Raising Arizona (1987)

Meh.

Een Coen die weer heel anders is in vergelijking met het overige werk dat ze afleveren. Raising Arizona wijkt namelijk erg af van de soms serieuzere en drogere toon die Coen-films hanteren. Uiteraard weet ik goed dat elke film van hen praktisch gezien anders is, maar de betere films uit hun carrière lijken toch vooral die specifieke toon te hanteren.

Deze film is dan eigenlijk een lelijk eendje, want het kiest juist voor humor die wat lomper, luider en bombastischer oogt. Cage past dan ook goed in zijn rol, al vind ik hem op latere leeftijd een stuk grappiger dan dat ik hem hier vind. Regelmatig komt hij nogal onnozel (op de verkeerde manier) over en doet hij me denken aan een acteur die eigenlijk niet helemaal op de plek zit waar hij wil zitten.

Gelukkig wordt de film wel opgevuld met wat beelden die zich makkelijk weten te onderscheiden. Camerawerk valt positief op en de film krijgt er een mooi extra tintje mee. Alles binnen de film draagt bij aan de redelijk hysterische aanpak en inhoud, en die dedicatie valt goed op. Daar kan ik de film ook punten voor geven, verder is het alleen ook een behoorlijke opgave.

Ik kan de film op bepaalde aspecten absoluut waarderen, maar dit soort komedies gaan er doorgaans wat moeilijker bij me in. Het is me wat te druk en geforceerd, maar ook het verhaal kon me niet echt grijpen. Wel ken ik het punten toe voor wat briljant gefilmde sequenties die wel laten zien dat de Coens weten waar ze het over hebben, maar daar eindigt het weer voor mij.

Goeie film over een crimineel en een politie-agente die trouwen en graag een kind willen. Een vlotte, vermakelijke en grappige film. Leuke personages waarbij de cast een nog leukere invulling aan weet te geven. Mooi camerawerk en lekker eigenzinnig zoals het een goeie Coen-film betaamt. Met gemak 3.5 sterren.

Topper en voor mij één van de beste van de Coen brothers. Van begin tot eind zat ik in het schitterend uitgewerkte verhaal dat bevolkt wordt met topacteurs. Goeie dialogen en ook nog eens goeie actie erbij.

Ik dacht eerst dat dit een vrij recent gemaakte film was - met welbewuste eighties referenties - want dit komt helemaal niet gedateerd over of zo. Misschien zit de goed gekozen (niet eighties gedateerde) soundtrack er hier ook wel voor iets tussen.

Deze film maandagavond nog even meegepakt vooral omdat het een Coen film betreft en dat trekt door andere sterke films als True Grit, Fargo en The Big Lebowski op de een of andere manier toch altijd een beetje. En humor en karakter technisch blijkt Raising Arizona toch wel weer een typische Coen film te zijn.

Men neme het kinderloze stel bestaande uit de niet zo snuggere Hi en diens vrouw en ex-agent Ed die een 'meesterplan' uitdokteren rond het verkrijgen van een baby. Iets dat opzich prima uitpakt ware het niet alle karakters die er om heen zweven en de zaak er een stuk ingewikkelder op maken. En in dat kader maakt Raising Arizona best een leuke indruk met Cage behoorlijk op zijn plek als de niet bijster slimme macho opschepppertje met het hart op de juiste plek. Hunter mag er ook zijn en is vooral leuk als de kleine maar pittige Edwina.

Normaliter ben ik niet zo heel erg van de comedy maar temidden van snedige opmerkingen, dik aangezette karakters, veel droge humor en bij tijd en wijlen bloemrijk taalgebruik, verveelt Raising Arizona geen moment met de criminele broers erbij. Wellicht dat het geschreeuw in de auto op een gegeven moment wel een beetje to much is maar ach, verder mag de film er zijn temidden van verschillende kolderieke situaties en een behoorlijke cast. Let trouwens ook op de schier onherkenbare McDormand die er zowat lekker uit ziet. Afijn, erg leuk voor een keer is het eindresultaat met een prima voldoende als oordeel.

Raising Arizona is een fijne vroeger Coen film dat ideaal is als vermakelijk tussendoortje, maar echt meer is het ook niet geworden.

Het is een film met hoogtes en laagtes waar goede momenten worden afgewisseld met zwakkere tussenstukken. De scènes met Glen en Dot (Frances McDormand) voegen weinig toe aan de film en zijn zelfs redelijk irritant. Het is zo’n typische film die dan af en toe eens opflakkert, bijvoorbeeld wanneer de twee broers via de riool ontsnappen uit de gevangenis of wanneer Cage een doos luiers steelt en een hele achtervolging ingezet wordt.

Op uitzondering van Glen en Dot zijn de personages best geslaagd wat je wel van een Coen film mag verwachten. Vooral Leonard Smalls is een leuke toevoeging met zijn wilde verschijning op de motor, maar ook Nicolas Cage en Holly Hunter weten de film goed te dragen als koppel dat een baby ontvoert.

Gezien het oeuvre van de Coens is dit geen bijzondere film, maar wel prima als klein tussendoortje.

3*