menu

Conte d'Été (1996)

Alternatieve titel: A Summer's Tale

mijn stem
3,12 (45)
45 stemmen

Frankrijk
Romantiek / Drama
113 minuten

geregisseerd door Éric Rohmer
met Melvil Poupaud, Amanda Langlet en Gwenaëlle Simon

Gaspard brengt de vakantie door aan de Bretonse kust. Hij speelt gitaar en wacht op de komst van zijn grote liefde Lena. Op een dag komt hij Margot tegen en ze maken samen lange wandelingen en voeren diepe gesprekken. Wanneer hij op een feestje Solene ontmoet en op haar avances ingaat, wordt hij behoorlijk onzeker. Hij twijfelt aan zijn relatie met Lena en kan niet kiezen tussen de dames die hij ontmoet heeft.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=rsBodd_UqJE

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kos
3,0
kos
Op het eerste gezicht lijkt dit de verfilming van een stuiver-romannetje, maar op de één of andere manier blijft ie toch wel boeien.

Zelf heb ik deze film nog niet gezien.

Kees 't Hart schreef naar aanleiding van Conte d'Été een treffend artikel over Eric Rohmer in de Groene. Hij beschrijft wat me ook in de andere films van Rohmer zo aanspreekt.

"Eigenlijk is Eric Rohmer een filmer van niks. En zijn films gaan goed beschouwd helemaal nergens over. Waarom wordt Kees 't Hart dan toch telkens weer gegrepen? Een schrijver verzet zich tegen zijn tranen."

Zo kan ik ook filmen – De Groene Amsterdammer

(artikel bevat spoilers)

avatar van Darbie
2,5
De eerste film van Eric Rohmer "Le Signe du Lion" vind ik een klein Meesterwerk.
De rest van zijn films vind ik eigenlijk alleen maar klein.

Hierboven wordt gemeld dat zijn films goed beschouwd helemaal nergens over gaan. Daar ben ik het (behalve zijn 1e) helemaal mee eens.

3,5
Twee uur geamuseerd gekeken naar het ongedwongen en romantisch gepraat en gedoe van een viertal jongeren dank zij vooral het goed en natuurlijk acteren van het viertal. Het verhaal dat geen climax of spannende momenten inhoudt, wordt best opgesmukt door de inbreng van de "marine"-liedjes. Goed camerawerk, vind ik, en sympathiek.

avatar van stinissen
stinissen (crew)
9 mei Arte 14:45 - 16:35

avatar van gauke
1,5
De regisseur geeft de indruk dat al het uitvoerige gepraat over de gevarieerde verschijningsvormen van de liefde (zoals wederzijdse aantrekkingskracht en verlangende gevoelens) beslist noodzakelijk is. Omdat er niets langdurigs of de moeite waard uit voortkomt, de personages zichtbaar niet veranderen en na afloop hun eigen weg gaan, wordt de film er niet spectaculair door, eerder slaapverwekkend (op een gegeven moment heb je het wel gehad).

avatar van yeyo
4,0
Ietwat goeduitziende maar bijzonder duffe student wiskunde annex folkartiest komt op een doelloze vakantie aan de Normandische kust (die in zijn desolaatheid warempel veel weg heeft van onze Belgische kust) in contact met drie toffe meisjes. Gaspard is zowat de mannelijke versie van de typische Rohmer protagonist, met name Delphine in Le Rayon Vert: een rare mix van onzekerheid en arrogantie. Voortdurend verheven doen over groepsdynamiek, maar als puntje bij paaltje komt zich toch snel uitgesloten voelen. Het is in ieder geval het ultieme boegbeeld van wij beta-males: prachtig hoe twee dominante vrouwen hem totaal als speelbal gebruiken en hij blijft 'twijfelen'.Tegelijkertijd lijkt hij het minste aandacht te hebben voor Margot, zijn klaagmuur en degene die hem uit zijn isolement helpt, de enige met wie hij echt een rapport heeft. Zij ondergaat zijn eindeloze zeldmedelijden en defaitistische uitspraken met de nodige dosis optimisme. Schitterend personage. Ook geweldig dat Gaspard, zoals het de navelstarende nerd betaamt, uiteindelijk alledrie vrouwen laat zitten om ergens een soort van cassettespeler te gaan kopen.

Ik ben het totaal oneens met de, inmiddels al bijna 10 jaar oude, hier aangehaalde bespreking. Zelden zoiets dom gelezen. Ook al is het duidelijk dat de auteur op een schertensde, nuchtere manier zijn liefde voor Rohmer probeert te betuigen (is dat iets typisch Hollands?), het schiet bij mij volledig in het verkeerde keelgat. Ik kan ook misschien wel kritisch zijn over Rohmer-personages, maar vind ze bovenal erg sympathiek. Het zijn mensen met kleine kantjes, ja ECHT kleine kantjes, niet zo van die negatieve eigenschappen waar we stiekem trots op zijn (kuch kuch Before trilogie) en dat maakt voor mij de personages in zijn films altijd enorm aimabel. Ze zeuren misschien over 'nep-problemen', maar we kunnen toch moeilijk zeggen dat wij (het publiek) daar vreemd van zijn? Vind Rohmer daarenboven echt een stilist. Het is niet omdat hij geen nadrukkelijke camerabewegingen e.d. gebruikte, dat er geen stijloverwegingen in zijn regie op te merken zijn. Ik vind zijn aanpak heel esthetisch. De films van Rohmer gaan 'nergens' over? Heel flauwe en afgezaagde uitspraak. De films van Rohmer gaan, wat mij betreft, over héél veel. Als men zo euforisch kan zijn over Richard Linklater, is het duidelijk tijd voor Rohmer om (her)ontdekt te worden.

avatar van Tanita
3,0
Een interessante film van Rohmer, maar helaas niet zijn sterkste. Ik ben het met bovenstaande spreker wel eens, de klasse van Rohmer is uniek, zijn gevoel voor detail, keuze voor interieurs, kleding, de cast, de dialogen, over alles is nagedacht, het lijkt allemaal zo terloops, simpel, normaal, en naturel, in een stijl die men zelden ziet in de filmwereld, elke film is een 'roman op zich', en een mogelijke 5 sterren.

Dit was de veertiende film die ik van Rohmer zag, en ik kan ze dan ook alleen maar binnen zijn oeuvre waarderen, en constateer dat het toch de 1 van zwakste is. Het kan me niet zo bekoren als zijn andere films. Is het omdat ditmaal een man de hoofdrol speelt? Weliswaar omringt door mooie en interessante vrouwen, maar toch. In zijn gemeest geslaagde films spelen vrouwen een hoofdrol, en daarin blinkt Rohmer wat mij betreft ook in uit.

Ik kon weinig sympathie opbrengen voor Gaspard, gespeeld door Melvil Poupaud. Ik vond zijn houding in veel gevallen niet overtuigend, zeker gezien het veel sterkere optreden van Amanda Langlet die Margot speelde en dan mis je toch een hoop kijkplezier. 3*

avatar van Inland Rabbit
4,0
Als dit geen komedie is weet ik het ook niet meer? De hele film lang wens ik Gaspard niets en gelukkig krijgt hij ook niets. Of nu ja, ik hoop voor hem dat het een leerzame zomer was. . Buiten dat vond ik de film wel erg prettig in de karakterontwikkeling, -omgeving en -ontspannen dialogen. Misschien wat te serieus, maar dat ben ik hehe.

Bélon
Heerlijke tracking shots van knappe dames op Normandische stranden en de "player" die in hun gezelschap mag verkeren. Geef mij maar de Rohmer van het platteland en de zee i.p.v. de Rohmer van Parijs.

Beste Rohmer van de '90's en erg fijne (zomer)film. Liefhebbers van van de "Before" trilogie van Linklater mogen dit best een kans geven.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:21 uur

geplaatst: vandaag om 17:21 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.