The Hunter (1980)

Ietwat voorspelbare en clichématige aktiefilm die tevens de allerlaatste van McQueen was. Tijdens het draaien was hij ernstig ziek. Absoluut niet een van zijn sterkste films, de schitterende Wallach ten spijt. Edoch een waardige afsluiter van een prachtige carriere. Redelijk.

Redelijke film over een bounty hunter die mensen op de vlucht opspoort om zo geld te innen. Van een verhaal of plot is nauwelijks sprake en hierdoor komt de film wat fragmentarisch over. Wel redelijk vermakelijk en ook een aantal aardige actie-scenes (waarbij de lange achtervolging verreweg de beste scene uit de film is). Steve McQueen is niet helemaal thuis tijdens de scenes met zijn zwangere vriendin. Een kleine 3.0 sterren.

De laatste film met Steve McQueen voor hij aan kanker overleed ... Een deels biografische film over premiejager Ralph "Papa'' Thorson. Het is een beetje van alles : wat humor, relatiedrama, actie, politiefilm... en het voelt in alles nog meer als een rasechte jaren 70 film aan. Het verhaal heeft niet veel om het lijf : je ziet Thorson enkele van zijn opdrachten uitvoeren en daartussen keert hij terug naar huis bij zijn zwangere vrouw. Het vaderschap ziet hij niet echt zitten en eigenlijk geeft de man een licht autistische indruk door zijn gebrek aan enige menselijke emotie en warmte. De enkele actiescènes zijn erg de moeite waard : de ene met de maaidorser heeft een komisch gehalte maar die lange van bijna 15 minuten (!) is werkelijk James Bond waardig.

Op zich een aardige poging van McQueen om eens wat anders dan de ondoorgrondelijke coole held te spelen: nu is hij sociaal onhandig, slecht achter het stuur, voorzien van een leesbrilletje, in een rare thuissituatie met elke avond pokergasten zonder dat hijzelf er bij is, met een afkeer van puffen en als klap op de vuurpijl flauwvallend wanneer zijn vrouw barensweeën krijgt – dat is iets te melig naar mijn smaak. Aan de andere kant zitten er toch ook een paar aardige actiescènes in (met name de achtervolgingen in het maïsveld ("The dynamite!" "What dynamite?"), op straat en in de trein, en uiteindelijk levert dat meer een serie sketches en losse scènes op dan een verhaal met een plot, maar op de één of andere manier stoort mij dat niet, misschien omdat McQueen eigenlijk in elke hoedanigheid wel de moeite waard is om naar te kijken. Half actie half komedie zonder dat het een actiekomedie wordt; een enigszins ongemakkelijke en zeer aparte mix die toch vlot wegkijkt (want met vaart geregisseerd) en na afloop geen wrange smaak in de mond achterlaat, zoals ik eigenlijk had verwacht op basis van de reputatie van deze laatste film van een ikoon.