Komt een Vrouw bij de Dokter (2009)

Óf: Deze film vind ik prachtig en de rest die dat niet vind is een andere mening toegedaan.

Ga 'm binnenkort zien

Veel van verwacht maar komt er niet echt uit. Vooral het laatste deel vond ik te lang duren. Als er dan toch een film gemaakt is over een kanker patiënt dan vind ik persoonlijk Simon een stuk beter

Zeer goede dramatische film met een helaas voor velen zeer bekend thema. De emoties spetteren werkelijk van het scherm. De herkenbaarheid in het karakter Stijn dat Barry Atsma speelt is echt uit het leven gegrepen. Op zijn manier is hij enorm begaan met het uitzichtloze lot van zijn vrouw waar hij zielsveel van houdt. Daar komt bij dat de immer geniale Carice van Houten menigeen in extase brengt met haar puike acteerwerk. Met haar voortreffelijk uitgevoerde glansrol toont zij wederom aan dat zij een echte topactrice is. Zij speelt werkelijk de pannen van het dak en voert haar rol haast tot in ultieme perfectie uit. Bovendien toont Reinout Oerlemans aan een getalenteerde moderne regisseur te zijn.

Ik was behoorlijk onder de indruk van het boek en worstelde tijdens het lezen echt met mijn gevoel ten opzichte van Stijn. Mijn woede voor die klootzak die zijn zieke vrouw zo in de steek laat wisselde zich af met begrip voor een man die, naast het leven van zijn vrouw, ook zijn leven naar de klote ziet gaan en daardoor heel krampachtig probeert om zichzelf overeind te houden.

Helaas kwam dit allemaal niet goed naar voren in deze film. De film was tè fragmentarisch, waardoor het moeilijk was om meegenomen te worden in het verhaal en jij slechts als beschouwende kijker achterbleef. Daarnaast kan ik me ook voorstellen dat mensen die het boek niet al hadden gelezen, veel in het verhaal missen, wat een ander, die het boek wel heeft gelezen, beter kan plaatsen.

Het verhaal had best potentie en ook de rollen hadden mooi ingevuld kunnen worden, zodat Carice en Barry hadden kunnen laten zien wat ze in hun mars hebben, maar door deze uitwerking is er lang niet uitgehaald wat er in had kunnen zitten. Jammer.

Bij vlagen een erg meeslepende film, maar ook zaten er veel stukken in waarbij je je doodverveeld... Aan de hele film was weer te zien dat het écht Nederlands is, meer bloot dan kleren aan, veel seks scènes... Nou is dat over het algemeen niet zo storend, maar ik vind wel dat het wat afdeed aan het drama gehalte, die in de andere scènes sterk aanwezig is. Vond het wel een aardige film, maar het was er zeker 1 met meer potentie.

Ook ik heb het boek gelezen en heb me ook kwaad zitten maken. Heel lang er over gedaan om de film te gaan zien. In de film heb ik wel wat meer respect gekregen voor Stijn. Om te zien hoe hij met de kanker omgaat en hoe machteloos hij is. Maar ik blijf er bij,,,,vreemd gaan is not done...! Hoe dan ook wel een mooie film! 4 sterren.

Onverwacht sterk regiedebuut van ex-soapie Reinout Oerlemans. Een moedige rol van de altijd goede Carice van Houten. Ook Barry Atsma is overtuigend en je hebt toch sympathie voor zijn personage, ondanks zijn handelen. Emotioneel, indringend en een bijzonder intiem einde. De vele sexscenes komen wel een beetje kuntsmatig over. Vergelijking met Turks Fruit is snel gemaakt, maar dat zou niet eerlijk zijn.

Heb de film na lang twijfelen gekeken met mijn gezin, ik had me er meer van voorgesteld eerlijk gezegd, vond er veel te veel sexscenes inzitten, ik vind dat dit niet echt passend was in de film, 3/4 gaat over het vreemdgaan van Stijn. De laatste 20 minuten dus na de vakantie waar Stijn aangaf nooit meer vreemd te gaan was zeer mooi en dramatisch verfilmd, ik vond de nadruk meer op de sex liggen dan een eerbetoon aan Judith tot het laatste deel.

Ik denk dat je meer uit deze film had kunnen halen als de nadruk meer op Judith, Luna en bijv hoe vrienden, familie etc ermee omgegaan zijn.

Hoe poster Flyer aangeeft, ik vind Simon idd ook meer aanspreken.

Wil jij mij uitleggen waarom het regiedebuut van Oerlemans verrassend is? Oerlemans, die jij ietwat denigrerend "ex-soapie" noemt, is een zeer succesvolle zakenman die eigenlijk alles wat hij beetpakt tot een succes maakt, uitzonderingen bevestigen de regel dus komt niet met aan voorbeelden van concepten en/of programma's die geflopt zijn.

Dat Atsma overtuigt in zijn rol van Stijn ben ik helemaal met je eens. Echter; sympathie kan ik niet voor hem opbrengen maar dat is natuurlijk geheel persoonlijk.

Ook blijf ik het zeer verrassend vinden dat iedereen in de media en op dit forum de loftrompet blijft afsteken omtrent de prestaties van Carice van Houten, Carice is een geweldige actrice waar we in Nederland heel trots op mogen zijn maar ze wordt in Komt een vrouw bij de dokter volledig ondergesneeuwd door Atsma en Drijver.

Deze film is veels te veel hooi op de vork voor ex soapie Oerlemans. Ik bedoel dit is verreweg het moeilijkste type film dat bestaat, drama over stervensweg. Ken ik slechts 2 goeie films in dit genre: Mask en Love Story maar die werden ook gemaakt door kerels met heel wat meer inhoud als regisseurs. Dit is een inschattingsfout geweest.

Ik ken het boek niet, misschien is dat wat als persoonlijk verhaal en moet je dat ook zo maar lezen, maar de transformatie naar het witte doek lijkt niet gelukt. Atsma is een nare man en van Houten een blerende vrouw. Twee zaken die de voorgangers wel wat beter voor elkaar hadden hadden: een mooi en warm portret als je een film maakt over dit soort zaken. Oerlemans maakte nu een lelijke kille film over 2 onaardige mensen. Hier en daar wat rare filmfoutjes dan maar naast me neergelegd. Verschrikkelijke kijkervaring.

Jeetje Mikey; het kost je mede forumgenoten een hoop moeite om je post goed begrijpend te kunnen lezen, het is bijna Cruijferiaans wat je op digitaal-papier zet. Het komt zo te lezen wel recht uit het hart, vandaar dat er eigenlijk helemaal niets mis is met je post.

Ik ben zelf van mening dat het genre er niet zo toe doet. Of je nu een film regisseert die zwaar melodramatisch is of dat je werk bestaat uit het zorgen dat je publiek op de juiste momenten om de juiste grappen lacht, dat maakt natuurlijk helemaal geen fluit uit. Dus een film die gebaseerd is op de laatste jaren, maanden, weken of dagen van een doodzieke vrouw en haar vreemdgaande en zichzelf kwijtgeraakte echtgenoot is niet lastiger te regisseren dan bijvoorbeeld een film die bolstaat van de intelligente humor of een film die je vanwege een perfect opgebouwde spanningboog op het puntje van je stoel doet zitten.

Als jij vind dat Atsma en Van Houten slecht en ongeloofwaardig presteren (betreft Van Houten ben ik het trouwens helemaal met je eens hoor) moet je jezelf afvragen in hoeverre de regisseur daar invloed op heeft, je kunt hem hooguit kwalijk nemen dat hij de verkeerde castingdirecter heeft aangesteld, maar daar blijft het naar mijn bescheiden mening wel bij. Persoonlijk vind ik KEVBDD ook geen Nederlandse topproductie maar zo vreselijk slecht als jij het nu schetst; daar kan ik me niet helemaal in vinden.

Laat ik dan anders zeggen: ik ben natuurlijk geen filmmaker. Maar toch meen ik dat er bijzonder weinig goede films zijn gemaakt met dit thema. Vooral vergeleken met ander genres.

En ik denk ook echt dat het verhaal erg moeilijk is om te verfilmen, ten eerste omdat de film is mislukt (1). Men valt erg vaak in zijn eigen gegraven valkuil: tearjerkerij (2). En wanneer je een duo hebt die het kaliber niet aankan (3)... Nou reken maar uit.

De reklameboodsschap: dit is niet te filmen bleek achteraf waarheid voor Oerlemans. Ik snap ook niet dat hij zoiets doet. Begin dan net als Spielberg en Coppola met een horrorverhaal of zo

Wie denkt oerlemans wel niet dat ie is??

Voor mij was het een verrassing ja, aangezien hij nog niet eerder geregisseerd heeft. Ik weet wel dat hij veel meer heeft bereikt sinds GTST, maar daar ken ik hem nog het beste van.

Goeie film, zeker voor een Nederlandse film!

Kan ik slecht tegen. Tegen zulke opmerkingen. Alsof er geen goeie films in Nederland worden gemaakt.

Niet echt een film om met plezier naar te kijken. Mij teveel drama. Maar dit neemt niet weg dat het een goede film is.

Deze film heeft me uiteindelijk toch wel aangegrepen. Ik zat al helemaal klaar met mijn zakdoekjes maar tot bijna het einde kon ik het toch wel droog houden. Pas vanaf het moment dat ze afscheid ging nemen van haar dochtertje (wat een afschuwlijk dramatische scène was dat) braken bij mij toch ook de dijken door.

Het boek heb ik niet gelezen maar na het kijken van deze film wil ik dit wel gaan doen want ik heb gewoon het gevoel dat deze film het verhaal nog niet echt helemaal schetst. Eigenlijk logisch want in met een film heb je maar een beperkte tijd.

Ik wilde eigenlijk het boek niet lezen omdat ik geen begrip voor Kluun kon opbrengen. Na deze film kan ik dat nog steeds niet. Hoe kan je ? Hoe durf je ? Dat ging er toch wel heel de tijd door mijn hoofd. Dus vind ik dat ik het boek dan toch maar moet gaan lezen om er echt een mening over te vormen.

De sterfscène vondt ik heel sterk neergezet. Het kwam heel erg sterk over hoe bizar dat geweest moet zijn. Het ene moment maakt ze nog een grapje dat het drankje naar ouzzo smaakt en het volgende moment denk je dat ze er niet meer is. Vervolgens komt ze dan weer even terug door te zeggen dat ze er nog is. En dan is het maar afwachten wanneer die laatste ademstoot is. Heel heftig.

Zowel Barry Atsma als Carice van Houten vond ik heel erg sterk.

Ondergaande zon, silhouetten omgeven door zonlicht, en zoninlensvlekken (daar is vast een term voor), zielige pianomuziek, dikopgelegde emoties, van persoon achter naar persoon voor scherpstellen (ook daar is vast een term voor)... En dat dan twintig keer achter elkaar. Een wat rijker pallet mag best als je een verhaal wilt schilderen, Reinout.

Oh ja, en misschien is het ook wel fijn om de personages wat uit te diepen. Het blijft een compleet raadsel waarom de personages een relatie met elkaar hebben, behalve dan op z'n hollands: sex.

Daarnaast blijft het compleet warrig, hoofdpersonen die zich met elkaar verzoenen zonder woorden te gebruiken, terwijl nog nauwelijks uitgelegd was waarom ze eigenlijk ruzie hadden, of denk eens aan het volgende: ze maken minuutje ruzie, maar sexscènes (de zoveelste) duren langer.

Gelukkig dat de Postcodeloterij met haar bijdrage deze film mede mogelijk heeft gemaakt en zo de Nederlandse cultuur heeft behoed van de ondergang.

Na lange tijd heb ik weer eens een film bekeken en kwam deze film ''Komt een vrouw bij de dokter'' tegen en wou hem al een tijd teug bekijken.

IK vind het persoonlijk een film waar je wel inkunt gaan leven.

De situatie die ontstaat! De gebeurtenissen die volgen. Het is inpricipe een 'keiharde' film.

De teksten die af en toe eruit worden gehaald kunnen volgens mij wel confronterend zijn zoals ''zoek het maar uit met je kankerzooi''.

Het einde is natuurlijk volop drama en de film ten goede uiteraard! Het is zoals hier boven en elders is omschreven, accent ligt niet veel bij Roos en dochter Juna, die er eigenlijk maar bijhangen! Ook weer typisch nederlands is het vele seks wat in de film voorkomt!

Al met al voor het begrip wat de film heeft, Carice van Houten die een heel sterke rol neerzet, ik geef de film een 4.0!

Ik ben natuurlijk blij dat we het met elkaar eens zijn dat deze film uitstekend is, maar mag er voor eens en voor altijd een verbod komen op dit soort tenenkrommende opmerkingen? Voor de laatste keer: veel seks is NIET typisch Nederlands! Het zal je verbazen hoeveel er wordt afgeneukt in buitenlandse films, en dan heb ik het met name over de Franse cinema - zie één film van Catherine Breillat om te begrijpen wat ik bedoel. En wat is er mis met een beetje seks als het verhaal zich ervoor leent? Vond de hoeveelheid in deze verfilming nog hartstikke meevallen.

Mooie beelden, locaties en omgeving ietwat decadent, maar daar hou ik wel van.... ben alleen zooooooo Carice moe. Een film met dit thema is wel erg safe: het kan nooit kunnen mislukken.

Ik hoop dat het onderwerp van meneer Oerlemans volgende film wat linker is.

Ben wel erg nieuwsgierig geworden naar het werkelijke verhaal van Roos.

Eerder gedoemd te mislukken.

Lieve mensen, lees eerst het boek! Het zal je veel meer met je doen dan deze matige uitwerking.

Ontzettend deprimerende film.

Ik heb spijt dat ik heb gekeken.

Die voice-over Echt hoor, dommer kan het niet .

Nee, best is het allemaal niet natuurlijk. Vooral een hemeltergend saaie film over oninteressante mensen en hun weinig gedenkwaardige relaties, het was wat dat betreft een mooie driestrijd; wie oh wie van de karakters deed me aan het eind het minste? Voor een film als deze vrij pijnlijk.

Een vrij nutteloze film dus, en buiten de prachtige tropische locatie ergens halverwege vrijwel niet te genieten. Komt dat dochtertje ook nog eens met wat ontroerende (not) quotes... brr... Op de één of andere manier lukt het Nederland maar niet een mooie, oprechte film over ziekte te maken (zie ook mislukkingen als Ik Ook Van Jou en Turks Fruit).

Het boek las ik niet, was ik maar zo verstandig bij de film geweest. 1*.

Niet? Heb jij onder een steen geleefd de laatste decenia?

Zo even wat films die mij door het hoofd schieten:

Turks fruit - hoef ik toch niet toe te lichten

Simon - ik schrok een beetje van de expliciete trio scène zo plomp verloren

Cloaca - leuke orale scene en 'staat mijn dochter funcioneel in haar blote kont in jouw toneelstuk?' Reken maar!

Flodder - tietuh! 'buurman wat doet u nu?'

Zwartboek - Clarice staat vrij pontificaal haar poes te schilderen

Ik kan me er even niet meer herinneren die ik gezien heb, maar als we ons best doen komen we vast nog een eindje!

Dat je een aantal Nederlandse films kan noemen waar seks in voor komt, wil nog niet zeggen dat het typisch Nederlands is. Er zijn namelijk ook genoeg buitenlandse films waar (veel) seks in voor komt (je had The Reader zeker nog niet gezien?) en er zijn genoeg Nederlandse films waar geen seks in voor komt.

Typisch Nederlands en Reinout Oerlemans. Een wanproduct zonder enig werkelijk gevoel, de dialogen tenenkrommend. Laat ik maar ophouden en ook ophouden toch steeds nog eens sporadisch een Nederlandse film te proberen.

Vreselijke film, heb hem met ergenis uitgekeken. Echter begrepen dat je het boek zou moeten hebben gelezen alvorens deze film te zien. Dus erg slecht geproduceerd. Hoewel Carice van Houten weer fantastisch acteerde natuurlijk.