The Blind Side (2009)

Ik had veel verwacht van deze film, des te meer omdat Bullock voor haar rol in deze film een Oscar heeft gewonnen, maar het bleek uiteindelijk een teleurstelling.

Bullock speelt een vrouw die haar liefde en huis openstelt voor een vreemde, maar dat herkende ik er totaal niet in. Ze speelt het personage heel hautain en lijkt enorm gericht op haar imago.

Ook Quinton Aaron, die door Bullock wordt opgevangen, komt niet overtuigend en zelfs heel onverschillig over. Het kan hem blijkbaar niet schelen of hij een dak boven zijn hoofd heeft of onder de blote hemel zal moeten slapen. Hij lijkt zelfs schrik te hebben van Bullock.

De man van Bullock ligt gewoon onder de sloef, gaat meteen akkoord met alles wat iedereen uit zijn omgeving van hem verwacht of vraagt, stelt zichzelf blijkbaar achter op iedereen. Ik had hem toch liever wat assertiever gezien.

Een lichtpunt was het zoontje, die toch wel voor een komische noot zorgde in de film.

Mijn mening is dat dit een dertien-in-een-dozijnfilm is met ondermaatse acteurprestaties...

Waren dr maar veel meer van ditsoort vrouwen. Mooi verhaal.

Wat een absurd hoog gemiddelde!

Zijn er genoeg van. Sarah Palin bv.

.

Meest verbazingwekkend vind ik nog dat dit verhaal, dat eigenlijk te mooi is om waar te zijn, gebaseerd is op waargebeurde feiten. Dat er nog zulke mensen zijn geeft je een extra goed gevoel.

Dat goede gevoel krijg je trouwens toch al door de film: een feel-good movie bij uitstek. Mooi ook het scherpe contrast in de rollen tussen enerzijds de extroverte Sandra Bullock (haar beste rol ooit) en de ingetogen Quinton Aaron anderzijds.

Heel mooi. Van mij mogen er meer van dit soort waargebeurde verhalen verfilmd worden.

Een fijne feelgood movie (die me een beetje aan Forest Gump liet denken) met fantastische acteurs, vooral Sandra Bullock is fantastisch!!

Goede film met een sublieme Sandra Bullock, bij wie de leeftijd geen vat lijkt te hebben op haar uiterlijk, integendeel, ze wordt steeds mooier.

Maar het gaat hem natuurlijk over het, waar gebeurde, verhaal en ook dat is prima weergegeven in deze film.

Ik vind dit een indrukwekkend verhaal dat mooi is gebracht door een zeer goede cast en ik hou wel van dit soort films, al is het dan soms wat sentimenteel.. who cares !!

De film heeft indruk op me gemaakt en dat is wat telt.

Bullock doet het hier veel beter dan in de vele komedies waarin ze speelt en zou zich beter op dit genre film wat meer toeleggen.

Ik vind het altijd mooi om te zien dat een verhaal waargebeurd is, geeft het extra lading voor mij. Ook zonder dat gegeven is The Blind Side een prima film voor op de midweekse avond. Boeiend verhaal met een overtuigende cast. De aanwezigheid van het zoontje kon ook geen kwaad, die zorgde geregeld voor een komische noot.

Sentimentele sportfilm over een Big Mike, die van de goot het schopt tot American Footballer. Met als achtergrond een getraumatiseerde jeugd, krijgt ie onderdak bij een gezin dat het financieel erg goed heeft. Vanuit die omgeving lukt het om ook op te krabbelen en dus American Football te spelen. Soms leek het allemaal too good to be true, maar het schijnt allemaal waargebeurd te zijn! Naast het succesverhaal van onze protagonist, steelt Sandra Bullock ook de show. Ik ben niet echt ondersteboven van haar soort rol, maar ze vult het wel oke in en won er een Oscar mee.

Normaal schrijf ik mijn recensies zelf, maar in dit geval plaats ik de link waarna The One Ring alles al heeft opgeschreven: The Blind Side (2009)

Te lang en vooral niet oprecht. Het beste te vermijden.

Ik ben niet zo van de drama-films,maar ik betrap me eigen er steeds vaker op dat ik ze kijk.Wow wat is dit een mooie film zeg met een prachtig verhaal,van begin tot het eind geen moment verveeld.Uitstekend acteerwerk en mooie dramatische scenes.Wat kijkt die Big Mike triest uit zijn ogen zeg,hartverscheurend gewoon.Een hele mooie indrukwekkende film.Kijken zou ik zeggen.

Doorzichtige film die als boodschap heeft: je hebt als arme zwarte een rijke blanke (en christelijke) familie nodig wil je het maken, want van de zwarte gemeenschap valt niks te verwachten behalve drugs en geweld. De zwarte jongen is natuurlijk traag van begrip maar gelukkig wel goed in sport. Echte draak dus over een ´nobele wilde´ die door blank Republikeins Amerika ongetwijfeld als inspirerend wordt gezien.

Nu is de insteek al, laat ik me voorzichtig uitdrukken, bedenkelijk, de film is ook nog eens matig tot slecht op alle andere fronten. Bullock zet een irritante trut redelijk goed neer maar het acteren vond ik nou niet van een danig niveau dat je een Oscarnominatie zelfs maar overweegt. De zielloze soundtrack deed me denken aan liftmuziek in hotels, maar daar doe ik de liftmuziek eigenlijk mee te kort. Het kleffe scenario, de zwart wit stereotypering, het totale gebrek aan nuance, conflict, spanning etc etc, alles aan deze film straalde een totaal gebrek aan urgentie uit.

Veilige film in de categorie woensdagavondfilms bij RTL die op een waar verhaal is gebaseerd. Feit is trouwens dat de waarheid flink geweld is aangedaan en dat de rijke blanken de arme zwarte in huis haalden toen hij al op het punt stond door te breken in football, hij heeft het dus niet geleerd van zn stiefbroertje van 5. Goh.

Veel feel-gooder zal u de footballfilms niet vinden. De personages worden zwaar gekarakteriseerd: Mike als lamme goedzak, het spitsvondige kleine broertje SJ, de geëmancipeerde zorgende moeder, zelfs de zus als 'love interest' (al wordt dat gelukkig niet al te zwaar benadrukt).

Het terugslagmomentje, de montage wanneer alles op rolletjes loopt,... Het wordt allemaal net iets te zoetjes gebracht.

Niet dat Hancock een tegenvaller gemaakt heeft, de prent blijft zeker boeiend, er wordt ook mooi in geacteerd (al zijn die accenten soms wel iets te howdydoody) en de algehele feel van de prent zit snor.

Uiteindelijk wordt de racism-card wel weer gespeeld ('a fly in a glass of milk'), en duurt het nogal lang voor Big Mike emotioneel én als footballer openbloeit, maar kom, er zijn slechtere films.

wat een sentimentele draaaak van een film,bleee

een 1 omdat mijn vrienden zit te grienen,maakt blijkbaar soms wat los

maar ,... damn,

Ik begrijp niet dat er zoveel mensen negatief zijn over de film. Acteerprestaties vond ik geweldig. Bullock komt echt over en die jongen, met zijn verlegen en een tikkeltje wantrouwende indruk vond ik erg realistisch. Gewoon een heel mooie, pakkende film.

Ik verwachtte veel maar het werd vrij weinig.

Twee vragen speelden de hoofdrol bij het kijken naar deze film;

1. Hoeveel hoger kan het Amerika gehalte nog verder de pan uit rijzen?

2. Waar blijft de diepgang?

Het hele gezin rondom Bullock druipt van de over-Amerikaanse clichés. Het perfecte huwelijk (o, wat begrijpen wij elkaar toch goed), het spik en span huis, de niet zo mooie zoon maar o-zo-grappig (met humor die veel te volwassen is voor een kind) en natuurlijk de perfecte dochter die netjes onderaan de trap staat en zich voorstelt aan de Football-coach met een Prodent smile van hier tot tja.....Amerika?

Er gebeurt gewoon helemaal niks in dat huis, geen ruzie's, geen discussies. Er komt zomaar een onbekend iemand in je huis wonen en iedereen vindt het prima en geweldig en alles is dikke mik.

Daarnaast de diepgang. Waar bleef deze? Het verhaal had in mijn ogen zoveel meer kunnen worden uitgediept. Nu draait alles een beetje om Bullock, de reddende engel. De problematiek van de jongen komt wel voorbij, met wat flaschbacks. Flinterdun, naar mijn mening.

Zelfs als hij van het huis wegloopt, wordt het niet spannend.

Al met al, te zoetsappig, te Amerikaans, te 'let's be hero's', en het gaat nergens wringen. Het kabbelt en het kabbelt maar, ik miste een duidelijke kern.

Een 2. Bullock speelde goed maar niet oscarwaardig.

Prachtige film met geweldige acteerprestaties. Echt een paar keer bijna moeten huilen. Ontroerend en soms ook grappig. I've never had one. What,a room of your own? No,a bed.

Een eenvoudige film. Je kunt gerust een uur missen en dan heb je niets gemist.

Plot: vrouw neemt zwerver in huis en socialiseert hem. Alles in een ultra Amerikaanse buitenwijk sfeer.

Niets aan te merken op beeld en sound. Voor mij weliswaar een oninteressante film.

Ik snap niet hoe zoveel mensen dit geen leuke film kunnen vinden. Ik heb hem gezien met mijn familie en vrienden en iedereen vond hem helemaal super! Heel grappig en een heel mooi verhaal, zeker omdat het op een waar gebeurd verhaal gebaseerd is. Echt een aanrader!

Helemaal mee eens. Ik heb echt zoiets van: Hoe kun je dit een slechte film vinden?

Er zijn volgens mij genoeg argumenten genoemd. Ik begrijp niet hoe iemand dit een goede film kan vinden, maar ja smaken verschillen gelukkig.

Het heeft goed acteerwerk,een zielig en mooi verhaaltje!

De vraag is natuurlijk of die argumenten ook hout snijden. Ik heb het gevoel dat er op creatieve wijze gegoocheld wordt met allerlei vooroordelen over de relatie tussen blanke en donkere mensen. Je ziet dat ook terugkomen in sommige commentaren op Intouchables.

Best pijnlijk als een van je naaste familieleden zwart is. Best pijnlijk om soortgelijke commentaren in het voorbijgaan op straat te moeten horen.

Daarom prijs ik mij gelukkig dat er ook mensen zijn als Leigh Anne Tuohy. en haar dochter Collins, bestuurslid van de Making It Happen Foundation.

Ik vond het een buitengewoon matige film die daarnaast ook leidt aan het white savior complex. White people to the rescue, zoals op IMdB iemand sarcastisch schreef, vat het mooi samen. African-Americans kunnen niet succesvol zijn zonder blanken volgens dit zelfgenoegzaam filmpje. In werkelijkheid was Oher al een groot talent. Hij is overigens absoluut niet blij met de manier waarop hij wordt geportretteerd.

Maar ook zonder de morele twijfelachtigheid vind ik het een suf "waargebeurde verhalen op de woensdagavond RTL4-drama". Redelijk geacteerd hoor, al kon ik de personages niet uitstaan, maar verder bijzonder oppervlakkig en fantasieloos in beeld gebracht.

Ten slotte begrijp ik niet zo veel van wat er pijnlijk is aan mijn kritiek en waarom het er toe doet dat je een zwart familielid hebt. En ik vraag me af waar op straat je´soortgelijke´ commentaren op straat hoort. Misschien als je de bioscoop uitloopt?

Anyway, zoals ik al eerder zei, smaken verschillen.

Er zijn tal van voorbeelden van Afro-Americans, die heel succesvol zijn en dan bedoel ik niet alleen de man, die de laatste vier jaar op 1600 Pennsylvania Avenue NW, Washington, DC woont.

Volgens mij hebben de filmmakers enkel en alleen het mooie verhaal van de familie Tuohy en hun geadopteerde zoon willen vertellen. En dan nog. Wat is er mis met het "white savior complex"? Ik vind dat de Making It Happen Foundation en vergelijkbare organisaties prachtig werk doen. Alle hulde!

Zijn kritiek betreft alleen de suggestie, die in de film gewekt wordt dat de familie hem de grondbeginselen van football heeft bijgebracht. Een citaat uit Oher's eigen boek "I beat the odds?": Quinton Aaron did a great job acting the part, but I could not figure out why the director chose to show me as someone who had to be taught the game of football.

Je hebt gelijk. De zinsnede "soortgelijke commentaren" hoort in mijn reactie niet thuis. Mijn excuses, maar soms wordt het mij wel eens te veel.

Dat ben ik helemaal met je eens.

Excuses zijn niet nodig hoor, en vervelend dat het je soms te veel wordt. Ik bedoelde er iig niks mee.

Sandra Bullock.

Ja, die speelt goed, hè.

Een absoluut gedrocht.

Meeste punten zijn hierboven al aangestipt overigens. Mijn grootste probleem met deze film is de onoprechtheid die er werkelijk waar vanaf spat. Dat zelfgenoegzame Southern christelijk-republikeinse toontje. Brrr. De upperclass blanke botoxbotch zal de arme neger wel even redden uit dat armlastige milieu. Vooral de scene met de confrontatie tussen Bullock en de gangsters was belachelijk. Uiteindelijk blijkt dat het 'indrukwekkende waargebeurde verhaal' ook totaal niet te kloppen. Ridicuul dat Bullock hier overigens een Oscar voor heeft gekregen.