The Abominable Dr. Phibes (1971)

Ja, ik weet wat je bedoelt! Was op zaterdagnacht, keek ik ook altijd naar:

puur genieten was dat altijd!

Vooral die Roger Corman verfilmingen van Edgar Allen Poe (House of Usher, The Pit and the Pendual etc),

maar dit was toch wel een van de leukste! Price is hier echt weer op zijn typische manier bezig. Het is eigenlijk te absurd voor woorden, maar daardoor ook weer geniaal!

Hij heeft nog zo'n soort film gemaakt -ik weet de titel niet meer- maar het heeft ongeveer het zelfde idee:

dan is ie de werelds grootste acteur, althans dat vind hij zelf (niemand anders! lachen!) en dan neemt ie op al zijn kritiekasters wraak door ze te vermoorden op Shakespearachtige wijze! Echt waanzinnig ook weer!

Deze Phibes geef ik toch zeker (voor de originaliteit en de performance van Price) vier sterren!

Vemakelijke, erg theatrale Britse onzin. Een horrorfilm zoals ze eigenlijk na The Texas Chainsaw Massacre en de daarop volgende slashers nauwelijks meer gemaakt zijn. Voelt mede daardoor een stuk ouder aan dan 1971. Al is de stylering, ondanks dat het zich een paar decennia eerder lijkt af te spelen vaak erg seventies. Paar leuke maffe moordscenes

3.0*.

Dr. Phibes' blueprint.

Want wie de overeenkomsten met 'Saw' en 'Seven' niet ziet, moet nog maar eens kijken. Dit is verder natuurlijk een totaal ander filmpje dat vooral drijft op Price, die zijn stemrol bij 'Thriller' alvast uitprobeert. Een leuke rol die menigmaal aan Sellers doet denken. Al had die waarschijnlijk het licht-komische aspect van de film meer doen opwaarderen naar een komedie.

Het verhaaltje is mager maar vermakelijk en vooral de inventiviteit van de moorden maakt deze horrorclassic de moeite waard. Ook de muziek is een prettige toevoeging, alsmede het decor.

Goed.

Campy horror.

Leuke/goede Britse horror/mysterie film. Goed uitgewerkt, sterke rol van Vincent Price, zwarte komedie en het vermaak van deze film maakt deze cultclassic goed en zeker geslaagd. 3,5.

Goed.

Aparte film. Beetje gedateerd en anderzijds nog steeds fris. In ieder geval erg van genoten. Boeiend, sfeervol en goed acteerwerk! 7/10*

The Abominable Dr. Phibes is niet helemaal mijn ding, de acteerprestaties zijn goed met onder meer een sterke rol van Vincent Price, ook de setting en de sfeer zijn een ruime voldoende. Maar het verhaaltje is niet echt interessant en het boeit mij als kijker helaas niet echt.

Het komt af en toe iets te gedateerd over voor een film uit 1971, alhoewel net zoals Perceived hierboven zei oogt het af en toe ook weer even fris.

De humor is niet echt aan mij besteed helaas, dus ook hier gaat het filmpje ietwat de mist in voor mij. 2 sterretjes lijkt me genoeg voor The Abominable Dr. Phibes.

Vooral visueel is The Abominable Dr. Phibes een genot. Die openingsscène moet toch wel een van de meest bijzondere dingen zijn die ik de laatste tijd heb gezien. Helaas wordt de film toch wat saai omdat het script niet echt sterk is en de moorden wat braaf blijven. Ik heb de nieuwe blu-ray set met beide Phibes films mogen bespreken. Lees hieronder de recensie daarvan:

The Complete Dr. Phibes – blu-ray recensie | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Vanaf de introductie waarin Dr. Phibes op zijn orgel speelt was ik meteen geïntrigeerd: wat worden er tegenwoordig weinig van deze sfeervolle films gemaakt.

De film is dan wel gemaakt in de jaren '70, maar straalt echt zo'n klassieke '30's Universal-sfeer uit. Maar tegelijkertijd is het concept iets meer luguber dan ze in die tijd aangedurfd zouden hebben. We krijgen nooit echt iets te weten over de doktoren waar Phibes zijn ideeën op loslaat, het gaat er gewoon om hoe creatief mogelijk ze de pijp uitgaan. De moorden zouden tegenwoordig uitgebreid in beeld worden gebracht, maar hoewel we wel een paar resultaten zien van Phibes' wraak zijn de makers wel te classy om er een vroege versie van torture porn van te maken.

Vincent Price is erg goed als Dr. Phibes. Hij kan niet zoveel doen met zijn gezicht, maar je kan nog steeds goed zijn emoties zien. En zijn stem die uit de speakers komt geeft zijn personage iets echt engs, maar tegelijkertijd tragisch. Eén van zijn meer aparte, sterkere rollen. Voor de rest zijn de personages wat wisselvallig, maar de politieagent met die grote neus was wel sterk. Hij had ook wat grappige scènes met zijn collega's: de film is dan wel horror, maar weet dat goed te combineren met humor. Phibes' assistente is trouwens bloedmooi, en haar outfits waren prachtig. De sets zijn ook erg leuk, en Phibes' "elektronische" orkest was een geweldige vondst.

Het verhaal gaat wat voorspelbaar richting het einde: als je weet wat de laatste plaag gaat zijn weet je wel hoe het afloopt: de zoon gaat toch niet dood; de makers hadden wel lugubere ideeën, maar dat durfden ze net niet aan. De laatste scène waarin Phibes plaatsneemt naast zijn vrouw is trouwens prachtig en een goede afsluiter van een fraaie horrorfilm.

Een film die vooral visueel veel te bieden heeft. De scenes in Phibes' lair zijn kleurrijk en regelmatig haast cartoonesk. Daarnaast was het gebruik maken van de 10 plagen om te moorden anno 1971 nog best origineel. Verder word er hier en daar tof gebruik van gemaakt, zo vond ik de sprinkhanen en de ijsmachine moorden toch ingenieus bedacht. Ze deden in deze periode nog niet zoveel aan onscreen kills, maar we mogen met regelmaat wel het resultaat bewonderen.
Vincent Price doet het prima als de titelrol. Zijn geschminkte gezicht en ogen alleen al zijn wat macaber. Helaas doet de overige cast het wat minder. Phibes' vrouwelijke sidekick heeft wel heel weinig toevoegende waarde en de Britse houterigheid past niet goed bij het "over-the-top" Phibes spektakel.
Jammer, want wanneer dit wel beter op elkaar aangesloten was geweest had ik de film waarschijnlijk een stuk beter gevonden. Nu blijft hij voor mij helaas wat hangen in de middelmaat.

"What lovely music for a murder... or two... or three... or nine."

De film volgt het titelkarakter Dr. Anton Phibes, die het medische team dat zijn vrouw vier jaar eerder behandelde, de schuld geeft van haar dood. Een voor een wil hij hen allen op creatieve wijze over de kling jagen met zorgvuldig uitgewerkte moorden, gebaseerd op de Bijbelse plagen van Egypte uit het Oude Testament. Oh goody.

Na Witchfinder General (1968) gisteravond, is dit mijn tweede Vincent Price film achter elkaar en de zesde film die ik van hem zag. Vergeleken met zijn rol van Matthew Hopkins in die film (welke Price als zijn beste rol ooit zag), is zijn Dr. Anton Phibes personage hier nogal andere koek. Beiden zijn gevaarlijk en behoorlijk geschift, maar de invulling is totaal anders. Een mooi contrast dus. Waar Witchfinder General behoorlijk historisch is/lijkt, oogt The Abominable Dr. Phibes van drie jaar later als een campfest, in de positieve zin van het woord. Een theatrale, megalomane bad guy die schwierig het orgel bespeelt en mooie vrouwelijke hulpjes heeft in de meest merkwaardige gewaden. En dit alles natuurlijk in een mooi fel gekleurd decor met een orkest van poppen. Yes sir.

Schlock is het wat mijn betreft niet, daar is de film te leuk en visueel aantrekkelijk voor. Maar camp is het beslist wel. Niet alle special effects zijn geweldig, maar de creatieve moorden en manier waarop ze het hebben uitgevoerd zijn nog steeds de moeite waard. De score is bijpassend, en liefhebbers van Price, oudere horrors en de betere campfilms doen er goed aan om The Abominable Dr. Phibes eens te bekijken.

3,5* naar boven afgerond.

Visueel is The Abominable Dr. Phibes een lust voor het oog. De kleuren spatten van het scherm. En er is ruim aandacht voor detail. Hierdoor ziet alles er prachtige uit. Helaas sneeuwt hierdoor het verhaal wat onder. Niet dat het slecht is. Maar dit had best spannender gekund. Toch is er genoeg te bleven en te genieten.

Aardige film waarin een dokter wraak neemt op de dokters die zijn vrouw hebben geopereerd. Het verhaal zelf valt wat in herhaling en is hierdoor wat eentonig. Maar de moordscenes zijn wel leuk gedaan en de film bevat een flink portie humor. De wat kitscherige decors en kostuums passen goed bij de toon van de film.

Zeer sfeervolle film die humor en spanning op een mooie manier weet te combineren.

De film heeft een lekker vlot tempo en ik was eigenlijk al vanaf de eerste scene(en tevens zeer sterke opening) geboeid bij het verhaal.

Vincent Price zet zijn personage erg sterk neer, door alleen al bepaalde gezichtsuitdrukkingen weet hij het personage overtuigend over te brengen en meerdere lagen mee te geven.

Het plot lijkt dan misschien simpel, maar de uitwerking en creativiteit maken hier toch een bovengemiddelde film van en tevens uiterst vermakelijk kijkvoer.

Benieuwd naar deel 2!

3,5*

Tweede Price.

Jammer, maar dit vond ik toch wel behoorlijk tegenvallen uiteindelijk. Ik had eigenlijk redelijke verwachtingen vanwege Price zelf, maar ook het verhaal over de Bijbelse plagen sprak me best wel aan, alleen is hier niet maximaal mee gewerkt.

Het verhaal levert genoeg leuke en lollige scenes op, sowieso spreekt dat me wel aan. Hiermee krijg je dus best originele moorden rondom de film, waarmee je aandacht dus wel redelijk gefocused is op de film zelf. Helaas was het dan wel weer een geval van wachten op de volgende.

De schurken konden me wat mij betreft gestolen worden, Price weet eigenlijk niet heel erg te overtuigen omdat hij er simpelweg zo simpel uitziet. Zijn stem blijft legendarisch, maar zijn mooie stem blijft vrij beperkt. Zijn handlanger kon me al helemaal gestolen worden, wat had ze op haar hoofd, een poedel?

Verhaal is interessant, het detective duo zorgt hier en daar voor wel leuke scenes. Helaas is de film zelf gewoon te simpel uitgewerkt en blinkt soms zelfs uit in zijn slordigheid. de touwtjes kan je zien hangen aan de vleermuizen. Pluspunten voor de stem van Price, het verhaal en het dan wel weer krachtige einde.

Tof filmpje zeg !

Het wraakverhaaltje intrigeert door de creatieve vondsten van de moorden die Dr. Phibes toepast a.d.h.v. de 10 plagen uit het Bijbelverhaal van Mozes. Niet iedere moord wordt even goed uitgevoerd, maar er zitten toch wel een paar zeer creatieve vondsten bij. Vincent Price begin ik als acteur stilaan ( nu pas ) wel te erkennen en te waarderen. Ik heb nog niet zoveel van hem gezien, maar wat ik al van deze beste man gezien heb, mag er zeker wezen. Een acteur die met mimiek en stem de kijker weet te overtuigen.

Het verhaaltje is ondanks de macabre wraakacties luchtig opgevat. Je merkt dat vooral aan de agenten, vooral inspecteur Trout was leuk. De openingsscène met het orkestje wekt meteen de fascinatie op waarbij de vormgeving, de prachtige kleurrijke decors meteen opvallen. Wel jammer dat Vulnavia, de assistente Dr. Phibes weinig invulling krijgt. Wat een mooie vrouw zeg. Echt spannend wordt het wel niet, maar je blijft gefascineerd kijken naar al die opgesomde positieve punten die de film wel heeft. De climax lijkt eenvoudig en niet echt verrassend, maar werkt wel bevredigend. Het slot is wel heel goed gekozen. Blijkbaar is hier ook een vervolg op. Amusant filmpje ! 7/10

Herbekeken omdat hij opduikt in een lijstje slashers van Horror Cinema uitgegeven bij Taschen. Ik wist er helemaal niets meer van dus het kwam wel van pas. Het klopt wel dat een boel mensen sterven in deze film maar de sfeer van een slasher vind ik hier niet bepaald terug. Het is vooral über camp. Twee grote namen Joseph Cotton en vooral Vincent Price verzorgen de affiche. Qua beleving en productie had dit evengoed een prent uit de jaren ‘50 kunnen zijn. Het was dus al gedateerd op het moment dat het uitkwam. Als campy piece heb ik er mij toch uitstekend mee vermaakt. Vincent Price is dodelijk serieus in zijn rol en Joseph Cotton levert ook een goeie prestatie. Vooral is het genieten van de decadente jaren ‘20 art deco setting ten huize Price. En de moorden zijn toch wel creatief uitgevoerd.