Gifted Hands: The Ben Carson Story (2009)

Blijkbaar heeft deze film recentelijk niet veel kijkers aangetrokken. Sinds de laatste reactie hier is er veel veranderd in het leven van Ben Carson. Hij heeft zich aangesloten bij de Republikeinse partij, was presidentskandidaat, maar legde het af tegen Trump, waar hij zich vervolgens bij aansloot met een ministerspost in Trumps regering als beloning. Carson heeft verklaard tegen abortus te zijn, maar ook verklaard noch in evolutie noch in de oerknaltheorie te geloven. Voor velen een raadsel hoe hij als briljant hersenchirurg dergelijke onwetenschappelijke opinies kan hebben.

Ik moet toegeven dat deze voorkennis mij enigszins bevooroordeeld maakt ten opzichte van deze film. Je kijkt toch een beetje anders naar enkele gebeurtenissen in de film, die gebaseerd is op Carsons autobiografie, en waarbij je toch gaat denken in hoeverre er voorgesorteerd wordt op een carrière als politicus voor de Republikeinse partij. In de film is er maar één racistisch moment: waarop een blanke moeder geschokt lijkt te zijn hoe een zwart kind van een alleenstaande moeder de beste van de school kan zijn. Schande voor alle blanke ouders en hun kinderen, die dus niet hard genoeg werken! Ik lees hier toch vooral de boodschap in dat als je maar hard genoeg werkt, je boven komt drijven, ook (of juist in het bijzonder!) als iemand van een achtergestelde groep. Een boodschap die er bij veel Republikeinen gretig ingaat, want het welvaartsevangelie wordt ruim aangehangen in die kring: "Als je rijk en succesvol bent is het omdat je een goed persoon bent die hard werkt. Mensen die niet rijk en succesvol zijn, zijn slecht en lui en hebben het aan zichzelf te danken." Ik heb zelf in de VS gewoond en gezien dat het totaal niet zo werkt. In de film heeft de hoofdpersoon last van woedeaanvallen. Hij beseft op een gegeven moment dat dit niet goed is, maar gelukkig lijkt één keer te bidden tot God het probleem te verhelpen. Dat is althans wat de film laat zien. Een beetje simplistisch in mijn ogen en ongetwijfeld zal het in werkelijkheid anders gegaan zijn, met meer moeite, maar dat krijgen we niet te zien. Als klassieke muziekliefhebber, vind ik het overigens ergens wel ironisch dat de hoofdpersoon omwille van de klassieke muziek bereid was om iemand neer te steken.

In een poging verder zo neutraal mogelijk over de film te schrijven (en iedereen die denkt dat me dat niet lukt zij vergeven), vond ik de film zelf ook erg oppervlakkig. Alles wat de hoofdpersoon doet, lukt. Er zijn enkele obstakels (zoals de woedeaanvallen), maar die worden eenvoudig opzij geworpen. De hoofdrolspeler ziet er ook veel ouder uit dan de moeder (zelfs als zij op een gegeven moment grijzend afgebeeld wordt). Als student ziet hij er al oud uit. Uiteindelijk voelt de film zo oppervlakkig aan, dat een documentaire meer op z'n plek geweest was.

Wat ik wel meegenomen heb uit deze film is hoe grensverleggend Carson als chirurg was. Ook om die reden jammer dat hij de politiek ingegaan was. En dat zijn moeder bewonderenswaardig was. Maar een goede film kan ik dit echt niet noemen. 1*.

Ben Carson: evolutietheorie is het werk van de duivel, piramides van Egypte waren de graansilo,s van Jozef, hadden ze iedereen wapens gegeven had Hitler niks kunnen doen, grote ontkenner van het klimaatprobleem, homofoob, tegen abortus, zijn biografie staat vol leugens, dit geeft hij zelf toe, dus simpel gezegd een afschuwelijke vent in het echte leven!!!

Een vreselijke film vond ik dat, omdat hij vol onwaarheden zit en ik vond hem ook bijzonder flauw....