Jack Goes Boating (2010)

Is het bekend wanneer deze op dvd verschijnt?

De wijze waarop Philip Seymour Hofman de goeie sul Jack neerzet vind ik geweldig. Super-soundtrack ook. wel een heel rustige film verder, maar dat is ook wel eens lekker.

4****

Mijn favoriete acteur PSH acteert uitstekend, net als de overige drie. Het verhaal keek grotendeels ook prettig weg.

De film is aardig, al kon ik de humor (volgens de dvd-hoes "hilarious" en "many funny moments") maar nauwelijks ontdekken. En de humoristische momentjes die ik wél kon ontdekken vond ik te flauw (dat met die casettespeler bijvoorbeeld). Ook de gigantische ruzie tussen Clyde en Lucy aan het eind van de film verpestte voor mij de sfeer in de film en liet een nare smaak achter.

Qua regie vond ik het niet om over naar huis te schrijven.

2,5/3*

Niet onaardig.

Het verhaal is eigenlijk heel simpel daar is niets moeilijks aan.

Philip Seymour Hofman speelde zijn rol meer dan prima. Vond zelf de rol van Clyde

ook prima ingevuld door John Ortiz.

Daphne Rubin-Vega kwam in een scene nog goed voor de dag in haar lingerie dat zag

er niet verkeerd uit.

Mooi om te zien dat ze iemand helpen aan een persoon maar hun eigen huwelijk naar de

klote loopt.

De laatste scene met het etentje vond ik voortreffelijk.

Al met al niet onaardig maar geen hoogstaande film.

Vreemde film. Kan aan mij liggen, maar ik vond de scènes en dialogen regelmatig stroef lopen en niet erg lekker wegkijken. Niet op een manier die gerechtvaardigd zou zijn binnen de film, maar gewoon zwak, onduidelijk.

Maar het meest jammere is eigenlijk dat er zo gefocust is op dat vervelende stel, terwijl het zo'n mooie lieve film zou kunnen zijn over vooral Jack en Connie. De paar momentjes tussen hen die we zien zijn makkelijk de hoogtepunten van de film. De rest is eigenlijk saai, stroef, en voelt ontzettend irrelevant. Zeker dat vervelende etentje met die escalatie is geen doorkomen aan.

Philip Seymour Hoffman maakt het - zoals altijd - het kijken waard, maar voor de rest verdient dit voor mij geen voldoende.

2,5*

Beslist een drama en niet echt een komedie. Er zaten wat ongemakkelijke, absurde scenes in die voor enkele wellicht lachwekkend zijn, maar niet voor mij. Het is voor mij onduidelijk wat de regisseur wilde laten zien/voelen met deze film behalve wellicht de façade achter een huwelijk en een ieders zoektocht naar geluk en geborgenheid.

Een film over een saaie man. Maar is het dan ook een saaie film? Nou, wat mij betreft niet. Het is een hele lieve en aandoenlijke film over precies zo'n zelfde man die door zijn vrienden aan zijn eerste vriendin geholpen wordt. Helemaal niets bijzonders. Maar er zitten wel een paar hele mooie scenes in deze film. En ook de sfeer en de setting is erg mooi getroffen. Goede film hoor. Al kan ik me ook goed voorstellen dat deze film voor veel mensen nauwelijks om door te komen is. Maar daarmee is hij ook gedurfd. En al helemaal voor een Amerikaanse film. Dit is wel wat anders als de Hollywood clichés.

Trage film over Jack [Philip Seymour Hoffman] en Connie [Amy Ryan], twee eenzame mensen die moeite hebben om meer dan platonisch contact te leggen. De film beschrijft hoe ze - heel langzaam maar zeker - naar elkaar toe groeien, terwijl de relatie tussen hun wederzijdse vrienden Clyde [John Ortiz] en Lucy [Daphne Rubin-Vega] steeds meer onder spanning komt te staan.

Eén van de grote problemen van deze film is dat de twee centrale karakters zo gesloten en, eerlijk gezegd, zo vreemd zijn, dat het moeilijk is om je met ze te identificeren. Het is in verschillende recensies vergeleken met Marty (1955), maar het kan daar absoluut niet aan tippen. Een gebrek aan tempo, een gebrek aan warmte en een overvloed aan poëtisch gefilmde muzikale intermezzo's helpen iedere kans om ook maar in de buurt te komen van dat meesterwerk volledig om zeep. Duurt nog geen anderhalf uur, maar dit is een lange zit.