Earthlings (2005)

Heb de complete lengte volgehouden en nergens weggekeken voor de respect voor de dieren en de natuur! Maar was erna wel compleet leeg. OP! Je wordt er letterlijk levensmoe van. Kon niet meer. Ik voelde erna niets meer. Kon niet meer huilen. Kon niet meer opstaan...

Indrukwekkend en ongelooflijk veel respect voor de makers ervan die dit aangedurfd hebben. Voor een wat minder confronterender blik op de vleesindustrie raad ik je ’Our Daily Bread’’ (Unser täglich Brot (2005)) aan.

Trailer

Betreden op eigen risico..!

Kon dit echt niet aan. Nu sta ik niet direct op de barricades, maar vond vooral de nonchalance waarmee sommige van deze martelingen en wreedheden werden uitgevoerd echt te afschuwelijk. Van die paar minuten ging ik in ieder geval al totaal kapot.

Brok in mijn keel.

Ik zit nu op de helft ongeveer en sommige van de personen die in deze film voorkomen verdienen een nekschot. Gadverdamme, wat bestaan er toch trieste figuren op deze wereld. Als ik ooit zoiets met eigen ogen zie dan zullen die debielen net zo schreeuwen als de varkens die zij iedere dag mishandelen. Echt om te kotsen zo triest!

Weet niet of dat het doel is van zo'n film, om nog meer wreedheden uit te lokken, maargoed.

Het is zeker niet het doel van de documentaire maar soms krijg je als mens in anderhalf uur tijd zoveel narigheid naar je hoofd geslingerd dat je even je frustraties kwijt wilt. En dat kan beter uit een toetsenbord komen...

Waar haalt de mens het vandaan om te denken met dieren te kunnen doen wat zij willen? Ik hoop oprecht dat er op een dag een invasie komt van aliens uit het heelal die groter en sterker zijn dan wij en ONS opeten. Want dat is nog het enige alternatief voor deze verschrikking! Te voelen want een onschuldig dier voelt... Ik eet in ieder geval nooit meer vlees.........

Enorm confronterende film. Ik ben nu 4 jaar vegetariër en zou mij na het bekijken van deze film zelfmoord willen plegen als ik het niet zou zijn. Hoewel ik al veel gezien heb, was dit echt het verschrikkelijkste en wreedste wat ik ooit heb gezien. Veel angstaanjagender en spijtig genoeg veel realistischer dan een horrorfilm. Een aanrader, maar wel één waarvan je je een week slecht voelt en die je leven verandert.

Gratis te bezichtigen...

EARTHLINGS!!!

Oh mijn god. Wat een documentaire is dit, het is gewoon misselmakend.

Ik ben blij dat ik deze docu na het avondeten heb gekeken, anders zou ik eerlijk waar geen karbonaadje meer door mn strot krijgen.

En toch zou ik het eten van vlees niet uit mijn leven sluiten, het is gewoon heerlijk . Ik troost me met de gedachte dat dit geen standaard gevallen zijn. Ten minste, anno 2009 niet meer. Toch was dit ooit de normaalste zaak van de wereld... Blehg.

het zullen geen aliens worden maar gewoon weg de natuur

en terecht !

Alles wat je hier ziet, komt nog altijd heel veel voor. Dit zijn echt geen uitzonderingen.

'Schoppie' eet vanaf nu geen vlees meer, las ik hierboven in z'n commentaar. Die gedachtegang begrijp ik. Zeker na het zien van deze film. Toch gaat dat voor mij net wat te ver. Uit veel onderzoeken blijkt dat wij beter op onze benen staan als we af en toe vlees eten. En dat vind ik belangrijk... Maar Godsamme, er moeten strengere regels komen voor dit soort razzia-praktijken. Er mag best wat beter nagedacht worden over universele afspraken, over controle op de leefomstandigheden van die dieren en op verplichte pijnloze injecties.


Buiten dit geouwehoer om, even terug naar de film, waar het natuurlijk om draait.

Dit is een indrukwekkende documantaire. Indrukwekkend in de zin dat het intenser is dan een ritje in de achtbaan.
M'n maag is 3 keer rondgedraaid. Sterker nog,, toen deze film was afgelopen heb ik minutenlang voor me uit zitten turen, met een knoop in m'n maag. Dat is de impact die deze film op mij maakte.

In de film komt naar voren hoe sommige mensen op brute wijze dieren mishandelen. En hoe neerbuigend bijna iedereen naar dieren kijkt. Het is pijnlijk te concluderen, dat WIJ als kijker meestal weglopen voor dit soort documantaires, omdat we het allemaal niet willen weten. En natuurlijk willen we dat niet weten. Als je een bakje kipnuggets voor je neus hebt, wil je niet weten wat voor kip daarin zit. Laat staan wat voor leventje die kip heeft gehad. Deze film laat o.a. dat zien, aan iedereen die het aandurft.

Een ander moment viel me in het bijzonder op in de lompe tiran van de film. 'Op een gegeven moment lieten ze een Olifant uit het circus zien, die tijdens zijn ontsnapping een meneer doodtrapte.' Dit gaat onmenselijk klinken... maar ik vond dat eigenlijk helemaal niet erg. Sterker nog,, Ik werd er zelfs een beetje blij van.
Eindelijk een keer een beest dat terugbijt!! De film sleepte me mee in zo'n raar anti-menselijk denkniveau. (nu de documantaire een beetje is gedaald, vind ik het toch wel een heel klein beetje zielig voor de man. Eerlijk is eerlijk.)

Wat zijn we toch allemaal een klootzakjes.

Ik sluit me aan bij het verhaal van Slynkin! Op mij had de film toevallig genoeg precies hetzelfde effect.

Zozo...de recensies liegen er niet om.

Deze docu zal ik binnenkort maar eens even bekijken, ik wil wel eens zien waar mijn dagelijkse portie krachtvoer precies vandaan komt

Als mensen zelfs spontaan vegetariër worden na het zien van deze film dan moet hij wel inslaan als een bom.

Ik ben benieuwd, een stevige borrel bij de hand lijkt mij ook niet overbodig als ik alles zo lees.....oeh, spannund

Nou..dat was hem dan en het is bepaald geen vrolijke boel

Dat komt ook door de deprimerende muziek die constant gedraaid wordt, soms had ik het gevoel dat ik naar een holocaust reportage zat te kijken.

Maar vernieuwend is het ook niet, de meeste mensen weten wel hoe het eraan toe gaat in slachthuizen en dat krijg je o.a. te zien.

Wat mij het meeste stoorde waren de mishandelingen, zoals die hond die levend in een vuilniswagen werd gegooid om daar verplet te worden, dat is pure, overbodige mishandeling en dat vind ik altijd triest om te zien. Net als hoe dieren gebruikt worden te entertainment zoals in circussen. Het circus vind ik zowiezo al uit de tijd en mag van mij opgeheven worden t.b.v. de gekooide dieren.

Maar de slachtingen kende ik dus wel en daar keek ik dan ook niet van op. Ik zie ook het nut van die slachtingen wel in, want als je bekijkt hoeveel mensen er "zo goedkoop mogelijk" gevoed willen worden, dan is het logisch dat de dieren zo snel en goedkoop mogelijk geslacht moeten worden.

En dan krijg je scenes te zien van hoe het er in andere, armere landen aan toe gaat. Dat is natuurlijk nog primitiever omdat die mensen ook geen andere middelen voor handen hebben dan alleen een groot mes. Maar als je het objectief bekijkt dan is dat ook de enige bron van inkomsten voor die mensen. Jij en ik zouden in hun geval ook maar wat graag geld verdienen met het slachten van dieren. Wij hebben makkelijk praten wat dat betreft.

De dierproeven zijn toch ook noodzakelijk? Waarom geven mensen die ertegen zijn zich anders niet op als vervanger? Precies...middelen moeten gewoon getest worden op levende wezens voordat wij dat spul innemen/op ons lichaam smeren (zalfjes, make-up e.d.) Dat is voor onze eigen bestwil en ten behoeve van de wetenschap.

Voor deze documentaire hebben ze de meeste gruwelijke beelden van dierenmishandeling en in mijn ogen "gewone" slachtingen bij elkaar geschraapt, er een dreigend muziekje onder gezet en pogen ze de kijker om zich schuldig te laten voelen zodra hij vlees eet, naar de dierentuin gaat en zelfs lederen kleding koopt. Pure propaganda in mijn ogen.

Ze kunnen een film maken die wel 6 weken duurt van beelden waar dieren wel goed verzorgd worden en die in vrijheid leven.

Zowel hier op MM als op Youtube staan reacties van mensen die zeggen NOOIT meer vlees te zullen eten na het zien van deze documentaire. Wat willen jullie dan? Moeten we met de hele wereldbevolking, de hele dag, aan de graan en soja producten? Dat is niet haalbaar met zo'n overbevolkte planeet. Wat je wel zou kunnen overwegen is om iets minder te eten, het goedkope massavlees in de supermarkt te laten liggen en je iets duurdere hapje te halen bij een vakslager. Die dieren zijn veelal het meest humaan geslacht. Dan eet je wel iets minder, maar "eerlijker" en krijg je wel de belangrijke voedingsstoffen binnen die in vlees zitten.

Want wat deze documentaire wel goed laat zien is hoe vreselijk veel wij eten en hoe overbevolkt de aarde in feite is.

Een nare documentaire om te kijken, omdat zulke dingen nou niet bepaald ten gunste zijn van je vrolijke gedrag. Bloed, slachtingen & mishandelingen krijg je voorgeschoteld vergezeld door depri muziekjes. Daarnaast vind ik het ook een overbodige, achterhaalde documentaire die de zaak nogal eenzijdig belicht.

Ok, mishandelingen zijn dus overbodig... maar voor de rest vond ik er weinig shockerend aan. Het blijven dieren, ze hebben geen bewustzijn en emotionele banden zoals jij en ik.

Hij maakte wel impact op mij, maar dan in negatieve zin. 1,0*

En wat heb je daar dan aan?

Het doel van deze documentaire is om de slechte kant te laten zien.

Als je een actiefilm hebt gezien ga je toch ook niet zeggen dat ze ook een romantische musical kunnen maken.

Dat er op een respectvolle manier met dieren wordt omgegaan. Er is geen enkele reden om een dier onnodig te laten lijden.

Veel verstand heb je niet als je zulke dingen gaat roepen.

Geen bewustzijn??? Dus een dier is zich niet bewust van de pijn die het voelt? En geen emotionele banden? Waarom gooit een dier dan zijn eigen leven in de strijd om zijn jong te redden?

Maar goed, ik hoop dat je veel plezier hebt met het naar beneden stemmen van een documentaire die durft te laten zien wat er gezien moet worden.

.

Dat is een logische vaststelling, maar als argument helemaal niet relevant. De bestaansreden van deze documentaire is namelijk om aan te tonen dat er zich op vele plaatsen onmenselijke taferelen afspelen. Mensen moeten zich daar nu eenmaal bewust van worden willen we daar verandering in brengen. Het is namelijk de kracht van de massa die hier een duwtje in de rug zou kunnen geven. Mogelijk haalt het helemaal niets uit, maar elke gewonnen ziel is de moeite.

Hier en daar (op andere fora) lees ik stompzinnige reacties als "Propaganda van vegetariers!" of "Moet ik daarom mijn stuk vlees laten staan? Forget it." Dat laatste hoeft toch helemaal niet? Het vlees kan op 'n heel andere manier op je bord komen, dát is waar we moeten naar streven.

hehe, ja. Net zo'n argument als 'wat heeft het voor zin Auschwitz beelden te laten zien? Da's heel eenzijdig, je hebt ook Center Parcs en zo' .

Dat heeft niets met emotie te maken maar met instinct. Al zal het voor bepaalde apensoorten en enkele andere dieren misschien wel gelden.

Oei...er valt aardig wat te quoten zie ik

Ik zal er even een paar reacties uit halen, ik hoop dat mijn kijk op de documentaire dan iets duidelijker wordt.

Een film die ter vermaak bedoeld is (zoals een actiefilm) kun je niet vergelijken met een documentaire. Een documentaire is bedoeld om de kijker informatie te verschaffen van een bepaald onderwerp. Dan verwacht ik persoonlijk dat het wel zo objectief en realistisch mogelijk gebeurd. Maar de meeste documentaire makers hebben er helaas een handje van om hun mening op te dringen en daarom met eenzijdige informatie te komen, het liefst ook nog met meedelijden opwekkende of angstzaaiende achtergrond muziek (Neem een voorbeeld aan "Fitna"). Dat vind ik stemmingmakerij. Zulke documentaires kennen ook altijd dezelfde formule.

1. Ze laten iets zien waar de kijker waarde aan hecht/trots op is (met mooie beelden en mooie muziek)

2. Het "iets" wordt bedreigd of kapot gemaakt. (Met harde/gruwelijke beelden en angstige muziek).

3. Ze brengen de boodschap om NU iets te ondernemen, want anders gaat echt alles naar de kloten. Een peptalk volgt en het gemanipuleerde publiek klapt enthiousiast. (Er klinkt hoopvolle muziek).

Bij het bekijken van zulke documentaires is het raadzaam om je als kijker ook eens verdiepen in de cijfers/andere kant van het verhaal. En in het geval van Earthlings word alles wel zo erg mogelijk en eenzijdig weergegeven.

Dat ben ik met je eens. Ik gaf ook immers aan dat mishandeling ook voor mij uit den boze is. Maar dingen zoals een dier de keel doorsnijden vind ik persoonlijk niet respectloos. Het is een snelle dood, mits het goed gebeurd. En in 99% van de gevallen gaat het snel en goed. Maar die ene procent waar het niet goed gaat en de slachter het dier onnodig laat lijden (zoals o.a. de dolfijnen in deze film) krijg je juist te zien. Dat is natuurlijk heel erg voor die dieren, maar ze moeten niet doen alsof het er overal zo aan toe gaat.

En zoals ik in mijn eerste bericht ook aangaf, in de meeste gevallen zie je ook slachtingen in armere delen van de wereld. Als dat jouw enige manier van inkomen was dan bond jij een dier ook vast, sneed jij hem ook de keel door om hem vervolgens te strippen. Althans, ik wel.

Dat is inderdaad, zoals Boordappel onder mij aangaf, een kwestie van instinct. Ieder dier verzorgd zijn jongen, maar indien nodig, of als het dier afwijkt, vermoord het zijn jong ook of laat het alleen achter. Als dieren emotionele banden handen dan deden ze dat niet. De sterken overleven, de zwakken dienen als voer in de dierenwereld. Waar ik een beetje op doel is dat veel mensen tegenwoordig alles zielig vinden wat een dier overkomt. Alsof ze net zulke emoties hebben als wij. Dat is totaal niet zo, omdat ze daar ook niet intelligent genoeg voor zijn. Bij dieren spreek je dus van instinct. Intelligentie is o.a. de macht om je primitieve instincten te kunnen beheersen. En nog maar even voor de duidelijkheid, ook ik ben tegen onnodige mishandeling van dieren, maar slachten t.b.v. voedsel of kleding is mij prima.

Kom op Nomak, waarom denk je dat ik daar plezier aan beleef?

De documentaire komt op mij gewoon anders over dan op andere mensen en de redenen daarvan geef ik duidelijk aan. Daar kun je het mee eens zijn of niet, maar je kunt niet zeggen dat ik ze niet onderbouw. Ieder zijn mening en dit is de mijne. Ik vind dat deze documentaire (zoals vele anderen) zich schuldig maakt aan stemmingmakerij. Het gebeurd allemaal wel, maar in een grote minderheid. Daarnaast heeft ieder land zijn eigen cultuur en methodes. Denk aan walvisjacht, stierenvechten e.d. Wie zijn wij om te bepalen voor andere landen hoe zij met dieren om moeten gaan? Zolang er vraag naar is in hun cultuur zal het door blijven gaan. Je kunt wel toezicht houden dat de populatie in stand gehouden wordt, meer kun je niet doen. Dat recht hebben wij ook niet.

Dat ben ik wel met je eens. Je kunt wel besluiten om iets bewuster vlees te gaan eten. Dat is iets duurder, maar dan eet je gewoon wat minder We vreten toch al teveel met z'n allen.

Maar aan de andere kant...stel dat iedere vleeseter "bewust" vlees ging eten? Dan is er zoveel vraag na dat je weer terug komt bij af. Zoveel mensen zijn immers niet allemaal te voeden met "bewust" vlees. Dus het is nooit haalbaar om de massaslachtingen en opgepropte dieren helemaal uit te bannen

In feite zijn de dieren de dupe van de overbevolking.

En dan ter afsluiting:

In Auschwitz werden mensen uitgeroeid i.p.v. dieren. Zo een ondoordachte, crue opmerking zal ik dan ook nooit maken.

Ik vergelijk het ook nergens, ik geef gewoon aan dat deze documentaire een doel heeft.

Ik zie dat kos hetzelfde als mij wou aantonen, maar hij geeft een beter voorbeeld.

Instinct? Daar kan je het natuurlijk weer op afschuiven.

Hoe verklaar jij dan een verhaal als Hachiko? Mocht je twijfelen, het is waargebeurd.

De hond van mijn opa heeft bijvoorbeeld dagenlang niets gegeten toen mijn opa het ziekenhuis inging en stierf. Instinctief zou hij volgens jou gewoon moeten eten, want wat zou het zo een dier kunnen schelen als een mens er niet meer is.

En zo zijn er nog duizenden verhalen.

Noem het emotionele banden of hoe je het wil, maar een dier heeft gevoelens en emoties. Dat is niet te ontkennen.

Kos geeft gewoon een perfect voorbeeld.

In beide gevallen worden er levende wezens uitgeroeid. Natuurlijk is er een verschil, en natuurlijk ben ik ook van mening dat men een dier mag doden om op te eten. Maar dan wel op een fatsoenlijke manier! De taferelen die deze documentaire laat zien moeten uitgeroeid worden!

Daar gaat het niet om, het gaat er om dat je net doet alsof iets nergens op slaat doordat er geen eenzelfde tegenvoorbeeld wordt gegeven.

Nou ja, ik denk niet dat wij het eens zullen worden en dat hoeft natuurlijk ook niet

Jullie argumenten weten mij niet te overtuigen, net zoals de mijne dat niet bij jullie doen.

Ik kan er helaas niet meer van maken. Het is een nare documentaire om te kijken met beelden die bijzonder cru genoemd mogen worden en dan doel ik op de mishandelingen. De slachtscenes vond ik niets uitzonderlijks om te zien.

Het merendeel van de dieren heeft een prima leventje, laten we dat niet vergeten. Het is niet allemaal zo hopeloos als in Earthlings word weergegeven. En dat andere, kleinere deel zal wel altijd blijven, want sommige mensen veranderen helaas nooit.

Ik vind dat deze documentaire je een overdreven gevoel van medelijden probeert op te dringen, gevolgd door teksten in de trant van: "Hier doe jij ook aan mee als je vlees eet" en ineens krijg je gevulde schappen met vlees in de supermarkt te zien Dat vind ik niks meer dan goedkope propaganda, het verhaal wil bij mij gewoon niet naar binnen.

Ik denk dat velen tijdens en na afloop van de film zullen zitten met gevoelens van afschuw, machteloosheid, emotie en woede. Sterker nog, sommigen worden zelfs vegetariër na het zien van deze docu. Dus de docu maakt wel impact, maar helaas laten velen zich ook overmeesteren door die gevoelens en kunnen ze even niet meer objectief denken. Bedenk goed dat de makers er alles aan gedaan hebben om jou die gevoelens te bezorgen

Inhoudelijk vond ik het dus niks, wat er dan voor mij overblijft is een nietszeggende documentaire met vieze beelden om te zien, een beetje net zoiets als Faces of Death. Dat is totaal geen pretje om te kijken, dus vandaar dat ik niet meer kan geven dan 1,0*.

Als ze samen met de lieve diertjes bloemetjes gingen plukken in de vrije natuur, dan was het natuurlijk wel prettig om naar te kijken. Had je dan een hogere waardering gegeven? Nee toch, want dan was de documentaire niet waarheidsgetrouw geweest.

De goede kant kent iedereen, het is de slechte kant die men moet laten zien. En het zijn de makers van Earthlings die dat durven.

Het doel van de documentaire is natuurlijk niet om de kijker een prettig gevoel te geven. Blijkbaar lukt dat aardig, ook bij jou. Dus het is wel een geslaagde documentaire.

Wat ik juist het bijzondere vind aan deze documentaire is dat de beelden simpelweg worden gepresenteerd zoals ze zijn en dat daarbij haast emotieloos commentaar wordt gegeven. Ik wist zelf ook niet of dit de gebruikelijke gang van zaken zijn, dus daarom ging ik op onderzoek uit. Ik ging de normale documentaires over dit onderwerp kijken, zoals Our Dailey Bread, en terwijl ik ervoer dat de beelden gevoelsmatig minder indruk maakte, ervoer ik tegelijkertijd ook de gedachte hoe bizar ik de gebruikelijke gang van zaken eigenlijk vind. Mannelijke kuikens die bij de geboorte in de gehaktmolen worden gegooid omdat ze geen eieren kunnen leggen, melkkoeien die elk jaar vijf jaar lang kunstmatig zwanger worden gemaakt waarbij het kalf direct wordt weggenomen, de constant opgepropte levensomstandigheden waarin de dieren zich bevinden, miljarden per jaar, alles en alleen maar om de mens te voorzien van voedsel. Ik bedacht me dat dit allemaal buiten het oog omgaat, net zoals veel menselijk leed dat doet, zoals oorlogen, honger, ziektes en ga zo maar door. Ik weet dat het gebeurd, maar telkens als ik weer wat zie dat met het lijden van aardbewoners te maken heeft, raakt het me minder, laat ik het steeds sneller los en ga ik weer door met mijn leven dat er voornamelijk om draait gelukkig te zijn. Toen dacht ik aan mijn poezen waar ik van houd en die nu weggelopen zijn. Ik was zo blij met ze, waarschijnlijk omdat ik emotioneel gehecht aan ze was. Toen dacht ik, zouden wij mensen dan inderdaad alleen geven om iets waar we emotioneel gehecht aan zijn? Waarom houdt het leven van twee poezen me langer in de greep dan miljarden andere dieren die dood gaan, dan tal van andere mensen die dood gaan zelfs, dagelijks te horen of te lezen in het nieuws? Waarom lijkt het erop dat hoe dichterbij een gebeurtenis is, groot of klein, hoe meer het me raakt, positief of negatief?

Objectief nadenken, wat is dat? Heeft al het menselijke niet ieder geval twee kanten? Voelen we wat we denken of we denken we wat we voelen, ik weet het niet. Kan je überhaupt voor jezelf objectief nadenken, laat staan voor de gang van zaken in de wereld, Ik weet het niet. Mij maakt het ook niet zoveel uit. Wat ik uit deze documentaire geleerd heb is dat ik juist niet alleen maar vanuit mijn eigen belevingswereld meer wil handelen, alsof dat de absolute objectieve waarheid is. Ik zie met mijn ogen dat de dieren in deze en vele andere documentaires niet goed behandeld worden. Of dit de gebruikelijke gang van zaken is weet ik niet en zal ik ook nooit weten. Ik weet dus ook niet of mijn vlees via deze manier verkregen is. Op dat moment was de keuze makkelijk gemaakt en bedacht ik me, oké, dan consumeer ik dieren toch gewoon niet. Ik zeker van mezelf, minder waarschijnlijkheid op dierenleed en voor andere niet hinderlijk. Win Win! Genoeg lekkers te bereiden met miljoenen recepten op het internet. En ongezond? Ook dat weet ik niet zeker. Zoals het met elk wetenschappelijk onderwerp betaamd, zijn er tig artikelen te vinden die voor het onderwerp spreken en tig artikelen die tegen het onderwerp spreken. Op zulke momenten kan je jezelf ook laten overmeesteren door dat ene artikel, blind worden voor de vele kanttekeningen die er altijd zijn bij wetenschappelijk onderzoek en vervolgens je 'objectieve' gevoelens kwijt te raken. In de psychologie noemen ze dat indirect de 'self fulfilling prophecy'. Dus wat gebeurd hier nou? Ben ik blind voor de culturele goedkeuring van het gebruiken van dieren voor onze consumptiegoederen of zijn anderen blind voor hetgeen ons mens maakt en ze daar ook naar handelen? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik het fijn vind als mensen vlees eten en ze gewoon hardop zeggen dat het ze geen fuck interesseert hoe dieren behandeld worden, niet dat ze angstig en teruggetrokken zijn om hiermee geconfronteerd te worden. Mensen van staal die deze documentaire kunnen kijken en het ze niets doet. Moeilijk en prachtig tegelijk. Wat dat betreft ben ik maar een watje, een zeer mooie menselijke karaktereigenschap al zeg ik het zelf

Kortom, iedereen kijken deze documentaire. 5 dikke sterren voor deze levens veranderende beelden, muziek en teksten. Op naar het vervolg Unity, die dit jaar uitkomt, en het menselijke denken en handelen vanuit een veel breder perspectief behandeld. Leve Shaun!

Dat mag je toch ook verwachten bij een documentaire.

Dat is juist de bedoeling, de dramatische muziek doet de rest wel...

Ik waardeer je mening wel hoor en heb er best respect voor. Maar besef wel dat dit een documentaire is die bol staat van de stemmingmakerij. Voor meer uitleg over mijn ervaring met deze docu lees je mijn eerste post maar.

Ik snap die "overdreven" emoties van sommige mensen gewoon niet. Als ik moet slachten voor mijn inkomen dan zal ik dat zonder twijfel doen. ALs ik het dag in, dag uit zal doen ga ik misschien ook grapjes maken terwijl ik die dieren afmaak, maar juist die beelden komen in zulke documentaires

Ik denk zelfs, dat als het noodzakelijk is, iedereen dieren zal slachten om te overleven. Ook dat vind ik mooi. Ik was afgelopen zomer in Afrika en toen heb ik geprobeerd om het voor elkaar te krijgen dat ik zelf een kip mocht slachten. Ik dacht, als ik dat kan, zonder dat ik me daarbij kut voel, dan eet ik wel vlees. Dan weet ik, ook al laat ik anderen dagelijks mijn 'vuile' werk doen, dat ik het zelf ook zou kunnen en er daarom ook achter zou kunnen staan, en alleen dan wil ik het. Helaas was het niet gelukt, dus dat staat nog op mijn to do lijst

Ik heb vroeger ook vaak moeite gehad de 'overdreven' emoties te snappen van anderen: Doe eens chill joh! En dat is nou weer zoiets aan objectief nadenken. Ik denk dat je uiteindelijk met moeite alleen je eigen emoties echt kan begrijpen, omdat je ze zelf hebt beleefd. Die van anderen beleef je niet, die zie je alleen, en daarom kan je die slechts gedeeltelijk begrijpen aan de hand van je eigen referentie emoties.Het hangt er volgens mij allemaal van af wat iemand beleefd heeft in zijn leven. Weet je hier totaal niets vanaf en zie je dit opeens op latere leeftijd, dan zou je hier zo erg van kunnen schrikken dat je direct vegetariër wordt. Ben je daarentegen opgegroeid met faces of death of een kippen slachterij in je achtertuin, dan doet dit je misschien wel weinig tot niets. Erg ingewikkeld, emoties, dus daarom heb ik gaandeweg maar besloten om emoties van anderen maar simpelweg te accepteren. Scheelt een hoop tijd, moeite en zelfs frustratie die je weer in mooiere dingen kan stoppen

Ow, en waar ik opeens nog aan moet denken. Het komt ook voor dat mensen andere mensen moeten slachten voor hun inkomen. Ook dat gaat normaal worden en er zullen zelfs grapjes over worden gemaakt terwijl er mensen worden afgemaakt. Het verschil hier is dat het in het algemeen niet cultureel verantwoord is om mensen af te maken. Niet in het algemeen, maar wel op die plekken waar het gebeurd. Dieren gebruiken louter voor het menselijk welzijn wordt daarentegen weer wel als algemeen verantwoord beschouwd. Wel in het algemeen, maar niet door iedereen. Ik vind het eigenlijk, in mijn gedachten, precies hetzelfde, maar aan de andere kant weet ik ook weer dat wanneer ik de keuze krijg een mens of een paard af te maken, ik gegarandeerd voor het paard kies. Zou ik echt kunnen wennen aan het slachten van dieren? Zou ik echt kunnen wennen aan het zicht op televisie van het slachten van mensen? Zou ik echt kunnen wennen aan het slachten van mensen? Of zou ik eraan kapot gaan omdat ik een watje bent omdat ik niks mee heb gemaakt? Went echt alles? En zou alles dan ook normaal kunnen worden, hoe ziek het ook lijkt? Nou ja, ik denk er nog eens over tijdens mijn vegetarische tomatensoepje straks

Confronterende beelden als dit zijn altijd moeilijk te bekijken. Relativeren wordt dan nogal gauw vergeten, omdat de emotie te veel spreekt.