• 144.044 films
  • 7.136 series
  • 21.695 seizoenen
  • 488.224 acteurs
  • 287.119 gebruikers
  • 8.260.539 stemmen
Avatar
 
banner banner

'Jûsangô Taihisen' yori: Sono Gosôsha o Nerae (1960)

Actie / Misdaad | 79 minuten
3,43 22 stemmen

Genre: Actie / Misdaad

Speelduur: 79 minuten

Alternatieve titels: Aim at the Police Van / Take Aim at the Police Van / 13号待避線より その護送車を狙え

Oorsprong: Japan

Geregisseerd door: Seijun Suzuki

Met onder meer: Michitarô Mizushima, Mari Shiraki en Misako Watanabe

IMDb beoordeling: 6,6 (960)

Oorspronkelijke taal: Japans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot 'Jûsangô Taihisen' yori: Sono Gosôsha o Nerae

Bewaker Tamon kan niet verhinderen dat twee gevangenen waarvoor hij verantwoordelijk was, door een sluipschutter vermoord worden. Hij wordt geschorst en besluit zelf op onderzoek uit te gaan naar de dader.

image

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Derekbou

Derekbou

  • 281 berichten
  • 3529 stemmen

Standaard studiowerk van een nog brave Suzuki.

Take Aim at the Police Van is een korte, vlot vertelde Japanse film noir die zeker vermakelijk is maar verder weinig extra's te bieden heeft. Het verhaal is wat je mag verwachten van een film noir en bevat voldoende suspense en actie. Ook op visueel vlak is het allemaal erg volgens het boekje. Enkel de POV shots van de scherpschutter aan het begin van de film vielen op een positieve wijze op.

Van hypergestileerde beelden en fragmentarisch narratief, Suzuki's handelsmerken, is er hier (helaas) nog geen sprake. Take Aim at the Police Van kan dan ook het beste gezien worden als een oefening waarin Suzuki de knepen van het vak leert die hij later met films als Tokyo Drifter en Branded to Kill weer overboord zal gooien.

Vooral voer dus voor de liefhebbers van Japanse film-noir of voor zij die eens wat werk uit de beginperiode van Suzuki willen zien.


avatar van starbright boy

starbright boy (moderator films)

  • 20231 berichten
  • 3870 stemmen

Het is inderdaad nog niet de Suzuki van Tokyo Drifter of Branded To Kill (of van het onderbekeken The Flowers And The Angry Waves) maar toch is dit toch al een erg coole film. Het begin is inderdaad geweldig en een scene waarin een prostituee aan haar einde komt door dramatisch neer te vallen met een pijl in haar borst laat al een spoor zien van zijn prettg licht-perverse geest. Coole stukjes met hangjongeren bij jukeboxen en en toffe finale doen de rest.

Lang niet zo uniek als zijn latere films, maar wel van genoten.

3.5*


avatar van BASWAS

BASWAS

  • 984 berichten
  • 1052 stemmen

De eerste Japanse Noir die ik uit de Nikkatsu box zag, vond ik wat tegenvallen. Soms wel prachtige fotografie, maar het verhaal was soms heel erg van de hak op de tak springend. Een aantal zaken kon ik daardoor niet altijd even goed volgen, wat gebeurt er nou precies of wat was de bedoeling erachter? De handelingen die wel direct duidelijk waren, hadden daarentegen vaak iets onwaarschijnlijks of kinderachtigs.

Omdat ik wat vermoeid was tijdens de eerste keer, de film nog maar eens bekeken. Het verloop van het verhaal, vooral de vele personages erin, was wel beter te volgen. Andere gedachten over de kwaliteiten van deze Nikkatsu Noir leverde die tweede kijkbeurt echter niet op, want door gebrek aan helderheid (evt. suggestieve) in beeld en verhaal bleef een aangename spanning ook dit keer uit.