How the Grinch Stole Christmas (2000)

Hele schreeuwerige, bijna hysterische kerstfilm. Niet mijn smaak.

Ik heb het denk ik in mijn ruim 14 jaar op Moviemeter nog niet eerder gedaan, maar ik heb nu drie films op rij een 1*-score gegeven. Of ik heb een slechte week of ik kijk gewoon de afgelopen dagen afschuwelijke films. Deze How the grinch stole Christmas is echt ontzettend vervelend. Druk, schreeuwerig en vooral enorm irriterend. Jim Carrey is niet mijn favoriete acteur, al kan ik hem in een paar films wel pruimen. Dit is er niet een van. Zijn Sean Connery-accent irriteert me al mateloos en zijn humor en drukke gedrag is echt niet om uit te staan. De toon van deze film mag misschien wel goed bedoeld zijn, maar de uitwerking is dat bepaald niet. Het is een oninteressante, holle film zonder inhoud en met vervelende liedjes. En uiteraard met een mierzoet slot. Het enige goede is het visuele aspect, want de film oogt wel kleurrijk en leuk geanimeerd. Maar dat is dan ook het enige wat oké was. In mijn kerstfilm top 1000 zou deze ergens onderaan hangen.

1*

Oef. Enorm lang, en enorm vervelend. Carrey vind ik soms zeer goed te pruimen, hier is hij irritant. Zoals de hele film schreeuwerig is met allerlei personages die druk doen en het camerawerk dat daarbij zijn duit in het zakje doet met vervelende scheve shots. Visueel ook lelijk, sowieso het hele design vind ik vreselijk overdreven en geen moment kon ik in deze wereld en de mensen daar meegaan, dan blijft er hel weinig over. En als een film dan ook nog eens het bloed onder je nagels vandaan haalt is er maar één score mogelijk. 0,5*.

Matig.

Carrey doet het doorgaans goed bij mij, maar dagenlang nadat ik deze film zag twijfelde ik of hij nou echt in deze film hoorde of niet. Het is zo'n bizarre verschijning dat je je direct eventjes afvraagt wat er mis is gegaan bij de casting, maar uiteindelijk werkt het dan wel.

Een budget van 123 miljoen, maar ik kan niet zeggen dat het erg te merken is. Ik vond alles er bijzonder goedkoop uitzien, van de weinig fantasievolle kostuums naar de setting zelf. Ik zou niet hebben gedacht dat het budget boven de 40 miljoen uit zou komen, maar blijkbaar is het dat budget nog keer 3.

Carrey is een bijzondere verschijning, zoals ik al eerder aangaf. In het begin denk je dat hij totaal niet in het plaatje past, en ik moet zeggen dat ik nog nooit een prestatie heb gezien waarbij een acteur zo goed in het plaatje past, terwijl dezelfde acteur ook totaal niet in het plaatje past. Carrey eist alle ruimte op waardoor de andere acteurs geen ruimte krijgen, maar is regelmatig best grappig.

Vooral omdat Carrey zo opgaat in zijn rol. Zijn gekke bekken en bewegingen zijn af en toe gewoon zo gek dat het voor een lach zorgt. Hij is ook geen moment subtiel hier, wat de subtielere momenten doet vernietigen. De gehele finale, die wat sentimenteler is, heeft hierdoor geen effect. Ook wanneer de stad de grinch voor paal zet doet Carrey alles zo over-the-top dat het uiteindelijk geen effect meer heeft.

Verder vond ik het visueel niet heel bijzonder. Het is duidelijk dat dit een eigen wereld moet voorstellen, maar veel verder dan een toneelstukje vond ik het niet komen. Genoeg details, maar de look ziet er gewoon te lomp uit. Ik ben normaal niet zo'n fan van CGI, maar hier had het af en toe wat meer mogen zijn. Nu lijkt het te veel op een wandelende poppenkast.

De speelduur is ook relatief lang en clichés volgen elkaar snel op, maar heel ernstig is het allemaal ook weer niet. Hier en daar wat irritaties omdat het verhaal zo veilig is geschreven, maar Carrey zorgt regelmatig voor een lach. Het is te doen, maar dit is een film die ik snel weer ben vergeten, buiten Carrey zelf dan.

Gaat nog wel.

Jim Carrey balanceert een ganse film lang op de heel dunne lijn tussen geslaagde over-the-top comedy en erg vervelend. Meer dan eens tikt hij dat laatste aan, maar echt irritant wordt de film er niet door. Ron Howard kan het zich allemaal nog net permitteren. Dat het een erg kindvriendelijke film is, helpt daar misschien aan. Het kerstsfeertje zit er aardig in, inclusief de moraallessen. Met de vertelstem van Anthony Hopkins en de toneelachtige aankleding doet men er alles aan om een warm en lief filmpje te maken. Dat is niet helemaal maar toch een beetje gelukt.

2,5

Inderdaad een schreeuwerige, hysterische en veel te lange kerstfilm. Ik werd er nerveus van en vond eigenlijk enkel de hond grappig. Wanneer Carrey overdrijft in zijn rol wat ook hier weer het geval is, is hij nooit grappig maar wel irritant en vermoeiend. Het enige wat mij zal bijblijven zijn de mooie beelden en kleuren en vooral de makeup. Om snel te vergeten. 2 sterren

Tijdens de film een paar keer in slaap gevallen en nog duurde hij te lang. Pfff, wat een vermoeiende saaie, zeikerige flutfilm zeg. Er kwam maar geen eind aan. Geen klachten van mijn dochter is het enige positieve, maar ook zei kon haar aandacht er niet bijhouden. Zonde van de tijd, meer dan een halve ster zit er niet in.

Wat een enorm vervelende Kerstfilm. Met moeite afgekeken. Van Jim Carrey was ik al niet zo'n fan, maar wat een irritante rol zet hij hier neer. Nergens leuk of grappig, maar wel druk en irritant. De andere rollen zijn overigens niet echt beter, er zit geen enkel leuk personage in deze film. Van het flinterdunne en nergens interessante plotje moet de film het ook al niet hebben. Een en ander ziet er overigens ook niet al te best uit, visueel best lelijk eigenlijk. De voice-over van Anthony Hopkins is een zeer schaars lichtpuntje.

Dr. Suess is geweldig, The Grinch niet!!!

Jim Carrey op zn meest irritant. Wel een aardige productie. 1*

Een film die ik bekeken heb met mijn dochter die ineens zin had in kerstsfeer. En dan ben ik blij dat Jim Carrey eraan meedeed. Ik zie hem graag bezig en hier is dat niet anders, zelfs al gaat hij schuil onder een geweldig stukje make-up. Verder is het wel een goed gemaakte film natuurlijk. Spectaculaire settings, leuk verhaaltje … de clichés rond Kerstmis worden uitgepuurd. Zelf ben ik als kind groot geworden met de grinch uit de boeken van dr. Seuss. Dat had nog wel een andere sfeer - die van de eigen verbeelding ook. Deze uitvoering is op zijn Amerikaans met veel toeters en bellen. Naar het schijnt intussen een christmas classic. Mag er best wezen.

Toch maar eens herzien. Deze film is geen hoogvlieger, maar kijkt prima weg. Veelal door het geweldige smoelwerk van Carrey, die hier helemaal los kan gaan. Deze rol is 'm op zijn lijf geschreven; ik kan me geen andere acteur indenken die deze rol zo neer kan zetten. You hate him or love him, en voor mij geldt het laatste.

De make-up artists en decorbouwers konden ieder geval helemaal losgaan in deze film. Een dorpje uit de grond stampen en een gezellig volkje neerzetten is in ieder geval goed gelukt. De mierzoete setting neem je op de koop toe. Dat weet je nou eenmaal met 90% van de kerstfilms.

Gelukkig was deze film vroeger, een grote kerst hit in de bioscoop.

En zeer verdiend.

Waar ik hem vele jaren geleden hebt gezien.

De vele zure reacties,zijn onbegrijpelijk in dit geval.

De makers hebben een juweel afgeleverd in dit genre.

Een ultieme en schitterende feel good kerst film.

Met een subliem spelende Jim Carrey een rol op zijn lijf geschreven, en met zijn trouwe viervoeter aan zijn zijde.

Een hilarische en prachtige film.

Met schitterende decors en camera werk.

Een heerlijke film, voor jong en oud en tijdloos.

Werkelijk alles aan How the Grinch Stole Christmas is vervelend. Een soort koortsdroom tijdens kerstnacht. Carrey balanceert vaak op het randje, maar is hier echt onuitstaanbaar. Het verhaal, de rare mensen met gekke neusprotheses, het dorp, de burgemeester, de kapsels, echt alles was irritant. Volgens mij hebben ze het budget van 123 miljoen (wat?!) besteed aan speed dealers om iedereen continu helemaal vol gas mongool te laten gaan, met Carrey voorop.

Oké het moet gezegd: ik heb de Nederlandse versie gekeken met Joost Prinsen als Grinch, die klinkt als Frank Lammers. Bijzonder. Maar de originele Engelse stemmen hadden het niet ineens leuk gemaakt denk ik. Daarvoor is het allemaal te debiel.

Volgens mij is van die Dr Seuss helemaal niks aan mij besteed. Van zijn maffe hersenspinsels zijn vaker dingen verfilmd die me echt totaal niet aanspreken.

Duurt ook nog eens veel en veel te lang.

1 ster

Nou de nederlandse versie is echt niet om uit te staan,zoals altijd.zou hem toch eens in de originele versie proberen.

Na 10 min uitgezet

deze film is gewoon iconisch

naar mijn mening under raided

naar mijn mening is dit carrey's beste rol naast The mask

Met het oorspronkelijke verhaal en de bijbehorende en voor Amerikanen schijnbaar klassieke illustraties ben ik totaal onbekend, maar deze verfilming heb ik ter compensatie dès te vaker gezien, met een onder alle protheses excellerende Jim Carrey, een hondstrouwe sidekick die bijna de show steelt, en een uitzinnig setontwerp dat alle recht doet aan het sprookjesachtige verhaal. Dat het zoals alle kerstvertellingen uiteindelijk toch aan de sentimentele kant eindigt, tja, dat moet dan maar. Enige minpunt zijn de merkwaardig matte kleuren, maar dat ligt misschien aan mijn DVD, want de trailer hierboven zit er kleurrijk genoeg uit. Hilarisch hoe Martha May achter haar nieuwe geschut plaatsneemt.

Nee, helemaal niet mijn ding. Bijzonder druk, chaotisch en vervelend. Die scènes in het dorp? Ik enerveerde me eraan. En met de schreeuwerige dialogen kon ik ook niet veel. Een kerstfilm moet je ontspannen, dat deed deze helemaal niet. Ik was vervolgens ook niet overtuigd van de kostuums en make-up.

Een film die je omarmt of die je haat als ik de reacties zo zie. Haten is bij mij een groot woord. Er is best veel werk (en geld) gekropen in deze productie. Dat apprecieer ik wel, maar het resultaat is te matig om me gelukkig te maken. De hond was leuk, maar dat was het zowat.

"On Crasher! On Thrasher! On Vomit and Blitzkrieg!"

Gisteren op de laatste kerstdag heb ik toch nog een kerstfilm gezien (via de streamingdienst
"SkyShowtime") en omdat ik twee weken geleden nog de aardige Animatie / Komedie kerstfilm "The Grinch (2018)" had gezien, wilde ik ook nog deze variant zien met de onherkenbare Jim Carrey in de hoofdrol van de verbitterde groene Grinch en hij was destijds heel populair als komedieacteur (o.a. vanwege zijn gekke bekken trekken). De film is gebaseerd op het boek van de Amerikaanse kinderboekenschrijver, dichter, en tekenaar Dr. Seuss en daarom heet een alternatieve filmtitel ook "Dr. Seuss' How the Grinch Stole Christmas".

In een klein dorpje leven de Who’s (niet verwarren met de Engelse jaren zestig rockband "The Who" ) harmonieus samen, en ze zijn erg dol op het Kerstfeest. Maar op de berg nabij het dorp woont een akelig figuur, met een ongekende haat voor het Kerstfeest en hij is ook obscuur. Het is de Grinch die alles aan het Kerstfeest haat, hij terroriseert de Who’s dan ook regelmatig, in zijn smerige groene gewaad. Maar de kleine Cindy Lou (Taylor Momsen), zo warm en klein, nodigt de Grinch uit voor het jaarlijkse festijn. Zal de Grinch de uitnodiging accepteren en van zijn berg komen, of maakt hij abrupt een einde aan Cindy Lou’s warme dromen en Kerstmis?

Centraal in deze verfilming staat het gezin Lou, die bestaat uit vader Lou Lou (Bill Irwin) die werkzaam is op het postkantoor en die het erg druk heeft met de verdeling van alle kerstpost, moeder Betty (Molly Shannon) die vastbesloten is om dit jaar de prijs te winnen voor de mooiste kerstverlichting (en dan moeten er ook nog kerstcadeautjes voor iedereen aangeschaft worden) en dochtertje Cindy, die zo haar bedenkingen heeft over het aanstaande grote kerstfeest en ze vraagt zich ook af waar Kerstmis nu eigenlijk voor staat en of al die cadeaus nu wel noodzakelijk zijn?

Wanneer Cindy in het postkantoor haar vader helpt en de boosaardige Grinch tegenkomt, waarover iedereen kwaad spreekt, heeft ze het gevoel dat er meer achter deze zuurpruim steekt en gaat ze op onderzoek uit. Ze komt er achter waarom de Grinch zo’n hekel aan Kerstmis heeft en besluit er voor te zorgen dat hij mee gaat doen aan de feestelijkheden in het dorpje.

Omdat het verhaal nagenoeg hetzelfde is als "The Grinch" uit 2018, m.u.v. dat Cindy Lou daarin alleen een moeder heeft, vond ik deze film ook leuk om te kijken en de rol van de Grinch is Jim Carrey ook op het lijf geschreven en de komiek doet het dan ook leuk en enorm gedreven, waarbij springt, danst, malle capriolen uithaalt en natuurlijk gekke bekken trekt. Hij kruipt (eigenlijk letterlijk) dus in de huid van de Grinch en is onherkenbaar vermomd en het is dan ook altijd leuk wanneer hij in beeld komt en hetzelfde geldt voor de zeer leuke bastaardhond Max (die o.a. een keer op een zeer leuke manier jongeren laat schrikken die op de berg komen waar de Grinch woont), die de enige vriend is van de Grinch. Met zijn uitstekende vertolking zorgt Jim Carrey voor veel vermaak en leuke scènes en vooral als hij met zichzelf in discussie gaat in zijn smerige hol in de berg.

Verder vond ik Taylor Momsen als Cindy Lou met het hart van goud een schattig blond meisje en met Christine Baranski (als Martha May Whovier die op het einde de vriendin / vrouw wordt van de Grinch) heb ik normaal gesproken weinig op, maar in deze film (waar ze al bijna 50 jaar was) vond ik haar juist een mooie vrouw. En verder deed Jeffrey Tambor het als de burgemeester van de Who’s verdienstelijk en hij is verliefd op Martha May en wilt met haar trouwen (hij heeft ook al een ring als cadeau voor haar gekocht).

Over de Who's gesproken, ze lijken veel op mensen, maar hebben wel rare kapsels en gekke gezichten. Zo hebben ze twee grote voortanden en hebben ze snuitjes in plaats van neuzen.

"How the Grinch Stole Christmas" is een sfeervolle kerstfilm met eveneens een sfeervolle verhaal en dat met met mooie effecten en decors en een leuke Jim Carrey wiens rol op het lijf geschreven is.

Matige film over een bijzonder volk dat volledig in het teken staat van kerstmis, op één inwoner na. Het duurt even voordat het verhaaltje wat richting krijgt, maar ook hierna wist het me niet echt te boeien. De make-up, kostuums en decors zijn prachtig en zetten een unieke wereld neer. Jim Carry is onherkenbaar, maar duidelijk aanwezig in een rol die na een tijdje wel een beetje vermoeiend wordt.

Qua decors, kostuums en aankleding zit het allemaal wel goed, maar het duurt wel even voordat je als kijker in het verhaal komt. Wat komedie betreft weet de film niet echt te scoren en de fratsen van The Grinch zelf zijn na een tijd zeer vermoeiend gezien het tempo en de drukte van het karakter zelf. 5/10

Afgelopen maandag de lijn van kerstfilms nog even doorgetrokken waarbij deze The Grinch op Netflix in beeld kwam. En deze 'kinderfilm' zag ik al eens hoewel ik daar weinig meer van wist, desalniettemin is The Grinch een uitermate vermakelijke film.

Een fantasiewereld dus, met de 'Who's' die ieder jaar een groot feest van kerst maken wat op de zenuwen van de plaatselijke outcast werkt. Opvallend van meet af aan de zorg en tijd die er in dit product gestoken is want het ziet er vanaf de eerste minuut geweldig mooi uit in de vorm van decors, aankleding, details en is vooral ook heel kleurrijk. Buiten dat zijn de karakters lekker vet aangezet met het nodige aan, wellicht brave maar wel vermakelijke, humor zoals Martha May en haar lichtjeskanon. Dat het allemaal wel wat zoetsappig is, en wellicht voorspelbaar, deert mij in dit geval niet zo.

Want Carrey overtuigd met een rol die hem op het lijf geschreven is met zijn goed gecoached hond en is Cindy gelukkig niet heel vervelend als kind in een leading rol want dat gebeurt regelmatig dat zo'n kind te druk en aanwezig is. Buiten dat is het wel een verrassing hoe Cindy, actrice Taylor Momsen, er tegenwoordig bij loopt en uitziet, daar is het brave ook wel een beetje af. Maar goed, terug naar de film waar de grot en gewoontes van The Grinch ook leuk en mooi gemaakt zijn en het geheel vooral vanuit het oogpunt van ' the who's' een aanstekelijk en vrolijk soort enthousiasme en hysterie heeft.

Voorspelbaar is natuurlijk dat Grinchy diep van binnen eenzaam is en er een switch/verandering aan zit te komen waar Cindy key in is. Maar dat maakt verder niet uit want The Grinch is één van de leukere kerstfilms de afgelopen week.