Stahelski die ook de regie deed van de eersteling, maakt er weer een heerlijk actiespektakel van dat al in de eerste 10 minuten een hogere bodycount heeft dan menig andere actiefilm over de hele linie.

Het camerawerk is weer geweldig goed. Een beweeglijke camera die als het ware meekijkt met het personage. De actie wordt dynamisch gevangen. Stahelski die eigenlijk stuntman is kan in de actiescènes al zijn expertise kwijt. De film is dan ook een actiefilm pur sang. Bijna zonder pauzes vliegen de actiescènes je om de oren. Het verhaal stelt wederom weinig voor, In plaats van een wraakmotief wordt John Wick in deze film gedreven door een ereschuld. Veel meer verhaal is er niet en dat maakt verder ook niet zoveel uit.

De wereld van John Wick lijkt een wereld die parallel aan de onze bestaat. In de wereld van de übercoole John Wick die op alle situaties een (verbaal en fysiek) passend antwoord heeft, is alles cool. In de film verschijnen bizarre personages. Ieder personage is een professionele moordenaar of is tenminste aangesloten bij een geheim syndicaat van misdadigers dat een hotel als verblijf- en vrijplaats hanteert. In de wereld van John Wick is geen normale burger te bekennen. In iedere straatveger, taxichauffeur, bedelaar, kelner of toerist schuilt heimelijk een moordenaar en een bedreiging.

Geloofwaardig is het allemaal niet. Vermakelijker des te meer. Tijdens de speelduur van twee uur is er nooit een moment van verveling. Daarvoor is de actie gewoon te goed, is Reeves te cool en is de setting te intrigerend en bovendien te fraai gestileerd. Het tweede avontuur van John Wick is wederom heerlijk actievermaak.

Vandaag weer eens herbekeken, na vorige keer deel 1 te hebben herzien.

Ik vond het weer een vermakelijke actiefilm volop schietpartijen en gevechten!

Wel een beetje een herhaling van zetten, maar in dit deel 2 zitten wel meer schietpartijen en dus meer actie!

Ook de muziek was in dit deel niet zo overdreven als in het 1e deel, daarom vond ik dit deel 2 iets beter dan het 1e deel aangezien er meer harde actie en kills in zaten.

Deze film heeft ook een open einde, dus in deel 3 gaat deze weer verder met een nieuw hoofdstuk.

Op naar een herziening van deel 3 dus!