Ulzana's Raid (1972)

Inderdaad een goede film. Minpunt is wel het moraliserende geneuzel van de luitenant.

Verder eigenlijk niks bijzonders. Een prima zondagmiddag-filmpje.

3*

Burt Lancaster schittert weer in deze zeer goede western van Robert Aldrich. Beter dan verwacht was dit Ulzana's Raid. Het verhaal klonk goed en ik had gewoon een erg vermakelijk film verwacht, maar in deze film zitten af en toe echt geweldige stukken. Dat had ik niet verwacht. De film moet het niet van het verhaal hebben, maar meer van de spanning en de heerlijke sfeer die Aldrich creert. Er zitten toch ook wat behoorlijk harde stukken in de film, maar dat paste er juist prima bij, vond ik. Burt Lancaster zet hier op zijn ouwe dag inderdaad een meer dan uitstekende rol neer. Bruce Davison was dan wel een groot minpunt aan deze film. Erg vervelende rol van hem.

Maar verder dus een uitstékende western. 3,5*

Een goede western. Net iets te voorspelbaar, te simpel en met te weinig opvallende scènes om het echt een sterke film te maken, maar een meer dan aardige film niettemin. Het is vooral de sfeer, het gepast rustige tempo en vooral de spanningsopbouw die het goed maken. Een aantal scènes zijn harder dan gewoonlijk (er wordt op een gegeven moment over gegooid met de ingewanden van een soldaat). Er komt in ieder geval genoeg dreiging van de Apache's af om er een goede westernthriller van te maken, terwijl uiteraard ook even bij de achtergrond van de Apache's stil wordt gestaan zodat ze niet slechts een stelletje wilden zijn. Wat echter te kort aangehaald wordt is de manier waarop de blanken net zo goed wilden kunnen zijn. Het zit erin, maar ergens had ik het gevoel dat de makers er meer mee hadden willen doen. Lancaster is prima, maar een echt moeilijke rol is het niet. Davison vond ik eigenlijk ook gewoon uitstekend. Dat belerende aan hem hoort gewoon bij het personage en zijn personage wordt ook niet met veel sympathie behandelt in de film.
3,5*

Goeie film waarin een aantal soldaten jacht maken op een groepje ontsnapte indianen. Een vrij simpele opzet (de film is in feite een lange achtervolging), maar toch blijft het onderhoudend. Op sommige momenten een stuk gewelddadiger vergeleken met de gemiddelde western. Een redelijk spannende finale die zich op een mooie locatie afspeelt.

De apache Ulzana ontvlucht met een zevenkoppige groep indianen het reservaat en trekt rovend, moordend en verkrachtend door het Amerikaans-Mexicaanse grensgebied. De cavalerie zet de achtervolging in. Een stereotiepe western over goede cavaleristen en slechte Indianen lijkt aanstaande.

Gelukkig beslist regisseur Robert Aldrich anders. Hij distantieert zich van dit zwart-witte scenario. Ulzana’s Raid is geen moraliserende film over goed en slecht. De cavalerie bestaat in deze film niet uit goedaardige helden. Geen integere strijders die het als een plicht zien om voor de rechtvaardige zaak te strijden. Ieder mens is in deze film in staat om ziele- en lichamelijke pijn om te zetten in wreedheid gericht op een ander. Zowel de Indiaan als de edelmoedige cavalerist.

Aldrich houdt zich overigens niet in als het op de wandaden van de Indianen aankomt. Die laten niets aan de verbeelding over. Hoewel de gruweldaden van de Indianen hardvochtig en grof worden getoond, velt de film geen oordeel over zoveel slechtheid. De film houdt zich meer bezig met de vraag waarom Ulzana zich überhaupt gedwongen ziet om dergelijke drastische maatregelen aan te wenden. Het geweld is dan wel heftig, maar is niet gebaseerd op een beestachtige vorm van lust. De gewelddadigheden komen voort uit frustratie en angst. Ulzana’s angst om in het reservaat krachteloos weg te kwijnen en zijn identiteit te verliezen.

De film richt zich niet op de dapperheid en het prestige van zijn personages. De film richt zich veel meer op menselijke zwakheden. De film veroordeelt niet, maar etaleert slechts.

Tot slot nog even de fijne rol van Burt Lancaster als menselijke scout benoemen. Ook voor hem geen bovenmenselijke heldenrol, maar slechts een menselijke rol met menselijke zwakheden en sterkten.

Prima film.

Sterke, grimmige western over een Apache stamhoofd (Joaquín Martínez) die uit een reservaat wegvlucht met slechts één doel: dood en verderf zaaien onder de blanken. De simpele plot blijkt verrassend effectief en spannend, geholpen door een uitstekende Burt Lancaster en een jonge Bruce Davison. Camerawerk en montage laten hier en daar wat te wensen over, maar afgezien daarvan is de film effectief geregisseerd door Robert Aldrich. Sporadisch is de film behoorlijk wreed en gruwelijk, iets dat overigens wel past bij de thematiek.