The Man Who Fell to Earth (1976)

Begint heel sterk, zakt daarna een beetje in om vervolgens het laatste uur weer een stuk beter te worden. Maffe film, vaak ook door details zoals het bizarre voertuig (dat meer lijkt op de ark van Noach dan op een ruimteschip in onze aardse ogen, dit keer ook absurdistsche humor. Zelfs de soundtrack, hoewel vol bekende nummers, geeft door het gebruik vaak een vervreemdend effect.

Dit is de vierde film van Roeg die ik zie en bepaalde elementen komen ook hier weer terug. Opvallende camerastandpunten en een weird verhaal bijvoorbeeld. Van mij had het allemaal nog net iets duisterder gemogen, wat minder lichtvoetig. Dat is de voornaamste reden dat ik deze iets minder vind dat dan Don't Look Now en Performance, maar Roeg blijft een uiterst fascinerende en unieke regisseur.

Ruime 3.5*

Vreemde film. Begint sterk, Bowie doet het aardig en de film biedt visueel hier en daar boeiende beelden zoals we wel gewend zijn van Roeg. Typisch bevreemdende sfeer ook zoals we eerder hebben gezien in een Dont Look Now of Eureka.
Helaas stort de film in vanaf het moment dat Bowie wordt vastgehouden . Het verhaal verliest alle vaart en de alien personage wordt ook veel minder interessant. Jammer. Blijf Roeg een bijzonder fascinerende cineast vinden maar deze viel wat tegen.
3*

Wederom een sterke film van Nicolas Roeg. David Bowie is uitstekend gecast als Newton en verder zit het met het overige acteerwerk ook wel goed. Afgezien van enkele sterk verouderde special effects doet de film maar weinig fout. Wellicht boeit het op bepaalde momenten iets minder, maar met name door het karakter van Newton blijft de film de aandacht vasthouden.

Het vreemde aan deze film, en bijvoorbeeld ook bij Performance, is dat het tijdens het kijken van de film redelijk logisch lijkt. Maar als je er achteraf over nadenkt is het dat helemaal niet. Roeg neemt je mee in een totaal andere en boeiende wereld, en weet dat maar met weinig middelen te creëren. Heel knap dat hij dat met verschillende films heeft kunnen bereiken.

De film begint op fantastisch drukke wijze. Al kort daarna gaat de film op een ander spoor verder. Het (vage) verhaal ontwikkelt zich wat rustiger. Wel blijven er hier en daar mooie scène-overgangen en camerabewegingen langskomen.

The Man Who Fell to Earth verliest geen moment zijn geweldige sfeer. Dat was wat mij betreft niet mogelijk geweest zonder David Bowie. De man is werkelijk gemaakt voor deze film en hij acteert ook nog eens perfect voor de rol die hij speelt.

De film is een lust voor het oog met het eerdergenoemde bijzondere camerawerk. Daarnaast zijn de special effects en scenes op de andere planet erg vermakelijk. Daarbij komt nog de treffende muziek. De film had wat mij betreft alleen wel wat korter gemogen; kon niet altijd even goed m'n aandacht erbij houden.

4.0*

Vond dit wel een fijne film. Beetje te traag en te lang, zeker op het eind had het niet mijn volle aandacht, maar over het algemeen doet verveelt het niet. David Bowie komt van een buitenaardse planeet, die ietwat meer geavanceerd is getuige zijn succesvolle business die die op aarde ontplooit. Verwacht geen high-tech, maar vage energiestuff enzo. Sowieso vond ik de film wat vaag en vooral weird, maar zoals eerder gezegd op een okeeje manier. De diverse beelden zagen er cool uit en met de muziek zat het ook prima in orde.

Mijn vijfde Roeg alweer. Deze lijkt nog het meest op Performance, die ik overigens tegen vond vallen. Gelukkig is The Man Who Fell to Earth een stuk beter.

Opvallend om David Bowie een hoofdrol te zien spelen. Maar gezien zijn uiterlijk past deze soms vage rol, wel goed bij hem. Roeg speelt verder enorm met de camera en in combinatie met het verhaal, levert dat een bevreemdende sfeer op. Visueel zitten er enkele erg sterke scènes in.

Ook zit er soms opvallende humor in. Ook weer vrij apart, maar het werkt behoorlijk goed. Minpunt is wel dat het tussendoor soms wat inzakt en dat het allemaal wat afstandelijk blijft. Fascinerend is het allemaal wel, maar een Bad Timing en Don’t look Now vind ik toch wel een stukje sterker. Roeg is echter zonder twijfel een unieke filmmaker.

3,5*

David Bowie in een hele vreemde film die heel erg intrigerend is. Het is zo'n film waar je nog tijden over na zit te denken, wat vast en zeker een goed punt is.

Door de vele tijdsprongen heb ik nog niet hele begrepen, maar dat geeft niet, want zoals ik al eerder zei, je blijft er over nadenken. Niet alles wordt verteld, waar ik in films een voorstander van ben.

Bowie speelt zijn rol met verve, hij is natuurlijk geknipt voor deze rol. Zijn personage blijft ook intrigerend.

Kortom een science-fiction film die ik nog wel een keer wil zien, als is het alleen maar om het laatste shot nog een keer te zien!

Nicolas Roeg is een bijzondere regisseur. Na Art Garfunkel, nu een volgende fantastische artiest in de hoofdrol van een film van 'm; David Bowie. 'The Man Who Fell to Earth' is sfeervol en regelmatig intrigerend. Nergens wist de film me écht over de streep te trekken, maar constant werd ik meegevoerd in het wereldje dat Roeg gecreëerd heeft. Naar het einde toe zakt het zo nu en dan wat in, maar net als bij Roeg's vorige creaties is ook dit er één die de kijker wel bezig kan houden na het zien ervan.

Are you Lithuanian?

The Man Who Fell to Earth was een film die al een tijdje op mijn verlanglijstje stond. Een aantal jaar geleden draaide hij al eens in Cinema Zuid, maar toen was ik vanwege overmacht niet naar de voorstelling geraakt. Iets wat ik altijd jammer bleef vinden. Gelukkig was er mode ontwerper Dries Van Noten die besloot om de film op te nemen in zijn fashion thema dat in samenwerking met hetzelfde Cinema Zuid op poten werd gezet. En deze keer ben ik er wel geraakt.

Ik had dan ook redelijk hoge verwachtingen van The Man Who Fell to Earth. David Bowie is sowieso al één van mijn favoriete artiesten, maar ik vind het ook gewoon een begenadigd acteur. Jammer dan ook dat de verwachtingen niet helemaal uitkomen. De film begint erg sterk en blijft lange tijd boeien, maar zakt als een kaartenhuisje in elkaar wanneer Newton wordt vastgehouden. Hoewel er dan nog wel wat sterke elementen aan bod komen (vond de scène waar Newton en Mary-Lou seks hebben terwijl ze heel de tijd met een pistool rondzwaaien leuk hallucinant), begint de film nogal te slepen. Op het einde nog wel een geslaagde opflakkering met Bryce die Newton terug ziet, maar het is duidelijk dat de film uiteindelijk te lang duurt. Haal er een goede 20 minuten af en ik had hier volgens mij wel eens 4* aan kunnen uitdelen.

Eerste keer dat ik iets van Nicolas Roeg zie, maar dit smaakt op zich wel naar meer. Een wat bevreemdende stijl (die paringsdans-achtige scène waarin er kwistig met melk werd gesmeten onder andere) gecombineerd met soms wel erg lelijk design (die ruimtetrein!) en toch werkt het goed. Komt vooral ook vanwege de keuze om David Bowie als de alien te casten. Indertijd zijn eerste filmrol (ik vind persoonlijk Labyrinth zijn leukste, hoewel Merry Christmas Mr. Lawrence ook wel erg sterk is) en het lijkt alsof hij het al jaren deed. Goede bijrollen ook nog van onder andere Rip Torn en Candy Clark, maar het is dus vooral een David Bowie show.

Moeilijk te beoordelen dit. Er zit volgens mij wel meer in dan je met een eerste kijkbeurt er kunt uithalen, maar het slepende zorgt ervoor dat ik niet meteen zin heb om dit terug opnieuw op te zetten. Toch blijven er de dag nadien nog redelijk wat scènes door mijn hoofd flitsen.. Benieuwd wat dit over een aantal jaar gaat geven.

3,5*

In de herziening!

Verandering van plannen ineens vanmorgen .... David Bowie onverwachts overleden en dan maar bij wijze van tribute, al werd het wel weer eens tijd om deze terug te zien.

Bowie zat al hevig aan de coke, maar dat was nog helemaal niks vergeleken bij Nicolas Roeg en consorten, van een rechtlijnig SF-verhaaltje is dan ook geen sprake.

Bowie is wel ideaal voor de hoofdrol en de film biedt mysterie, seventies-sfeer en mooie cinematografie.

Bowie haalde er nog een tweetal platenhoezen uit: Station to Station en Low.

Meesterwerk!

Gisteren op de BBC om de man die onze planeet heeft verlaten nogmaals te eren. En hoe ! Wat een film. Vooral ook omdat ik aan het eind van het verhaal met de vraag opgezadeld bleef zitten of ie nou wel of toch géén "echte" bezoeker van onze planeet was geweest ...

Meanderende, soms fascinerende en bij vlagen ook onbegrijpelijke Roeg. Het hoogtepunt van de film is ongetwijfeld Bowie die als mysterieuze spaceman op aarde infiltreert om via succes in zaken een terugreis te kunnen bekostigen naar de niet verder bij naam genoemde planet home.

Een even curieuze als amusante invalshoek, die echter niet ten volle wordt uitgebuit: na het eerste uur wordt het verhaal nog verder naar de achtergrond verwezen dan het al was en wordt de film een trip van beeld en geluid. Niet onaardig allemaal, maar de exorbitante lengte nekt The Man Who Fell naar het einde toe wel, en ook het acteren van Clark werkt nogal op de zenuwen...

Meer interessant dan goed.

Njah.

Ik apprecieer wel wat Roeg hier poogde te doen. Het is duidelijk een film die het plot maar al te graag links laat liggen en speelt op sfeer. Dat zijn de films die ik het liefst kijk. Maar de uitwerking van Roeg stond me danig tegen dat ik er eigenlijk nooit van heb kunnen genieten, en voor goede bedoelingen alleen kan ik geen hoog cijfer geven.

De casting van Bowie is geen slecht voorbeeld. Ergens wel slim om hem als alien te casten, anders ook enorm goedkoop, makkelijk en weinig efficiënt. Niet in het minst omdat de mens niet kan acteren.Dankzij Flight of the Conchords heb ik ook gewoon een halve film lang Bowie's in Space in m'n hoofd gehad

Het is de 70s kitsch die ik absoluut niet kon waarderen hier. Roeg maakt het wel interessant genoeg dat ik benieuwd bleef naar wat er komen zou, maar dat bleek telkens een teleurstelling te zijn. En hoe meer hij op sfeer speelde, des te pijnlijker vond ik het meestal.

Nog steeds wel interessanter dan een hoop oude, puur narratieve cinema zo, maar dit 140 minuten lang was toch niet meteen mijn favoriete filmervaring. Naar Eureka kijkende kan ik de 80s Roeg misschien iets beter waarderen.

1.5*

Maffe, bijna met geen pen te beschrijven science fiction-film, met David Bowie perfect gecast als mensenschuwe alien die naar de aarde is gekomen door een tekort aan water op zijn eigen planeet. Of zoiets. Aanvankelijk is de film best intrigerend en sfeervol, maar gaandeweg verzandt de boel in geneuzel en experimenteerdrang. Vooral naar het einde toe wordt alles steeds minder boeiend. Visueel valt er hier en daar evenwel flink wat te genieten, met name door het fraaie camerawerk.