Vaho (2009)

Dit was helaas niet een nieuw Mexicaans pareltje, zoals er de laatste jaren wel zijn geweest. De regisseur heeft wel talent, met name in de openingscene en af en toe ook in de montage gebeuren mooie dingen. Maar de film heeft nogal wat moeite de jeugdherinneringen, de hevige katholieke symboliek en het heden aan elkaar te knopen en vergeet daarbij ook nog een beetje de karakters (wat misschien ook aan de acteurs ligt) wat verder in te kleuren dan in clichés. Er zaten vondsten voor zeker drie leuke kortfilms in de deze film, maar het geheel is niet bepaald de som der delen.

2.5*

Een film met een mooi plot maar die maar niet op gang komt en kapot gaat aan de katholieke symboliek .

Op zich is het eigenlijk een best mooie film en is het verhaal uiteindelijk niet eens zo moeilijk. Maar de manier waarop het gedaan is, is erg ingewikkeld. De film gaat in de basis over drie jongens en verder over hun verleden en over de mensen om hun heen. Maar de drie jongens zijn al lastig uit elkaar te halen. Het zijn aanvankelijk drie verhalen en je moet al constant nadenken, in welk verhaal met welke jongen zit ik nu. En dan blijken ze ook nog een verleden te hebben waar de drie jongens gespeeld worden door jonge acteurs. En dan moet je weer denken, welke jonge jongen is welke oude jongen. En dan zijn er ook nog dubbele rollen voor ouders, vriendinnen en andere mensen in het verhaal die in verschillende tijden spelen. En dat maakt het helaas toch wel allemaal heel erg ingewikkeld. Daarmee ben je bij deze film uiteindelijk meer bezig met wie is wie, dan met met het kijken en genieten van een mooie film. Dat had toch allemaal wel wat simpeler gemogen, voor wat meer kijkgenot.