Honogurai Mizu no Soko Kara (2002)

Alleen bij sommige domme mensen die in groepskarakters denken, i.p.v. in individuele karakters.

Nu weer over de film graag.

Nog als laatste: De pot verwijt natuurlijk de ketel. Je maakt je er zelf ook schuldig aan. Maar dat heeft niet zo zeer wat te maken met- het- ik -weet- het- beter, alswel het feit dat we allen hier gewoon onderbouwend onze mening geven. dat doen we als filmliefhebbers.

As: dat weet ik ook wel. Het is ook super subjectief commentaar van mijn kant. Maar het wordt waarschijnlijk aangewakkerd door allerlei zogenaamde filmkenners (van die mierenneukende critici) die dan met dergelijke verhaaltjes aankomen zetten. Ik vind critici het laagste van het laagste. En ik had bij die beschrijving zo'n zelfde gevoel.

Jij weet het kennelijk dus beter!

Wat heeft jouw simplistische en foutieve concludeergedrag met deze film te maken?

Waar maak je je eigenlijk druk over? Je voelt je kennelijk aangesproken door mijn generalisatie over dat "wij Nederlanders het altijd beter weten", terwijl dat kennelijk niet voor jou zou moeten opgaan. Als jij boven die generalisatie zou staan, waar zit je dan over te emmeren?

Okeej...klaar!

En nu weer over deze heerlijke fijne film...!

Oh, dus als ik het goed begrijp kan niemand protesteren tegen jouw (zeer ongenuanceerde) generalisatie, omdat ze dan precies jouw punt bevestigen. Veilige positie heb je je jezelf dan toegekend.

Excactly my point!

Jajajaja, nou weten we het wel, knok dit effe met een PM-etje uit.......:Z

Vond het maar een stompzinnige film. Niet bepaald horror, meer een voogdijdrama met een lekkend plafond. Eng? Voor mensen met watervrees misschien. Dramatisch? Als je wat met de personages hebt misschien, maar ik vond die moeder maar een hysterisch mens dat niet wou kalmeren, en die dochter maar een apathisch type dat juist niet wakker wou worden. Er gebeurt de hele tijd welbeschouwd niets engs, terwijl de moeder van de ene in de andere aanval valt. Rijp voor de inrichting, zou ik zeggen.

Wat dat betreft heeft de film ergens hetzelfde probleem als bijvoorbeeld The Sixth Sense. Er loopt ergens een geestje rond, maar de film slaagt er niet in duidelijk te maken wat daar eng aan zou moeten zijn. Een spannend muziekje kan helpen, maar met alleen zo'n muziekje trap ik er dus niet in. En eerder in de film: moeder staat in de lift, en opeens staat er een meisje in een deuropening. Stinger erbij natuurlijk (Hollywoodse oplossing), maar wat is er dan toch eng? Er kán toch gewoon een meisje in een deuropening staan? Op dit punt is het nog niet eens duidelijk dat het per se een geest moet zijn.

In zo'n film snak ik naar een rationeel personage, die mijn rationele benadering van alles wat er gebeurt ondervangt, want met zo'n hysterisch mens kan ik weinig aanvangen, maar die komt er niet. En we blijven zitten met dat hysterische mens. Zo'n half uur voor het einde draait de film opeens (letterlijk) de kraan open en komt het met een aantal lachwekkend stompzinnige effecten, die juist weer veel te overdreven zijn. Maar misschien was ik op dat punt al wel te ver vervreemd van de film om ook maar ergens nog in mee te kunnen gaan. 1 *

Erg sterk inderdaad

Vooral een mooie film deze, het verhaal was niet zo bijzonder en allesbehalve eng. Ik heb dan wel weer genoten van het camerawerk en van alle kleuren.

Alleen jammer dat ze van dat kind/geestje zo'n stom monstertje maakten met van die turtle-armpjes Het gaf zo'n potsierlijke indruk waardoor het horror-niveau, dat sowieso al niet erg hoog was, nog enkele flinke knauwen kreeg.

Toch een heel aangename film om naar te kijken.
4*

Ik snap ook niet, Queto, waarom je zo weinig punten geeft. Ik ben het met zowat alles wat je zegt eens, maar je hebt het enkel over het verhaal en over die "hysterische moeder". Het kan toch niet dat je enkel daarop let in een film?

Heb je je dan echt zo zitten ergeren tijdens dit kijkstuk, dat je maar 1* kan geven?

Het is hier ook niet echt zo dat mijn 1 * hier het gevolg is van een opeenstapeling van ergerlijke dingen (zoals bij bijvoorbeeld Pearl Harbor of Willow), maar meer van een totaal gebrek aan postieve dingen. Het verhaal kon me geen moment boeien, de horror zie ik er absoluut niet van in, en aan een aantal aspecten vond ik ronduit stompzinnig. Maar als je dat allemaal met me eens bent, snap ik niet dat je nog op 4 sterren komt - is dat dan alleen maar voor het camerawerk en de kleuren? (om je vraag om te keren, het kan toch niet zo zijn dat je enkel dáárop let in een film? ). En bijzonder vond ik het camerawerk en de kleuren persoonlijk niet eens.

Ik heb de film vooral beoordeeld op de kijkervaring die ik beleefde. En die was heel positief, ik heb echt genoten van de vormgeving en soms ook wel van enige tragiek in het verhaal.

Ik geef wel toe dat ik niet veel oosterse films bekijk, en dat deze me misschien daardoor zo bevalt. Omdat hij anders is dan de horrors die ik recent heb gezien.

Het is mogelijk dat deze in mijn achting daalt als ik zou gewend raken aan de oosterse stijl, als er al zoiets bestaat tenminste.

Maar, voorlopig volhard ik, nog altijd 4 puntige sterren.

Ik vond het een heel beklemmende, en erg cloustrofobische film, dat maakt 'm toch wel erg spannend en horror-achtig.

Ik vind 'm toch wel 4* waard.

Superhorror! Heel simpel, maar duidelijk verhaal en consistent verhaal! Prachtig voorbeeld van de kracht van Japanse horrorfilms!

Goede subtiele Japanse horror (al zie ik het zelf meer als een mystery / bovennatuurlijk drama), die inderdaad uitgaat van een bekend gegeven, maar (naar mijn mening) bijzonder goed wordt uitgewerkt met geweldig sfeer en schrikeffecten. Veel meer dan de overige users hebben gemeld kan ik niet toevoegen. 4*

Prima sfeer, maar er gebeurt simpelweg te weinig. Steeds heb je het gevoel naar een climax toe te werken, maar er komt niets. Nooit is de film echt spannend. 2*

De spanning wordt zeer goed opgebouwd. De karakters worden eerst goed uitgelicht en langzaam voel je de spanning komen. Ik had nog verwacht dat het werk wat de moeder doet en de gevolgen van het doen van dat werk voor haar hadden nog een plek zouden krijgen in het verhaal (dat ze trauma's kreeg van het 'nakijken' van griezel boeken), maar dat was dus niet zo Ik vind het meisje echt fantastisch spelen, op het moment dat ze ziet/merkt dat ze haar moeder kwijtraakt, echt fantastisch geacteerd. Al vraag ik me nog wel steeds af waarom haar moeder er voor koos bij het 'dode' meisje te blijven, deed ze dat om haar dochter en andere mensen te beschermen?

in 1 woord...Geweldig !!!

Dus maar drie sterren?

oeh deze film is egt super eng! ik ben dol op dit soort horrors en vooral op japanse horrors...... ik vind deze film 3,5 sterren waard

Deze is dus echt niet eng. Zou hem zelf ook niet bestempelen als horror, maar als mystery. Het verhaal was niet super origineel, maar ok, ook niet al te saai. De muziek in de film was af en toe om te huilen zo slecht.

Het meisje dat haar ware aard liet zien tegen het einde van de film vond ik lachwekkend. Ik heb tot de aftiteling gewacht op een lekker schrik effect, maar werd daar helaas ook in teleurgesteld, dit was ook helemaal niet noodzakelijk geweest als de film in zijn totaliteit een goede sfeer neer had weten te zetten.

al met al een beetje teleurgesteld, zeker als je bedenkt dat deze van dezelfde hand is als Ringu

Haha, ook gierig: film is net afgelopen. Je zit nog ff na te genieten in het donker. Begint het opeens keihard te regenen, druppels op mijn dakraam, voetstappen over de gang O_O. Wordt er daarma KEIHARD op de deur geklopt. :/

Anyway, film die het moet hebben van de opbouwende spanning in plaats van de daadwerkelijke schrikmomenten. Aanvankelijk gaat dat de film niet goed af, de eerste 3 kwartier zijn ronduit saai. En toch... Toch ben je blij dat het een keertje mooi weer is in de film. Dit is dan ook meteen het keerpunt, want vanaf dat moment is de film echt zo allejezus eng! Damn. En inderdaad dat moment dat je Ikuko uit de deur komt gelopen, schijt je echt in je broek gewoon.

Dat hele "10-jaar-later stuk" had er trouwens niet in gehoeven van mij.

2,5* voor de eerste helft. 4,5 voor de 2e. 3,5 gemiddeld dus.

Ik vind het juist een pluspunt dat je (bijna) zonder echte "schrikmomenten" een film eng kunt houden. Een voorbeeld: Als de rode tas van het verdwenen meisje door de moeder wordt gevonden in de schooltas van Ikuko belt ze met haar advocaat/hulpverlener. Omdat dit gesprek van veraf in beeld wordt genomen, verwacht je dat er iets of iemand door het beeld zal lopen. Het is iig het perfecte moment voor een "schrikmoment". Dat dit niet gebeurt maakt het voor mij alleen maar enger/boeiender.
Kortom een erg spannende film met een goed te volgen verhaallijn en toch verrassend. 3,5 sterren !