Dog Soldiers (2002)

Wat Reinbo zegt, onbegrijpelijk laag gemiddelde.

Dit is een prima horror-komedie. Boordevol hilarische dialogen en one-liners [heerlijk Brits ook, love it or hate it]. En eindelijk weer eens monsters (i.c. weerwolven) die niet uit de computer zijn getoverd. Dat maakt voor mij het kijkplezier stukken plezieriger. Opmerkelijk dat de gebruikers die opgegroeid zijn met cgi-horror deze film laag beoordelen en de gebruikers die de latex poppen uit de jaren 80 gewend zijn de film redelijk hoog beoordelen (zoals ik). Ik vind de weerwolven hier fantastisch.

Helaas is het plot [de grote gebeurtenissen] wel heel erg voorspelbaar. En wist de digitale flits-camera-montage in het eerste half uur mij niet te bekoren. Ook was het geluid van de Nederlandse dvd zeer slecht. Tijdens de actie-scenes was het geluid 5x zo zacht als bij de niet-actie-scenes. Dat stoorde mij ook enorm [jammer dat door zo iets enig entertainment kan doen afnemen].

Dikke 3,5*. Aanrader voor de 'old skool' horrorliefhebbers en degenen die wel houden van een grote dosis gezonde humor in een horrorfilm.

Sausages!

Neil Marshall, die de laatste jaren vooral furore maakte met The Descent, levert hier met zijn eerste langspeelfilm een behoorlijk sterk staaltje horror af. Als geen ander weet hij een angstaanjagende impressie neer te zetten van de Schotse Hooglanden en hun woeste, desolate karakter. Hiermee is de toon al snel gezet en dan is het afwachten tot de eerste soldaten genadeloos verscheurd worden. Dog Soldiers wisselt spanningsopbouw slim af met bikkelharde actie en zorgt er daardoor voor dat alle scènes probleemloos in mekaar vloeien. Diepgang moet je niet verwachten; deze prent is veeleer een stereotiepe benadering van de voorspelbare strijd tussen mens en weerwolf. Geen aandacht voor de mythe, maar eens te meer voor de onderlinge confrontatie en de daarmee gepaard gaande actie en suspens. Voeg hier nog een heerlijke soundtrack aan toe die moeiteloos het “yeah-gevoel” in de kijker naar boven brengt en je krijgt een heerlijke popcornfilm met de nodige dosis bloed en geweld.

Erg leuke weerwolf film in de trent van An American Werewolf in London. Was spannend maar de Engelse humor was ook aanwezig. En echt horror was het niet. Meer actie. De 6 peleton soldaten speelde erg goed en vloekte en scholde ook de hele film door Daarnaast was de film ook lekker vies en vlogen de ingewanden (Sauceges ) soms in het rond. De weerwolven zagen er ook goed uit en waren het dit keer geen computer geanimaneerde beesten. De scene dat die drie overgebleven peletonsoldaten het opnemen tegen die monsters is gewoon de uitschieter van de film.

Prima film. En inderdaad, waarom scort deze zo laag?

3,5*

Dit was best een goede film. De film was ieder geval heel erg spannend, wat ik altijd een pluspunt van grote waarde vind.

De scene's die bloederig moeten zijn waren dat ook. De angst die continue heerst in de film was gewoon sterk gedaan. Ik weet niet wat, maar deze film heeft gewoon wat.

Het verhaal was natuurlijk niks bijzonders, das wel vaak jammer in het horrorgenre.

3,5*

Redelijk horrorfilmpje.

Komt erg slecht op gang, en blijft underwhelming tot ongeveer halverwege, na de eerste aanvallen op het huisje. De wolven kunnen nooit een dreiging vormen, de film slaagt er zelf ook nooit in, met matig camerawerk en ronduit slechte editing.

Halverwege betert het heel wat, groepje is dan ook al wat kleiner en er wordt meer op de kleine ruimte gespeeld. De wolven worden ook iets agressiever, iets wat de film wel nodig had.

Verder een doorsnee werkje dat wel amuseert in de tweede helft, maar verder niet echt opzienbarend is.

3.0*

Een prima horrorfilmpje.Eindelijk weer eens een leuke weerwolven film na An American Werewolf in London/Paris.Het acteerwerk is dik in orde en ook de effecten zien er goed uit.Het is gewoon heel goed vermaak, maar niet meer dan dat.

3.5*

Hmm, ik vind dit toch echt een horror/komedie:

Sergeant Harry Wells: My guts are out Coop!
Cooper: We'll just put 'em back in then!
Sergeant Harry Wells: They're not gonna fucking fit!
Cooper: Of course they'll fit, man!



Redelijke film, soms erg slecht, maar dan wel op een manier dat het zo nu en dan weer erg leuk word. Het script is een groot manco en we krijgen de één na de andere cliché voorgeschoteld. Het verhaal stelt niet veel voor, maar we worden een paar keer getrakteerd op een lekker schrikmoment. Grootste pluspunt in deze film is de humor, want ik heb echt een paar keer krom gelegen van het lachen. Bovenstaande quote is hilarisch, maar ook het moment dat één van de mannen begint te boksen met zo'n weerwolf is lachen geblazen. Dit zijn nog maar twee voorbeelden van een hilarische reeks momenten wat mij betreft. De sfeer is lekker goedkoop en de film is gewoon geen moment serieus te nemen. Leuk vermaak, maar veel stelt het niet voor. Desondanks zit hier misschien nog wel eens een verhoging in. Voor nu 2,5 sterren.

Het blijft toch leuk... Horrorfilms waarin het overbekende b-film scenario met veel liefde en plezier wordt uitgewerkt. Aan de nodige clichés is dan weliswaar bijna niet te ontkomen maar dikke (film)pret blijft het.

Samen met American Werewolf in London toch een van de betere weerwolvenfilms. Zelf vind ik de acteurs in groteske carnavalsoutfit tig keer efficiënter en mooier in de film dan gebruik van halfbakken CGI. Het budget van de film zal zeker niet gigantisch zijn geweest maar problemen (zoals de transformatie) worden met veel zorg en creativiteit opgelost.
Meer nog heeft de film de juiste toon te pakken tussen spanning, sfeer, gore en humor... De scene met het vuistgevecht tussen mens en weerwolf is werkelijk te grappig
Leuk ook dat het overgrote gedeelte van de film helemaal niet in het ruige en verlaten Schotland geschoten is maar in het doorgaans liefelijke Groothertogdom van Luxemburg...

De film heeft nog wel net iets te veel voorspelbaarheid en de personages zijn ook wellicht wel net wat te stereotype. Gelukkig wist Marshall deze probleempjes te overwinnen en kwam hij hierna met het geweldige The Descent op de proppen waarin hij het hele b-film gebeuren naar een hoger plan weet te tillen.

Dog Soldiers is goed voor een prima en welverdiende 3.5*

Zeer aardige film en weerwolven zagen er goed uit.

Verhaal was prima en acteurs ook.

3,5 ster

Prima weerwolvenfilm. Het heeft alle ingrediënten voor een rechttoe-rechtaan film: simpel verhaal, spookachtige locatie, aardig wat gore, goede vechtscenes en natuurlijk de weerwolven zelf. Qua spanning absoluut niet te vergelijken met het latere The Descent van Neil Marshall, totaal andere film.

De (zwarte) humor maakt de film luchtig, zoals dat ze eten als de sergeant doodleuk met z'n ingewanden open ligt, en dat de hond later aan een stuk darm trekt. Zaten wel grappige dialogen/stukken in.
Op het einde nog een leuk grapje tussen de aftiteling door.

Vond het leuk dat niet tieners centraal staan, zoals zo vaak, maar in dit geval soldaten. Filmtechnisch is het niet perfect, maar de weervolven zien er goed uit.

Verder niet een film die ik (als horrorliefhebber) snel weer op zet, maar wel erg leuk om gezien te hebben, vooral vanwege de combi horror/komedie.

There is no Spoon

Ook nog lolligheid in deze bovengemiddelde weerwolvenfilm. Echt vernieuwend is het allemaal allicht niet en zo briljant als The Descent ook al niet, maar verder zeer vermakelijk. Met name de cast is erg sterk, met name McKidd (Cooper).

3 ruime sterren.

Die koe. Ben me dat moment helemaal de pleuris geschrokken. Heerlijk. Verder een weinig bijzondere film die vooral saai begint.

het is een leuk film, ik vind dat de karakters best leuk maar die vrouw had ik wel snle door dat is wel jammer

Na het vermakelijke Doomsday en het goede The Descent van Neil Marshall verwachtte ik hier ook wat van, maar dit is duidelijk het minste werkje van de beste man.

De introductie is clichématig en het oogt soms iets te goedkoop. Maar dit hoeven geen erge struikelpunten te zijn.

De cast verpest het eigenlijk voor mij. Qua acteren is het een zooitje, ook al heb ik slechter gezien.

Ook begon het gelul, geschreeuw en af en toe stommiteiten van de soldaten me al snel de strot uit te hangen en zat ik te juichen voor de weerwolven en of dat nou de bedoeling is..

Uiteindelijk boeide het me helemaal niet meer wat er nou zou gebeuren en wou ik er gewoon snel doorheen komen, en dat is al helemaal niet goed.

Zeer leuke, grappige en af en toe toch enge horrorfilm. De film moet het natuurlijk niet hebben van zijn enge momenten want zelden zijn er zulke momenten te bespeuren. Sommigen vinden dat spijtig, ik niet. De film moet het hebben van de spanning, komische elementen en de personages. Ieder personage heeft wel iets interessants waardoor je ook extra 'meeleeft' als hij er tussenuit gaat.. De goede soundtrack bevordert dit gevoel alleen maar. 4.0* voor dit uitstekend vrijdagavond filmpje.

Redelijke horror die door een scheut humor een behoorlijke boost krijgt. Zonder dat was het waarschijnlijk niet meer dan een vat vol clichés met onnozele beesten, nu zwengelt Marshall de fun machine flink aan met snedige teksten en grappige momenten. Priceless, dat gedoe met die ingewanden.

De Schotse Hooglanden staan er, zeker in het begin, mooi op. Lekker schemerig en spooky. De dreiging van de weerwolven neemt op een gegeven moment wel af. Voordeel is dat ze niet uit de computer komen rollen, maar het heeft toch iets knulligs. Wat dat dan wel weer keurig wordt gecounterd met dat bokspartijtje.

Zoiets tekent Marshall's aanpak. Toch knap hoe hij op zelfbewuste wijze ook deze mallemolen draaiende weet te houden. Low budget, maar elke penny wordt benut. Hier en daar een beetje knipperig, ik heb ook niet zoveel met die lycantropen, maar met een dosis viezigheid en lol komt Marshall ook hier weer (of al) een heel eind.

Redelijk horror/actie-film.

Niet van het niveau van The Descent, maar je ziet wel dat het talent al aanwezig is. Erg leuke setting, aardig wat actie, hier en daar wat goor, wat humor (de ingewanden-scène!) en best tof vormgegeven Weerwolven.

Beetje jammer van het matige en bij momenten erg warrige camerawerk, maar los daarvan zeer behapbaar.

Eens bekeken en vond het een goeie film.

In het begin was 'k er niet zo wild van, maar de film werd steeds beter. De film is wel niet zo griezelig/verschietachtig als The Descent, maar bevatte wel meer humor (die kotsscéne ).

Als 'k moet kiezen tussen The Descent of deze kies 'k toch wel voor The Descent, maar deze is zeker niet slecht.

een beetje veel soldaatje spelen in het bos, beetje veel amateurtoneel

en de weerwolf zag er wat vreemd uit in zijn grijze broekpak, achja

ik heb de film toch uitgekeken en.. nu ja 2,5 voor de moeite

want ze hebben toch d'r best gedaan!

2,5 weerwolf broekpak

Ietwat saaie weerwolf film, die later toch nog los komt.
Het eerste deel van de film is best een lange zit. Veel saai gepraat, en de actie weet niet te boeien. Vanaf het moment dat ze in het huis zitten komt daar verandering in.
De actie wordt iets beter (als word het niet echt lekker in beeld gebracht) en ook de gore is best aardig.

Een paar leuke one-liners/humor maken dit een vermakelijk weerwolffilmpje waar toch wel meer in had gezeten.

Leuke film dit, erg B-achtig, maar dat mag de pret absoluut niet drukken.

Ik vind dit toch een behoorlijk aangename weerwolvenfilm. Tegenwoordig wordt alles maar met CGI gedaan om alles beter te laten lijken, maar geef mij maar de eenvoud, oftewel mensen in pakken, zoals hier gedaan is. Op de een of andere manier werkt het dan allemaal veel beter.

De film heeft een goede mix tussen horror en drama. De film heeft een paar leuke personages met Cooper als hoogtepunt, waarbij er nogal eens een grappige oneliner voorbijkomt. Het moment van de koe is episch en een van de beste schrikmomenten ooit in een film, als je het mij zou vragen. Verder zit er nog best wat actie in en voor je het weet is de film alweer voorbij. Goed de film bevat de nodige clichés en is verder ook uitermate voorspelbaar, maar daaromheen zit genoeg vermaak en originaliteit om deze film goed te kunnen waarderen.

3,5*

Toen ik in 2005 om te vieren dat ik voor mijn eindexamen Gymnasium geslaagd was een foute-film-avond organiseerde, was Dog Soldiers de onbetwiste winnaar (en terechte headliner) van de avond. Sindsdien ben ik een groot fan van alles wat Marshall ons voorschotelt, omdat de beste man ons naast buitensporig geweld, altijd wel fijne acteurs en over the top scripts voorschotelt. The Descent is absoluut beter (en enger) dan Dog Soldiers, maar het ongelooflijke vermakelijkheidsgehalte van deze film valt niet te ontkennen. In het begin is het allemaal nog wat onwennig als de soldaten net uit de helikopter stappen en Marshall ons nog probeert duizelig te maken met snelle cuts en heel veel gung-ho taalgebruik, maar op het moment dat Sean Pertwees ingewanden terug geduwd moeten worden en de weerwolven het huis belegeren, barst de lol los.

Dog Soldiers heeft een simpel script, maar de personages zijn allemaal prachtig. Het moment dat Spoon een handgevecht aangaat met de weerwolf of Cooper en Megan van de Serge zijn ingewanden moeten terugduwen en zijn buik weer aan elkaar moeten lijmen zorgen in ieder geval voor enkele uitstekende scenes die absoluut klassiekers genoemd mogen worden. De weerwolven zelf zien er wat vreemd uit, maar werken tegelijkertijd wel en zijn een verademing ten opzichte van de vele matige CGI wezens die we vaker voorgeschoteld krijgen. De gore is bij vlagen wat cartoonesque, maar zorgt uiteindelijk alsnog voor een hoop leuke scenes.

Neil Marshall laat zien dat je met een gering budget en goeie acteurs (en een flinke dosis humor) een uitstekend werkje neer kunt zetten. Na The Howling toch echt mijn favoriete weerwolf film.

Toch wel een leuke B-film. Wat het mist aan spektakel door gebrek aan budget, wordt gecompenseerd aan humor. Geen Amerikaanse setting, maar Schotse hooglanden. Ik was zelfs vergeten dat Kevin McKidd hier de hoofdrol speelde. Leuk om hem hier te zien.

De aanloop van de film vraagt wat tijd en visueel is het ook niet echt alles. Dan komen die weerwolven, maar dat is in de meeste films van het genre wel een probleem. Zoals gezegd is het zelfrelativerende hier de grote goedmaker. Als debuut kan dit in elk geval wel tellen. Neil Marshall zou als regisseur later nog betere films maken als The Descent en Doomsday.

Een groep Engelse soldaten trekken erop uit in de wildernis waarbij ze elkaar verhalen vertellen en niet alles serieus nemen. Dit verandert als er een dode koe op hun kampveer beland (letterlijk).
Ze moeten rennen voor hun leven en worden dan opgepikt door een onbekende dame. Ik vond het vreemd hoe zij hun plotseling wist te redden en ze kreeg in het vervolg ook teveel screentime met haar onaangetaste uiterlijk. Ook was de samenwerking soms wat verstrooid, reageert men af en toe ondoordacht en was het wat onprofessioneel hoe kapitein Ryan daar aan de kant werd gezet. Verder vroeg ik me af waarom ze die auto niet gebruikten om te ontsnappen in plaats van die garage er mee op te blazen in de hoop dat de wolven zich daar verborgen hielden. Wolven leven buiten in de open lucht... niet in een schuur. Dan was het nog een beetje vreemd dat we seargant Harry zijn ogen hadden zien sluiten met die foto van zijn vrouw in z'n hand (hij leek te sterven) om hem een poosje later weer springlevend aan te treffen.
Over het algemeen was het best te pruimen; er worden lekker veel schoten gelost en tijdens paniek zijn de emoties van de betrokkenen intens. Omdat de situatie toch ietwat uitzichtloos er bij komt liggen wordt het afwachten hoe het team zichzelf op gaat stellen. De laatste scène is creatief uitgewerkt (ze ontsnappen door de muren en door de vloer, gebruiken voorwerpen die ter plekke aanwezig zijn zoals een wasbak en deobus en Cooper komt in de kelder nog voor een verassing te staan).

"It's that time of the month." Lekker vet aangezette genrefilm met niet één maar twéé over-the-toppe commandanten en daarnaast een sterke hoofdrol van Kevin McKidd. De film gaat helaas ernstig gebukt onder de afwezigheid van enge of indrukwekkende monsters, en de boerderij die op het einde de lucht in gaat is (of lijkt?) duidelijk een maquette, maar dat mag allemaal de pret niet drukken.
        Mooie absurde momentjes ook, bijvoorbeeld wanneer de sergeant "Dirty dog!" zegt als de weerwolf voor hem oprijst, waarna hij een tak pakt, vervolgens beseft dat hij daar niet veel mee kan uitrichten en hem dan weggooit: "Fetch! " Of de soldaat bijgenaamd Spoon die een weerwolf eerst met z'n vuisten aanvalt en daarna met servies bekogelt; als hij tenslotte het loodje legt wordt prompt een beroemde andere film geciteerd: "There is no Spoon." Maar het hoogtepunt is voor mij toch de dialoog tussen de sergeant en Cooper: "Oh Jesus, my guts are out, Coop!" "Well, we'll just put 'em back in again." "They're not gonna fucking fit !" "Of course they'll fit, man! [duwt ze terug in de buik van de sergeant] Here! " (Later probeert hond Sam nog met de saucijsjes van de sergeant aan de haal te gaan, ook mooi.)

Het is grappig om te zien hoe de meningen over deze film uit een lopen.
Van mensen die de film echt helemaal niks vinden en er niks van snappen, tot de mensen die het de status 'cult klassieker' geven.

Ik behoor bij de laatste groep.
Het verhaal is in grote lijnen dan misschien al meerdere malen gebruikt in het horror genre (groep zit vast in huis omsingeld door vijandige wezens), dan neemt niet weg dat het geweldig is uitgewerkt.

De keuze om gebruik te maken van animatronics en practical effects in plaats van CGI werkt erg goed mee aan sfeer die deze film over wil brengen.
En het maakt de momenten dat de weerwolven in beeld komen des te gruwelijker.

Ook mag er even gezegd worden dat ze elke personage in de film een moment geven zodat je met elke personage een connectie krijgt.
Dit word vooral gedaan tijdens het eerste gedeelte van de film. (de scene bij het kampvuur waarin ze elkaar verhalen vertellen van gebeurtenissen uit hun leven).

Ook zit de film vol met geweldige memorabele scenes (de scene met de sergant en zijn ingewanden, de hond die uiteindelijk de kans ziet hiermee te gaan spelen en de scene op bed waarin ze de boel aan het dicht lijmen zijn), one liners, gore en hilarische donkere humor.

4 sterren.

Wat Aliens voor Alien is, dat is Dog Soldiers voor An American Werewolf in London met als kers op de taart nog een vleugje van Evil Dead erbij.

Een team van Britse militairen moet onverwachts op oefening in de Schotse hooglanden. Al eeuwen doen verhalen van weerwolven de ronde in het gebied en dan vinden de militairen de versnipperde overblijfselen van een groep special forces en hun kapitein....

De chemie tussen de militairen is erg goed en het spel bijzonder vermakelijk door de fijne Britse humor en alle accentjes. Daarnaast zit er ook een komisch laagje in de film dat een beetje doet denken aan Bruce Campell in Evil Dead. Zo sympathiek als Liam Cunningham is in Game of Thrones, zo'n onsympathieke klootzak is hij hier als de special forces kapitein Ryan.

De setting - overigens gefilmd in Luxemburg op het Hertogelijke landgoed - is perfect voor dit verhaal en de film is best sfeervol door de blauwe belichting die haast aan de jaren '80 doet denken en het feit dat de film op Super 16mm is opgenomen, waardoor je lekker korrelig beeld krijgt.

De film mag dan een laag budget hebben, de filmmakers hebben er alles uit kunnen halen wat er in zit. Een verademing is dat ze geen CGI hebben gebruikt, maar animatronics en practical effects voor de weerwolven. Door de weerwolven slim in de schaduwen te houden en het hoge tempo van de editing wordt de film nergens te nep. Wat de film ook een professionele uitstraling gaf was de grootschalige orkestrale soundtrack van Mark Thomas, die de spanning en actie erg ten goede kwam.

Het verhaal is dan niet het meest geweldig, het is spannend en onverwacht genoeg om je mee te vermaken. De humor werkt en de gore en practical effects zien er goed uit. Een sterk debuut van Neil Marshall en een van de betere latere weerwolf-films.

Wat is er nodig om een goede spannende film te maken? George A. Romero wist het in 1968. En in 2002 deed regisseur Neil Marshall het ook.Niets mis mee want het blijf natuurlijk een goed concept; zorg dat je overlevenden op gesloten raken in een geïsoleerd huis,terwijl het hardnekkige kwaad buiten wacht.

‘Dog Soldiers’ is verder een film die niet wordt gehinderd door een complexe verhaallijn. Een groep Britse militairen wordt tijdens een oefenmissie in de Schotse hooglanden geconfronteerd met een horde weerwolven. Toch is de film is allesbehalve een typische genrefilm. Deze weerwolf is niet die einzelgänger die kampt met innerlijke kwellingen.Nee, ditmaal is het een familieaangelegenheid van de roedel die zonder scrupules iedereen verslindt.En die weerwolven mogen hun tanden een keer niet zetten in de gebruikelijke kudde weerloze slachtoffers, maar moeten het opnemen tegen tot op de tanden bewapende militairen die niets te verliezen hebben. Binnen deze vier muren van het huis zit er voor Marshall ook weinig anders op dan uit te wijken naar gitzwarte galgenhumor en een flinke dosis splatter. Het wil overigens niet zeggen dat de film van alle diepgang ontdaan is. De personages stijgen ver boven het niveau van onderling uitwisselbaar slachtvee uit, zonder zich te bezondigen aan al te lange dialogen. Voeg daar het fraaie camerawerk en ondanks een bescheiden budget prima vormgegeven weerwolven bij op en je heb een zeer vermakelijke film

Alhoewel het spel en de locatie en soms de wezens er goed uit zagen .

Had ik personelijk moeite mee dat alles gefilmd leek met een camera uit begin jaren 80 .

Rauw zoals je zou kunnen zeggen . Ik vind rauw mooi als het gefilmd is zoals bijvoorbeeld The bourne serie .of zoals, ik al opmerkte de film uit de jaren 70 en 80 is opgenomen .

Misschien is het niet gelikt genoeg , maar dat hoeft ook niet het woord wat ik zoek is : goedkoop .

En dus niet het spel of de uiteindelijke wezens .

Maar in 2002 was er al veel mogelijk en HD camera,s zijn / waren voor het oprapen .

Misschien is dat de bedoeling , maar ik kon me er niet over heen zetten .

Vermakelijk is het wel , niet meer dan dat .

De gore is ook best oké ,en het slot stuk was prima .

En de soundtrack was ook niet slecht . Maar een dikke voldoende kan ik dit niet geven .

2,5 *

En nog even dit : regisseur Marshall heeft zich inmiddels dik bewezen , en wellicht had hij voor zijn debuut geen groot budget .

Ik kijk zeker uit naar zijn versie van Hellboy

Blijvertje.

Ondanks crappy weerwolven (die perfect weergeven hoe moeilijk het voor een man moet zijn om te bewegen als je een immens zwaar weerwolfpak aangemeten krijgt), een warrig einde dat ik nooit compleet naverteld krijg en de overall low-budget look van het geheel, kan ik keer op keer genieten van de onweerstaanbare charme van deze campy flick.

Het Schotse accent speelt zeker mee, de soldaten hebben een geloofwaardige dynamiek (een soort brotherhood die laveert tussen kolderieke meligheid en stoere no-nonsense) en een regie die heel kundig schakelt tussen spannende momenten en relativerende humor (die soms best over the top mag gaan).

Sean Pertwee speelt een memorabele rol als de vakkundige Sgt. (tevens begenadigd verhalenverteller), de rest doet prima mee. Zelfs na acht seizoenen GoT blijft Cunningham voor mij altijd die dude uit Dog Soldiers (Rrrrayan).

De bombastische soundtrack laat er geen twijfel over bestaan: dit dient nooit te serieus genomen te worden. Grapjes over ingewanden die niet meer passen, een flauwe verwijzing naar The Matrix en weerwolven bekogelen met pannen en bestek: het is allemaal onder de wimpel van een goede dosis fun. Dat de film op gezette tijden toch oprechte spanning weet te kweken is des te bewonderenswaardiger.

Vele, vele herzieningen later nog altijd een moddervette 3,5*.