Winnebago Man (2009)

Fuck you and the horse you rode in on..

Tijdens het zien van de Youtube-clip over deze verdorven Winnebago-Van woordvoerder werd mij verteld dat Jack Rebney zo'n vijftien tot twintig jaar geleden het bedrijf had verlaten om geïsoleerd van de wereld op de top van een berg te gaan leven.

Het verhaal concentreert zich op het vinden van Rebney, en de pogingen van de documentairemakers om hem over te halen met zijn fans in contact te komen. Met dialogen die soms een erg serieuze toon aanvoeren is dit soms ontroerende, maar veelal humoristische verhaal een mooie verfilming over de goedgebekte intellectuele reus die Jack Rebney voorstelt.

Aanrader,

4/5

Een vrolijk docu-avondje in huize otherfool, met deze en Greatest Movie Ever Sold, The (2011). Vooral tijdens het eerste half uur van Winnebago Man kon je me oprapen van de grond, die geweldige woede-uitbarstingen uit de commercial gemixt met scenes van youtube en een beginnende zoektocht naar Jack Rebney, beter wordt het niet. Bij de introductie van Tony 'the intern' liepen de tranen me over de wangen, en ik dacht echt met een klassieker van jewelste te doen te hebben.

Helaas valt dat allemaal toch behoorlijk tegen. Rebney wordt alras gevonden en er volgt een lange, ongemakkelijke sequentie (over een periode van een aantal jaar) met de oude baas die een poging doet zijn niet erg coherente (politieke) frustraties te spuien, het was nogal pijnlijk om naar te kijken. Gelukkig eindigt de docu wat vrolijker met Rebney bij een screening van zijn hilarische scheldpartij, maar het niveau van het eerste half uur wordt jammer genoeg niet meer gehaald.

2,5*.

Het filmpje en bijbehorende verhaal van de Winnebago Man is erg geestig, dus op zich leuk materiaal voor een docu. En aan meneer Rebney heb je op zich ook uitstekend materiaal voor een documentaire. Erg geestige vent. Ben Steinbauer toont relatief kort zijn zoektocht naar deze man en geeft meteen een korte inleiding op het fenomeen YouTube en internetpesten. Een beetje een zijweg, maar akkoord. Vervolgens komen we bij Rebney en dat levert aardig wat leuke momenten op. Vooral geestig hoe Rebney zogenaamd sympathiek begint, vervolgens zijn ware aard laat zien, maar wederom omschakelt tijdens de climax. Die laatste scènes zijn dan ook het beste van de film, wat mij betreft. Wel opvallend belabberd camerawerk, trouwens. Zo'n speech aan het einde, waarbij Rebney en zijn vriend gewoon onscherp zijn; toch een beetje vreemd.

3,5 sterren.