Love (2011)

Wat een film. Wat begint als een visueel spektakel eindigt al snel in traag en pretentieus geneuzel zonder ook maar ergens een punt te maken. De beelden en het camerawerk vond ik erg mooi, zeker in het begin, maar gaandeweg vertraagt de techniek de film enorm. De rol van Gunner Wright is wel erg sterk en weet de film in z'n eentje toch wel kijkbaar houden tot aan het belachelijke eind. De manier waarop iemand/hij met z'n eenzaamheid omgaat is toch altijd fascinerend om te zien. Wederom blijkt dat mooie visuals en een goeie soundtrack niet genoeg zijn zonder ook een degelijk verhaal. Wat veel belovend begint eindigt erg teleurstellend.

2,5*

A Space Odyssey, juist, daar zat ik aan te denken, niet dat ik daar veel aan vond en net als dit is het niet mijn stijl sifi.

Een Kubrick-eind en een Lynch er overheen... Wat; Love?

Nee.

Civil war, we zien vrij duidelijk een 3e WO. Kerel wordt zonder communicatie (6 jaar lang!!) langzaam waanzinnig...

Ik haal hier geen Love uit...

Ik blijf met Wut? over...

Leuke CGI voor dit budget, maar het blijft een partij bull tot en met!

Je hebt van die films dat je denkt "blijven kijken, het gaat nog wat worden". Dit is zo'n film die "niets meer wordt". Zo'n film waarbij je tot het eind je je af vraagt "waar gaat dit over?"

toch knap dat iemand zoiets kan verzinnen

Een film die aardig begint, het eerste half uur keek ik naar een goede film. De beelden. het geluid, de sets zijn kwalitatief goed, daarna lijkt de film langzaam af te brokkelen, en blijf je achter met het gevoel; hier klopt geen bal van... , en het budget was op. Dat zou goed kunnen $500.000 is ook wel erg weinig voor een SF-film, knap dat het eerste half uur goed is, maar ze hadden nog beter even kunnen doorsparen.

Even alles hierboven gelezen....en blijkbaar is het niemand opgevallen dat er zwaartekracht is in het ISS ruimtestation!!!!
Daar ga je al.

Ik ben blij dat ik in principe geen flapteksten lees; een ambitieus en filmisch meesterwerk, wat vergelijkbaar zou moeten zijn met Moon en 2001, er zijn blijkbaar geen grenzen aan pretentieuze praatjes op flapteksten. Een intelligent en sfeervol sci-fi epos, of het gaat mijn pet te boven, of deze film gaat aan pretenties ten onder.

Toch vind ik deze film nog een stuk beter dan Earthling wat helemaal een deceptie was.

Gezien het budget, en dat het een eersteling is van William Eubanks, en de vele goede dingen die er toch ook inzitten a.h. begin, verdienen ze wel de aanmoedigingsprijs.

P.S. belachelijke titel. Noem het Alone of ISS of zoiets, ipv zo'n hopeloos misplaatste, pretentieuze en nietszeggende titel.

Deze film is echt de moeite niet om te kijken,

Wat een slecht verhaal,

Gaat helemaal nergens over, pure tijdverspilling,

Zo een slechte film had ik in tijden niet gezien,

Het had niet veel gescheeld of ik had m uitgezet

Ja jeetje ... prachtige plaatjes. Het ene shot nog mooier dan het andere. Maar begrijpen doe ik dit niet echt, en dat is toch lichtelijk storend.

Beïnvloed helaas ook mijn beoordeling voor deze, visueel gezien, geweldige lowbudget film,

Heb de film afgekeken, maar wat de vreemde ontdekking nu is? Ik dacht bij de deze film direct aan Moon, en verwachtte een vergelijkbare ontknoping. maar tipt er niet bij. 2 punten voor de mooie beelden

Na 3 kwartier afgehaakt...

1 dezer dagen zal ik de 2e helft bekijken, wanneer ik de slaap niet kan vatten.

Een matige SF/Dramafilm...

Kan geen verhaal volgen...

Geen spannend verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Jammer SF is mijn goede genre...

Perfect achtergrond geluid (Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Geen moeite waard...

Saai.

Ik had graag het tegendeel willen bewijzen na het zien van zoveel negatieve reacties, maar binnen tien minuten na de openingscredits had ik al gegaapt en naar de klok gekeken. Scheelt dat ik dan nog maar een dik uur voor de boeg had. Voor hetzelfde geld zou zo’n film twee a drie uur duren. Natuurlijk is dat jammer, want er zijn veel films die potentie hebben, maar waar er niets mee gedaan wordt. Zo vond ik het moment wel indrukwekkend wanneer het contact wegviel. Slechts een suggestie die aangeeft wat er aan de hand zou zijn, maar verder was het saaiheid en droefenis troef. William Eubank moest en zou zijn eigen 2001: A Space Odyssey maken, maar een grootmeester als Kubrick valt bijna niet te overtreffen. De flashbacks naar de Amerikaanse burgeroorlog vond ik maar nutteloos en het psychedelische einde te duf. De muziek vond ik ook niet bijster interessant, maar dat had ik wel verwacht. Achter Blink 182 schuilt nu eenmaal ook weinig talent. Misschien ben ik wel een zeikerd, maar een ruimtestation waarin je normaal kan lopen? Het ziet er ongelooflijk knullig uit, nadat je vrij veel beelden hebt gezien van André Kuipers in de ruimte.

Erg cool filmpje zeg.

Lee Miller bevindt zich alleen in het ISS in een baan rond de aarde. Wanneer hij op een bepaald moment alle contact met de aarde verliest, komt hij terecht in een spiraal van eenzaamheid, wanhoop en hallucinaties.

Visuals dragen de film, en dat doen ze goed. Slim kleurengebruik, coole slow-mo's, leuk camerawerk. Om de shots in het ruimtestation te breken, worden die afgewisseld met flash-backs naar de Amerikaanse Burgeroorlog (don't ask) en een soort documentaire-achtige shots waarin verschillende mensen hun mening geven over onderwerpen als eenzaamheid of de zin van het leven. Slim om zo af en toe uit dat claustrofobische sfeertje te komen, en zeker die flash-backs waren erg cool gefilmd.

Hoe het verhaaltje net in mekaar zat weet ik niet, maar dat interesseert me om eerlijk te zijn ook geen fuck. Ik heb genoten van de sfeer en de visuals. Maar wees gewaarschuwd, geen film voor plotwhores dus.

Cool begin, iets minder middenstuk, maar gelukkig wel een fantastische finale waarin Eubank nog eens alles uit de kast haalt. Regisseur om in het oog te houden.

4*

Helaas... onduidelijk !
ja , kort samengevat zou je kunnen zeggen dat hij daar heel alleen is in dat ruimtestation en dat er iets is gebeurd op aarde want er is op een moment totaal geen contact meer en dat hij nu moet strijden tegen de eenzaamheid... Of ben ik mis? Het verhaal wordt wat traagjes opgebouwd en geeft de kijker weinig of geen antwoorden. Het verleden, de hallucinaties en de video-opnames van mensen over eenzaamheid en volharding worden zorgvuldig afgewisseld met de tijd van de astronaut. Uiteindelijk krijg je daar wel min of meer een antwoord over....een soort plakboek van memories van vele mensen die bedoeld zijn voor diegenen die het ontdekken....andere levensvormen? Zou zomaar kunnen gezien er duidelijk wordt gezegd dat hij de laatste is.
Toch wordt het allemaal nog mysterieuzer naar het einde toe in plaats van klare wijn te schenken. Nu, het hoeft niet altijd duidelijk te zijn, maar een tip van de sluier mag toch wel.
Gelukkig biedt de film ook mooie beelden en is het allemaal sfeervol geschoten.
De titel is inderdaad ook al even zo mysterieus als de film zelf...waarom niet gewoon ISS of alone.
Meer duidelijkheid zou deze film zeker een hogere score halen, maar gezien het feit dat je na de film zoiets hebt van ' Is het dat ?' kan ik geen voldoende geven. 4/10

Met een half oog gekeken. Verschrikkelijk pretentieus inderdaad, maar de beelden zagen er mooi uit.

3,0*

Sterk.

Al word je wel droevig als je hier de twee paginas aan recensies op naleest. Het is duidelijk dat Eubank nog wel wat te leren had en hij probeert ook iets nadrukkelijk iets te "vertellen", maar verder toch een fraai filmpje met een aantal memorabele scenes.

Het einde heeft wat weg van 2001, het eerste uur deed me qua richting vooral aan Tree of Life denken. Veel sfeerbeelden, vaak begeleid door fluisterende monologen en dromerige teksten die ergens tussen wijsheid en zweverige raaskalderij inhangen. Met dat verschil dan dat ik het hier wél vond werken, itt tot 2001 en Tree of Life. De sfeer greep me hier wel, waardoor het geneuzel niet de voorpost neemt en niet begint te irriteren. Pretentieus is het zeker, maar Eubanks slaagt er wel in.

Toch loopt het niet altijd even vlot. Het middenstuk is toch iets te lang en het einde té bombastisch. Wanneer Wright tussen de sterrenstelsel staat te graaien is hij ver voorbij de kitschgrens gegaan, al levert zelfs dat nog af en toe fraaie plaatjes op.

Rest nog de ge-wel-di-ge intro die als een soort van kortfilm voor de film hangt. Eubank is een visueel talent en laat dat even zien ook. De muziek was verder wel aangenaam, al moet ik zeggen dat het eerste half uur iets te melig was, betert aanzienlijk naarmate de film vordert.

Een film die voor mij werkte, maar genrefanaten komen van een kale reis terug en voor zweefteven is het dan weer iets te techie denk ik. Eubank wil allemaal iets te graag, maar voor een eerste film is het hem best vergeven. Gave regisseur.

3.5*

Wat een held, die Eubank. Ik vind het juist heerlijk als een regisseur zo alle remmen durft los te gooien zonder zich zorgen te maken om dosering en of 'het allemaal wel werkt'. Deed Aranofsky met The Fountain ook al, en die staat ook gebeiteld in m'n top 10. Zo goed is Love lang niet, daarvoor gaat er toch ook gewoon best veel mis, maar het belooft nogal voor Eubanks verdere carrière.

Vier jaar van z'n nog korte leven pompte hij erin (wat dat betreft zijn de beslommeringen van het hoofdpersonage misschien wel autobiografischer dan je denkt). De tijd die er aan is besteedt is er ook aan af te zien, ondanks of misschien wel dankzij het budget van slechts vijf ton. Een paar prachtige scènes in het begin (modder in slow-motion werkt altijd goed) vormen de introductie naar een kleinschalig, gezapig plot met ergens op de achtergrond altijd de nog niet getoonde 'ontdekking' van Lee Briggs.

Lee Miller is een astronaut ergens in de toekomst die 200 kilometer in de lucht de Apocalyps ontloopt. Maar misschien ook wel niet, want hij zit totaal geïsoleerd en dat is misschien nog wel net een tandje erger. Want menselijk contact - 'Love' - daartoe leven wij als sociale wezens. Aldus de film dan. Ik zat hem heerlijk ongestoord in m'n eentje te beleven.

Vanaf het moment dat dat thema wordt aangesneden, wordt opeens duidelijk dat Eubank nog wel iets grotere plannen heeft dan een verhaal over de mentale aftakeling van de protagonist. Hij heeft nog wel iets meer te zeggen. En natuurlijk vliegt hij vervolgens uit de bocht. Waar Lee Miller zich bungelend aan een touwtje op het laatste moment weerhoudt van een suïcidale ruimtewandeling, zweeft Eubank ervandoor en laat hij elke vorm van 'down to earth'-zijn achter. Creatieve zelfmoord volgens de meeste hier, ik juich het toe.

Want plaatjes vullen hier de gaatjes die onherroepelijk ontstaan en de uiteindelijke toedracht, hoe kitscherig en pretentieus het ook wordt gebracht, is wat mij betreft een mooie SF-ontknoping.Niemand is meer, maar voordat het zover kwam is er een kubus gebouwd en volgepropt met mensheid. Opdat de denkende mens voort kan leven als datgene wat hem zo uniek maakt. Herinneringen. Gedachtes. Bewustzijn.

Het belachelijke slotakkoord aan het begin van de credits beschouw ik dan maar als noodzakelijk en onontkoombaar kwaad. Ik neem het op de koop toe wanneer je je zo durft te verliezen in je passies zoals Eubank hier.

4* Benieuwd naar The Signal.

Mooie lange videoclip.... vond de abstracte benadering erg gaaf en een zag hoop referenties naar 2001: ASO. Eubank is in ieder geval een veelbelovend regisseur!

3,5*

"Sometimes when I wake up, I feel like I'm still sleeping."

Na The Signal (2014) gezien te hebben, was ik benieuwd geworden naar het eerdere werk van William Eubank.

In eerste instantie dacht ik naar de verkeerde film te kijken, maar de veldslag - gesitueerd tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog - is slechts een onderdeel van het geheel. Het zorgt in ieder geval voor een spectaculaire opening, met toffe slow-mo's en gedegen camerawerk.

Vervolgens begint de eigenlijke film waarin de geïsoleerde astronaut zijn opkomst mag maken. De geschetste situatie is intrigerend om te zien, omdat de frustratie te begrijpen is. Het resulteert zich in een aantal opmerkelijke scènes, wat een aardige sfeer creëert.

Helaas vervalt 'Love' na de sterke eerste helft in een langdradig gebeuren. Het voelt dan ook enigszins stuurloos aan. Hierbij lijkt het alsof men flink leentjebuur heeft gespeeld bij de welbekende genregenoten. Zoals eerder aangegeven, eindigt het in een hoop pretentieus geneuzel.

Al met al redelijk, maar ik denk dat Eubank net iets te veel wil met zijn regiedebuut om het echt te laten slagen.

2,5 Sterren.

Even saai als de maan van Duncan Jones. Man is alleen voor lange tijd ... en dan de twist. Dat zijn capsule zwaartekracht had en dat hij geen interesse toonde voor de ruimte of de Aarde (een levende entiteit) waren voor mij heel ongeloofwaardige elementen. Was het dan interessant verteld? Is Eubanks de nieuwe regisseur die de filmwereld zal verbazen? Het was een beetje "Indie" stijl, zeker niet slecht, maar toch veel te oppervlakkig om echt te kunnen boeien. 4/10

Helemaal zo beroerd nog niet en volgens mij is er ook niet zoveel moeilijks aan, al bevalt zijn nieuwste film "The Signal" als geheel nog wel iets beter.

Min of meer een soort giga-video bij het album van prog-rockers Angels & Airwaves (met de voormalige zanger van blink-182), maar zelfs daar kunnen we vrij makkelijk overheen stappen.

Grootste nadeel is het wat bekend gegeven van de mens alleen in de ruimte, tegen eredivisie als Kubrick, Tarkovsky en Douglas Trumbull is het lastig punten scoren.

Anderzijds vergelijken we dit met de Jupiler League van "Moon" en "Gravity" scoort de film ergens halverwege.

Minimalistische film, wat mij betreft een randgeval waarbij het de twee ster net niet haalt. Het verhaal, dat veel wegheeft van 400 Days (2015) (3*), is in deze film te klein om de hele duur van de film te vullen. Op den duur weet de regisseur ook niet meer hoe hij de band vol moet schieten en krijgen we wat beelden van een astronaut die zijn hand in sterrenstelsels steekt. Weg realisme (de zwaartekracht in de ruimte zie ik maar over het hoofd)... Overigens heeft 400 Days hetzelfde euvel maar het verhaal is wel stukken rijker dan hier.

Het levert visueel wel enkele mooie shots op maar daarvoor ga je niet deze film uitzitten. Het begint aardig, en het idee spreekt ook wel aan, maar de uitwerking is veel te karig, ook de boodschap ("love") is bij de haren gegrepen, zo simpel en gezocht dat het zelfs een dooddoener is. 1,5*

Artistiek, ja, een goede film, helaas niet. Ik zag pas achteraf dat dit van de regisseur is van The Signal (2014) (1*), Love is wel stukken beter (veel slechter dan The Signal is haast niet mogelijk) maar nog steeds een behoorlijke onvoldoende.

Curieus dingetje, van filmmuziek voorzien en geproduceerd door een arthouse rockband. Moest op een tight budget (een half miljoen, daar komt Verhoeven zelfs z'n bed niet voor uit), vandaar dat de decors in de achtertuin werden gesitueerd. Ambitieus qua thematiek, waarbij op z'n Kubrickiaans gespeeld wordt met tijd (2001), en levens 'over de tijd heen' in elkaar grijpen. Ben beurtelings in slaap gevallen (was vannacht op de BBC)... en werd wakker in wat wel een erg nadrukkelijke tribute aan 2001 is qua eind scene... Meer hippie achtig ook in z'n willen expliciteren, waar Kubrick daar knap van is weggebleven.