The Ward (2010)

Pffff.... De enige horror is de film zelf, want het was een hell om dit uit te zitten. Wat een ontzettende draak van een 'D' film. Ja, klasse 'B' of 'C' zijn nog te goed voor dit misbaksel. Van slechte make-up tot de veel te gemakkelijke 'ik kijk en ik zie niemand, ik kijk nog eens en er staat wel iemand' schrikeffecten.

Nee, alles, maar dan ook echt alles aan deze film viel mij zwaar tegen. De 'fotomodellen' (op een na dan) die zitten opgesloten, etc. Deze film is hier echt overgewaardeerd. Zo'n score omdat het van John Carpenter is? Who cares, blijkbaar maakt die man ook wel eens dikke bagger! En het 'verrassende einde' kan de rest van de film echt niet goed maken (maar was daan ook weer wel het beste stuk uit de hele film). Zonde,.... Héél erg zonde van mijn tijd!

John Carpenter.... R.i.p...... Please!

Ben ik er zeker mee eens.

Wow. Zo’n slechte film heb ik al een tijdje niet meer gezien.

Dat John Carpenter een film als deze heeft gemaakt… Van de grote man achter The Thing (1982) blijft na deze film niet veel meer over.
De irritante muziek probeert de enge scènes nog eens extra in de verf te zetten, maar zoals ik reeds zei, was de muziek irritant en de film was geen enkele keer eng.
De psychiaters acteren slecht en moet ik nu bang lijken toen er werd gezegd dat Alice Hudson de meisjes niet wilde laten gaan? Want dat is niet gelukt.

Het enig positief punt was de persoonlijkheid van Kristen die naar het einde bleek, meerdere persoonlijkheden te hebben. Maar dit kon bijlange niet de film redden.

Film kon me niet echt boeien. Was steeds hopen dat de film naar een climax zou toewerken, maar dat gebeurde niet. Oke als je dat dom einde een climax kunt noemen. Vond die meisjes wel leuk om naar te kijken

Geen slechte film. De oude bekende formule wordt gebruikt en het werkt hier wel. Leuke personages en een boeiend verhaal. Enkele leuke schrikmomenten en nog een paar kills ook.

Alleen dat einde! Hoe jammer en inspiratieloos! Je krijgt toch werkelijk schrik om een horror over psychiatrische patiënten te bekijken - altijd MAAR dan ook altijd draait het op hetzelfde uit: namelijk meervoudige persoonlijkheden. Ik ben deze twist zo moe gezien!

Vandaar 3 sterren - moest het einde anders zijn, dan had ik hoger gescoord - want de rest was zeker oke. Ook de ontsnappingspogingen waren altijd spannend. En er hing een grimmig en dreigend sfeertje (de verpleging die raar deed,...).

Redelijke spookverhaal dat zich ditmaal afspeelt op een vrouwenafdeling van een psychiatrisch ziekenhuis. En hoe voorspelbaar ook, de ontknoping zit wel goed in elkaar. Echt spannend of eng wordt het niet, maar de film verveeld nergens. Aangezien de patiënten louter uit mooie jonge dames bestaat, is het wel jammer dat de gezamenlijke douche-scene zo braaf is. Een kleine 3.0 sterren.

Wat een kutfilm zeg. Het script is cliché en totaal niet boeiend, en de acteurs zijn om te huilen.

Dit was wel een flinke uitglijder voor Carpenter inderdaad.

Vooral het script is vreselijk. Ultra-standaard generiek verhaaltje, met een verloop Carpenter onwaardig. Het is echt beschamend standaard met een plotje wat je al een keer of 100 hebt teruggezien in allerlei variaties. En dan gebracht door een groepje zeer matige actrices.

Enige wat nog wel aardig overeind blijft is het sfeertje. Visueel is het niet veel, design van dat spook is erg saai en dommig, maar de audio is opzich nog wel oke, en het is toch wel vaardig genoeg geregisseerd. Maar met zo'n bak ervaring komt het enkel over als een routineklusje.

2*

Zeer vermakelijke film van Carpenter. Eigenlijk best verrassend goed. Had het nét even wat minder verwacht allemaal, maar dit was sfeervol, spannend en regelmatig eng. Dat allemaal onder leiding van hoofdrolspeelster Amber Heard. Ben nog steeds zeer gecharmeerd van haar acteerkunsten.

Vond deze 'The Ward' met name genieten geblazen op audio-vlak. Geweldig om dit met de volume vol gas door de kamer te horen dreunen. Ben ook een paar keer goed geschrokken, damn! Dat is dan ook de kracht van deze film. Zeer solide gemaakt, maar ik wachtte vooral steeds op die schrikmomenten. Hoe voorspelbaar en cliché ze soms ook waren, ze werkten wel en maakten het totaalplaatje net even wat enger. Goed gedaan door Carpenter, sterk geregisseerd, die man mag wel eens aan de slag met een goed scenario. Benieuwd wat-ie daar dan van bakt.

Want dat is toch bij deze film een beetje de valkuil soms. Met name ook dat gedoe met die meervoudige persoonlijkheid is toch echt een jammerlijke misser hier. Verder vond ik dat spook naar het einde toe soms wat geinig worden, iets wat me niet de bedoeling lijkt. Maar ik heb me prima vermaakt.

Aardig, maar op momenten wel erg standaard. Dat valt best tegen van Carpenter, die ik geweldig vind. Hoewel het einde niet eens zo onlogisch was, heb ik echt een hekel aan die meervoudige persoonlijkheden eindes. Wat is dat al vaak gedaan zeg. Ik heb ook helemaal niets met die keiharde geluidseffecten waardoor je moet schrikken. Vind ik een erg goedkope manier van je publiek angst aanjagen. Dat heeft ie nooit nodig gehad.

Verder best sfeervol en aardige horrormomenten, maar bijzonder wordt het nergens. Halverwege de film met de vrij 'avontuurlijke' rondzwervingen in the Ward in een poging te ontsnappen is de fun van Carpenter weer wat te bespeuren. Over het algemeen ontbreekt de handtekening voor het grootste gedeelte en dat is direct het grote probleem. Het wordt nooit slecht, maar eigenlijk ook nooit echt goed. Twijfel tussen 3 en 3,5 sterren. Laat ik hem nu maar eens niet het voordeel geven van de twijfel. Heb nu bijna alles van hem gezien (op twee na) en heb het idee dat ik hem met een enkele film wel dat voordeel heb gegeven.

Draak van een film. Cliché na Cliché, wat een bagger. Veel te mooie vrouwen voor een inrichting ook.

Licht tegenvallende Carpenter. Bij vlagen geeft Carpenter wat je van hem mag verwachten maar over het geheel genomen doet de film erg futloos aan. Het matige acteerniveau helpt ook niet echt mee. Amber Heard is een genot om naar te kijken maar de rest van de inrichting dames waren stuk voor stuk dramatisch en dat werkte niet bepaald bevordelijk voor het kijkplezier.

Het scenario was wel aardig maar niet memoreabel. Nee, Carpenter heeft het wel eens beter gedaan. Ik hoop in ieder geval dat hij het nog eens gaat proberen met Amber Heard want die combinatie kan best goed werken.

Helaas kom ik hier niet verder dan matig.

volgens mij gewoon een rip off van shutter island ofzo en ook een minder goeie film om die vergelijkig te maken moet ik shutter island eigenlijk nog eens zien maar dit was ook geen slechte film paar lekkere wijven leuk om naar te kijken en het einde is ook verasend maar omdat ik zoiets al vaker gezien heb toch maar anderhalfe ster van mij

carpenters beste vind ik trouwens vampires

De film was wel spannend. zaten wel een paar rare onverwachtse twists in.

Vond vooral het einde tegenvallen.

Best aardig.

Had op basis van het gemiddelde vrij lage verwachtingen maar alles bij elkaar valt deze horrorthriller best mee. Voornamelijk de sfeer is goed te pruimen, voor de rest is het inderdaad allemaal erg standaard. Zeker de obligate twist van het meevoudige persoonlijkheidsstoornis is uitgekauwd.Toch zitten er een aantal leuke kills en effectieve schrikmomenten in. Zo schrok ik me bij het eindshot toch de pleuris, al wist ik dat dit gewoon nog ging komen.

moet zeggen dat deze film me lang tegenstak, tot me duidelijk werd waar de film naartoe ging. Een ietwat onverwachte twist voor mij zorgt ervoor dat ik toch nog voor een 3* ga. Overigens wordt er matig geacteerd (goed genoeg om me er niet aan te storen) en de spanning blijft er tot het einde in.

Veel negatieve reacties.

Naar mijn mening helemaal niet nodig want het was een boeiend verhaal, had een beetje tijd nodig om op gang te komen maar dat is wel beloond! Leuk einde. 3*

Poeh, wat was dit een slechte film. De effecten (lachwekkend) en het acteren (bedroevend) zorgden ervoor dat je het gevoel had naar een hele slechte B film te kijken. En dat was het dan ook. Het einde zorgde nog voor een halfje extra maar verder snel vergeten.

Ik was vooral benieuwd naar Mamie Gummer. Haar moeder vind ik, afgezien van natuurlijk Mamma Mia en Sophie's Choice, nou niet meteen een actrice die ik heel goed vind (Is een beetje gekomen ten tijde van the Devil Wears Prada), hoe goed ze ook mag zijn in de mening van anderen. Ik zie niet zo heel goed wat anderen blijkbaar wel zien, in Meryl. Dus ik was benieuwd of ik haar dochter goed zou vinden. Nee. Die Mamie Gummer mag er van mij helemaal meteen mee ophouden en ook beeldhouwer worden. Dat is een bevel. Echt het zwakste van deze hele film. Amber Heard deed het wel leuk, Mika Boorem was wel tof, Danielle Panabaker was cool, maar Mamie Gummer? Ik vind haar nog slechter dan haar moeder. Meningen kunnen gelukkig wel verschillen, maar ik zie het talent niet zo goed in Mamie, sorry.

Wel aardig sfeertje verder, hoewel de horror kant er wel iets meer uitspringt dan de thrillerige kant. Het is wel duidelijk waar de oorsprong van John Carpenter vandaan komt, in elk geval.

3*.

Standaard gerecht met een verrassende nasmaak

The Ward is een aangename standaard film. Je hebt het allemaal al veel vaker gezien en het wordt nergens ook echt eng voor de kijker. Maar toch moest ik uiteindelijk toegeven dat de film enkele (hoe voorspelbaar ook) goede schrik momenten bevatte. Geheel volgens het boekje maar toch goed getimede kleine opvlieg momentjes, laat dat maar aan John Carpenter over. De regisseur die ooit groot geworden is met klassiekers zoals The Thing en de Halloween reeks heeft hier duidelijk met zijn ogen dicht lopen regisseren maar op deze gebieden zie je toch wel dat zijn roots binnen het genre van de horror liggen.

Zo jammer is het dan dat het verloop van het verhaal me na verloop van tijd wel tegen begon te staan. Want ook al was er sprake van een aantal leuke schrik momenten, de suspense was ver te zoeken en de geest die de instelling teisterde wist nu ook niet bepaald schrik aan te jagen. Des te enthousiaster was ik echter over de finale!

De conclusie kwam namelijk als een donderslag bij heldere hemel. Hoewel ik deze ook al in talloze variaties binnen het genre voorbij heb zien komen had ik hem hier niet verwacht. Hij was hier ook verrassend sterk uitgevoerd waardoor het voor mij toch fris voelde en ook net de twist was die er nodig was om het verhaal de nodige diepgang te geven. Hier kwam dan ook ijzersterk regie talent om de hoek kijken. Alleen jammer dat dit in de rest van de film niet aanwezig was. Amber Heard maakt het gelukkig geen straf om naar dit alles te kijken. Al met al behaald de film een voldoende, wat vooral te danken is aan het sterke slot.

3,0*

Carpenter is een naam die opvalt. Derhalve niet getwijfeld en de film meegenomen. Het verhaaltje op de kaft klonk echter wel nogal cliché. Maar goed, dat zegt ook niet alles natuurlijk.

In dit geval dus wel. Wat een verspilling. Een regelrechte B-film van een jaren geleden. Slechte opbouw (gaat veel te snel), geen enkele diepgang in welk personage dan ook en constant dialogen die slechts gemaakt zijn om gemakkelijk maar één kant uit te kunnen gaan. Tenenkrommend irritant.

Ook de schrikmomenten liggen zo voor de hand dat een gaap niet te onderdrukken valt. Zo vaak gezien en totaal niet schokkend, op wellicht één keer na. Het plot was ook al niet zaligmakend. Voelde als een dooddoener. Veel te makkelijk.

Het niveau van The Thing onwaardig. Nah, vooruit, Amber Heard is wel een prettige kijkervaring.

ik maak de beste films echt waar

ben nu bezig met iron girl 10

"Samen met vier andere meiden, waaronder de opstandige Emily, probeert ze een ontsnappingsplan te maken."

Niet gezien.

Enorm matige film.
Amber Heart weet de film totaal niet te dragen en acteert bij vlagen soms gewoonweg belabberd. De rest van de cast weet ook niet echt te overtuigen.
Qua spanning is het ook armoede troef, op een enkel geslaagd schrikmomentje na misschien...
Het "boze wief" leek ook veel te veel op een mens in een "boze wievenpak". Beetje goedkoop allemaal...
Qua verhaal is het allemaal nog wel aardig genoeg om nog net te kunnen blijven boeien. Verder maar weer snel vergeten.

2,0*

Ondanks dat de regisseur een naam van faam heeft, was deze film erg gemiddeld.

We vonden hem niet boeiend ondanks de enkele schrikmomenten en de aankleding had ook beter gekund. Helaas Carpenter, volgende keer beter?

John Carpenter (Halloween, The Thing) heeft nog eens een zeer deftige horrorfilm gemaakt: efficient camerawerk, een fantastisch knappe begingeneriek, goeie geluidseffecten e.d.

De creepy momenten werken mooi.

Sorry, I don't converse with loonies

John Carpenter is een naam waaraan een zekere status is verbonden in het horror genre. Vreemd genoeg ben ik echter meer bekend met zijn ander werk zoals de twee Escape From films maar met onder andere Halloween heeft hij zijn klasse wel bewezen. The Ward trok echter meteen mijn aandacht om één reden in het bijzonder, namelijk Amber Heard. De mooie blondine was me al eerder opgevallen in films als Never Back Down en The Rum Diary en ik wou wel eens zien wat ze kon doen in een film van Carpenter.

Temeer omdat een psychiatrie een interessante setting blijft. Favoriet in het subgenre blijft Session 9 maar daar kon misschien wel eens verandering in komen. Een verwachting die niet uitkomt in ieder geval doordat The Ward een nogal standaard geval is geworden. De sfeer in de psychiatrische inrichting is wel vrij goed maar een gebrek aan een goede soundtrack verpest de boel toch een beetje. Temeer omdat dit een film is van een regisseur die bij mijn weten bijna altijd een heerlijk passende soundtrack in zijn films weet te steken. Het enige nummer dat echt pakte was hetgeen dat tijdens de aftiteling speelde. Daarbovenop zijn de schrikmomenten vrij voorspelbaar, al worden ze nog altijd wel op een geslaagde manier uitgevoerd, maar het grootste hekelpunt waren de vele onlogische acties van de personages. Gelukkig valt het op het einde wel allemaal op zijn plaats en zit er nog enige vorm van verrassing tussen doordat ik nooit had gedacht dat Kristen ook een hersenspinsel ging zijn. Alleen die laatste scare waar Alice terug wordt aangevallen had niet gehoeven doordat het zo verdomd goedkoop aanvoelt.

Waar Carpenter qua schrikmomenten nogal standaard uit de hoek komt, doet hij dat ook met zijn personages met onder andere de nurse Ratched lookalike. Is dat erg? Op zich niet doordat het zijn effect niet echt mist maar het feit dat praktisch alle vrouwen in de instelling mooie twintigers zijn is er een beetje over. Temeer omdat het merendeel niet eens goed kan acteren. Zo is Heard totaal geen straf om anderhalf uur naar te kijken, verre van zelfs, maar dit gaat haar niet altijd even goed af. Kan er niet juist mijn vinger op leggen maar ik ben beter van haar gewend. Ik was trouwens verheugd om Jared Harris eens in iets buiten Fringe te zien. Daar was hij geniaal en ik hoopte op een navenante performance hier. Alleen beetje zonde dat hij uiteindelijk meer een good-guy is onder het personeel want ik zat continu met het gevoel dat hij nog iets ging uitsteken waardoor het uiteindelijk wat een anti-climax wordt. Soit, Heard wordt in de instelling bijgestaan door vier andere patiënten maar die ogen te stereotiep voor woorden. Langs de andere kant kan dit wel Carpenter's bedoeling zijn geweest doordat de gebeurtenissen in Alice's leven worden verdeeld onder hersenspinsels bij wie allemaal een bepaalde karaktertrek overheerst.

Ik moet toegeven dat ik hier meer van had verwacht. The Ward is bij vlagen even doorbijten maar door het geslaagde einde is het het uiteindelijk wel waard. Ik sluit dan ook niet dat de film met een herziening een puntje omhoog gaat maar hopelijk valt de cast me dan ook iets beter mee.

3*

Ze hadden hier en daar wat beter op details mogen letten.. ik bedoel.. srsly,iemand vrijlaten vlak nadat ze uit een raam is gesprongen? fuck
Anyway, teveel van dit soort ontknopingen gezien.. hoewel ik het bij deze niet echt zag aankomen dus daar dan weer kudo's voor.
Ik ben zelf wel geschrokken, maar dat komt omdat ik horror films niet gewend ben.

Ondanks de status van de regisseur, heeft deze horror/thriller maar weinig leuks te bieden. En daardoor is het een nogal gemiddelde film in het genre. De film weet de spanning niet goed op te bouwen en te benutten en het was vooral het (verrassende einde) dat nog één van de grootste pluspunten genoemd mag worden.