Belphégor - Le Fantôme du Louvre (2001)

Het Franse antwoord op 'The Mummy' . Degelijk opgebouwd met voldoende aanwezige spanning.

Sophie Marceau is een leuke actrice om naar te kijken. Spijtig van het simpel en teleurstellend slot.

Meer een mysterie met fantasie-elementen dan horrorverhaal. 6,5/10

Bestaat er een aimabeler acteur dan Frédéric Diefenthal? Hij overleefde toch maar mooi 3,5 taxi film met die enge driftkop van een Samy Nacéri, dat zie ik jullie poulain Adam Driver nog niet meteen doen! De carrière van Diefenthal is ondertussen wat in het slop geraakt, wat zelfs ik als liefhebber van het eerste uur wel kan begrijpen, hij heeft immers echt een kop en allures die enkel passen bij het tijdsfragment 1998-2004. Tijdens die periode heeft hij echter een fascinerende filmografie achtergelaten van, zonder één uitzondering, volstrekt matige genrefilms. Ze dateren van het tijdperk toen Frankrijk voor het eerst - zij het op zeer onbeholpen wijze - de strijd met Hollywood aanging, vaak door kopieën te maken van films die oorspronkelijk al niet zo geweldig waren. We zagen Diefenthal reeds in de Franse Bone Collector (Six-Pack), daarna mocht hij ook nog eens de Franse The Mummy doen met deze Belphégor. De film is totaal vergeetbaar, Sophie Marceau vond ik hier niet op haar sterkst (voortdurend met dezelfde esthetisch-verwarde kop, alsof één of andere voix off haar net een geweldig huidproduct zal voorstellen), maar Diefentahl is toch weer een meerwaarde. Net zoals in Six-Pack, doet zijn personage een nobele poging om de aandacht af te leiden van de nietszeggende intrige, om een structuurloos, Hawksiaans rondgehang voor te stellen. Tenslotte had ik graag ook wat meer villeine cultuurkritiek gehoord van hoe de Parijse intelligensia het project 'Grand Louvre' van megalomane zonnekoning Mitterand verguisden. We horen wel eventjes een oud heerschap "on dirait Disnèlaaaaande" mompelen wanneer hij de roltrap afdaalt, maar na deze Zemmouriaanse amuse gueule, blijft de reactionaire kijker op zijn honger zitten!