22 Mei (2010)

Yes!

Dubbel YES!

En nog een 'interessant'

Cool. Lijkt me wat serieuzer dan Ex Drummer te gaan worden Wel weer met Sam Louwyck (beetje Gael García Bernal gevoel). Fijne acteur dat wel, zij het alleen in komische rollen heb mogen aanschouwen.

ps. eerste stills op twitch.

Stills zien er echt goed uit, Phillipe Grandrieux style.

Fucking NICE!!

Foto's zien er inderdaad mooi uit! Nu maar afwachten of de film dezelfde "bite" heeft als Ex-Drummer!

Ik heb zo'n vermoeden wanneer deze in première gaat.

En laat het nou net ten tijde van het filmfestival van Cannes zijn. Lekker ambitieus.

Hop, hop, hop, naar de bioscoop als ie uitkomt !

Trailer: http://http://twitchfilm.ne...

Ziet er interessant uit...

Uiterst sfeervolle trailer, zin in!

Wat is nou de precieze bioscooprelease?

Is er nog niet (itt wat hier eerst stond): t.b.a.

22 Mei is officieel geselecteerd voor het Toronto Internationaal Film Festival 2010. De film zal hier op 13 september in wereldpremière gaan.

Na de controversiële film Ex Drummer is dit de tweede lange speelfilm van het Vlaamse talent Mortier.

Het festival, dat van 9 tot 19 september plaatsvindt, selecteerde 22 Mei voor het programma 'Contemporary World Cinema', waarin 'de beste films uit elke hoek van de wereld' getoond worden.

Ben benieuwd. Ex-Drummer is mijn favoriete boekverfilming en staat zelfs in mijn top 10. Ook claimt Koen Mortier een "Scorsese wannabee" te zijn in een making of en dat bevalt me ook wel. Ik vrees enkel dat ik de cynische toon ga missen die in Ex-Drummer erg aanwezig was (wat vooral door het Herman Brusselmans verhaal komt).

Mortier volgens imdb 17 nov in België

Eerste recensie:

"A hypnotic journey through life, death, pain, love, longing, the past and present, 22nd of May masterfully interweaves several narratives and shows Mortier to be a strong and unique voice, striking a brilliant tonal balance between narrative and avant garde cinema. The film is nowhere near as shocking as Ex Drummer, but it has a deeply unsettling quality that marks a fascinating new direction for Mortier."

Volledige recensie

Naast de trailer is er nu ook een fragment uit de film online gekomen:

22 mei - 22nd of May - Excerpt 1 (HD) - Koen Mortier on Vimeo

en ik ga hem morgen zien.

De muziek is van de hand van The Bony King Of Nowhere, waar Mortier blijkbaar naar luisterde tijdens het schrijven van 22 Mei.

Heerlijk gestileerd beeld dat helemaal niet gaat over een bomaanslag. Sam's schuldgevoel wordt pijnlijk voelbaar door o.a. het ontbreken van een klassiek vertelschema en de wederom fotografie van glynn speeckaert. Dat de meeste acteurs hun eigen voornaam gebruiken is een leuk detail. Zijn er nog films die dat hebben?

Ik wil maar zeggen: aanrader van fortuin.

Eentje van fortuin dan nog . Klinkt veelbelovend!

Heeft The Bony King Of Nowhere iets met Radiohead's 'There There (The Boney King Of Nowhere)' te maken?

Daardoor heeft ie zich inderdaad laten inspireren bij het uitkiezen van een artiestennaam. Zijn stem lijkt ook wel wat op die van Thom Yorke, en zijn liedjes zijn eveneens aan de melancholische kant. Maar zo goed als There There wordt het op zijn debuutplaat niet .

Ben benieuwd naar wat voor score hij heeft gemaakt voor 22 Mei. Zal waarschijnlijk toch niet helemaal hetzelfde zijn als op zijn album (rustige songs).

waar er bij ex drummer nog plaats was voor humor is er hier geen sprake van medelijden voor het publiek. Keihard en prachtig.

En hier weer een goede Belgische film in aantocht! Belgische filmindustrie doet het goed, lijkt wel of ze daar meer budget en talent hebben als hier.

Inhoudelijk rommelt het toch langs alle kanten, niet? Cinematografisch ga ik op Koen Mortier niets aanmerken. De stijl is niet alleen bloedmooi, maar ademt ook horror en beklemming...echt hallucinant.

Het doorbreken van de klassieke vertelstructuren was voor mij echter een brug te ver. Een man die niet om kan met zijn schuldgevoel is een boeiend uitgangspunt, maar Mortier brengt het met zoveel bombast (lege straten, schreeuwende personages, etc.) dat de kijker al snel onpasselijk wordt. Dat was allicht ook gedeeltelijk de bedoeling, maar een film die mij uiteindelijk niets te zeggen heeft, zou ik ook anderen niet aanraden.

Behalve in het induceren van een angstpsychose bij het publiek, is '22 mei' niet zo'n geslaagde film (voor mij). Ik hou namelijk niet van nogal melige eindes waarin ook Bach nog eens bij de haren wordt gesleurd. Te pretentieus misschien...?

Is er nog steeds geen poster?

Er zitten tegenwoordig veel West-Vlamingen in Brussel blijkbaar.

Wie na Ex-Drummer nog niet doorhad dat Mortier een regisseur is om in de gaten te houden, zal dat na het zien van deze film wel doorhebben. Veel mensen (veel vrienden van me althans) knapten af op het rauwe nihilisme en cynisme van Ex-Drummer maar konden wel de visuele pracht, fijne soundtrack en doorleefde acteerprestaties van de film appreciëren. Ik ben er zeker van dat deze mensen Mortier anders zullen bekijken na het bekijken van deze film. Van cynisme zien we niet veel meer. In de plaats krijgt de kijker een ander soort rauwheid dan de rauwheid uit Ex-Drummer. Een emotioneel portret over een van de meest fascinerende gevoelens die de mens kent, schuld. Wat wel nog overeind blijft, is het overtuigd West-Vlaams gevloek, dat misschien wel een leuk trademark van Mortier kan worden.

Zonder te veel in te gaan op het hoe en het waarom van de dingen, creëert Mortier een tafereel waarin de emotie centraal staat. De erg menselijke (en uitstekend neergezette) personages lijken ieder een ander aspect van Sam's schuldgevoel te vertolken en dat kwam bij mij uitstekend over in de chaotische (positief in dit geval, want toepasselijk) opbouw van de film. Er werd gekozen voor een score door de Bony King of Nowhere. Ik verwachtte trage gitaarliedjes met een hoge graad melancholie, zoals deze Gentenaar ze als de beste kan maken, maar mij een beetje slapjes leek voor een film als deze. In de plaats hoorde ik een krachtige gitaar de scenes aan elkaar spelen en ik was blij verrast.

Het is echter vooral het visuele dat de film draagt. Prachtige shots op plaatsen die erg goed bijdragen aan de sfeer van de film (vooral de scenes in de metro en de vele vertraagde momenten waren om je vingers bij af te likken).

Mortier heeft geen scenario naar Brusselmans nodig om een goede film te maken. Hij bewijst keihard dat hij de beste Belgische filmmaker van het moment is.

La Haine en Elephant zijn hier ook voorbeelden van als ik me niet vergis.