Bloody Sunday (2002)

unieke film, lijkt angstaanjagend dicht bij de realiteit te komen.

ik ben bang dat niks overdreven is aan deze film, de engelsen zijn echt zo.

toen ik deze film had gezien, wilde ik me aansluiten bij de IRA.

Paul Greengrass is de grote ster in Bloody Sunday.

Goede keuze om de camera in een soort van docu-stijl mee te nemen tijdens Bloody Sunday. Het is intens en samen met het geluid lijkt of je er midden inzit, de harde beelden volgen elkaar steeds op. Meeleven is zo geen probleem. Voor de rest staat alles perfect op zijn plaats. De locaties, de massa betogers alles is perfect geregistreerd. Enkel de scènes in het hoofdkwartier van de soldaten zelf hadden iets korter gemogen.

Waar de film een beetje nood aan had was een acteur die de film draagt. James Nesbitt doet zijn vertolking goed maar echt van onderste boven was ik niet.

3,5*

goede film, verhaal grijpt je aan zeker omdat het waargebeurd is... maar wat een irritante camerabeelden

wel 3,5 sterren.. het is wel een goede film

Fan-f@#king-tastic!!

Wat een aangrijpende film is dit.

Hij grijpt je vast en zelfs als ie afgelopen is, laat ie je nog niet los!

Erg ijzersterke en goede film van Paul Greengrass nog voor hij begon aan de 2 Bourne films. Daarvoor maakt ie dus een erg mooie en meeslepende prent als deze die ook in documontaire-stijl is gefilmd waardoor de situatie in Derry ook net echt lijkt. James Nesbitt heb ik eerder nog in geen film gezien maar hij speelde toch voor deze film wel uit de kunst als activist die natuurlijk een bloedbad wou voorkomen. De film begint gewoon echt als docu-stijl van het begin naar het eind met erg weinig tijdstukken die eruitgehaald worden. Alsof je de dag zelf meemaakt. Eerst word er geprotesteerd en naderhand is het 3 kwart van de film gewoon een keiharde laffe oorlog dat natuurlijk eindigt met rouw dat ook zo erg schreinend in beeld word gebracht dat je het ook haast meevoelt. Na dat bloedbad, met mensen die huilend om de lijken zitten. En zo eindigt de film ook met de dodenlijst die opgenoemt word en het live nummer Sunday Bloody Sunday van U2.

Bloody Sunday was voor mij toch opnieuw weer een erg mooie filmervaring en het lukte Greengrass ook de film zo realistisch mogelijk te houden. Ook waren de grauwe achtergronden van de buitenwijk van Derry erg goed gemaakt en zorgde ook voor een perfecte sfeer. Acteerwerk vond ik ook realistisch en uit de kunst en dan ook vooral van James Nessbitt.

Zeer geslaagde en leerzame docu-stijl film.

4,5*

Een eigenaardige film van Greengrass.

Wat vooral positief opvalt is de sfeer en de tijdsgeest. Beiden uitstekend en je waant je dan ook direct in de jaren '70. Daarnaast heb je de docustijl van filmen dat ervoor zorgt dat het apart komt te staan van andere soortgelijke films. Ook de keuze om muziek weg te laten is top. Allemaal stuk voor stuk erg goede pluspunten.

Het probleem is echter dat Bloody Sunday geen moment kan overtuigen (en boeien). Aan de ene kant komt dat ook door het camerawerk (wat ook weer een plus is, ja), maar ook de matige, en soms slechte, acteerprestaties zijn hier debet aan.

Een goed en degelijk gemaakte film; alleen had ik er totaal geen gevoel bij. Ik mis hart en ziel en het overtuigt geen moment.

Jij hebt echt iets tegen films die er een soort naturel/documentaire look op na proberen te houden. Dezelfde kritiek had je ook al op Battle for Hadita. Terwijl ik in beide films het camerawerk en de acteer prestaties juist prima vind passen, verhoogt het gevoel van authenticiteit.

Maar het acteren in Battle for Hadita staat in geen verhouding tot hier want daar was men echt superslecht bezig. En dan heb ik het niet over de lokale mensen, maar over de hoofdcast.

Gek, ik had bij battle niet eens door dat het acteurs waren.

Of juist geloofwaardig....

Als je niet door hebt dat het acteurs zijn is het volgens mij ook een geloofwaardig(er) verhaal/film.

Het eerste uur was heel erg saai, maar het laatst uur maakte veel goed. Ook ik vond de naturel/documentaire look niet echt super.

Toch een 3.0 omdat ik mij het laatste uur heel erg heb vermaakt.

Prachtig drama over de bloedige zondag van 1972.

In Bloody Sunday is dezelfde opbouw te bekennen als bij United 93. Langzaam maar zeker wordt de spanning opgebouwd, en ook hier werkt het steengoed. We nemen een kijkje bij beide kanten van de 'oorlog'. De katholieken besluiten een vreedzame mars te houden, onder leiding van Nesbitt. Hiermee willen ze laten zien dat verzet ook zonder geweld kan en er wordt geprobeerd de IRA rustig te houden. Maar aan deze zelfde kant zit een groep jongeren die een vreedzame oplossing maar onzin vinden. Met veel schreeuwen en stenen gooien willen zij vrijheid verkrijgen. Aan de andere kant staan de protestantse soldaten. Zij weten van de mars en discussiëren met zijn allen over wat te doen. De meerderheid vind dat ze eens goed terug moeten slaan, omdat ze nu een beetje over zich heen laten walsen.

De mars begint en jawel, een groepje stenengooiers maakt zich los van de grote vreedzame marslopers. De soldaten zien dit als aanval en schieten met kogels, terwijl ze alleen met rubberen kogels mochten schieten. Het eindigt in een bloedbad vol paniek en razernij. De soldaten kijken niet meer op wie ze schieten en zo raken talloze onschuldige mensen gewond.

Het camerawerk is een beetje uit de losse pols gedaan. De camera schokt veel, maar dit werkt zeer doeltreffend. De chaos en paniek wordt zo nog overtuigender in beeld gebracht. De acteerprestaties zijn ook uitstekend. De cast is redelijk onbekend, maar ze leveren allemaal een prachtige prestatie af. Nesbitt torent er toch wel bovenuit als Ivan Cooper. En natuurlijk prachtig geregisseerd door Paul Greengrass. Al die emotie en terreur is zo levensecht in beeld gebracht, prachtig. Ik heb hier ademloos naar zitten kijken. Maar toch wil ik wijzen op een flinke misser. Ik vond het namelijk erg jammer dat de helft van de shots werd geëindigd met een fade-out. Geluid weg, beeld weg en dan naar een ander perspectief schakelen. Afschuwelijk lelijk en vooral erg irritant om naar te kijken.

Bloody Sunday heeft een diepe indruk op me achter gelaten. Voor deze film wist ik niet zo veel van de gebeurtenis en de oorzaken, maar die zijn nu een stuk duidelijker. Een indrukwekkende verfilming van een donkere bladzijde uit de Brits/Ierse geschiedenis.

Ik twijfelde eerst nog even over het cijfer, ik wou eerst zeggen 4* met kans op verhoging bij herziening. Maar dit was toch wel erg goed. Ik maak er 4,5* van.

Bloody Sunday is een film, die qua stijl een beetje aan United 93 doet denken, maar echter bij lange na niet zo goed is. Het grote probleem van de film is dat je gelijk midden in de film word gegooid en er maar heel weinig informatie wordt gegeven over het hoe en waarom van de gebeurtenissen.

Daarnaast is de documentairestijl zonder muziek op zich best wel weer goed gedaan. Het lijkt hierdoor allemaal erg authenthiek en echt over te komen. Toch wist de film mijn grotendeels niet te boeien. Het enige echt boeiende stuk is het schieten van de soldaten op de mensen. Daarnaast laat Greengrass zien op sommige momenten best talent te hebben met een paar sterke scene's, maar over het geheel gezien overheerst helaas het negatieve.

Jammer, ik had er meer van verwacht, maar Greengrass heeft er in ieder geval van geleerd, want United 93 is in een zelfde soort manier van filmen in ieder geval wel erg overtuigend. Voor deze film zit er echter niet meer in dan een kleine onvoldoende.

2,5*

Spetie ga aub naar de dokter. De beide films vergelijken is al een schande voor deze film, maar het totaal onbeduidende, afgeraffelde United 93 als betere betititellen is te gek voor woorden.

Ben je toevallig niet in de war met Flight 93? Anders vind ik het namelijk een nogal rare uitspraak.

Ik vergelijk beide films niet, had het alleen over de stijl. En ik zou niet weten waarom ik naar de dokter zou moeten. Als jij niet kunt accepteren dat iemand een film minder of juist meer dan jou waardeert en je komt met 0,0 inhoudelijke argumenten, dan zeg ik tegen jou

Ik schaam me diep, je hebt gelijk. Ik heb er waarschijnlijk overheen gelezen. United 93 ken ik niet dus ik neem terug wat ik zei. Ik zal zelf een oogarts raadplegen.

Razend realistische en verdomd goed gemaakte film over de Britse schande in Londonderry in 1972.

Begrijpelijk dat U2 er zo'n bevlogen rocksong over schreef, als je de film gezien heb, begrijp je perfect waarom.

Onlangs voor géén geld op een rommemarktje gevonden en meegebracht, vandaag genoten, al is genieten in deze context nogal geforceerd, van deze spectaculair goede harde film; Topacteerprestaties, niet in het minst van James Nesbitt die ik wel eens vaker wil zien spelen, nu.

Film zonder overbodige versieringen, men zoekt absoluut geen nodeloos spectakel op waar niet nodig, soberheid overheerst en maat dit een dijk van een pakkende film. Bravo.

wat een heftig verhaal en alles gefilmd dat je er bovenop zit (zonder er epelepsie van te krijgen, zoals deze films meestal gefilmd worden) waardoor je het onrecht zelf ook voelt en het schandalig vindt.

Prima film, klein minpuntje maar waar zijn de tv antenne's die onze daken sierden in die tijd?

Sunday Bloody Sunday

Wie heeft er nog niet gehoord van Bloody Sunday, het IRA, de problemen tussen katholieken en protestanten in Noord-Ierland? Het is één van die thema's uit de recente geschiedenis die uitnodigt om een film over te maken.

En Paul Greengrass levert hier een echt pareltje af. Was al fan van de man na het zien van United 93. Kan alleen maar zeggen dat hij hier bij Bloody Sunday volgens eenzelfde concept heeft gewerkt. Namelijk ook hier die docu-stijl, de camera als pure registratie en dat zorgt - ironisch genoeg - voor dat de kijker net dichter betrokken raakt bij de gebeurtenissen. Verder valt vooral de soberheid op, ook hier geen nodeloze (amoureuze) sideplots die Hollywood films wel weer zouden hebben.

De feiten van die treurige dag worden mooi opgebouwd. Doordat je afwisselend de Ierse en de Britse kant te zien krijgt zie je al gauw dat deze dag niet goed kan én mag eindigen. Vooral langs Britse zijde loopt het mis: de para's krijgen nog voor de strijd losbarst het bevel om uiterst agressief op te treden. Ze worden opgehitst door hun oversten en door elkaar. Als het dan daadwerkelijk tot een treffen komt schieten de Britten op alles wat beweegt...Mensen die gewonden pogen te helpen worden genadeloos afgemaakt, de zogenaamde stewards, met de witte doek om de arm, is eenzelfde meedogenloos lot beschoren. Ik werd er echt stil van, krop in de keel om zoveel excessief geweld. Zoals al eerder gezegd draagt de sobere stijl van filmen hieraan bij.

De film kon uiteraard haast niet anders eindigen dan met het gelijknamige nummer van U2. Meer dan een waardige afsluiter van wederom een beklijvende film van Paul Greengrass.

De film is van de eerste tot de laatste minuut meer dan spannend. De adrenaline giert je werkelijk door de keel. Ook mede door de docu-achtige stijl van camerawerk. Zeer indrukwekkend.

Daar ben ik het niet mee eens. Ik vond het juist op geen enkel moment spannend. Ook de manier van filmen vond ik niet echt geslaagd.

De 'film' begon veelbelovend. Het was interessant en het boeide. Naar mate de film vorderde werd het minder, het werd rommelig en steeds minder interessant. Op een gegeven moment was het gewoon een potje vechten waarbij de eerst in het wilde weg stenen gaat gooien en daarna was het gewoon in het wilde weg schieten. Tuurlijk zo is het gegaan en zo moet hij het ook neerzetten, maar dit is film en in een film vind ik iets dergelijks gewoon absurd. Als het een documentaire was geweest, had ik het misschien nog wel geslikt, maar dit is gewoon een aaneenschakeling van rare scènes waar geen touw aan vast te knopen is.

Ik denk dat een dergelijke gebeurtenis beter gedaan kan worden door Discovery Channel. Zij zouden het veel interessanter hebben gemaakt en ook wat objectiever. Nadat duidelijk werd gemaakt dat een paar soldaten koninklijke onderscheiding hadden gekregen, had ik het idee dat we maar één kant van het verhaal te horen hebben gekregen.

Deze kanttekeningen nemen echter niet weg dat het nog steeds een aangrijpende film is die je niet emotieloos laat.

3,0*

Britten zijn boeren. En de grootste is de kroon van Engeland zelve, als ik lees dat de officieren er nog voor beloont werden.

Mooi en rauw beeld dat wordt neergezet over Bloody Sunday.

Gelukkig wordt het heel realistisch gebracht zonder teveel poespas.

wel een goede film maar helaas erg eenzijdig.

Deze TV film/docu drama kwam uit dezelfde week als de film Sunday (ook een docu drama voor TV) maar die was geschreven door Jimmy McGovern (ook verantwordelijk voor de drama Hillsborough, en TV serie Cracker)

Sunday (2002)

Begrijp me niet verkeerd, deze incident was in het echt wel een schande, maar niet alle Britse soldaten (paras) waren beesten en niet alle katholieken waren onschuldig.

Wat ik in deze film en ook in de film Sunday helaas mis was de feit dat er meer dan 200 politie agenten en soldaten waren vermoord door de IRA (katholiek para military) voor januari 1972.

Wat ook niet in deze film wordt vertelt is de feit dat Derry had een actief IRA paramilitary leger, en in deze film krijg je de gevoel dat die afwezig waren of op vakantie, of gewoon niet bestonden in deze periode?

Van de twee films vind ik Sunday iets beter (als drama film) dan deze, maar allerbij zijn dus hierdoor meer drama dan waarheid getrouw