Pusher (1996)

Verrassend goeie film, die in het helaas maar kleine cult-hoekje bij mijn videotheek stond.

Mooi gefilmd (een beetje als Lilja 4-ever), goed verhaal en een zeer goeie cast. 3,5*

Ik ben onder de indruk. Het verhaal is niet echt bijzonder maar de uitwerking is perfect. Goed geacteerd ook en lekker rauw en spannend. Tegen het eind zakt de film eventjes in maar het erg sterke einde doet dat weer vergeten. Het wordt een beetje in het midden gelaten wat er gaat gebeuren maar reken maar dat Frank de lul is. Kim Bodnia leek trouwens op Tom Sizemore, maar dat kan aan mij liggen .

Heeft verder trouwens niet veel raakvlakken met Lock Stock, Kappeuter, deze film is veel rauwer en er is bijna geen plaats voor humor.

4,5*

Kleine tegenvaller.

Geen slechte film, maar visueel laat het allemaal nogal wat te wensen over. Vind het camerawerk maar weinig sfeer toevoegen. Voor vuil realisme is het niet grauw genoeg, wat rest is maar wat matig aangemodder met de camera (en geen creativiteit om er wat moois van te maken). Soundtrack is ook niet aan te horen, het einde uitgezonderd.

Verhaaltje is ook al matig, milieu is inderdaad al ten treure herhaald, maar Bodnia maakt wel veel goed. Erg sterk acteur, erg sterke rol. Die Joegoslaven zjn fijne sidecharacters.

Film draaft wat te lang door, overtuigt niet genoeg om groots te zijn, behalve dan op het einde. Alles wat na de laatste deal komt is grandioos. Beetje jammer dat je daarvoor eerst door 100 minuten matig semirealistische criminaliteit moet waden.

3*. Geen slechte film, denderend einde, goeie hoofdrolspeler. Maar niks meer.

Indrukwekkend begin van een trilogie, waarbij alle delen van hetzelfde niveau zijn. Het realisme, wat onder andere door het 16mm wordt bewerkstelligt, is een groot pluspunt van deze film. Het is echt een fascinerend om te zien hoe Frank zich steeds dieper in de problemen werkt. Je hebt het al zo vaak gezien in tal van misdaadfilms, maar hier is het zonder opsmuk zoveel indrukwekkender. Bij latere delen werd pas meer muziek en sound design gebruikt, waarbij ik vooral Pusher 3 op dat gebied prijs.

Kleine domper.

Had hier iets aparts verwacht, ging blanco de film in en het was direct al aan het worstelen door de ondermaatse regie. Lichtinval, schaduw techniek en pover geluidsbehang zijn van bedenkelijk niveau.

Zodoende zit er niets anders om te gaan focussen op het verhaal hetgeen ook al weinig inhoudt maar dat wordt gelukkig mooi gecompenseerd door een leuk stelletje acteurs! Phew!

Af en toe coole rauw dialogen die voorbij razen in een guur sfeertje die de film lekker doen opbeuren. Wat dat betreft valt de kale regie wat minder op want guur + guur is vaak topguur.

Toch kakt het na een uur weer in, wordt het eentonig en valt het jammerlijk in herhaling zonder iets geniaal´s te tonen.

Beetje zonde maar toch niet slecht.

3 sterren.

Nicolas Winding Refn levert met zijn debuutfilm Pusher een sterke misdaaddrama af.

Lekker rauw (low budget) geschoten en zonder allerlei onnodige opsmuk waardoor het een realistische look heeft. Qua cast valt vooral Kim Bodnia op die supersterk acteert; die vent nooit eerder gezien, maar maakt direct indruk. Hij zet een uitzonderlijk sterke personage neer en tilt Pusher in zijn eentje naar een hoger vlak.

En ziedaar ook het verschil met de andere twee films in de Pushertrilogie.

Pusher werd me aangeraden door Verhoeven. Refn bleek dan ook nog eens de regisseur te zijn van Bronson, wat de verwachtingen enkel deden stijgen.

De trilogie moet het vooral hebben van zijn gritty, rauwe haast docu-sfeer hebben, wat de gehele film voorziet van een extra 'realistische' toets. In combinatie met het uit het leven gegrepen verhaaltje vormt dit een knap geheel. Maar net daar schort het schoentje voor mij. Ontdaan van het filmische is de trilogie eigenlijk niet meer dan een real life drama, wat we rondom ons dagelijks zien gebeuren.

Hoe dan ook, Kim Bodnia zet een zeer indrukwekkend acteerprestatie neer. Net als Mikkelsen en Buric, al verwerden hun personages soms eerder typetjes.

Het verhaal is zoals reeds gezegd levensecht en wordt bovendien door Dahl en Refn uitermate simpel behouden. Geen onnodige details, geen storende zijverhalen, enkel een efficiënte, straight forward, in your face tragiek. Verstelstructuur (opdeling in dagen) was overbodig. Best jammer ook dat op het einde alles plots afgeraffeld wordt, en het verhaal twee of drie wendigen te veel neemt.

3,5*

Gave film, waar ik misschien toch nog wat grotere verwachtingen van had.

Komt natuurlijk omdat Bronson en Valhalla Rising zo tof waren. Maar natuurlijk kan er veel gebeuren een decennium later. Refn is wel gegroeid als regisseur vind ik. Hier stond hij nog wel echt in zijn kinderschoenen, en dat is er visueel wel aan af te zien. Niet dat het schokkerige en realistische camerawerk niet werkt, maar het had bij vlagen wel wat verzorgder gemogen.

Enkele indrukwekkende scenes, een rouwe feel, de achterbuurtjes van Copenhagen, een stel goede acteurs, met een wat doorsnee verhaal, maar boeiend genoeg voor de kleine twee uur. Gewoonweg niet verkeerd, maar echt groots vind ik het toch ook niet.

Kleine 3.5*

Pusher zou je haast een Britse misdaadfilm kunnen noemen, maar dit keer hebben de Denen er wat van gemaakt en nota bene ook nog 2 jaar voor het misdaadgenre in Engeland (met Lock Stock en Snatch) een rage werd. Pusher is zelf ook erg goed te doen en voert je mee in een keiharde trip door de onderwereld van Kopenhagen met hier en daar een hoop scherpe humor. Het acteerwerk was uitstekend en vooral die Frank kon er wat van. In het begin lijkt Pusher nogal saai maar toch bloeit de film heel snel op door de geweldige dialogen en ook nog de vele verrassingen en ook de manier om te zien hoe Frank de hele film door gewoon onder druk staat. Daarom: ga nooit de onderwereld in. Dat merken we ook wel aan het einde waneer Franks vriendin wraak op hem neemt en er met het verschuldigde bedrag ervandoor gaat. Daar sta je dan. Prachtig.

Ook zit er een lekkere brok geweld in, maar toch helaas wel minder actie dan ik had verwacht. Maar whatever.

Verder prima Deense misdaadfilm.

4,0*

Een kijkje in het leven van de huis-tuin-en-keuken-dealer

Pusher biedt eigenlijk niet veel anders dan wat we allemaal al eens gezien hebben. Het verhaal gaat over succesvolle drugsdealer Frank, die ineens niet zo succesvol meer blijkt te zijn als een grote deal volledig misloopt en hij hierdoor nog dieper in de schulden bij zijn dealer komt te staan dan hij al stond. Natuurlijk wil de leverancier zo snel mogelijk geld zien, en als vanzelfsprekend komt Frank hierdoor onder een steeds grotere druk te staan.

De film bewandeld dus het welbekende platgereden paadje binnen het drugs circuit. Dit hoeft niet als een nadeel gezien te worden maar verwacht verder ook geen grote verassingen. Waar de film wel goed in scoort is zijn vertolking van de personages. Met name klasse voor het hoofdpersonage die zeer realistisch door Kim Bodnia wordt neergezet. Natuurlijk is het een echt typetje, maar de acteur zet dit zo krachtig neer dat hij het bijzonder dicht bij de realiteit weet te brengen. En zie dat maar eens voor elkaar te krijgen Ook de bijrollen van Mikkelsen en Buric waren bijzonder sterk. Tevens is het hele sfeertje binnen de film overigens goed neergezet: nergens komt deze gekunsteld over omdat het nergens over de top gaat en lekker grauw en realistisch neer wordt gezet.

Pusher is voor mij een beetje tegengevallen omdat ik wat meer verassingen had verwacht. Ik beoordeel de film echter voldoende door de sterke acteer prestaties van de acteurs en het realistisch neergezette sfeertje. De toon is met dit eerste deel in ieder geval gezet en maakt mij in ieder geval alvast nieuwsgierig naar zijn vervolgdelen. Hopelijk bieden die net dat beetje meer dan dat dit eerste deel doet.

3,0*

Tegenvaller. Sinds Fear X en Valhalla Rising ben ik een enorm Refn fan. Vooral door zijn gestileerde briljantie...

... en dat ontbreekt nou juist. Op het einde krijg je een heel klein beetje het nog slapende visuele talent van Refn te zien maar visueel is het toch allemaal vrij pover. En daarom kijk ik een Refn. Refn is ook erg goed om een zeer rauwe, naargeestige en gewelddadig sfeer te schetsen en hier is hij zeer overtuigend. Zelden beter gezien maar zonder zijn stilering is dat mij niet veel waard.

Ook erg sterk geacteerd, en dan vooral van Bodnia. De sfeer is heerlijk naargeestig, de film kijkt lekker weg maar toch scheelt er toch wel wat aan. Pacing loopt niet helemaal lekker en ook kent de film wat overbodige scenes en de film duurt gewoon iets te lang. Dat had voorkomen kunnen worden door die overbodige scenes te lozen. Waar ik al bang voor was kwam toch uit, Pusher is geen gestileerde Refn. Spijtig. Vanavond Bleeder en herziening Fear X.

Goeie film waarin een drugdealer wanhopig op zoek gaat naar geld nadat een deal verkeerd afloopt. Ondanks het vrij simpele verhaal blijft de film in beweging en weet de aandacht vast te houden. Geweldadig en rauw in beeld gebracht met een agressieve soundtrack. Het acteerwerk is ook dik in orde.

Lekker rauw, prima sfeertje en goed geacteerd. Begin is zeer vermakelijk, leuke dialogen tussen Tonny en Frank. En Refn filmt het allemaal lekker dicht op de huid. Prima. Helaas duurt het stuk waarin het allemaal fout gaat wat te lang. Wat mij betreft had de film gewoon een minuutje of 80 moeten duren, sommige stukken zijn namelijk niet boeiend genoeg.

3*

Wat een sterke film. Op de een of andere manier heb je wel eens dat geweldige films en/of regisseurs een beetje langs je heen gaan. Bij mij was dat in elk geval bij Refn het geval. Mijn oog viel pas op hem door Drive. Bij het doornemen van zijn filmografie leken bijna al zijn films me interessant. Werd Refn voor Drive een klein beetje genegeerd door de serieuze critici of lag ik gewoon te slapen? Misschien een combinatie van beide. Mijn nieuwsgierigheid is bij het zien van Pusher omgeslagen naar een serieuze drang om snel veel meer van hem te gaan zien.

Weer een tijdje geleden dat ik zo in de film zat. De film heeft een ongekend hoog realisme. Dit heeft een aantal oorzaken. Het script is heel geloofwaardig en vooral ook de opbouw ervan. Er worden niet direct allerlei absurd buitensporige geweldsexplosies getoond. Nee, heel geleidelijk word je meegenomen aan de hand van een dealer en de problemen waarin hij komt zijn volstrekt geloofwaardig. Het geweld dat je langzaam aan te zien krijgt wint daardoor aan kracht. Alles dat je ziet klopt, zo had het kunnen zijn. Het tweede is de acteurs. Sizemore look-a-like Bodnia (volgens mij nog nooit iets met hem gezien) is al heel sterk. Maar vooral Mikkelsen is toch wel een klasbak hoor. Wat een transformatie (niet perse qua uiterlijk) ondergaat hij hier weer. Het is gewoon een dealertje. Je vergeet volledig dat je naar de, inmiddels behoorlijk bekende, acteur zit te kijken. Ook de bijrollen zijn allemaal uitstekend.

Tot slot draagt ook het visuele bij aan het realisme en de geloofwaardigheid. Refn neemt je met zijn grauwe, gritty, vieze look van de film mee naar de onderwereld. Het constant op de huid zit van de acteurs is technisch ontzettend knap. Hij geeft je het gevoel alsof je zelf een weekje meeloopt met de personages. De constant dreigende sfeer, wordt intenser en intenser. Wat een barre tocht langs de onderkant van de samenleving.

Ik ben na 1 film al om voor Refn. 4,5 sterren.

Boeiend misdaadfilmpje.

Leuk ook om Kim Bodnia weer eens te zien acteren. Zo'n rol als drugsdealer is hem wel op het lijf geschreven. Het acteerwerk is sowieso wel goed hier, leuk rolletje ook nog van Mads Mikkelsen. Tussendoor zit er regelmatig wat droge humor in, en in combinatie met het harde wereldje van de misdaad, werkte dat regelmatig vrij goed.

Visueel is de film best aardig. Het ziet er misschien niet altijd even mooi uit, maar dat maakt het allemaal wel net even wat realistischer. Het leven van een drugsdealer lijkt me erg grauw en dat zie je hier ook wel duidelijk terug.

In de tweede helft zakt het niveau een klein beetje in, om dan gelukkig weer behoorlijk sterk te eindigen. Binnenkort maar eens kijken wat deel twee te bieden heeft.

3,5*

Ijzersterk misdaad-drama dat veel weg heeft van een Dogme-film. Enkel handheld-shots, weinig special effects en authentieke acteurs (sommigen zelfs van de straat zelf). Vanaf minuut 1 wordt je in de film gezogen, waar het acteerwerk zo naturel en echt is zodat het lijkt alsof je zelf in Kopenhagen met problemen worstelt. En ook al kun je het verhaal bestempelen als een simpel plotje, wat Refn er mee doet is fantastisch. Zijn stijl laat zelf mij van een misdaadfilm genieten; rauw en echt.
Het einde is mooi en geheel in de lijn van de film. Alle problemen komen bij elkaar, de pijn van het dealer-bestaan voel je. Alle opties worden nog eens overwogen en dan gaat het beeld gewoon op zwart. Wij mogen beslissen wat er gebeurd.
4*

Realistisch aandoende misdaadfilm van Deense bodem met sterk acteerwerk en een prima verhaal. Door de manier van filmen word je echt meegesleept in het wel en wee van Frank, een weinig succesvolle sjacheraar.

Aanrader, het einde vind ik ook sterk .

Pusher is het meesterlijke debuut van Nicholas Winding Refn. Een film die aanvoelt als een documentaire, en niet alleen vanwege het ongepolijste camerawerk: nergens was ik me bewust van een plot. De ontwikkelingen waren onvoorspelbaar, plotseling en realistisch. Bodnia is briljant als onsympathieke drugsdealer Frank, Buric is zowaar nog beter als zijn eng-amicale leverancier Milo.

Ruwe en grauwe verfilming van de ondergang van in de onderwereld in Kopenhagen. Frank is iemand die net boven de straatdealers zit. Meer mogelijkheden, maar ook meer verantwoordelijkheid. En als het dan misgaat dan loopt ook alles volkomen uit de klauwen.

Technisch gezien totaal anders dan de gestileerde andere twee Refn-films die ik zag (Fear X en Drive). Dit is lowbudget, ruw en grainy. Al dan niet bewust lelijk. Vind de manier waarop de trilogie elkaar raakt met telkens de focus op een ander personage interessant en daardoor de trilogie als geheel sterker eigenlijk dan de losse films.

Hoewel deze er niet meteen veel voor onderdoet zijn de twee opvolgers toch nog wat beter.

3.5*

Een hachelijk weekje in de onderwereld van Kopenhagen. Prima debuut van Refn, die ietwat weifelend opent, maar zich gedurende de film lijkt te verfijnen. Dan is het aardig om te lezen dat het grotendeels in chronologische volgorde is opgenomen. Een rauwe worp, die gaandeweg aan intensiteit wint. Het verhaaltje doet gelukkig niet moeilijk, het is er eentje waarbij de problemen zich opstapelen.

Daar weet Bodnia wel raad mee. Een klootzak, maar je hebt met 'm te doen. Pure vernedering wanneer hij zijn waardevolle spullen moet afstaan. Hij zal dan wel geroemd worden, terecht, daar niet van, maar zo'n Burić is ook echt een meerwaarde. Een suffe kingpin die lijzig en amicaal staat te neuzelen over van alles en nog wat, maar tussen neus en lippen door keiharde consequenties aankondigt.

Zet daar nog een blokhoofd met betonnen kin naast en je hebt een duo met een formidabele dreiging. De scène tussen Frank en Radovan in de auto, zou in een willekeurige film grappig zijn geweest. Hier zijn het donderwolken in een letterlijk steeds donker wordend portret van de Deense drugsscene. De remmen gaan behoorlijk los in het afsluitende, grimmige deel. Hulde voor het eenzame slot.

Fijn straatmisdaadfilmpje. Beetje vergelijkbaar met de Britse genregenoten.

Veel Refn zag ik er overigens nog niet aan af, maar dat kan de pret niet drukken.

Had aanvankelijk wel wat problemen met die hoofdrolspeler die niet erg overtuigend als crimineel op me overkwam, maar dat verdween gelukkig.

Doeltreffende misdaadverslaggeving waarin een man een grote som geld schuldig is aan de baron waar hij drugs haalt om door te verkopen. Hij moet er alles aan doen om dit terug te krijgen en in eerste instantie lijkt hij genoeg keuzes te hebben maar als blijkt dat hij steeds belazert wordt komt zijn toekomst er verpauperd bij te liggen. De camera blijft er lekker dicht op en de personages zijn overtuigend. Verwondingen blijven niet achter en de vriendelijke Russen brengen de dreiging naar een next level. Geld wordt even belangrijk als zuurstof en Frank gaat steeds gewelddadiger om met zijn cliënten. Enige waar ik mijn vraagtekens had was die scène met de shotgun waar het doelwit zichzelf door zijn kop schoot (slordig dat ze dit wapen lieten afpakken). Verder continu spanning, ieder moment telt en er is geen tijd om te pauzeren; resulteert in een bloedstollende tocht naar zelfbehoud.

Topper.

Ik deze reeks pas recent ontdekt en kan ik alle drie de delen achter elkaar bekijken

Geweldig genre. Al is het plot niet origineel de film is dit wel. Direct inleving in de misstappen van de karakters en zoals de Grunt mooi verwoord:

Top cast.

Na (bijna) alleen maar uitstekende ervaringen met het werk van regisseur Nicolas Winding Refn, was ik natuurlijk zeer benieuwd naar zijn debuutfilm, deze 'Pusher'. De 'Pusher'-triologie is (samen met 'Bleeder') het enige wat ik nog van de beste man moet zien. En ik kijk nu sowieso uit naar zijn resterende werk.

Want ik heb me uitstekend vermaakt met deze prent. Goede acteerprestaties, leuke personages, veel spanning, fijne dialogen (doen soms Tarantino-achtig aan) en lekker veel geweld, afgewisseld met zwarte humor. Tel daarbij de uitstekende grauwe sfeer en goedgekozen muziek op en je hebt een leuke avond.

Sterk debuut van Refn.

Je kunt ook wel merken dat het zijn debuutfilm is, want hoewel het een sterke film is, valt er nog maar weinig van zijn audiovisuele brille uit latere films te herkennen. Gelukkig staat daar genoeg tegenover.

Acteerwerk is vooral erg goed. Bodnia is overtuigend, fijn ook om eens een wat a-typischere crimineel te zien in dit soort films. Zijn personage is een nogal zielige snuiter, wat al een stuk origineler is dan de zoveelste triggerhappy, wannabe tough-guy. Overige acteurs zijn niet zo heel opvallend, behalve Mikkelsen. Vaak nogal een dode mus, dus leuk om hem ook eens een wat kleurrijkere rol te zien spelen.

Zoals gezegd, audiovisueel kan het niet in de schaduw staan van zijn latere films, de misplaatste metal soundtrack is bij vlagen zelfs vrij ridicuul. Verder nogal grauwe cinematografie, af en toe best aardig, al had het al bij al dus wel een onsje meer mogen zijn. Wel indrukwekkend is het einde. Zowel prachtig als tamelijk tragisch hoe je de moed in Bodnia's schoenen ziet zakken na het zoveelste verraad. Dat tilt de film nog naar een (kleine) 3,5* voor mij.

Niet Refn's beste dus, maar wel zeker de moeite waard. 3,5*.

Een hoge score voor deze misdaadfilm. Het is nochtans vrij standaard. Wat we hier zien, komt wel meer voor in dit genre. Gelukkig wordt het nog goed gemaakt door de ruwe aanpak van Refn. En hoofdrolspeler Kim Bodnia trekt de film omhoog. Maar verder heeft Pusher weinig te bieden. Refn had nog veel te leren denk ik. Want de film kent wel wat potentieel. Ik ben dus wel benieuwd naar de sequels. Waarbij ik er van uit ga dat Refn ervaring op heeft gedaan en het alleen maar beter wordt.

Rauw en realistisch zijn de woorden die hier al veel als loftuitingen in de mond zijn genomen, en daar sluit ik me bij aan. De vorm is indrukwekkend en meeslepend, maar hoe moet ik verder oordelen over een film die zich afspeelt in een milieu van gebruikers, tussenpersonen en leveranciers waar ik nog niet dood zou willen worden gevonden, bevolkt door personages waar ik (misschien met uitzondering van Vic) geen enkele sympathie, inleving of zelfs maar identificatie voor kan opbrengen? Misschien is dat ook wel de bedoeling, ik kan me althans niet voorstellen dat je na het zien van deze straffe thriller onmiddellijk trek krijgt om ook eens een eigen plek in dat wereldje te gaan bevechten, en in dat geval is de film bij míj in ieder geval in z'n opzet geslaagd. Ik heb bewondering voor Refns vaardigheid, maar de entertainment value is voor mij persoonlijk laag.

Anders dan zijn latere, visueel meer uitbundiger werk als Drive (2011) en Only God Forgives (2013), is de Pusher-trilogie erg ingetogen. Geen weelderige beelden en kleuren in overvloed. Refn filmde volgens een strak schema en bij natuurlijk licht; het geeft een bepaalde spontaniteit en authenticiteit. Met name in de eerste film is er focus op het monotone bestaan van een kleine drugsdealer. Frank en Tonny hebben het over seks en films en bedelen om geld bij hun uitgeknepen junkie-klanten. En langzaam zakken ze verder en verder in het drijfzand dat urbaan Kopenhagen is. De films zijn geen liefdesbrieven aan de stad. In The Dansh Girl (2015, Hooper) zagen we een prachtig Kopenhagen. Hier niet, we volgen de tragische anti-helden door vieze straten en in donkere steegjes.

Lees verder op Cinema Interruptus

Ik kan de euforie over deze film toch niet echt delen. Het grauwe, lompe en daardoor realistische is interessant. Hoewel sommige dialogen toch weer onlogisch zijn, het lijkt me voor de hand te liggen dat Frank bij Milo wel wat wanhopiger zou zijn en daardoor meer uit zou leggen, nu komt het tamelijk vlak over. Regie en camerawerk is vrij lelijk, wellicht bewust. Acteerwerk voelt nét niet lekker, maar Milo is een leuk karakter. Het misdaadverhaal is iets wat we vaker hebben gezien en dan erg rechtlijnig; je hoeft niet na te denken en er is amper spanning. Nee, ik ga deel 2 en 3 niet proberen.

Bizar en bijzonder tegelijk. Een dag eerder Trainspotting gezien die de problemen van de 'verslaafde' in beeld brengt, een dag later dus Pusher die de 'handelaar' in het nauw perfect in beeld brengt.

Rauw, direct, humoristisch( wat Mikkelsen allemaal uitkraamt in die drogist en onder tussen patat staat te vreten), bijzondere dialogen, en een lang vergeten beeld van slechte muziek, lelijke trainingspakjes en nog lelijkere auto's. Verder een lekker rauwe sfeertje die de smerige steegjes laat zien en de vicieuze cirkel van uitgeknepen junks en de hoop op een grote drugdeal om hoger in aanzien te komen en meer geld te hebben. Het koninkrijk stort natuurlijk helemaal in wanneer de deal mislukt en iedereen wel met het verraad te maken lijkt te hebben en het 'dealertje' zelf opeens onder aan de voedselketten staat.

Fijne rauwe en direct filmpje. Binnenkort nog maar eens kijken voor een definitieve mening.