The Blind Side (2009)

vooruit, ik geef sandra nog 1 kans na die afschuwelijk dramatische romcom "all about Shyte"

Na lange tijd weer goede rol van Bullock.

Film gaat goed langs alle emotionele valkuilen heen.

Gaat nooit richting rtl 4 sentiment.

Wel echt Amerikaans natuurlijk.

Erg mooi waargebeurd verhaal.

al genoeg goede berichten gelezen over deze film hier,

nu mijn mening vindt dit het kroontje op sandra's acteer cariere.

ze acteerde zo goed valt niet te zeggen van haar laaste films die waren mij een beetje te soft, maar nu de film zelf de film heeft alles wat je wilt humor , drama , actie , en sport , en ook romantiek (tussen micheal en de famillie). de film is goed gemonteert en heeft mooie volle kleuren het verhaal zelf valt weinig aan te veranderen vanwege dat het waar gebeurt is ( natuurlijk doot hollywood hier en daar aan gesterkt) maar het is gewoon een schitterent verhaal.

al met al zou ik de volle vijf sterren geven want lang geleden dat ik zo'n goed stuk film heb gezien.

Bullock's derrière is fantastisch, ze heeft me twee uur aan de buis gekluisterd gehouden.

Zelden heb ik Sandra Bullock zo goed een rol zien neerzetten als in deze film, maar in dit geval, zeer overtuigend en eerlijk is eerlijk, zo zouden meer vrouwen kunnen zijn

De film laat een waarbegeurd verhaal zien, beetje zoet maar zeer zeker niet vervelend. Al met al een film die ik zo goed vond, dat ik hem dus echt nog eens zal kijken en dat is iets wat ik zelden doe. Het is gewoon een lekkere feelgood movie die je lekker meeneemt in het verhaal.

Wow...niet verwacht dat deze film zo goed zou zijn. 4 sterren !

erg goede film. beste acteer prestatie ooit van sandra bullock

Mooie film! Sandra doet het altijd leuk, en vooral die subtiele humor kan ze goed neerzetten.

Quinton aaron is een nieuwe belofte volgens mij!

En Tim mcgraw mmmmmmmmmm..

Leuk en zielig af en toe, dit waargebeurde verhaal!

3 sterretjes

zeer mooie film,

Wow normaal haat ik echt gebeurde verhalen maar dit greep mij echt een dikke 5* het heeft me echt gegrepen en ik had deze film geen kans gegeven omdat Sandra bullock er in zit maar zelfs zij krijgt een 5 voor haar acteerprestaties netzoals heel de cast eigenlijk

Tja, dit was een onverwacht juweeltje moet ik zeggen.

Wel een echte feel good film maar deze is wel goed en leuk. MAW ik heb er van genoten

Wat al meer mensen samen met mij hadden voorspeld is dus uitgekomen.Sandra bullock heeft daadwerkelijk dan ook een oscar gewonnen voor deze film.Goed gezien mensen.Dat wilde ik even kwijt.

Bullock heeft een golden globe gewonnen voor deze film...helemaal terecht, ze zet deze rol zo verschrikkelijk goed neer! nu nog een oscar er achter aan!

Leuke film, en mooi geacteerd door Bullock. Ook een grote pluspunt voor het kleine jongetje (haar zoon in de film) , die maakte er ook wat van.

Vreselijke clichéfilm met een rammelend script en een hele irritante hoofdrolspeler. Dat zoontje moet zogenaamd olijk zijn, maar hij was gewoon heel erg vervelend.

Sandra Bullock ging nog, maar snap niet waarom dat meisje van Precious niet gewoon de Golden Globe heeft gekregen. Veel logischer.

omdat Gabourey Sidibe lang niet zo goed weet te overtuigen en te emotioneren dan Sandra Bullock in deze rol. begrijp me niet verkeerd in Precious werd ook gigantisch goed geacteerd, maar de ster van die film was toch wel Mo'nique en die is ook weggelopen met een Golden Globe...ik zou het logischer vinden als je zou zeggen dat Carey Mulligan voor An Education de Golden Globe had moeten winnen. miste btw wel in de categorie beste actrice een aantal zeer goede actrices: Sofia Vassilieva voor My Sister's Keeper, Charlotte Gainsbourg voor Antichrist en Katie Jarvis voor Fish Tank....

Katie Jarvis! Idd, er waren zoveel goede acteerprestaties van vrouwen dit jaar (bijvoorbeeld ook Penelope Cruz in Los Abrazos Rotos) en dan gaat Bullock, die toch echt niet de beste rol neerzet, er mee lopen. Ik hoop echt dat ze de Oscar niet wint, Meryl Streep zou het echt verdienen.

Meryl Streep het verdienen? Kom op zeg, met welke film, Julie&Julia? daarnaast heeft zei al 2x 1tje gewonnen en is ze al 13x genomineerd geweest! neen geef die Oscar maar aan Katie Jarvis (heb me bedacht over wat ik hierboven schreef dat Bullock die Oscar verdiende, wel verdient ze een nominatie) of anders maar Charlotte Gainsbourg, die heeft na zoveel goede acteer prestaties ook wel een keer 1tje verdient. klopt, Penelope Cruz was ook erg goed in Los Abrazos Rotos!

Gisteravond op jouw aanraden gekeken . Haar acteerwerk was goed, maar niet uitzonderlijk. Vond t ook geen flitsende film.

Was inderdaad erg goed, maar denk niet dat Amerika daar veel van wil weten. Cannes is wat dat betreft wat vooruitstrevender.

Nog steeds niet gezien. Vriend had hem gedownload, bleek hij naar 4:3 te zijn gesneden, gauw weggedonderd. Maar wat ik er van had begrepen is dat zij is 'ontdekt' toen ze flink stond te ruziën op straat, dus ze speelt vooral zichzelf.

Vond hem integendeel juist heel leuk en goed acteren, de meeste kinderen zijn meestal stijf en bakken daarentegen niks van, hij ging nog goed mee in de film.

Zeer goede film! Sterk verhaal en mede zo intrigerend omdat het op een waargeburd verhaal gebasseerd is.

Wel typisch Amerikaans maar daar houd ik wel van.

Sandra Bullock speelde fantastisch! Absoluut 4,5* waardig deze film.

The Blind Side is dan wel niet het type RTL4 film met vals sentiment, als waargebeurd drama faalt de film toch behoorlijk door zijn ongeloofwaardigheid. Hancock schept een te kunstmatig wereldje waarin problemen op kinderlijk eenvoudige wijze worden opgelost. Ook de nodige clichés binnen het sportdrama genre worden niet geschuwd, zie zo'n scene waarin Bullock een peptalkje geeft aan Aaron tijdens een training en ineens het licht ziet.

De rol van Bullock was nog wel aardig, dat joch was zwaar irritant en de rol van Bates was te kort om echt iets over te zeggen. De uitwerking van het personage van Oher vond ik te vlak, Aaron deed nu niet veel meer dan 2 uur lang zielige mimiek.

Een film dus die behoorlijk tegenvalt bij het zien van de hoge score hier, grotendeels te danken aan de slechte regie van Hancock.

1,5*

Voor mij ook een aanleiding om me in te schrijven, alleen niet om dezelfde reden! Wat een slechte film! Cliché na Cliché! Ik sluit me dan ook volledig aan bij Apster

Ik kijk altijd bij ''Toplijsten'' en dan bij ''Top Recent'' om te kijken welke films echt de moeite waard zijn om te zien, bijna altijd zijn dit ook echt goede films, maar deze!?

Jongens, Jongens, vinden we dit nou echt een goede film, een hoge waardering waard? Ik ergerde me wezenloos aan de cliches.

En ik moet ook helemaal toegeven Sandra Bullock speelt goed, maar dat wordt toch helemaal verpest door al die kunstmatige clichés. Te Amerikaans! Honor, Courage,

En dan lees ik aan het eind dat het nog een waargebeurd verhaal is ook! Dan denk ik wat een indrukwekkend verhaal. Dan wil ik zeggen tegen Hancock ''dit kan je dan toch zoveel beter neerzetten!!!'' Zo een ongelofelijk goed verhaal, en er wordt een prutsfilm van gemaakt!

gaat deze hier nog in de bios draaien?

hmm, 1.5* voor een film waarvan de hoofdrol speelster een SAG en GG award heeft gewonnen. apart.

Die awards zeggen vaak ook niet veel hoor.

mwa, dat is natuurlijk niet waar

ze zeggen niet alles.

maar ze hebben zeker wel betekenis.

....een beetje te erg feel good movie.... erg gladjes allemaal...

Meer dan vermakelijke feelgood movie zonder (visuele) opsmuk. Een conventionele film en kwalitatief oerdegelijk in de eerste helft van de film. Helaas gaat het in de tweede goed fout, al krabbelt de film in de laatste 20 minuten of zo wel weer een beetje op.

Om te beginnen, wat is er goed aan de film? Het sterkste punt aan The Blind Side leidt geen twijfel, dat is absoluut het echt indrukwekkende spel van Sandra Bullock. Ze heeft een wat ordinaire American trash-look met foute kleurspoeling en botox-behandelingetje lijkt wel, maar wat speelt ze dit sterke en opgewekte moederstype fantastisch. Ik ben nooit echt een fan van haar geweest, maar hier trekt ze zo de aandacht. Ze heeft er geen echte hoogtepunt-scènes voor nodig die zeer gevoelig zijn en waar ze tot het gaatje gaat als actrice, haar personage staat gewoon als een huis, zonder dat deze echt uitgediept is. Daar is het de film niet naar. Ik vind dit de sterkste rol uit haar hele carrière denk ik zelfs. Ik vond haar nooit ergens echt beter dan doorsnee of hooguit best leuk, dus het kan bijna niet anders of dit moet haar beste werk zijn.

Het plot heeft natuurlijk een enorm feelgood-gehalte en is ook voorspelbaar, maar er zit een prettig tempo in de film en ik heb me nooit kunnen vervelen. De bekende paden worden regelmatig bewandeld maar storen in de eerste helft van de film absoluut niet.
Je vraagt je wel af waarom de gezinsleden (vooral de kinderen) het nieuwe gezinslid zo snel en makkelijk accepteren, maar de filmt blijft op de vlakte en kiest er een beetje voor het luchtig te houden, dus ik kon me daar meer dan prima overheen zetten. Bovendien gaat het bij de laatste-half-uur-crisis, waar ik later nog op terugkom, nog een rol spelen. Misschien is de versimpeling ook wel weer lekker hier, want het voorkomt vervelende aangedikte scènes waarin je dan zou zien hoe het ijs breekt en blablabla.

Quiton Aaron mag Michael Oher spelen, de jongen (nou ja, jongen…) waar het allemaal om draait. Je verwacht een grote teddybeer die geen vlieg kwaad doet en die het hart van de kijkers gaat winnen, en dat doet hij vrij aardig. Overigens vond ik zijn spel zeker niet indrukwekkend. Met de kritiek op hem en andere personages sluipt de eerste kritiek in mijn stukje over The Blind Side binnen.
Michael is een erg simpel en stil type, maar volgens de spelregels in dit soort films ontwikkelt hij zich natuurlijk. Dat vond ik helaas niet helemaal goed uitgewerkt. Aan het begin vind ik hem wat té stil en dom overkomen, hierna gebeurt de verandering niet geleidelijk genoeg. Het is ook een beetje raar hoe Michael steeds zo stil blijft maar op een enkel moment opeens wel verbaal begaafd blijkt te zijn. Het komt hier niet over als iemand die loskomt, maar meer alsof de scriptschrijvers geen betere oplossing konden verzinnen dan deze eenvoudige.
Quinton Aaron is af en toe wat kinderachtig in zijn spel. Zo breekt er af en toe een beetje een dom glimlachje door op zijn gezicht, vond het niet helemaal werken. Als acteur hoeft hij ook niet erg diep te gaan, dus ik snap de lof niet zo.

Naast de twee belangrijkste personages is er ook nog de rest van het gezin. De vader speelt een echt ondergeschikte rol, hangt er maar een beetje bij. De toevallig erg mooie zus komt een beetje onnozel over. Heel raar zie je haar af en toe een beetje dom grijnzen. Niet onaangenaam om naar te kijken, maar ik vond het steeds wat apart overkomen. Ook zitten er wat net te lief bedoelde scènes tussen haar en Michael in de film. Het sentiment wordt zeker niet geschuwd.

Toppunt van het opzoek gaan naar schattigheid was nog wel het kleine broertje. Die is veel te bijdehand en ad rem gemaakt, en irriteert echt met zijn gedrag. Het moet zo ongeveer sinds Macaulay Culkin zijn dat ik echt de behoefte had om zo’n kind een “opvoedkundige tik” uit te delen. Het ergste was misschien nog wel die scène in de auto dat Michael en S.J. in de auto gingen zingen. Dat was ook zo niet Michael. Deze scène was zelfs nog vervelender dan ongeloofwaardige momenten dat S.J. Michael eventjes onderwijst in de tactieken en strategieën van American Football. En die camera die hij steeds met zich meesleepte begon op een gegeven moment echt een storend oversentimenteel element te worden.
Kathy Bates speelt ook nog een rolletje in de film, maar zoals eigenlijk al die hierboven genoemde bijrollen is het een redelijk overbodige als je het mij vraagt, net als de opstandige leraar, de ghettoboys uit Michaels verleden en vooral die infantiele coach (gelukkig kon Leigh Anne even de regie overnemen. Ze bleek ook nog het cheerleaderteam te trainen, waarin haar dochter speelde. Dat schijnt echt gebeurd te zijn of in elk geval deels, maar ik vond het overgekomen als gemaakte toevalligheden). Kathy speelt voor haar doen ook nog niet eens zo goed. Slecht is ze niet, maar dit is wel de minste rol die ik van haar heb gezien. Normaal trekt ze gewoon echt alle aandacht zo’n beetje.
De kakker-vriendinnen van Leigh Anne, die ik eigenlijk totaal niet vond passen bij wat trashy Leigh Anne, hadden zo weggelopen kunnen zijn uit Jiskefet of zo.

Qua personages is de film dus zeker niet perfect, maar al dit soort dingen wisten nooit zo te storen omdat de film gewoon zo degelijk en vermakelijk en prettig wegkijken is in de eerste helft. Maar dan begint het gedeelte waarin Michaels footballcarrière van de grond begint te komen, met om te beginnen zijn eerste wedstrijd. Mijn god, wat was die scène ongelofelijk slecht zeg. De rednecks met die vader op de tribune, waar Leigh Anne dan later uiteraard haar gram op kan halen omdat Michael volgens vreemde Hollywood-logica dat allemaal kan uitwissen met eigen 1 moment van glorie, de idiote en soms wel heel slecht gespeelde coach die zich dan als vaderfiguur opwerpt zodat Michael opeens smelt (inclusief plotselinge big smile), Leigh Anne die de boel tactisch even komt neerzetten, een lomp getimed dramatisch bedoeld muziekje erbij, de leerzame oneliners die in voice-over terugkomen (ook in andere delen van de film gebruikt), het overdadige gebruik van slowmotion, enzovoort.

Na de wedstrijd volgen dan scènes waarin je ziet hoe verschillende college teams Michael voor zich proberen te winnen. Zodra er een van het stel belooft dat de kleine S.J. heel schattig als soort mascotte mee het veld op mag lopen vanuit de spelerstunnel weet je al op wie de keuze uiteindelijk zal vallen en hoe de film zal eindigen.

De laatste-half-uur-crisis (nou ja, maak daar de helft maar van hier) brengt nog enige redding. Het zet de boel vanuit het perspectief van Michael op een geloofwaardige manier op zijn kop. Jammer alleen dat ons als kijkers gelijk al duidelijk wordt gemaakt dat de Thuoy’s hun naastenliefde echt niet hebben getoond om Michael in hun favoriete universiteitsteam te krijgen. Daar had juist nog sterk mee gespeeld kunnen worden. Maar in plaats daarvan krijg je dan nog een idiote scène met de ghettoboys voorgeschoteld. Zal Michael toch aan verleidingen uit zijn verleden toegeven? Die scène waarin uit uitbarst lijkt haast wel voor de actie in de film te zijn gestopt (naast het emotionele aspect). De hartelijkheid van de ghettoboys is ook niet echt geloofwaardig. Waarom zouden ze hem zo enthousiast begroeten steeds? Het is waarschijnlijker dat ze hem als niet al te snugger persoon belachelijk zouden maken. Zijn imponerende fysiek hadden ze nog kunnen uitbuiten, maar niks in de film wijst erop dat ze dit van plan waren.

Big Mike zwicht uiteraard niet, maar Anne Leigh komt nog wel even langs en gaat een confrontatie aan met de gangleader. Lekker geloofwaardig dat die geïmponeerd is omdat zij aankomt zetten met “I’m a member of the NRA and I’m always packing”.
Pleegmoeder en pleegzoon worden uiteindelijk herenigd, en daarna volgt nog een scène waarin twee knappe studentes flirterig laten merken Michael wel te zien zitten, what the hell? Michael als vrouwenmagneet is niet bepaald reëel.

De film heeft dus zijn vrij sterke en zwakke kant. De laatste weegt wel zwaarder, dus ik ga de film geen laag cijfer geven, daarvoor is deze net te vermakelijk en Bullock doet het daar te leuk voor. De twee uur vlogen ook voorbij moet ik zeggen, en het is wel heel aardig om in deze tijden nog een film te zijn die visueel haast pretentieloos was. Het enige wat me op visueel vlak een wauw-gevoel gaf was het erg mooie huis van de familie Tuohy. Verder is The Blind Side gewoon een zeer solide feelgood-film waarin de focus ligt op het ietwat versimpelde feelgood-plotje en het spel van Aaron en Bullock. Laatstgenoemde verdient echt alle lof. 3.0*.