Ironclad (2011)

Middeleeuwse vechtfilm met maar een paar stevige gevechten, standaard onderhoudend verhaal. Het romantische stukje hoort er niet echt tussen maar hoort er nu eenmaal bij of zo. Mooie actie van die vent die van schouder tot navel gespleten wordt, daar had meer van gemogen. Camerawerk bij de gevechten kon idd veel beter.

Rauwe en bloederige middeleeuwse hakken-en zagen film, goedgemaakt en binnen het genre zeker niet verkeerd. De degelijke cast is een pluspunt, alsmede de bijzonder bloederige aktiescenes en het sfeervolle sobere camerawerk. Minpuntjes zijn de saaie romance met love interest Kate Mara, het nogal beperkte verhaaltje en de iets te lange speelduur.

Goede acteurs maar te veel gesteun en heel erg weinig emotie maken nog geen goede film ondanks dit gegeven was de film wel te doen met verstand op nul en een zak popcorn.

Viel me eigenlijk geweldig goed mee.

Tuurlijk, het verhaal is maar zo zo maar de film geeft wat mij betreft een goed beeld weer van de Dark Ages (voor zover ik een kenner ben natuurlijk). Ben wel een beetje een sucker voor Middeleeuwse verhalen, ik hou wel van het wapengekletter, het hoofse taalgebruik, mooie dames in veel te spannende pakjes etc etc en dat komt wel aan bod in deze film.

Wat echter zo goed is, is dat ook de gruwelen van de oorlog in die tijd spectulair in beeld worden gebracht: afgehakte ledematen allerhande, lelijke vleeswonden, ja de kijker wordt niet gespaard en er constant aan herinnerd dat dit de Middeleeuwen zijn. De make-up effecten waren absoluut overtuigend. Helaas was de actie soms wel erg rommelig geschoten. Maar goed, je kan niet alles hebben zeker?

In ieder geval entertainend genoeg, met solide acteerprestaties (iedereen kwam overtuigend genoeg over), alleen een beetje jammer van de oninteressante en wederom verplichte love-interest.

Maar behalve dat een geslaagde film.

Heerlijke film geen hollywood actie maar zo echt mogelijke gevechten. Volgens mij was het ook niet anders in die tijd dan een beetje op elkaar inhakken.Vraag me alleen af of 2uur nu wel echt nodig was om een bestorming van een kasteel te filmen.En vond het een beetje te dat de held dan toch het meisje krijg en ontheven word van zijn taken. Zodat hij vrij is voorhaar kon me niet echt bekoren

Aardig om een keer te kijken, maar niet bijzonder. Te weinig inhoud. De film is teveel gericht op het vechten en bloedvergieten.

Ik vond het nogal gefocust op de barbaarse gevechten en het hakwerk werd soms evenjes te veel, maar ik kan niet ontkennen dat Ironclad hierdoor ergens in slaagt om de middeleeuwen in al haar grimheid neer te zetten. Giamatti als King John deed het bloed in mijn aderen stollen op bepaalde momenten en de minder bekende Purefoy, duidelijk een actieheld-type, bracht het er vrij goed van af, al moet je niet veel acteertalent verwachten van hem. Ondanks de film zich bijna helemaal op eenzelfde locatie afspeelt, het kasteel van Rochester, blijft het onderhouden. Pijnlijk moment was die hongersnood tijdens de belegering : niemand leek te vermageren of fysiek af te takelen en de tempelier, nog steeds met volle kracht, gaat eten stelen in het vijandelijke kamp. Hoe ongeloofwaardiger kan het nog? Behoorlijke middeleeuwse actiefilm, erg bruut.

De regisseur van het waardeloze Minotaur weet ook van Ironclad geen echt goede film te maken.

Over de gehele linie is de film best onderhoudend, is de setting af en toe fraai en spat het bloed en vliegen de ledematen lekker in het rond. Wel fijn om te zien dat er geen censuur in de film zit.

Toch is de actie helaas veel te rommelig gefilmd, is het script niet of nauwelijks interessant en bovenal ook slecht uitgewerkt, waardoor ik eigenlijk te weinig meeleefde met de hoofdrolspelers. Het achterliggende verhaal is voor mij als leek gewoon iets te vaag.

Aardig, maar meer niet.

2,5*

''I am the blood! I am God's right-hand!''

Niet het allerbeste film over de Middeleeuwen, maar een vermakelijke met een waargebeurd achtergrond.

Het verhaal gaat over de eerste Baronnen oorlog in 1215. Nadat koning John met een leger van Deense huurling onder leiding van Tiberius (acteur speelde Buliwyf in The 13th Warrior), volgt er een maandenlange beleg op een belangrijke kasteel, die strategisch heel zuid Engeland controleert. De film toont de bedroevende en grimmige kant van de Middeleeuwen, het is tenslotte oorlog, dus ik had ook geen bloemenvelden en spelende kinderen verwacht.

De personages bestaan uit vergeten Tempelier(s), huurlingen, barbaren, wachters, baronnen, edelvrouwen, priesters en andere dienaars van de kerk. Er waren geen interessante personages bij die mij boeide, enkel Tempelier Marshal en Tiberius vond ik stoer, de rest was er gewoon om op lekker te hakken of ingehakt te worden. Daarnaast zag Kate Mara er ook mooi uit, met zo'n strak corset en een lief koppie. Opvallend is dat de personages niet echt goed uitgewerkt worden, dus vandaar weinig interesse en bovenal geen emotie of wat dan ook wanneer er een belangrijk personage sterft. Voor de rest vond ik de romance tussen Mara en Purefoy ook nonsense en dat ging maar van de hak op de tak, wederom zonder enig emotie.

Deze moet het meer van alle brute, rauwe en grove actie hebben. Gewoon realistische actie binnenin de Middeleeuwen, waar vaak grove wapens als hammers, knotsen en andere hak-, zaag- en steekwapens in voorkomen. Er vloeit genoeg bloed en er vallen genoeg doden, die nog een verminkte impressie achterlaten voor ze de grond koppen. Het maandenlange beleg op Rochester was wel flink op gang. Zo had je ongeveer elk soort apparaat die er maar bestond gehad; ram, ladders, trebuchet (soort van katapulten) en een belegeringstoren. Toch gaat het keer op keer mis, want de verdedigers worden aangevoerd door een veteranen Tempelier, die al eens in het Heilige Land heeft gevochten. Dus die kent genoeg strategieën en drukpunten om tegen de vijand te gebruiken.

Naast de gevechten, zien de kostuums er ook goed verzorgd uit, tot in details. De barbaren lopen met vachten, maliënkolders en andere lederenkleding. Er zijn ook wachters die de kasteel beschermen, die dragen allemaal hetzelfde uniform, geheel met bijpassend helm en schild. De Tempeliers-outfit blijft één van de mooiste Middeleeuwse oorlogskleding, dus dat is hier automatisch een favoriet van mij. Qua wapens zie je allerlei rondhakken, wat me opviel waren toch de bijlen en - goede ouwe - zwaarden, vooral Marshal's lange, twee-handige zwaard met speciale teken van Christus, valt meteen op. De beelden van het kasteel en landschap zien er ook prima uit, zo heb de de machtige Rochester kasteel, waar er zowel gevochten wordt op de muren, als op de plein en binnenin het kasteel zelf. En dan natuurlijk omliggende grasvelden, bossen en moerassen, waar John's leger kamp heeft opgeslagen. Er komen nog andere plekken in voor, zoals een ander kasteel, dus het blijft niet enkel bij Rochester zelf.

Het camerawerk tijdens het beleg en aanvallen zien er ook prima uit, dus het is te volgen en duidelijk. En het geluid is ook helder; gekletter van zwaarden, katapult-treffers en Middeleeuwse muziek, allemaal in orde. Alleen kon de speelduur wat ingekort worden, want dit had makkelijk in 95 - 105 gefilmd kunnen zijn. Op sommige momenten vond ik het langdradig en alsof er express tijd wordt gerekt om een bepaald reden, net als het beleg. Dat duurde zeker 75 minuten. Iets ingekort had ook gemogen, maar de grove gevechten maken het wel goed.

Uiteindelijk is Ironclad geen topper in z'n thema, maar er zijn wat mindere. Qua vermaak houdt die je wel bij en kan je soms verrassen door de bruutheid van Middeleeuwse oorlogsuitvoering.

Deze viel toch wel tegen. De film heeft eigenlijk geen diepgang en er mogen wel een paar goede acteurs meedoen(Cox, Giamatti), erg veel voegt het niet toe. Special effects niet echt speciaal en de gevechten niet al te interessant. Het bloed vloeit wel rijkelijk, maar het redt de film niet. Ondanks dat ik fan ben van het genre, heb toch beetje houvast nodig qua verhaal. Wel leuk feitje: de Deense leider speelt ook de Scandinavische koning in The 13th Warrior, een klassieker in het genre.

Wat een mooie 'Dark Age' film.

+ Mooi gefilmd.

+ Mooie scenes.

+ En de koning is zeer mooi neer gezet als een krankzinnige.

Het verzet van een kleine legermacht tegen een leger vele malen groter.

Redelijke film over een opstand tegen de Engelse koning aan het begin van de dertiende eeuw. Het verhaal komt niet veel verder dan een dagenlange strijd om een strategisch gelegen kasteel. En ook al is de film redelijk onderhoudend, had het best wat korter gekund. De gevechten zien er bruut en bloederig uit, maar zijn soms nogal chaotisch in beeld gebracht. Paul Giamatti zet duidelijk de beste rol neer hier, en heeft een aantal goeie momenten.

"het waargebeurde verhaal..." Laat me niet lachen, Met het verstand op nul middeleeuws hakken, met ridders met wiebelende schoudercamera's, ha ha. Jan Vayne doet het niet slecht, maar kan beter piano spelen.

Heb je een superfort....., maar als een clubje gewapende mannen aanbelt doen ze de poort gewoon open zodat ze het kasteel over kunnen nemen .

Er zit niet een karakter tussen waar je mee mee kunt leven. bij Giamatti moest ik eerder denken aan Monty python en de Holy Grail, maar dan niet grappig.

De belegering met de artillerie, wat konden ze goed mikken toen, heeft dan wel weer iets.

Vooral gekeken wegens het thema waar ik altijd wel een zwak voor heb. Helaas werd me al snel duidelijk dat er het geen hoogvlieger is in het genre. Alhoewel het verhaal nog enigszins interessant is (King John wil na het tekenen van de Magna Carta de macht mbv mercenaries teruggrijpen), is het script verschrikkelijk slecht uitgewerkt. Het was vrij duidelijk dat de regisseur zo snel mogelijk naar de gevechtscenes wilde, dus van enige introductie is weinig sprake. Hier had men juist even de tijd voor moeten nemen, maar dat leek niet echt de intentie te zijn. Oftewel, we komen al snel aan bij de slag om Rochester. Alhoewel erg kosten noch moeite zijn gespaard om het overtuigend te brengen, gooit het slechte camerawerk veel roet in het eten, maar als geheel was het echter absoluut niet slecht. Het enige wat mij vraagtekens opleverde was dat ik pas op een halfuur/driekwartier van de film zat, en ik al zo’n beetje alles had gezien. Maar wat schetst mijn verbazing, ik krijg geen 1, geen 2 maar nog 3x het exact zelfde gevecht te zien. Wat is dit nou? De regisseur probeert nog een beetje variatie er in te gooien door zo nu en dan een katapult ten tonele te toveren, maar ik laat me niet zo makkelijk paaien. Na dus 4 identieke veldslagen gezien te hebben komt de film alsnog tot een cliché einde. Ik kan helaas niets anders concluderen dat dit gewoon een ordinaire actiefilm is waar eigenlijk niks spectaculairs aan is en waar een regisseur het heeft proberen te verdoezelen met een belachelijk script. Ik denk dat je hier inderdaad het label ‘B-film’ aan kan hangen.

Wreed!

Ironclad is een prima film in een genre dat mij over het algemeen uitstekend ligt. Hoewel twee recente films met de naam Centurion en The Eagle wat tegenvielen, is Ironclad weer een ouderwets lekker. Ondanks, of misschien wel dankzij, dat de film zichzelf op momenten niet te serieus neemt krijgen we een lekker luchtig filmpje te zien over de belegering van een Engels kasteel. De film heeft met Paul Giamatti, die een lekker kolderiek personage neerzet, een leuke troef in huis en ook James Purefoy als held is prima. De rest van de cast komt vooral een beetje over als een anti-cast, maar ook dat doet de film alleen maar goed.

Ironclad is voor mij één van de positieve verrassingen van 2011.

4*

Misser.

Om maar eens te beginnen, een paar minuten lezen op Wikipedia wijst al uit dat het verhaal niet echt getrouw de werkelijkheid volgt. Sterker nog, er klopt ongeveer helemaal niets van - geschiedvervalsing is nog een vriendelijk woord voor de nonsens die ons hier verkocht wordt.

Stappen we daar over heen, dan is het volgende wel het lelijk en ook niet correct nagebouwde kasteel, de lelijke CGI daaromheen. Ook allemaal echt niet gelukt. De onzin met de wede, die pas in het eindgevecht tevoorschijn komt. De overdreven en onechte open wonden waar iedereen mee rondloopt. Bespottelijk.

Dan komt de gore. Deze film laat toch wel heel duidelijk zien dat er zoiets is als slechte gore. Alsof het nepbloed van de Euroshopper in de aanbieding is, zo wordt er mee rondgesproeid, en het ziet er allemaal even nep en chemisch uit. En let dan ook nog eens op de belachelijke kills. Nee, als je iemand met een zwaard in tweejen hakt, dan springen de helften niet zo uit elkaar - dat klopt niet met de natuurkunde. Belachelijk slecht gedaan - alsof je naar een tekenfilm zit te kijken.

Qua acteren valt er dan niet veel meer te melden dan dat Paul Giamatti volstrekt miscast is - leuk dat hij de film niet heel serieus lijkt te nemen, maar daar is hij wel de enige in zoals ik het zie - de rest lijkt het allemaal bloedserieus te vinden. Maar waar het dan toch echt fout gaat is dat ik niet echt geloven wil dat King John zichzelf niet serieus nam. Kan me niet voorstellen dat de beste man ook maar een grammetje zelfspot gehad heeft.

Tel het op - volgens mij is dit echt een behoorlijk slechte film. Miskleun is er wel een mooi woord voor.

Een uitstekend avontuur/actiefilm...
Het ware verhaal over de middeleeuwse...
Prima verhaal...
Uitstekend acteerwerk...
Bekende acteur James Purefoy (Solomon Kane) speelt zeer goed...
Prachtig mooi landschap...
Prachtig mooi HD kwaliteit...
Mooi kostuum gemaakt...
Uitstekend achtergrond muziek (Dolby Digital)...
Minpunten:
2x spatterend bloed tegen camera (lens)...
Witte paard loopt gebouw in, na de neergestorte gebouw, hoe kan
witte paard ineens buiten te wachten? Er stond stapelde losse stenen.

Lekker actiefilmpje met ook best veel bruut geweld. Ik vond de film wel wat weghebben van het tweede deel van LOTR. Het verhaal is best aardig en met de uitvoering zit het ook wel goed. Dat laatste komt vooral door de vele actie (zoals gezegd best bruut en ook expliciet in beeld gebracht) en de ook wel fraaie beelden maar zeker ook door de best wel indrukwekkende cast. Echte grote sterren spelen er niet aan mee maar wel veel acteurs die regelmatig in films te zien zijn zoals Brian Cox en Paul Giamatti. Beiden speelden overigens goed en overtuigend, maar de ster in deze film was natuurlijk James Purefoy die lekker op dreef was. De film duurt met twee uur best lang maar verveelde nergens. Dat kwam vooral omdat de opbouw in de film gewoon goed gedaan was met als hoogtepunt het toch wel het spannende en zeer fraaie einde.

Had deze film al een tijd in de kast staan, ooit gewonnen bij een prijsvraag, en kon er vandaag eindelijk eens zin in krijgen om de film te gaan zien. Had ik beter niet kunnen doen, want al met al is dit een zeer matige film.

Wat ik wel positief vond was de verhaallijn die verfilmd werd. Ik had er nooit van gehoord, het gaat altijd maar over Robin Hood, maar eens een andere verhaallijn aanstippen ten tijde van Koning John vond ik zeker positief.

Alleen jammer dat de regisseur een ander idee had met het maken van deze film. Weinig opbouwend verhaal, maar ontzettend veel gevechten en vooral belachelijke kills en enorm veel bloed.

Het dieptepunt was wel het in tweeën hakken van een soldaat, ik moest hier gewoon keihard om lachen.

Beetje bloed vind ik niet erg, maar in een historisch verhaal zo'n enorm expliciet geweld showen werkt gewoon niet voor mij. Had er dan een horrorfilm van gemaakt.

De CGI was ook erg slecht. Het kasteel zag er erg nep uit, en dat komt de geloofwaardigheid natuurlijk ook niet ten goede.

Het acteerwerk was ook niet van een al te hoog niveau, Giamatti speelt een lekkere overdreven rol die hem wel redelijk paste moet ik zeggen.

Alles bij elkaar opgeteld kom ik niet verder dan twee sterren, wat mij betreft snel vergeten!

Mijn man wilde graag deze film kijken dus heb ik hem ook maar meegekeken alhoewel ik geen fan ben van films waarin je allerlei bloederige veldslagen voorgeschoteld krijgt. Wat dat betreft zit je wel goed want je krijgt allerlei bloederige effecten voorgeschoteld die een behoorlijk "ieuw"gehalte hebben. Zelf vond ik sommige effecten wel erg overdreven.

Verder biedt het verhaal niet al te veel bijzonders. De held en zijn "prinses" rijden te paard haast de zonsondergang tegemoet dus hoe cliche wil je het hebben ha ha. Dat ergerde mij niet zo heel erg maar het zorgde er ook niet voor dat het verhaal erg uitblonk.

Ach ja, t is wel te doen .....

You are no more a king than the boil on my arse!

Ik heb altijd wel een zekere fascinatie gehad voor ridders. Hoogstwaarschijnlijk is het te danken aan de Vlaamse stripreeks De Rode Ridder die ik erg veel in mijn jeugd (en nu nog altijd) heb gelezen. Daar verschenen regelmatig tempeliers en dergelijke in dus dat was eigenlijk al de eerste reden waarom dit me wel een interessante film leek. De tweede reden was dat het er op leek dat dit een Seven Samurai goes Medieval ging zijn en dat wekt natuurlijk ook wel de interesse.

Wat direct opvalt is hoe gruwelijk Ironclad bij vlagen is. Lichaamsdelen vliegen in het rond, tongen worden afgesneden, mensen worden in de helft gekapt en Jonathan English brengt het allemaal duidelijk in beeld. Ironclad is dus een film die het vooral van zijn gevechten moet hebben, al zou je dat aan het begin niet zeggen wanneer je zo'n shitload aan droge informatie voorgeschoteld krijgt, en verveelt daardoor geen minuut doordat er altijd wel ergens actie te beleven is. Geen idee of het plot effectief realistisch is (daarvoor ben ik nu eenmaal te onbekend met de bijhorende historie) maar zelfs als dat niet is, dan blijft dit heerlijk popcornvermaak. Sowieso als je wat fan bent van films waarin een kleine selecte groep van verschillende types het opneemt tegen een grote overmacht. Hier en daar is Ironclad wel wat voorspelbaar, zeker wanneer Marks begint te verkondigen dat hij al zoveel heeft overleefd met één van de andere mannen en niet lang daarna dood gaat, maar het stoort niet. Langs de andere kant had ik dan weer niet verwacht dat werkelijk bijna iedereen het loodje uiteindelijk legt. Ik had iets meer overlevenden verwacht.

Paul Giamatti is wel erg goed op dreef als Koning Jan. Een personage dat ik me altijd zal herinneren als de tijger uit de Disney versie van Robin Hood maar Giamatti weet dit beeld goed te verdringen. Heerlijk wanneer hij op het einde echt compleet doordraait. Nog niet zo lang geleden heb ik Solomon Kane gezien waarin de hoofdrol was weggelegd voor James Purefoy. Diezelfde Purefoy speelt hier wederom de hoofdrol in de vorm van Marshal en het is wederom een rol die hem goed afgaat. Hij komt geloofwaardig over als de tempelier en het is dan ook jammer dat de aanwezigheid van Kate Mara (Isabel) zijn personage een tikkeltje verpest. De romance die zich afspeelt tussen beide vond ik niet enorm goed geslaagd en Isabel is sowieso al een personage dat teveel vreemde acties doet. Marshal en de zijnen worden bijgestaan door een handvol huurlingen onder de leiding van Brian Cox. Een acteur die je wel eens vaker tegenkomt in bijrollen maar ook hij doet dit degelijk, net zoals eigenlijk de rest van het groepje. Trouwens nog wel een vermelding geven aan de knappe setting. De Middeleeuwen worden mooi weergegeven en de aanwezigheid van een hele hoop wapentuig uit die tijd (lees katapulten en al die andere dingen waar je iets mee kunt afvuren) geeft de film net dat beetje extra.

Vermakelijke film die duidelijk de mosterd heeft gehaald bij films zoals Seven Samurai of Magnificent Seven, hoewel de ene natuurlijk al een remake van de andere is. In ieder geval is Ironclad een film die gezien mag worden vanwege de bruutheid van de gevechten en de geslaagde aankleding. De romance voelt een tikkeltje geforceerd aan maar het is maar een kleine smet op het geheel.

3.5*

Met James Purefoy, Jason Flemyng en Mackenzie Crook is in ieder geval een gedeelte van de Solomon Kane cast weer bij elkaar. Net zoals bij deze film het geval was, krijgen we een ruwe en grijze film voorgeschoteld waarbij het bloed alle kanten opvliegt en er alles bij elkaar erg weinig te lachen valt. In het geval van Ironclad werkt dit zelfs nog een stuk beter, omdat we hier toch met een bloederig en serieus stukje geschiedenis te maken hebben en meer afgehakte ledematen en ingewanden dit altijd meteen realistischer over laten komen.

Het acteerwerk is over het algemeen erg goed. Ik ben al een fan van Purefoy sinds Rome en ook hier toont hij weer dat hij als het op historische films aankomt een overtuigende krijger kan neerzetten. Het was echter Paul Giamatti die ik nog nooit zo overtuigend heb zien spelen als de woedende en zieke king John. Brian Cox, Derek Jacobi, Flemyng en Crook doen het daarnaast ook prima, al blijft de rol van Kate Mara erg jammer. Niet alleen is het storend dat een film die historisch accuraat probeert over te komen een veel te onrealistisch vrouwelijk personage in de film zet (te vrijgevochten, uitdagend en ook nog ineens in staat een zwaard vast te houden), de romantiek voelde hier weer uitzonderlijk geforceerd aan.

Nee, Ironclad moet het hebben van de harde slachtpartijen en de spannende belegering van het kasteel met allerlei oorlogstuig en bloederig geweld. Hollywood kan hier qua intensiteit nog wat van leren, omdat de film verder nergens geforceerd kleurrijk of belerend over komt, het is gewoon een grauwe realiteit. Tevens ook de eerste film die ik op Blu-ray heb aangeschaft en gezien, al is dat van iets minder belang voor hoe ik de film puur filmtechnisch gezien heb ervaren.

Ironclad is een grauwe en harde film die heel sfeervol had kunnen zijn als het scenario beter was uitgewerkt en er niet zoveel nadruk was gelegd op onnodig geweld. Ik snap best dat bloederigheid bij deze tijd hoorde maar de historische vertelling op zich vind ik veel boeiender dan de zoveelste perverse slachting.

De acteurs doen het heel aardig en spelen met veel bezieling. Vooral James Purefoy (een van de betere actiehelden van deze tijd) en de met veel zelfspot spelende Paul Giamatti weten te overtuigen.

Het is alleen jammer dat de langdradigheid ergens halverwege de film toeslaat en de overdosis aan geweld op een gegeven moment niet werkt en de film alles bijelkaar nogal kitcherig maakt. Het slotgevecht tussen de vechtmachine van de boefjes en Purefoy is dan weer wel overtuigend maar een groot deel van de film had veel nuttiger besteed mogen worden.

Wat een mooie film had kunnen zijn is ontaard in perverse rommel. Alleen geschikt voor de liefhebbers.

Matig.

Redelijke film.

Productie is goed, alleen hebben we wel te maken met de middeleeuwen, een vaak grauwe en onplezierige periode uit de Europese geschiedenis. Altijd worden dezelfde clichés naar voren gebracht.

Toch zaten er in deze film wel een aantal leuke scenes en de actie was ook prima.

3 sterren

Juist op tv gezien. Vond de film zwak. De actie is erg rommelig met veel shaky cam en verder is het allemaal oude wijn in nieuwe vaten. Het concept is nogal schaamteloos overgenomen van Robin Hood (2010) met de Magna Charta en King John die een belangrijke rol spelen. Purefoy heb ik graag als acteur, maar dan kijk ik liever nog eens naar Solomon Kane, die ik een pak beter vind.

Naar aanleiding van het verschijnen van de tweede film eerst deze eens opnieuw bekeken.

Blijf bij mij eerdere mening, wel eraan toevoegen dat dit wel een heel gewelddadige en bloederige film is, men laar weinig of niets aan de verbeelding over. Men weze gewaarschuwd !!!

Behoorlijke (historische) avonturenfilm waarvan de massale, gruwelijke en bloederige gevechtsscènes het meeste indruk maken. Erg rauw. Heroïsche taferelen en onmenselijke bestraffingen kruiden deze film en het intrige op zich houdt voldoende spanning in.

Alle acteurs zitten goed in hun stoere rol met vooral, m.i. een opvallende Paul Giamatti in de rol van de onbetrouwbare en wrede King John.

Opmerkelijk toch ook weer hoe een dokument als de Magna Carta, dat o.m. de rechten van het individu regelt, heel dikwijls werd genegeerd, hoe de Kerk een meer dan politieke rol vervulde en hoe het woord "God" werd gebruikt als schutsmantel voor niet altijd verantwoorde daden.

Povertjes.

Ironclad is vooral leeg en rommelig. Het verhaaltje is oké - het waarheidsgetrouwe eraan boeit me niet zo - en had een prima kapstok kunnen zijn voor dit soort spektakel. Helaas komen al snel idiote zaken naar boven zoals het moedige knechtje, de getormenteerde ridder die vanuit het niets voor een verboden dame valt etc. Het zorgt er allemaal voor dat Ironclad leeg aanvoelt. Scènes zoals die waarin de handen en voeten van de baron afgekapt worden zijn lichtpuntjes.

De cast is verder ook niet aantrekkelijk. James Purefoy gromt, Paul Giamatti roept. Dat is het zoal. Bijrollen als die van Kate Mara en Brian Cox doen er niet toe wegens leeg.

Grootste stoorzender is het schokkerige camerawerk tijdens actiescènes. Het komt allemaal erg amateuristisch over - zeker ook omdat de ingehuurde Denen en hun methodes absoluut niet imposant zijn. Tien kleine negertjes slaan keer op keer dertig domme Denen van zich af. Met wat bloed in post-productie toegevoegd. Dat is Ironclad in een notendop.

2

Matige film met sommige aardige scenes, maar ook veel slappe scenes. Sowieso is de rol van Mara erg matig en wat Giamatti hier doet is al helemaal een raadsel. De bijzonder overdreven actiescenes slaan nergens op. Verder oogt de film goedkoop en het einde is matig.

Toch voor mij een zeer vermakelijke herziening, deze ‘ridderfilm’ die ik vandaag op Netflix heb gekeken. Aangezien ik nog naar school moest voor één laatste toets, en dit niet langer dan een half uur heeft geduurd was ik dus alweer aardig vroeg thuis vanmiddag en heb ik de film die ik vanmorgen gestart was maar eens afgekeken. Ik zelf kijk niet héél vaak dit soort met deze thema’s (concepten) en ik vond ‘Ironclad’ nog best vermakelijk om te zien.

Het is over het algemeen geen speciale film, er volgt niks speciaals en eenmaal waar het doel uitgelegd is, het overnemen van een kasteel en de koning van de troon te stoten dan zijn we eigenlijk best snel klaar, en is de gehele film in één lijn al uitgelegd. Toch weet Jonathan English de film goed en leuk te vullen met veel vecht scénes en hier en daar een rustige ‘praat scene’ maar dit alles haalt eigenlijk geen bijzonderheden uit de kast.

De cast is leuk en vermakelijk, met James Purefoy als de onverslaanbare ridder, of ‘tempelier’ zoals hij in de film genoemd werd (hij werkte namelijk in de naam van de kerk, meende ik). Hij steelt als waar het sow en is het gezicht van de film, dat laat zijn rol ook nog wel eens zien. Brian Cox en de rest van het ‘team’ van Marshal was ook prima en ze deden het best nog leuk. En de rest van de cast was ook prima, nergens echt wat over te mokken.

De sfeer was prima, de outfits zagen er gaaf uit en ook de effecten die in de film werden gebruikt waren best fijn om naar te kijken. Moest er wel om lachen hoe een arm van iemand er werd afgehakt en dat laat zien dat ze in deze film echt niet bang zijn wat gore te laten zien, handje hier, sneetje daar en een overvloed van bloed, althans ‘overvloed’, het werd fijn gebruikt. En hier heb ik dan helemaal niks op aan te merken, en zeker de ‘martel scéne’ was prima waar de koning o.a. de handen van de baron er af hakte om vervolgens zijn karkas tegen het kasteel aan te smijten, lekkkkerr!!

“Is killing a noble thing? Well, a life fought for others is a life worth living. That is a noble thing.”

We volgen het verhaal van ‘Thomas Marshal’ die in de naam van de kerk mee moet helpen om de koning van de troon te trappen. Na een belofte die volgens mij niet na gekomen werd, was koning John een onterechte koning die vooral te baronnen van de troon af wouden hebben. John is op een moordtocht en de rebellen nemen het kasteel ‘Rochester Castle’ die John even later moest zien terug te krijgen en na veel zware gevechten komt hij binnen maar, dan staan al gauw de Fransen achter hun en heeft Thomas met de rebellen gewonnen.

Zoals ik al zie werd het nergens speciaal maar, de film is prima om tussendoor mee te pikken en qua actie zat het allemaal snor. Het verhaal was wat dunner maar het acteerwerk was prima te doen, het is geen topfilm maar om door te komen kun je hem best eens aanzetten.

3.5*