Brighton Rock (2010)

I hope you're on the pill, love

Wat een topfilm hoor! Dat besef je pas als je op dat briljante, en dan zeg ik werkelijk briljante einde uitkomt. De film begint als een klassieke film-noir met als setting de trendy badplaats Brighton, waar twee criminele gangs met elkaar in de clinch liggen. Het centraal personage is een gewetenloze jonge gangster, Pinkie, die al snel twee moorden begaat. . Dan focust de film zich op het werkelijke onderwerp van de film, de verhouding tussen de paranoide klootzak die hij is en Rose, het naieve en zielige meisje die te veel weet. En wat een medelijden heb je met dat meisje, die werkelijk alle vernederingen ondergaat ( verkocht door haar vader voor 150 pond! ) en alleen maar in Pinkie gelooft die haar de afgrond insleurt . Joffé zorgt voor een goede sfeer, de acteurs hoewel sommigen onder hen niet zo bekend zijn, presteren bovenmaats. Geen enkel personage in die film wekt enige sympathie op. Brighton Rock is een klein meesterwerk en vond ik meer een tragiek drama dan een echte gangsterfilm maar mij hoor je daar niet over klagen.

Mooi brits misdaaddrama over een ambitieuze gangster en een serveerster opzoek naar liefde en geluk.

Het in het karakteristieke Brighton afspelende verhaal is boeiend uitgewerkt en zorgt met verschillende wendingen dat het nergens saai wordt. Sterke rollen van Riley, Mirren en vooral Riseborough die als Rose een aandoenlijk personage speelt die blind van naïviteit steeds meer voor Pinkie valt terwijl hij in ieder op zicht niets met haar te maken wil hebben. Dit alles resulteert in een fantastisch eind die mij de film een extra 0.5* doet geven.

Geslaagde en in mijn ogen zeker geen standaard misdaadfilm met drama, actie en een vleugje zwarte humor.

3,5*

Dan toch niet helemaal geslaagd wat mij betreft. Brighton Rock begint nog wel erg sfeervol in dat mistige kuststadje, maar wist me toch niet tot het eind te boeien. Het geheel wordt wel vrij elegant in beeld gebracht, maar de acteerprestaties vond ik in tegenstelling tot de rest hier niet geweldig. Riley beschikt nochtans over de nodige dosis charisma, maar slaagt er hier naar mijn gevoel nooit echt in van Pinkie Brown een geloofwaardig personage te maken.

Best een interessante film, maar in mijn ogen zeker niet over de gehele lijn geslaagd. 2,5*

Onderhoudende misdaadfilm waarin een tragisch koppel centraal staat. Het acteerwerk van de cast is goed alleen kan de heer Riley nauwelijks doorgaan voor een 17-jarige. Wat ook een gemis is, is dat de karakters weinig diepte krijgen doordat weinig tot niets van hun achtergronden wordt geopenbaard. Alles ziet er fraai uit in de film in aangename tinten.

Een redelijk Misdaad/Drama film...

Geen spannend verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteur John Hurt...

Ook een bekende actrice Helen Mirren...

Wel een perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Super mooi HD kwaliteit...

Geen moeite waard...

De eerdere verfilming van Brighton Rock, een semi-klassieker, ken ik niet, maar deze remake is nogal mager. Dit komt omdat zowel de regisseur als de hoofdrolspeler als lichtgewichten aanvoelen. Sam Riley is totaal miscast als Pinkie, een van de minst geloofwaardige gangsters en minst angstaanjagende psychopaten die ik tot nu toe gezien heb. Hij is teveel een push-over, waarvan het bijna ongeloofwaardig is dat hij niet een kwartier in de film al is omgelegd door zo'n beetje iedere crimineel die hij tot dan toe tegen gekomen is. Riley speelt hem met een vreselijk geforceerde, duistere stem en een frons die hij afgekeken heeft van Leonardo DiCaprio en die hij dan ook net als die acteur nooit laat varen. Een film over compleet kwaad heeft toch een sterkere acteur en een wat meer intense verschijning nodig om te overtuigen. Daarnaast heeft het personage ook geen enkele charme, waardoor het niet alleen onwaarschijnlijk is dat er iemand met hem op wil trekken, maar ook nog eens dat iemand hopeloos verliefd op hem valt. Zelfs gevaarlijke bad boys moeten een zekere charme hebben, waarmee ze een bepaalde aantrekkingskracht uitoefenen. Pinkie, zoals geportretteerd door Riley, is iemand die waarschijnlijk ieder mens gewoon al snel zou gaan irriteren en vervelen.

Rowan Joffe's regie schiet op een zelfde manier tekort. Het licht er niet aan dat hij het niet geprobeerd heeft, maar net zoals dat Riley teveel een grommende stem opzet, denkt Joffe dat met een wat opvallende visuele stijl er te zijn. De film is echter te studentenfilmmooi, te glad en te weinig groezelig om te overtuigen. Dit is een donker verhaal waar je zou moeten verdrinken in de duisternis. Joffe heeft echter alleen oog voor de oppervlakte, dus een overbodige crosscutting tussen een groep vechtende jongeren met een gevecht van Pinkie en andere gangsters moet doorgaan als een briljante vondst. Zelfs de schaarse, donkere schaduwen ogen weinig dreigend. Ik voelde de film niet, Joffe hield teveel afstand, alsof zijn interesse in het verhaal maar oppervlakkig was.

Jammer, want het verhaal heeft veel potentie en heeft op papier boeiende personages met sterke conflicten. Het boek heb ik nooit gelezen, maar ik ben wel bekend met andere romans van Graham Greene en het is niet moeilijk om te zien dat hij hier iets meesterlijks van kan maken. Kennelijk eindigt zijn boek met de lp die wel helemaal wordt afgespeeld, een veel beter einde dan deze flauwe uitweg.
2,5*

Redelijke film over een een jongeman die een bende aanvoert na de dood van hun leider. Op zich een prima misdaadfilm met een goed verhaal, maar de film weet nergens echt in uit te blinken. De relatie tussen de jongen en het meisje is zeker het boeiendste aspect van de film. Het geheel kijkt wel gemakkelijk weg en het tijdsbeeld wordt ook wel goed neergezet.

Tja die Riley is echt een creep, het meisje was wel sympathiek te noemen en alleen het geluid/muziek was echt een pluspunt.
Voor de rest vrij matig acteerwerk vol met onwaarschijnlijkheden.
Bangeschijterd van een gangster in het begin neemt opeens binnen een kwartier de hele gang over.
Naiefste tegenspeelster allertijden die bereid is om haar zelf te doden voor een moordenaar en het zogenaamde briljante einde klopt ook weinig van; ze ziet hem praten terwijl hij die lp opneemt, dus ze moet gezien hebben dat hij meer gezegd heeft dan alleen i love you maar goed fijn voor haar dat ze denkt dat hij van gehouden heeft

Met bijrollen voor o.a. Andy Serkis, Sean Harris en John Hurt had deze overbodige remake van de Britse misdaadklassieker uit 1948 in ieder geval beter mogen uitpakken. Riley mist dreiging als Pinky Brown, die een sleutelfiguur uit de lokale misdaad uit de weg ruimt en daar erkenning voor eist. Daarvoor moet hij wel zorgen dat de enige ooggetuige, Rose [Andrea Riseborough], hem niet verraadt. Mirren is goed als Roses doortastende moeder, maar het filmen op vaak zonnige locaties ontdoet in grote mate van de onheilspellende sfeer van het origineel.