22 Mei (2010)

Mortier wilde hem in belgie op 22 mei uit brengen maar hij was te laat klaar, daarom heeft hij dat in Nederland alsnog gedaan... (zie de nieuwe filmkrant)

MovieSense TV: 22 Mei | MovieSense - Online filmmagazine

ben benieuwd ga deze film zeker nog eens zien !!!

Interview met de regisseur:

Koen Mortier: 'Ik zou niets erger vinden dan een gezichtsloze cineast te zijn' - neerlandsfilmdoek.nl

Goed interview, Fabian. Ben ook benieuwd naar je interview met Roskam.

Ik vond deze film erg indrukwekkend overigens. Een postapocalyptische roadmovie door de geest. Hoe één gebeurtenis een persoon compleet lam kan leggen. Wat een filmisch en auditief vakmanschap toont Mortier hier. Hij maakte een Jarmusch zonder humor. De film vliegt wat uit de bocht in het laatste half uur, omdat ik ook goed zonder die extra personages had gekund. Het was mooier geweest als de bijrollen zouden blijven reflecteren op Sam en zijn staat van zijn in plaats van op henzelf. Die uitbreiding deed afbreuk aan het narratieve minimalisme dat het eerste uur siert. De laatste vijf minuten zijn gelukkig wel weer overweldigend. Na Rundskop een tweede film uit Vlaanderen die echt als auteursfilm bestempeld kan worden (al is dit slechts de tweede langspeler van Mortier en is Rundskop het debuut van Roskam). Ben benieuwd wat de toekomst nog in petto heeft voor beide heren en wat voor invloed zij hebben op de cinema uit Vlaanderen.

Hij kon toch ook wachten tot dit jaar.

Het mag nog iets meer gefocust. 1 of 2 verhaaltjes minder, wat meer verlaten straten, wat meer wind in telefooncellen.. maar verder wel enorm genoten. Laat Koen maar snel iets nieuws maken, rolt wel een keer iets écht geniaals uit.

het is dat de film technisch in orde is, visueel contstant interessant en een sterk begin kent... want wat een lege sentimentele troep zeg, met het einde als overtreffende trap! had ik niet verwacht van de man die ex-drummer zo sterk neer heeft gezet.

vond het maar zo zo...

was ook voor het eerst dat er bij een film waar ik was meerdere mensen de zaal verlieten voor het einde.

Al enig nieuws bekend over een dvd-release in België?

Ik zou deze nog steeds ERG graag zien..

Een stille, treurige, bizarre, trage, zogenaamde mind-game film over de verwoestingen die een bomaanslag achterlaat (in de hoofden van overlevenden en gedode slachtoffers). De lege, spookachtige, vreemd aandoende hersenspinsels en de (zogenaamde) veelbetekenende eenzaamheid, maken het, net als trouwens zijn voorganger Ex Drummer, voor mij te gestileerd waardoor het verhaal mijlen van mij af komt te staan. De vele herhalingen, ook al zijn ze vanuit verschillende gezichtspunten bedoeld, werken verlammend en op den duur vervelend.

Aardig.

Nogal fragmentarisch en de film bevat een overdaad aan personages. Vond het geheel door die combi nogal geforceerd aandoen.

Sterke punten zijn het prima acteerwerk en de uitstekende sfeer, zowel visueel als qua sounds. 5/10*

Tegenvaller van regisseur Mortier. De film is statisch en aan de saaie kant, ondanks de visueel zeer fraaie vormgeving. De film werkt nogal vervreemdend, deels door de droomachtige kwaliteit van het geheel, deels door de surrealistische dialogen en situaties. Het karige verhaaltje weet in ieder geval niet te boeien; dit had waarschijnlijk beter gewerkt als korte film.

Prima film; niet verwacht na Mortiers knap gemaakte, maar doodvermoeiende debuut Ex Drummer. Fantastisch gefilmd (de steadicam-opening is super) en sterk geacteerd - die Sam Louwyck heeft toch een geweldige karakterkop. Geluid en muziek vallen ook op in positieve zin. Het script is af en toe een beetje mager en er zijn enkele dode momenten, maar verder is dit gewoon erg goed.

Geweldig.

Nu was ik al aardig enthousiast over Ex Drummer, 22 Mei slaat als een bom in en weet enorm veel indruk te maken. Wat de film juist zo goed maakt is dat het los staat van alle andere films die er op de wereld bestaan. Een ontploffing zou enorm veel cliché met zich mee brengen, maar Mortier doet dat niet. Mortier laat een prachtige en emotionele, maar ook keiharde kant zien van een situatie zoals deze.

De film is ontzettend goed in elkaar gezet, heeft enorm veel sfeer door overal een beetje dezelfde soort kleur te plaatsen, beige of grijs is het. De cast is geloofwaardig, al heb je snel een België-Nederland plaatje, zie ik hier toch wel echt verschillen in de Belgische kunst. Vooral de woorden weten zij veel minder geforceerd naar buiten te brengen, wellicht kan het te maken hebben met het dialect, waardoor ik het niet helemaal bloedzuiver kon verstaan. Niettemin van Nederlandse taal in films, maar het was iets wat op viel.

Indrukwekkende film die eigenlijk alles heeft. Mortier heeft nu echt mijn aandacht en ik ben er vrij zeker van dat deze man nog meer kleine klassiekers weet te maken. Erg bijzonder en op een aparte manier vernieuwend. Een film waarvan je enthousiast word, het is kunst.

4,5 ster

Vond het wel een beetje ergerlijk dat iedere hoofdrolspeler West-Vlaams was... Kompleet ongeloofwaardig voor een film die zich in Brussel afspeelt.

Matig drama maar slecht uitgewerkt de film is te dromerig en te is statisch en wekt bijna geen emotie op. Ook de vele flashbacks gaan op den duur erg vervelen en doen afbreuk aan de film.

ik geef em een sterretje meer (***) omdat de centrale gebeurtenis (de knal) wel origineel in beeld is gebracht. verder wel eens dat ie wat weinig emotie opwekt. vond em toch wel de moeite waard.

Wat een afknapper, het vele herhalen en gegoochel met beelden en slomos, close-up en flashback. Ik zat me er alleen maar aan te ergeren, niks voor mij dit soort geëxperimenteer. Weer zo'n regisseur die zo nodig weer wil laten zien wat voor trukjes hij kan. Neem een ander in de maling.

Gezien de hoge verwachtingen die ik had na Ex Drummer en enkele reacties van users die ik hoog heb zitten een lichte teleurstelling, maar verder wel een goede film.

Het eerste dat opvalt is dat Mortier nog meer dan in Ex Drummer lijkt te beseffen dat film een audiovisueel medium is. De scène na de ontploffing is bijzonder sterk, al moet ik wel denken aan bijvoorbeeld The Pianist waar een soortgelijk geluidseffect is gebruikt. Bij 22 Mei blijft het hier niet bij, want de aandacht voor het geluid verslapt niet in het vervolg. Beelden zijn wat mij betreft ook prima verzorgd, wat dat betreft heeft Mortier de lat voor zichzelf niet lager gelegd in vergelijking met Ex Drummer,

De verhaalstructuur vond ik aardig. Aan het begin was het wat mij betreft nogal wazig, maar uiteindelijk is het wel duidelijk hoe de vork in de steel zit met dode mensen die rondlopen en zichzelf in flashback terugzien, waar dit eerder in de film veel minder duidelijk in beeld wordt gebracht. Daardoor heb ik toch een beetje het gevoel dat Mortier op het einde iets teveel uitlegt en bepaalde zaken toch wat meer in het midden had kunnen laten, zoals hij dat in het begin wel deed.

Maar wat vooral jammer is, is dat de personages maar matig weten te ontroeren, daar leer ik ze in ieder geval niet goed genoeg voor kennen, en hun handelingen zijn ook niet poëtisch genoeg om dit te compenseren. Het stukje Matthaüs Passion tijdens de aftiteling, wat waarschijnlijk bedoeld is om het gevoel van drama te versterken, werkte ook totaal niet bij mij, maar dit heeft ook voor een groot gedeelte te maken met de antieke opname van Günther Ramin die men heeft gebruikt en die werkelijk verschrikkelijk klinkt. Had dan de opname van Herreweghe genomen, wat mij betreft heeft die een van de mooiste opnames van de Matthaüs opgenomen, en het is nog een Belg ook.

Uiteindelijk heeft de film genoeg te bieden om te boeien, te weten het concept en de audiovisuele uitwerking, maar mist toch een beetje het gevoel voor een hogere waardering. 4*.

Sterk.

Wat ontzettend leuk om al die acteurs uit Ex-drummer weer te zien en dan in hele andere rollen. Hopelijk gaat Mortier deze gasten als vaste crew gebruiken en zien we ze weer in de volgende film.

Mortier is een regisseur die niet zomaar een film wil maken maar veel uit het medium wil halen. Iemand die origineel werk wil afleveren en weet wat hij kan en grenzen opzoekt. En dat is iets wat ik heel erg waardeer.

De film oogt een beetje als Ex-drummer; veel grauwe locaties, kamers en weer een beetje het klootjesvolk wat hier gevolgd wordt maar dan zonder een greintje humor. Naast de grauwheid die van het scherm spat zijn er veel trackingshots en een passende soundtrack.

Het einde is wel wat de film maakt en registreert eigenlijk de explosie maar de aandacht verschuift naar de mensen die er toen waren en die je in de film hebt gevolgd. De voice overs die je dan hoort zijn ontzettend puur en met de mooie beelden gewoon visuele poëzie. Dat is wel ontzettend knap gedaan.

4

Het scheelt niet zo heel veel maar toch vind ik het te zot voor woorden dat kwa-gemiddelde, Ex-Drummer hoger aangeschreven staat dan deze hier, waar ED een aardig ambitieuze poging tot filmmaken was werd dit voor mij toch wat verpest door de nogal vervelende platvoerse grappen die teveel overheersten, mede daardoor heb ik deze destijds dan ook maar links laten liggen, tot ik al die hoge cijfers zag verschijnen, daar moest toch wel iets interessants achter schuil gaan, maar het plot sprak me niet bijster veel aan en aangezien mijn huidige to-see lijstje tot steeds blijft groeien compleet uit het oog verloren, heeft hij hier naast festivals wel gedraait of heb ik dat compleet gemist? Pas nadat hij in een discussie drie keer de revue was gepasseerd toch maar besloten hem een kans te geven. En wat ben ik daar blij om want dit is echt oneindig veel beter dan eerder genoemde. Mortier levert hiermee een veelbelovende opvolger af en bewijst zich, iig op cinematografisch vlak, te kunnen meten met enkele van mijn favoriete cineasten, als oa Noe. Wat meteen opvalt is die sfeer, die nare, ongemakkelijk, uitzichtloze, maar vooral kille sfeer, je houd ervan of niet en als je niet juist gestemd bent kun je maar beter helemaal een end wegblijven want anders zou het nog eens heel verkeerd kunnen vallen. Mij zoog het echter op, van begin tot einde, tussendoor waren er weliswaar enkele momentjes waar mijn aandacht iets verzwakte, maar die waren te klein om echt invloed te hebben op mijn eindoordeel. Geweldig gespeeld, uitstekende score en dat eind ja, ik hoor er veel over klagen hier maar ik vond het persoonlijk wel even fijn na al die ellende toch even een luchtig rustpuntje, zodat je er niet compleet verslagen uitkomt. Jup, na Loft, Wind Blows en Van Groeningen zijn films, bewijst dit mij voor de zoveelste keer dat Belgie een van Europa's meest interessante filmlanden is, stelt me zelden teleur, kunnen wij Nederlanders nog best wat van leren. Overgens nog een grappig detail, Montorsi hield het eerder al aan, maar het viel mij ook op dat de meeste, of allemaal? Metro-scenes in Rotterdam geschoten waren. Best wel vaag om het ene moment naar iets te kijken dat mijlenver van je af lijkt te staan en dan opeens locaties tegenkomen waar je zelf regelmatig voorbij bent gelopen. Zou dit de bedoeling geweest zijn of dacht Mortier soms dat niemand het door zou hebben als er met koeienletters borden met Marconi en Wilhelminaplein (bekende stations hier) voorbij zouden komen? Gelukkig zijn dit bij elkaar nog geen 5 minuten van de film, maar ik kon er als Rotterdammer wel om lachen, zou handig zijn: zo'n directe (ondergrondse) lijn naar Brussel en Antwerpen, hehe! (4*)

Het was me ook opgevallen. Ik had de indruk dat ie in de film de stad waar het zich afspeelt niet echt wou benoemen/ "anoniem" wilde houden. Ik heb eigenlijk niet goed opgelet of Antwerpen "met naam " genoemd wordt in de film.

Ik dacht dat de film zich in Brussel afspeelde, aangezien er zeker een aantal Brusselse locaties gebruikt zijn. Er wordt geen stad bij naam genoemd.

het klopt ik google net en vind:

"De film is een coproductie tussen België, Nederland en Duitsland. Er wordt gefilmd op locatie in Brussel, Luik, Antwerpen en Rotterdam."

Wat scheelt het, gaat meer in abstracte zin over het omgaan van een aanslag

das wat ik al opmerkte; hij houdt het bij "een stad"; alles klahr!

Mee eens, hele vervelende film om naar te kijken. De boodschappen begrijp ik overigens, maar hadden ook anders in beeld gebracht kunnen worden. Te abstract allemaal.

*2.5

Verschrikkelijke klotefilm. Er zit NIKS in... bah!