Haeundae (2009)

Een zeer indrukwekkende drama.

Ook erg goed gemaakt met emotionele scene's

Acteren was ook overtuigend.

Rustige opbouw zodat je de personages leert kennen.

4 sterren

Nou, ik moet het maker Je-gyun Yun nageven: hij is de eerste die zich aan het sub-genre 'komische rampenfilm' durft te wagen!!!

Tja, niet best dit. En dat met zo'n budget? Het begin is nog wel leuk en dan is het komische ook helemaal niet erg, maar tijdens de ramp???

Omdat dit zo bizar is en omdat het me daardoor tòch nog wel enigzins amuseerde nog wat puntjes.

Tenenkrommend slecht.

Ik heb me zelden zo geërgerd aan een film. Totaal over de top geacteerd, verschrikkelijke personages die je de oren van de kop schreeuwen en een oersaai eerste uur waarin werkelijk helemaal niks gebeurd.

Bij de ramp wordt het heel ietsjes beter maar nog steeds ergernis alom.

Ik zou niet anders dan een dikke onvoldoende geven want dit sloeg helemaal nergens op.

1*

Mislukte rampenfilm.

Debet hieraan is het eerste trage uur; het duurt simpelweg te lang voor het echt op gang komt. Ondertussen krijg je als kijker te maken met een hoop clichés en hysterische personages die alleen maar kunnen schreeuwen lijkt het. Deze zogenaamde karakterontwikkeling om de personages sympathiek over te laten komen, heeft merendeels een averechts effect. Hierbij is de typische Zuid-Koreaanse humor aanwezig, een dooddoener voor dergelijke films als je het mij vraagt.

Eenmaal bij de tsunami aangekomen, gaat het nog geen eens goed los. Het blijft jammer genoeg bij een paar aardige scènes. Tijdens het noodlot is de logica ver te zoeken wat betreft het zeeniveau en de acties van sommige personages. Hierbij ergerde ik me mateloos aan de humor die weer terugkeert, met name in de scène op de brug waar een personage - op miraculeuze wijze - ternauwernood de ene na de andere container weet te ontwijken...

Al met al erg ondermaats te noemen. Een gemiste kans, zeker als je kijkt naar het grote budget.

1,5 Sterren.

Onevenwichtige film, die in het eerste deel het karakter heeft van een tragikomedie en in het tweede deel van een ouderwetse rampenfilm. Beide delen hebben met elkaar gemeen dat ze allebei over de top zijn. Veel geschreeuw (dat heb je wel vaker in Koreaanse films), maar weinig wol. Matig.