Un Hombre Llamado Noon (1973)

Deze vanmiddag zitten kijken op de Amerikaanse regio A blu ray.

Had nog nooit van deze film gehoord, totdat ik bij de cd met de score van Il Grande Duello ook deze score van Bacalov er bij kreeg en mijn interesse was gewekt, want ben altijd te vinden voor een Spaghetti western.

Tijdens het kijken begon ik echter onraad te voelen, daar de film totaal niet als een Spaghetti western overkwam, zowel qua uiterlijk als verhaaltrend, maar veel meer op een Amerikaanse western leek (waar ik geen fan van ben), maar het bleek toch echt om de Europese variant te gaan.

Film ziet er ontzettend mooi uit, maakt heel erg goed gebruik van de rauwe berglandschappen met de prachtige blauwe lucht vol wolken op de achtergrond.
Echter het tempo is tergend traag, waarbij zeker in de eerste helft van de film ook nog eens tussen hoofdrolspeler Crenna en Boyd zeer trage, vaak vage conversaties plaats vinden, waarbij je als kijker het gevoel krijgt dat de film nergens heen lijkt te gaan.
Waarom gaan ze eigenlijk samen naar die ranch van die dame, waar de schurken zijn gehuisvest? Nergens wordt dit echt duidelijk. Waarom gaat Boyd daar überhaupt heen?

Ook de dreiging van de schurk die in aantocht is, wordt vrij snel te niet gedaan en blijkt dit slechts een loopjongen te zijn van de echte badguy. Beetje sloom allemaal.

Crenna is goed in de hoofdrol, al werkt het wat rommelige script niet altijd even goed in zijn voordeel.

Verder zit de film vol met bekende namen, die het stuk voor stuk goed doen en de muziek van Luis Bacalov is weliswaar niet zo goed als zijn scores van Django en Il Grande Duello, maar is zeker wel sfeervol en werkt goed bij de beelden.

Niet de knaller, waar ik op hoopte, daarvoor is het allemaal te traag, van de hak op de tak en niet boeiend genoeg, maar de film kent zo zijn momenten.

Een mager zesje, ofwel drie sterren.