The Blind Side (2009)

Ja, hier heb ik nou van genoten. Hartverwarmend en best wel ontroerend filmpje, waar Bullock één van haar beste prestaties neerzet. Prachtig en indrukwekkend verhaal over de jonge - maar enorm grote en beresterke - Micheal Oher.

Vreemd dat deze hier in Nederland niet in de bioscopen verschijnt, al in het succes in de US ook nogal onverwacht. Een grappig, ontroerend en meeslepend verhaal. Oké, het kabbelt soms wel érg snel en makkelijk aan en de nodige cliché's worden niet vermeden, maar het wordt allemaal op zo'n leuke en mooie manier gebracht dat ik hier grotendeels alleen maar positief over kan zijn.

Bullock steelt de show, maar ook Quinton Aaron, die 'Big Mike' speelt doet het prima. Veel zegt hij (vooral in het begin niet), maar regisseur Hancock heeft de touwtjes prima in handen en gaat goed met z'n karakter om. De ''rest'' van het gezin is ook leuk, Lily Collins, Tim McGraw en Jae Head, grappig jochie, zit geweldig leuk in z'n rol. Heb vaak kunnen glimlachen om hem, maar vooral ook om de vele hartveroverende scénes die de film rijk is.

Zwaar wordt deze film nooit, dat had ik wel (wat meer) verwacht, maar het bleef best luchtig allemaal. De film kent een paar mooie emotionele momenten en er wordt op een mooie manier naar een geweldig einde gewerkt, waar ik helemaal vrolijk van werd. Geweldig om Oher te zien ''slagen'' als football speler en dat z'n kleine broertje ook krijgt wat hij wil. De eindscénes met de echte Oher zijn ook leuk om te zien. De glimlach bleef maar op m'n gezicht staan. Ja, ik werd daar gewoon blij van.

Ik had best een leuk filmpje verwacht, maar deze The Blind Side werd gelukkig zelfs nog ietsje beter. Het zou me niets verbazen dat er misschien zelfs nog een oscar nominatie voor deze film op de loer ligt. Wie weet. Een dikke voldoende van mijn kant krijgt deze mooie film in ieder geval.

Heel fijn filmpje, totaal onverwacht eigenlijk. Ik kende het verhaal totaal niet (zit niet zo in de American Football-wereld), maar dit was toch wel heel aardig.

Bullock is zowaar eens goed op haar plaats (hoewel Julia Roberts dat misschien nog meer zou zijn dacht ik bij het kijken, en nu zie ik ook dat zij eigenlijk de eerste keuze was.)

Het meest belangrijke en verdienstelijke aan de film is eigenlijk dat de makers het voor elkaar krijgen grotendeels langs de gevaarlijke rtl-4 dramafilm-valkuilen te manoeuvreren. Iets wat nogal op de loer ligt bij dit verhaal. Een paar korte momenten vreesde ik dat het mis ging, maar de personages en het verhaal zijn eigenlijk dermate goed uitgewerkt dat het toch uitbleef.

Gewoon een prima feelgood-film.

een heerlijke film zoals ik al dacht, die 5 sterren blijven gewoon staan.

misschien was ik te vroeg met het uitbrengen van mijn stem op basis van de trailer,en heb hierbij misschien een discussie los gemaakt wat totaal niet de bedoeling was, en wil het hier ook bij laten.

terug naar de film:

de rol van Sandra Bullock in deze is bijzonder goed te noemen, niet de Sandra in haar altijd leuke typetjes rol maar een echte volwaardige actrice, ik heb gemerkt dat ze steeds meer gegroeid is in haar vak ,en dat dit allang in haar zat maar nooit heeft kunnen laten zien.

in deze film laat ze zien dat ze klaar is voor het grote acteerwerk, en dat haar komisch kant ook nog van pas komt.

heerlijke film echt een aanrader !! ,en Sandra mag voor mij ook een oscar krijgen.

5*****

Zeer mooie aangrijpende film.

Ik heb ruim 2 uur genoten

Het zien van deze film was voor mij aanleiding om me in te schrijven bij MovieMeter. Ik vond deze film een juweeltje, een echte "feel good movie". De rol van Sandra Bullock, als moeder Leigh Anne Tuohy met een hart van goud, past haar prima. Alle lof gaat voor mij toch wel naar Quinton Aaron die de rol van Michael Oher formidabel neerzet.

Wanneer je op de naam "Michael Oher" googled en de video's van de echte personen ziet, wordt je pas duidelijk hoe goed de acteurs zich in hun rollen hebben weten in te leven.

In het begin van de film is Michael Oher nog de zwijzame reus, die gelaten alles over zich heen laat komen. Hij is geen licht, maar heeft toch bepaalde dingen die je niet verwachten zou (bijv. het keurig opvouwen van het beddegoed of het netjes aan tafel eten i.p.v. bij de TV). Geleidelijk zie je dat ook de rest van het gezin Tuohy zich schikt naar de nieuwe situatie. Vooral het jongste gezinslid SJ (Sean Jr) steelt af en toe lekker de show.

Enig minpuntje in de geloofwaardigheid was voor mij, dat alles in de film zo gladjes verloopt. Iedereen in huize Tuohy accepteert zomaar dat er een extra gezinslid in huis wordt opgenomen. Zelfs de puberdochter sputtert geen moment tegen en de leraren op school zijn zelfs bereid om Michael mondeling te laten toetsen want hij kan zich op papier niet goed uitdrukken.

Al met al een erg goede film die maar weer eens laat zien dat "the American dream" echt bestaat, maar of dit ook Oscarmateriaal is durf ik te betwijfelen.

Een dikke 4 sterren zijn hier zeker op hun plaats.

echt een film waar de usa goed in is "waargebeurd of gebaseerd" op

Maar blijft een erg mooie film voor gevoelsmensen

Inderdaad een uitstekende feel good movie waar ik het in het begin moeite mee had om het droog te houden. Vooral de eerste 80 minuten vond ik ijzersterk van de deze film. Ook de laatste 15 minuten van de film waren mooi en in de aftiteling zie je zelfs de echte personen waar het om gaat. De film voelt aan als een sprookje en je zou dat ook geloven als je niet wist dat het echt gebeurt was. Deze film zou trouwens uitstekend passen bij de EO (en dat bedoel ik dan niet negatief).

Van Sandra Bullock walg ik nornaal en ik kan me dan ook geen film herinneren waar ze echt goed in speelt (in Speed 1 en Crash ging het nog wel) maar hier vond ik haar echt in schitteren. Ze speelde de rol van Leigh Anne Touhy schitterend en ze was zelfs regelmatig grappig. Dat laatste komt overigens regelmatig terug in de film want ook Ray McKinnon (als de Coach) zorgde regelmatig voor grappige momenten.

Behalve Sandra Bullock vond ik overigens ook de rest van de cast behoorlijk goed en realistisch spelen.

Zijn er dan ook minpuntjes in deze film ? Het antwoord is "Ja" want Micheal Oher had best Leigh Anne Touhy en haar familie meer mogen bedanken voor al wat zij voor hem gedaan hebben.

al genoeg goede berichten gelezen over deze film hier,

nu mijn mening vindt dit het kroontje op sandra's acteer cariere.

ze acteerde zo goed valt niet te zeggen van haar laaste films die waren mij een beetje te soft, maar nu de film zelf de film heeft alles wat je wilt humor , drama , actie , en sport , en ook romantiek (tussen micheal en de famillie). de film is goed gemonteert en heeft mooie volle kleuren het verhaal zelf valt weinig aan te veranderen vanwege dat het waar gebeurt is ( natuurlijk doot hollywood hier en daar aan gesterkt) maar het is gewoon een schitterent verhaal.

al met al zou ik de volle vijf sterren geven want lang geleden dat ik zo'n goed stuk film heb gezien.

Wow normaal haat ik echt gebeurde verhalen maar dit greep mij echt een dikke 5* het heeft me echt gegrepen en ik had deze film geen kans gegeven omdat Sandra bullock er in zit maar zelfs zij krijgt een 5 voor haar acteerprestaties netzoals heel de cast eigenlijk

Net gezien, speciaal gereserveerd voor de zaterdagavond.

Helaas, de film viel mij ernstig tegen. Zat vol met mierzoete Amerikaanse cliche's, footballtermen die me niets zeggen, irritante toevalligheden en vervelende karakters.

De enige die mij qua acteerwerk nog redelijk kon bekoren was Quinton Aaron. De rest van de cast en crew verdient een "D".

Kort samengevat: 2,5 *.

Zojuist de film gezien en was echt zwaar onder de indruk. Ik vond het echt een geweldige film. Ik zal proberen uit te leggen waarom en hopelijk niks te spoileren.

Ten eerste het verhaal. Ik vind het prachtig om te zien dat er tegenwoordig nog zulke mensen bestaan. Ik ken het echt verhaal niet, maar de makers hebben dat in mijn ogen heel goed en duidelijk weten over te brengen naar mij, de kijker.

Ten tweede de acteurs. Ik vond zowel Bullock als Aaron erg sterk in hun rollen. Bullock erg sterk als een lieve, zachte en zorgzaam vrouw en de andere kant toch haar directe, strenge en no nonsens redneck kant. Na de eerste scene met Aaron was ik eigenlijk al overtuigd in de rol die hij speelt. Een rol met niet al te veel woorden, maar zijn expressies in sommige scenes spreke boekdelen. Je leeft erg met hem mee en heb eigenlijk gelijk an sympathie voor hem.

Ten derde kan ik vrij kort over zijn. Ik vind American Football een geweldige sport. Dat is erg persoonlijk uiteraard.

Ik kan me overigens goed vinden in jouw kritiek van dat het erg voorspelbaar is. Op sommige momenten was het echt wel duidelijk, maar nooit het moment gehad dat het me stoorde.

Het is nou eenmaal geen verhaal met plottwists. Het is een feelgood movie en daarin is hij in mijn ogen geslaagd.

The Blind Side is een op en top Amerikaanse film en wij als nuchtere Nederlandse kunnen zo'n film nou eenmaal moeilijk verteren. Daarom vind jij het misschien een slechte film, maar leden van de Academy Awards (Amerikanen leden voor een Amerikaanse prijs) zie dat weer helemaal anders.

Zo hopelijk is het een beetje duidelijk en voor iedereen, die het interesseert, begrijpelijk. Het is tenslotte al laat

Ben het eigenlijk volledig eens met james_cameron. Best genoten, maar The Blind Side is toch wat te melig om echt indruk te maken.

Inderdaad het soort drama dat je vijftien jaar geleden op je bord kreeg, waarvan je precies weet welke knopjes ingedrukt zullen worden. Hopeloos voorspelbaar dus, maar toch is deze prent sympathiek genoeg om daar mee weg te komen.

De acteerprestaties zijn prima, hoewel ik een Oscar voor Bullock een beetje des Guten zu viel zou vinden. Ook Quinton Aaron als zachtaardige reus en belhamel Jae Head doen het aardig.

Fijne film die iets te sentimenteel is om er meer dan 3 sterren aan te geven.

Ultieme Amerikaanse film.

De film is een mooi verhaal over een jongen die wordt opgenomen in een rijk gezin en zo de kans krijgt om een professionele sporter te worden. Variaties op dit verhaal hebben we oneindig vaak gezien, maar 'The Blind Side' doet er niet aan af en weet de volle twee uur een interessant doch oppervlakkig verhaal neer te zetten.

Alles is echter middelmatig. Bullock is nou niet echt denderend origineel en Quintin Aaron krijgt nauwelijks de kans om echt te acteren. Zo'n beetje alle aspecten van het verhaal worden belicht en de ene zijn sterker dan de ander, maar het voelt alsof de film te veel wil vertellen en toch ook nog genoeg aandacht wil besteden een bijvoorbeeld een footballmatch. Zoals ik al zei, Amerikaanser dan dit kan niet, Christelijk, met sport als hoofdrol, familie tweede, en een naïef, sentimenteel en oppervlakkig beeld van de werkelijkheid, wat, moet ik toegeven, niet altijd verkeerd is.

3,5

Natuurlijk is het een zoete film, hij is een beetje TE mooi. Maar hij had me toch een paar keer te pakken, even een doekje. Ik koos willekeurig de film van mijn mediaspeler, wist niet wat het was. Vanaf het begin kon ik de film niet meer loslaten. Maar de grootste verrassing was het einde toen er een andere "acteur" de troffee in ontvangst kwam nemen. Krijg nou wat, het is een echt gebeurd verhaal. Op Youtube wat gekeken naar de echte Michael Ohen. Het maakte de film voor mij nog mooier. Als je de echte mensen ziet, dan kan ik alleen maar zeggen dat het erg sterke rollen waren.

Wat lief, een rijke blanke vrouw redt een grote neger, nog waar gebeurt ook!

Soort van dan, want de manier waarop de rijke vrouw praat tegen de gangster op straat kan nooit zo gegaan zijn. Net als wel meer dingen onecht overkomen. Denk niet dat door deze film rellen zullen ontstaan op straat, maar echt lekker voelde het toch niet. Film verloopt verder volgens alle zoutloze wetten van dit soort films, echt knap is het niet. Belachelijke gemiddeldes dan ook, formule films kunnen best, zo iets als It's Complicated en Valentines Day niks op tegen, maar dit wil meer zijn en een boodschap uitdragen die totaal niet oprecht aan voelt en pas boeiend zou zijn geweest als deze neger totaal niks kon.

1.5* Na Obama heeft Amerika weer eens zin in een blanke voed een zwarte man op verhaaltje.

The Blind Side is toch wel een fijne film. Hoewel de film de typische voorspelbare verhaallijn volgt en nergens verrassend wordt, liet de film mij toch wel met een zeer goed gevoel achter. Een echte feel-good film dus. Sandra Bullock won zelfs een oscar voor haar rol en hoewel ik moet zeggen dat ze het prima doet, is een oscar misschien net wat teveel van het goede, want ik heb in het verleden zeker wel eens betere rollen zien winnen. Maar goed ik gun het haar wel, want het is verder wel een erg sympathieke vrouw.

Terug naar de film maar weer. Naast Bullock spelen ook de andere acteurs wel goed. Quinton Aaron als Big Mike is heel degelijk en verder valt vooral Jae Head als het vaak erg enthousiaste zoontje van Bullock in positieve zin op. Verder is het dus allemaal heel degelijk en blijft de film de volle twee uur interessant, zonder dat de film ergens inzakt. Het oogt allemaal vlot en fris en ondanks dat het verhaal waarschijnlijk op sommige momenten net wat mooier is gemaakt dan het in werkelijkheid was, werkt het allemaal wel en dat is toch een van de belangrijkste punten van een film voor mij. Daarnaast blijft het allemaal lekker luchtig en neemt het drama gelukkig nooit teveel de overhand.

Het loopt dus zoals het loopt en het einde, waarbij we ook nog de echte Oher te zien krijgen is ook alleraardigst. Leuke film dus wat mij betreft die mij met een goed gevoel achterliet en gewoon een erg leuke feel-good film is.

3,5*

Eigenlijk wat Spetie hierboven zegt.

Erg leuke film, die je met een goed gevoel achterlaat. 4 sterren.

PS: Sandra Bullock is echt een topwijf, altijd al gevonden. Zoals door meer mensen gezegd, qua persoon verdiende ze de Oscar, maar ik zag haar nu niet veel anders spelen als in haar andere rollen.

Aardige film maar niets bijzonders. Snap ook eerlijk gezegd niet waarom Bullock hier een Oscar voor heeft gekregen.

Het waargebeurde verhaal wordt op deze manier zo overdreven neergezet dat het glazuur je bijna van de tanden springt. Je verwacht ieder moment een twist in het verhaal, maar alles blijft maar voor de wind gaan dat het ongeloofwaardig wordt.

De film is wel onderhoudend en blijft de 2 uur wel boeien, maar komt mij over als een middelmatige film.

3*

Geweldige feel-good movie. Sandra Bullock op haar best!

Bravo Quinton en Sandra!

Leuke feelgood movie inderdaad. Het is allemaal flink op Amerikaanse wijze verfilmd, maar ik ergerde me daar niet eens aan eigenlijk. Sandra Bullock vind ik normaal verschrikkelijk, hier heeft ze echter een hele sympathieke rol. En ja Big Mike is erg aandoenlijk, heel goed gespeeld! Al met al een vermakelijke, mooie film. Het eind vond ik wel iets te makkelijk afgehandeld..

3,5*

'' I want you to have a good time but if you get a girl pregnant out of wedlock, I will crawl into the car, drive up to Oxford and cut off your penis. ''

Aldus, een vrouw met ballen. What can I say.. Het is een sentimenteel en hoopvol filmpje. Alles is perfect, vlekkeloos en het is een familie waar iedereen jaloers op is. '' Kijk eens hoe goed ik ben en hoe ik voor een zwart, verstoten kind met overgewicht zorg! '' Tsja.. dit principe is al vaker uitgewerkt, en naar mijn mening ook wel beter.

Zelfs als haar eigen kind nog bloedend op de grond ligt, wordt er door zoonlief gevraagd of het bloed nog wel uit zijn t-shirt gaat. Tsja, wat moet je er mee?

Quinten Aaron zet zijn rol goed neer. Rustige en terughoudende lobbezak die in zijn onstuimige leven al heel veel mee heeft gemaakt en moet wennen aan het krijgen van liefde. Ook Sandra Bullock weet te overtuigen, hoewel ik me soms vies irriteerde aan dr accent.

The Blinde Side is een zoetsappig verhaal dat nergens echt leuk of spannend wordt. Een feel good movie voor (bijna) depressieve vrouwtjes die onder het genot van Ben & Jerry's hier en daar een traantje wegpinken. Misschien ben ik er gewoon niet voor in de stemming vandaag, zo'n kleffe film. Na alle lovende verhalen had ik er ook wel iets meer van verwacht.

Wat moet ik er nou van vinden? Ik weet het nog steeds niet. Hoewel ik een onbevredigd gevoel overhield van deze film, is het ook geen onvoldoende waard.

Twijfel tussen de 2.5* en een 3.0*, maar toch maar richting de voldoende. Vanwege onze 'grote' knuffelbeer.

Erg fijn weer.

Erg feel-good (wist toch een aantal keer een big smile op me gezicht te toveren) en af en toe erg ontroerend. Is dan wel tot in veel puntjes voorspelbaar (zo ook de auto-crash), maakt de film er niet minder op.

Cast zet z'n beste beentje voor met als uitblinkers Sandra Bullock en Quinton Aaron.

Score ook in orde.

Dat het verhaal waargebeurd is, is natuurlijk interessant, maar het gaat erom hoe het op film is gezet en dat is mijn inziens geslaagd.

4*

Ik mag altijd graag naar Bullock kijken. Deze rol is voor haar a-typisch en minder charmant.

Ze speelt hier een nogal adrem en geen tegenspraak duldend vrouwtje. Overtuigend gespeeld, maar een Oscar vind ik overdreven.

Verder nogal doorsnee Hollywood filmpje. Goed gemaakt, dat zeker, maar geen film die me lang zal bijblijven.

Met american football heb ik helemaal niets en daar is na deze film geen verandering in gekomen.

Grappige rol van het zoontje trouwens. Leuk menneke.

Bizar hoog gemiddelde hier zeg, ik vond er geen moer aan. Wat een sentimentele draak van een film is dit. Niet alleen zit het vol met stereotypes en clichés, in het verhaal zit niet één verrassing en werkelijk alle standaard stapjes worden gevolgd. De film is zó voorspelbaar dat ik af en toe de tekst gewoon kon raden (You've changed his life. No, he's changed mine ). Gelukkig is er Bullock nog, die de film nog enigzins redt van de complete ondergang.

1,5*

Laten we beginnen met een citaat die ik hoop nooit meer tegen te komen in een film:

“You're changing that boy's life”
“Nope. He's changing mine.”

Vreselijk, nietwaar? Gelukkig heeft de film over het algemeen een zekere controle over zichzelf. Een soort respectabiliteit die er voor zorgt dat we deze onzin nog net serieus kunnen nemen. "Onzin?", vraag je. "Het is toch waar gebeurt?" Alleen heel losjes. Bij mij ging het onzinalarm regelmatig af, waardoor ik betwijfelde of het allemaal wel zo gebeurt was. Tuohy die middenin een wedstrijd de coach belt op zijn mobiele om hem te bekritiseren? Tuohy die een stel zwarte gangsters intimideert in hun woonomgeving en zelfs de leider 'bitch' noemt? Het complete bestaan van een studententest die controleert hoe goed het beschermingsinstinct is (hoe voer je zo'n test in vredesnaam uit?)? Dan maakt de film ook nog eens de verkeerde beslissing om te eindigen met nieuwsbeelden van de echter Oher, waain zelfs in de korte duur te zien is dat Oher een totaal ander type is dan in de film (of hij moet in die tijd enorm verandert zijn). Duidelijk meer zelfverzekerd en stoerder. Pas na de film las ik hoe zwaar het echte verhaal afweek van de film. Oher was in werkelijkheid al een zeer goede en zelfs gewilde American footballspeler voordat de familie Tuohy ze in huis haalde, waarmee dus bijna het complete fundament van de film een verzinsel is.

Nou verwacht ik geen documentaires van speelfilms. Het kan me niet veel schelen dat filmmakers de werkelijkheid naar hun hand zetten als het een boeiend verhaal oplevert (perfecte voorbeelden zijn Amadeus en Ed Wood). Toch mag je hier wel vraagtekens bij zetten. Het maakt nogal een verschil of je een verhaal verteld over een beloftevolle, zwarte jongen die door rijke mensen in huis gehaald wordt of juist over een zwarte jongen zonder hoop op een goede toekomst die geadopteerd wordt door rijke mensen. Ik weet niet hoe goed de relatie van de echte Oher met de Tuohy's is, maar dat hij in ieder geval geïrriteerd was dat hij als aanvankelijk onkundig in de sport werd gerepresenteerd is begrijpelijk.

Dit alles past precies in de lijn van de gehele film, die alleen maar het publiek wil behagen. Alles moet zo gemoedelijk mogelijk en zelfs een scène met Ohers crackverslaafde moeder komt warm over. Ik wil de film niet echt racistisch noemen, maar de rassenproblemen worden wel erg simplistisch behandelt. Gaat het in huis halen van een dakloze, zwarte jongen zonder zichtbare talenten werkelijk zonder conflicten binnen de familie? En accepteerd die jongen zelf werkelijk alles zo makkelijk? Hier moeten we het op zijn ergst doen met het gezicht van vader die af en toe twee seconden betrekt. Ik geloof gewoon niet zo in die films die kennelijk echt moeten zijn, maar waarbij de grootste problemen kunnen worden opgelost met een knuffel (en daar zitten er veel van in). Als je dan met dergelijk materiaal gaat spelen, maak er dan een echt sprookje van, als It's a Wonderful Life en vergeet de werkelijkheid.

Slechtste moment: SJ is betrokken geraakt bij een auto-ongeluk. Tuohy rent naar de ambulance. We horen de dokters zeggen dat SJ's levensstabiliteit gecontroleerd moet worden. Daarmee vrezen we het ergste. Maar wat blijkt? SJ heeft niets. Die dokters vroegen alleen naar de levensstabiliteit om de kijker te laten schrikken. Wie schrijft dergelijke scènes?

Toch moet je het Hollywood nageven. Ze maken dit soort films altijd zonder dat ze vervelen. Het werkt op een klein niveau elke keer maar weer. Toch hoeft het van mij niet meer.

Oh ja, Bullock is beter dan ik haar ooit gezien heb (ben niet bepaald fan). Toch is die Oscar ietwat belachelijk.
2*

Absolute feel good film die eigenlijk van begin tot eind een grote grijns op je gezicht tovert. Dat komt allereerst door het uitzonderlijke waargebeurde verhaal van de inmiddels wereldberoemde American Footbal speler Michael Oher. Maar naast de kracht van het verhaal is ook het acteerwerk uitmuntend. Vooral Sandra Bullock steelt, als de zichzelf wegcijferende en niet op haar mondje gevallen pleegmoeder, in iedere scéne de show. The Blind Side is een prachtig drama dat door het waargebeurde karakter van het verhaal nog eens extra imponeert. Ik blijf er bij dat Anne Hathaway de Oscar voor beste vrouwelijke hoofdrol had moeten winnen vorig jaar, maar na het zien van The Blind Side kan ik absoluut leven met Sandra Bullock.

Prima filmpje voor tussendoor, inderdaad een sentimentele feel good film, helaas vond ik hem niet erg pakkend en bleef de kijker erg oppervlakkig aan de zijlijn staan in plaats van dat we echt in het gezin mochten duiken en konden smullen van de diepgang van de karakters. Overigens de karakters die wel wat meer diepgang kregen vond ik te voor de hand liggend en een beetje cheap overkomen. Om een voorbeeld te noemen: Micheal met zijn bescherminstinct. Sandra doet het aardig goed, en creeërt ook een heerlijke ontspannen en vertrouwelijke sfeer zodat je echt lekker naar achter met een bak popcorn kan genieten en toeleven naar een happy end, wat overigens wel van te voren te bedenken viel. Voldoende 3 sterren

Leuke film, maar kent toch teveel zwakheden om een echte topper te zijn.

Daarvoor komt alles gewoon te gelikt over. Bullock acteert goed, maar helaas vertegenwoordigt haar rol wel een boel stereotypes waar ik een godsgruwelijke hekel aan heb: ze is (conservatief) Republikein, extreem Christelijk(dat bidden aan die tafel ) en heeft ook nog is een blonde barbiekop in deze film. Zou haast zeggen dat Sarah Palin in de hoofdrol speelde. Verschrikkelijke stereotypes dat deze film siert, daarnaast is alles extreem vrolijk aangelegd en zit je eigenlijk te wachten tot er is een dikke ruzie komt. En dat alles onder het mom van "he, ik help een neger in nood".

Het negatieve gebeuren lijkt mischiengroter dan het is, want ik kon het eerste anderhalf uur best genieten van de film. Er worden zware thema's bloot gelegd en het verhaal is ook gewoon aangrijpend. Daarnaast vond ik Aaron erg goed gecast. Sympathieke jongen die beetje voor beetje ontdooid en meer open staat tegenover zijn omgeving.

Alleen de film wordt daarna gewoon weer een stuk oninteressanter door dat hele Football gebeure, wat ook niet altijd even realistisch overkomt. Maar ook past dit niet bij die leukere tientallen minuten waar de film even serieus werd. Alles werd in 1 klap teniet gedaan door dat oeverloze American Football gezever.

Gelukkig kwam Bates nog even langs om een goede bijrol neer te zetten en is het einde ook nog wel te pruimen. Past prima bij dit genre! Alleen had ik liever een diepere band met bijvoorbeeld het broertje en het zusje willen zien.

Al met al wel een voldoende, maar genoeg typische Amerikaanse irritatiepuntjes waardoor je vooroordelen over dat volk weer bevestigd wordt. Iets wat me niet de bedoeling lijkt.

3*

Hartverwarmende film, waarbij ik aanvankelijk niet wist dat ik naar een waargebeurd verhaal zat te kijken.

Echt een feelgood film. De film bevat dan ook meer komedie dan echte zware drama. Heb op bepaalde momenten echt kunnen lachen. Daarnaast speelt Aaron zijn rol met veel overtuiging. Daar gaan we noge wel mooie dingen van zien denk ik. Bullock ben ik wat minder over te spreken. Ze past totaal niet in deze film. Wat een ergernis. Verhaal is welliswaar dramatisch, maar de manier waarop dingen gaan, gaat af en toe wat te gemakkelijk. Had het liever wat moeizamer gezien. Het begin is dan ook echt sterk en laat je echt meeleven met Oher. Als hij dan wordt opgenomen door het gezin, is daar weinig meer van te bekennen. Toch blijft de film onderhouden, en dat komt dan vooral door de vele leuke situaties, door Aaron die zijn rol geweldig neerzet en dat jochie. De genoemde minpunten wegen echter niet zwaar op tegen het fijne gevoel wat je aan het eind van de film overhoud.

Ben geen liefhebber van het sportfilm-genre maar vind dit wel een aardige film. De hoofdrolspeler is innemend en Ms Bullock speelt redelijk ingetogen. Sowieso ben ik nogal van dr gecharmeerd sinds The Proposal.

Drie sterretjes