Please Give (2010)

Sorry, maar het zogenaamde drama stukje

Zal wel een morele kwestie zijn denk ik, anders zou het inderdaad een beetje een vreemde situatie zijn.

Klinkt een beetje als Duplex...

ja het plot is wachten tot die oma overlijdt. einde film.

aparte rol van amanda peet .had ik niet achter haar gezocht ,maar ze deed het prima en het meisje uit spanlish deed mee heeft wel een lief bekkie.

Prima drama met uitstekende cast die heerlijk weg kijkt de Keener zusjes zijn goed ook Amanda Peet is prima gecast maar de sterren in deze film zijn Oliver Platt en Sarah Steele

die hier vader en dochter spelen.

Aardige film die lekker wegkijkt door de afwisseling van drama en komedie met de nadruk op de drama. De rollen worden goed gespeeld en de boodschap van de film wordt de New Yorkers duidelijk overgebracht.

3*

Zeker de moeite waard.

Rustige film met goed acteerwerk , goed script, goed gemaakt. Komt allemaal natuurlijk over.

En niet te vergeten de heerlijke openings song ( No Shoes ) .

Saai drama met veel geklets over relatie- en gezinsproblemen. Niks geen komedie, puur drama. Het einde van de film halen kost behoorlijke moeite.

Bovenstaande filmbeschrijving klopt niet met deze film lijkt me.

En weer een leuke film van regisseuse Holofcener. Lichtvoetige, kleine speelfilm met sterk akteerwerk en onderkoelde humor. De drie vrouwelijke hoofdrolspelers (Keener, Hall en Peet) zijn uitstekend. De film heeft uiteindelijk weinig plot en is wellicht iets te gewoontjes om echt doel te treffen, maar het geheel is scherp geobserveerd en onderhoudend genoeg.

Volgens mij is het niet de moeite waard.

Jazeker wel, gewoon kijken

Ik deel je mening in deze.

Behalve een paar goed gevonden grappen waaronder, de man wachtend op een tafel van restaurant die gezien wordt als zwerver, is het allemaal weinig bijzinder. Geen komedie, geen drama, oftewel noch vlees of vis...

1.5*

Ik vind dit geen drama en geen komedie. Ik vond er weinig aan. Het is wachten tot de oma overlijdt en dan is de film afgelopen. Ik snap heel het doel niet van de film. Geen aanrader om te kijken

Please Give is een film die een beetje van 2 walletjes eet en daar totaal niet uit weet te kiezen. Aan de ene kant is het een komedie, er zitten namelijk een paar leuke grappen in. Maar voor de rest is het eigenlijk een best serieuze film en dat doet de film niet heel veel goeds.

Na de laatste scene vroeg ik me eigenlijk af waar ik nou precies naar heb zitten kijken. Het verhaal is veel te gewoontjes om zich ook maar ergens van te onderscheiden en dat is ook niet goed voor de film. De synopsis/filmbeschrijving verwijst ook naar eens oort film als Duplex, maar dat staat eigenlijk niet centraal in deze film, het is meer een bijzaak en de buren zoeken juist contact met elkaar.

Best jammer, want de film heeft een goede cast en iedereen komt zeer overtuigend. Zo zonde dat het verhaal dan niet meewerkt.

2,5*

Volkomen mee eens, zo wie zo hou ik al niet van drama's, na 15 min: al over gegaan naar iets komies.

Hoe creëren we pessimisten, Nou gewoon een drama maken voor alle leeftijden.

Prima film die inderdaad absoluut niet door iedereen gesmaakt zal worden. Typisch zo'n tragikomedie in de trant van Woody Allen, Noah Baumbach en dergelijke New Yorkse elitaire kringen.

Acteerwerk behoort tot het beste wat je dit jaar zult zien en de situaties en scenes zijn veel vaker goed gevonden en scherpzinnig dat niet.

Vre-se-lijke film.

Dit met Woody Allen vergelijken is echt een belediging.

Niet iedere praatfilm in NY hangt aan Allen.

Dit is een soort film die je uit kunt zenden op Net 5, Rtl 4 als woensdagavond film.

Bah bah bah! Wat een irritant Amerikaans nep geneuzel.

Dan nog liever een foute Hollywood film, maar dit haat ik zo erg.

Vreselijk overdreven mensen met hun: like ah, you know, awesome, oh my god.....

Gruwel!

Gelukkig is de beschrijving op MM inmiddels aangepast. Heb de film net gekeken, maar jeej wat een trage hap zeg! Waarom ik nu heb gekeken? Tja.. Pure tijdverspilling

Please give is een film waar niet veel in gebeurd, maar daarom geen slechte film. Het is een drama met hier en daar een grapje. Je komt ze steeds vaker tegen, de Amerikaanse filmhuis varianten. Maar veel van deze films boeien net niet. Ook deze film. Boordevol met verschillende verhalen, maar geen een raakt je. En als de film intro het leukste was van de film, dan is dat een slecht teken. Acteren was goed, sfeer was goed, personen waren leuk, en zo ook de cast opzich, maar het had weinig om het lijf. Jammer.

2.5 (maar wel aan de goede kant van de helft.

Mooie, rustige prent met knappe acteerprestaties. Keener is (zoals altijd) eersteklas als door schuld verteerde middle-class woman en ook Hall als bescheiden zus en Peet als extraverte en egocentrische zus/beauty doen het uitstekend. Leuk om die laatste eens in dit soort rol te zien. Ook Platt en de dochter overtuigen. Typisch zo'n film die te weinig opvalt waardoor het geweldige acteerwerk onder de radar blijft.

Dit soort indies is natuurlijk niet nieuw, maar Please Give is zeker één van de betere. Beetje verrast door de vele negatieve commentaren hier.

3,5*

Alhoewel ik zelf niet echt op Allen zou komen snap ik je vergelijking al, en wat mij betreft mag deze film in je rijtje staan inderdaad. Tragikomedie die doorheen de film luchtig blijft, maar toch hartverwarmend de tijdsgeest (van bepaalde kringen wellicht) vastlegt.

Dit verhaal klinkt eigenlijk precies hetzelfde als Duplex..

Dat appartement is meer de aanleiding voor een aantal contacten en gebeurtenissen. Waar het in Duplex de hoofdzaak is, is het hier slechts een startpunt voor het verhaal.

Het zijn dus twee totaal verschillende films.

Catherine Keener is dè vrouw bij uitstek als je op zoek bent naar een sympathiek hoofdpersonage voor je film. Please Give is een uit het leven gegrepen film, waarin de emoties van hoofdpersonage Kate constant balanceren tussen een grappige kruising van gewetenswroeging en persoonlijk gewin. De acteerprestaties zijn sowieso fenomenaal in deze film. Wat te denken van Rebecca Hall als schuchtere kleindochter van een oude tang die maar niet de pijp uit wenst te gaan. Het voor oma georganiseerde verjaardagspartijtje was een bijzonder geestige scene.

Deze film mikt niet op banale humor, maar op verborgen en droge humor zoals het overdreven radicaal niet uitspreken van gevoelens om een ander maar niet voor het hoofd te stoten en dàt tegenover de recht door zee aanpak van oma maakt de film tot wat hij is. Een fijne film waarbij je eigenlijk constant met een kleine glimlach rondom je kaken zit en waarbij ik het oprecht jammer vond dat de film alweer afgelopen was.

Een intieme, oprechte, blinkende ster in het grote, overweldigende melkwegstelsel. Een 4*

Lekkere luchtige film en of het nu een drama is of een komedie is helemaal niet van belang. Voor mij stak Rebecca Hall er bovenuit, aangename actrice. En zo is de hele film, een aangename luchtige plezierige film, gewoon over het leven.

Niet iets dat voor de schaterlach gaat. Sterker nog, de enkele keren dat het zoiets doet, vallen een beetje uit de toon. Het zit 'm meer in de ongemakkelijke interactie tussen al dan niet lelijke personages en de spagaat waarin Kate (een bevallige Catherine Keener) zich bevindt. Een lijkenpikster die een soort medelijden oproept als ze haar geweten probeert te sussen.

Veelal ten koste van zichzelf. Levert een paar kriebelende scènes met haar dochter op, waar de aanwezigheid van Amanda Peet's karakter voor de nodige beroering zorgt en Rebecca Hall toch weer verdomd lief staat te zijn. Kurkdroog en naturel gespeeld, koel sfeertje en enkele scènes die er om verschillende redenen uitspringen. Aangenaam indie filmpje met fraaie bladeren.

Acteerwerk is op zich prima in orde. Maar de film boeit amper. Ja, als de echtgenoot zich "laat behandelen", dat was een verassende wending. Verder een lange zit.