The Stoning of Soraya M. (2008)

Zeer emotionele indrukwekkende film die werkelijk door merg en been gaat .

De mooie Shohreh Aghdashloo die hier de oudere tante speelt is echt geweldig en we kennen haar nog van de film "House of Saddam" .

James Caviezel met andere neus speelt ook erg goed als de journalist Freidoune Sahebjam.

Eigenlijk moeten dit soort praktijken niet kunnen misdadige zaken verschuilen achter het geloof ..Nee dat moet echt niet kunnen............

wat een film...ik ben hevig door geraakt: ziel,hart en lichaam...Ik hoop van harte dat de wereld iets van deze barbaarse ritueel leert...HET MAG NOOIT MEER GEBEUREN...

latrat schreef:

Veel amerikaanser dan ik verwacht had. En met zo'n titel kan je natuurlijk ook niet veel spanning opbouwen.

Jammer dat jij zo een omerking maak.....die film raakt zo diep dat jij niet bezig ben met die soort gedacht... Moet ik je nog herinneren dat het echt gebeurde/gebeurt....Jammer

Barbaarse taferelen.

Het 'produced by Oprah Winfrey'- gehalte is groot in dit op ware feiten gebaseerde drama. Stenigingen zijn barbaars, het mag duidelijk zijn. Maar het verhaal had een betere uitwerking gemogen. Het wordt nergens slecht, maar ook niet goed. Met name tijdens het Hollywoodiaanse einde trekken heel even de tenen krom. Cinematografisch gezien gebeurt er weinig bijzonders en het trage tempo van de film stoort soms. De belangrijke inhoud had beter verdient.

Redelijk.

Een prachtige verfilming van een waargebeurd verhaal over een jonge vrouw die ter dood veroordeeld wordt.

De film bouwt rustig op, maar wekt direct de interesse. Je aandacht wordt goed vastgehouden mede door het goede acteerwerk.

Een minpunt is dat de titel van de film weinig aan de verbeelding overlaat. Niets wat in de film gebeurt is een verrassing, maar desondanks word je regelmatig gechoqueerd door met name de houding van de mannen in de gemeenschap.

Het is makkelijk om je in te leven in Soraya en gedurende de film hoop je dat de filmtitel niet bewaarheid wordt, maar natuurlijk wordt het dat wel.

De steniging-scene waar veel kritiek op is geweest wordt uitgerekt tot zo'n 20 (!) minuten en is fantastisch/ gruwelijk in beeld gebracht.

Het einde is ernstig Hollywood, maar als dit laat zien wat er daadwerkelijk gebeurd is valt er weinig op aan te merken.

The Stoning of Soraya M. laat je met een verschrikkelijk gevoel van onrechtvaardigheid achter die nog wel een tijd blijft hangen.

Je hebt niet naar een film gekeken, je hebt naar de realiteit gekeken. En zodra je je dit realiseert komt de klap des te harder aan.

Ik zou deze film de volle mep geven, maar helaas is mij een grote misser opgevallen. De gebruikelijke praktijk in Iran is dat de mannen bij een steniging tot hun middel begraven zijn (net als Soraya dus). De vrouwen daarentegen worden tot hun nek begraven, omdat de stenen ervoor kunnen zorgen dat kleding scheurt en daardoor borsten ontbloot worden. Het kan natuurlijk zijn dat in dit specifieke geval de vrouw wel tot haar middel begraven werd, maar dit laat ik even in het midden.

Eindoordeel: 4,5*

Huiveringwekkend, waar gebeurd verhaal over een fenomeen, dat heden ten dage in een aantal Arabische landen helaas nog steeds praktijk is. Ook zonder de gruwelijke beelden van de executie is dit een hartverscheurende film over gewetenloze intriges en kuddegedrag. Eén grote aanklacht tegen fundamentalisme.

Heftig. Zeer heftig.

Sterk.

Aan de lange kant, maar met een subtiele opbouw die mij geen seconde heeft verveeld. Ik werd meteen in het verhaal meegezogen. Zowel het script, de acteurs en de sfeer vond ik zeer overtuigend. Geldt ook voor de eenvoudige maar sfeervolle en kleurrijke cinematografie en de eveneens sfeervolle soundtrack.

De steniging zelf riep enige twijfel bij me op. Gaat dit nu werkelijk zo tergend langzaam in fases of is dit gerekt 'ter bewustmaking' van de kijker? Het feit dat zelfs familie en gewone burgers tot zulke feiten in staat zijn... (nadat ze maar voldoende zijn geïndoctrineerd en/of in volle overtuiging iets belijden en/of simpelweg misbruik maken van de situatie). Echt een misselijkmakend iets. 8.5*

Idd misselijkmakend, bijna niet te geloven dat zoiets kan bestaan. Eigenlijk een film die je liever niet wilt zien. Je weet wat er gaat gebeuren, en tergend langzaam zien we de ontwikkelingen die tot de steniging leiden. Ik vind de film zeker niet te lang, gewoon perfect uitgesponnen, vooral ook de steniging zelf, zodat het pijn doet om naar te kijken

Hoe kan zo'n heel dorp hiermee leven? Hoe kun je als vader en als zonen de eerste stenen werpen? Walgelijk is het. En dat omdat de dorpsmacho van zijn vrouw afwil, om een 14-jarige te kunnen trouwen, tegen betaling van haar vader. Ok ,ze wil niet scheiden omdat hij niks wil betalen, stenigen dan maar. Hoe ze er dan ook ingeluisd wordt... En dan blijkt de trouwerij met het kind ook nog eens niet door te gaan.

Fiction has to make sense, non-fiction doesn't.

Ik vraag me af hoe het zo ver heeft kunnen komen met vrouwenhaat in de wereld? Alle mannen hebben toch moeders? En dochters, en zussen. Er is wel iets ernstig mis met dit soort mensen. Toch werken ook de vrouwen in het dorp er (passief) aan mee.

Het filmgenre is horror, echte horror.

Prima verfilming van een boek van een Iraans-Franse journalist over de waargebeurde steniging van een vrouw in een afgelegen Iraans dorpje. Het is een zeer indrukwekkend en triest verhaal en een interessant inkijkje in de cultuur en praktijken die in sommige delen van de wereld helaas nog steeds aan de orde van de dag zijn. Het is ook erg goed geacteerd en je gaat echt meevoelen met de personages. De uiteindelijke steniging is één van de schokkendste scènes die ik ooit in een film heb gezien, maar er zitten nog meer indrukwekkende scènes in deze film.

Het enige wat je misschien zou kunnen aanmerken, is dat de tegenstelling tussen goed en kwaad wel erg zwart-wit is. Ik zeg met opzet ‘zou kunnen’ want misschien is het wel echt precies zo gebeurd. De slechteriken in deze film zijn puur slecht, en er wordt niet echt duidelijk uitgelegd hoe ze zo zijn geworden. Dan is er een groepje mensen die niet blij zijn met de situatie maar niet veel meer kunnen doen dan huilen en zich er bij neerleggen. Dan zijn er de goeden, Soraya zelf en een oudere vrouw die zich de hele film lang als een heldin voor haar opwerpt. Ik kan bijna niet geloven hoe groot deze tegenstelling binnen één gemeenschap is en hoe door en door slecht de slechteriken zijn.

Moeilijk om niet in religieuze discussies te vallen hier. Laat ik maar zeggen dat ik uiteraard geloof dat steniging niet representatief is voor de islam. Ik hoop dat niemand het tegengestelde zal denken na het zien van deze film. Khomeini was een levende teletijdmachine die zijn land terug naar de Middeleeuwen teleporteerde. Je kan echt wel stellen dat al die radicale moslim-onzin over de wereld heen met hem is begonnen. Boek en film over Soraya M. geband in Iran... Uiteraard!

Maar goed, over de film. Hartverscheurend verhaal inderdaad over een onschuldige vrouw die werkelijk voor niks is gestorven. na een staaltje "Iraanse gerechtigheid". Deze film en zeker de zeer wrede stenigingsscène deed me echt pijn in het hart. Niemand verdient zoiets. Dan nog zien dat je eigen kinderen stenen gooien... De grootste horror zie je soms in het echte leven.

Een sterk verhaal dat erg authentiek overkomt, zeker omdat de film ook in het Perzisch is. De decors zijn soms van een sublieme schoonheid. De acteerprestaties zijn top : vooral de tante van Soraya maakt een overweldigende indruk en stelt alles in het werk om de waanzin te stoppen. Heel relevante film die hopelijk bijdraagt aan het wereldwijd bannen van deze verwerpelijke praktijken. Gevoelige kijkers, opgepast.

(ik hoop dat ik het goed doe heb me namelijk net pas aangemeld bij moviemeter)

ik heb deze film gisteren gekeken omdat ik persoonlijk vind dat de hele wereld moet weten wat er allemaal speeld daar in iran (alleen afganistan is erger)

ik heb de film wel af gekeken maar niet helemaal gezien.

op het moment dat Soraya in de kuil gezet werd en de kuil dichtgegooit werd barste ik in tranen uit. en dan kan je een grote kerel wezen maar dit trok ik toch echt niet en ik heb pas verder gekeken op het moment dat het stenigen voorbij was.

het is echt de meest walgelijke film die ik ooit gezien heb en dan te bedenken dat hij nog waargebeurd is ook nog

Ik moet zeggen dat ik mij ook gruwelijk kon opwinden bij het zien van deze film. Mensen zonder normen en waarden, die zonder enkel tastbaar bewijs iemands doodvonnis tekenen. En bij het straffen hier ook nog de eigen kinderen bij gebruiken. Huttenvolk noem ik het maar. Onvoorstelbaar dat zoiets op de wereld schijnbaar nog steeds gebeurd. Ik vond de film erg aangrijpend. Het opruiende karakter van deze moslims, en het roepen van "dit is de wil van Allah" irriteerde mij het meest. Hoe gevaarlijk kan een godsdienst zijn.

Een aangrijpende film dus. Interessant? Nee, gewoonweg gruwelijk. De acteer prestaties zijn zo goed, dat je zou denken dat dit daadwerkelijk gebeurd tijdens het filmen. Vandaar 4 sterren gegeven.

Heel erg sterke aangrijpende film over een onmenselijk tafereel.

De film gaat over één specifieke gebeurtenis in een radicaal islamitisch dorp, en is niet van toepassing bij de gehele islamitische wereld. Dit wordt naar mijn inziens ook niet geïnsinueerd, en is dus zeker geen schaamteloze Amerikaanse propaganda die de moslimwereld per definitie slecht afgeschilderd. Wel is dit een wake-upcall voor enkele excessen binnenin een bepaalde cultuur en een waarschuwing/aanklacht tegen fundamentalisme.

Verder ook gewoon een ijzersterke film die vooral cinematografisch heel erg sterk is. Die opbouw naar de steniging toe doet je hart keihard bonzen om daarna gebroken te worden tijdens de steniging zelf. Hartverscheurend. Verder heb ik een zwak voor dat soort Arabische soundtracks, wordt de film ontzettend sterk geacteerd en draagt de film authenticiteit hoog in het vaandel.

R.I.P. Humanity

Prachtige film over een Iraanse vrouw die door haar man wordt beschuldigd van overspel. Dit aangrijpende verhaal is helaas gebaseerd op waargebeurde feiten en gaat naast de onderdrukking van vrouwen ook over de gemeenschap waar dit heeft voorgevallen. De steniging zelf wordt uitvoerig en in al zijn gruwelijkheid getoond waardoor deze scene pijnlijk is om aan te zien. Met recht 4.0 sterren.

Heb er maar één woord voor : onthutsend.

Ik vond het een aangrijpende film, temeer omdat deze manier van straffen nog steeds op grote schaal voorkomt in de Islamitische wereld. Ik kan me niet voorstellen dat de Koran dit onderschrijft!

Een goede sterke drama film...

Een waargebeurd verhaal...

Een sterke verhaal...

Prima acteerwerk...

Goed achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Goed kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Deze film heeft me toch wel omver geblazen. Dat dit barbaars ritueel en rechtspraak 2000 jaar geleden plaats had, kan ik nog aannemen. Maar dat nu twee millennium later nog kan, maakt mij gewoon sprakeloos en verdrietig. Ongelooflijk hoe zoiets plaats kan nemen in moderne tijden. Dit wens je ergste vijand nog niet, zelfs een dier nog niet. Het verhaal zelf wordt heel geduldig opgebouwd en de cast doet het bijzonder goed. Ze spelen allemaal hun rol geloofwaardig. Ook de locatie mag er zijn : een stoffig afgelegen Iraans dorp dat eigenlijk door een paar heersende, manipulerende mensen vol egoïsme en met doen alsof geloofsovertuigingen die de bevolking in zijn greep heeft. En dan wanneer het verhaal zijn climax bereikt, verandert dit drama even in een horrorprent. Want dit is pure horror ! Ik had gedacht dat je er niet veel van ging zien, maar niets is minder waar. Uitgebreid, bloederig, huiveringwekkend. Drama van de zuiverste soort ! 8,5/10

The stoning of Soraya M. is een ontzettend aangrijpende film over de waanzin van culturele fundamentalistische gebruiken uit de moslimwereld. Ook de woorden barbaarsheid en misselijkmakend komen in mij op. Nu, we mogen deze gebruiken niet louter aan de islam toeschrijven. Er zijn tal van andere cultureel-religieuze voorbeelden in heden en verleden waarbij het ook niet zo nauw genomen wordt met de mensenrechten.

Deze film liet een diepe indruk bij me na, dat is zeker. De steniging van Soraya wordt zeer accuraat in beeld gebracht. Choquerend en zelfs richting geweldporno. En toch is de film erg sereen en met de nodige diepgang gebracht. Een waargebeurd verhaal die de ogen van de wereld diende te openen. Ook de ontsnapping van de journalist was bijvoorbeeld bloedstollend. De beelden zijn gruwelijk en komen haast letterlijk tot in de huiskamer. Ook de voorbereidingen tot de climax zijn vrij ondraaglijk: je weet wat er te gebeuren staat. De vrouw wordt tot haar middel ingegraven, jonge kinderen die de geschikte kei zoeken, enz ...Het gevoel dat dit waargebeurd is en dat mensen dit vandaag nog steeds ondergaan is hallucinant.

Ook in The kite runner (naar het boek van De Vliegeraar van Hosseini) is er een steniging dacht ik te zien. Ook best intens, maar in niets te vergelijken met dit.

De film is goed opgebouwd en kent een logisch verloop met een journalist die het verhaal heeft opgevangen. Soraya wordt beschuldigd van vermeend overspel omdat haar echtgenoot met een andere vrouw wil huwen. Deze onrechtvaardigheid ontaardt in een volkse woede van de menigte die een gepaste straf eist en dat is er maar één: steniging. Mozhan Marnò doet het uitstekend als Soraya en ook de journalist levert prima werk. Mooie beelden, goede setting en regie maken de film af. Een aanrader, maar niet voor gevoelige zieltjes of eentje om zomaar tussendoor te nemen. Saw, Hostel en andere martelfilms tot daartoe, maar dit ging voor mij toch nog wat verder. Weerzinwekkend, een klein meesterwerkje!

Overtuigende aanklacht tegen dit soort praktijken, dat zonder meer. De steniging wordt indringend in beeld gebracht en die scène maakt indruk. Los van de boodschap vond ik het wat minder. De film heeft geen echte spanningsboog, omdat de titel en de openingsscène al verklappen wat er gaat volgen. Ook worden de personages allemaal wel heel erg eenzijdig als goed of kwaad neergezet, alleen de burgemeester lijkt er een klein beetje tussenin te zitten. De setting is dan wel weer erg authentiek, in een afgelegen Iraans dorpje, en er wordt slechts beperkt Engels gesproken.

Nare film.

The Stoning of Soraya M. was een film waar ik op jongere leeftijd al van had gehoord, maar ik kreeg nooit de neiging om de film ook daadwerkelijk op te zetten. Recentelijk heb ik de film met ondertiteling op weten te sporen op YouTube, dat maakt de zaken extra makkelijk natuurlijk. Ik vond het achteraf ook een goede film.

Om met een wat negatiever geluid te beginnen ter verandering, ik vond deze film voor zo'n concept een erg simplistisch verhaaltje bevatten. Het is eigenlijk van een soort die je in 1 zin op een papiertje kan schrijven, daar bouwen ze met deze film een heel gedoe omheen, maar dat leidt niet af van de dunne kern. Dat kan zijn omdat het op een waargebeurd verhaal is gebaseerd, maar ook dan lijkt het me dat er meer te vertellen is.

Verder is dit een best sterke film met bovengemiddeld acteerwerk van de hele cast. Ik was ook verrast om Caviezel in de eerste paar scenes te zien. Hij keert niet vaak meer terug daarna, maar de overige cast lost het mooi op. Overtuigende rollen, met veel emotie, maar nooit te veel, gespeeld. De personages, ondanks karikaturaal, voelen realistisch en geloofwaardig aan, en dat is een pluspunt.

Wat de film vooral sterker maakt is de harde en grafische finale. Op internet zijn hier de meningen sterk over verdeeld. Ik moet zeggen dat het redelijk dramatisch in beeld wordt gebracht in de stijl van harde, sentimentele muziek, maar er wordt weinig aan de fantasie over gelaten. Staalharde sequentie die je waarschijnlijk na afloop nog even bij zal blijven.

Een film die in zijn geheel solide te noemen is. Het is duidelijk bovengemiddeld en hanteert een concept dat op de dag van vandaag nog relevant is. Ik ga me verder niet te veel mengen met de innerlijke boodschap. De film vloog voorbij en blijft je nog een tijdje bij. Dat is waar ik voornamelijk naar zoek als ik dit soort films opzet. Geslaagd dus.

Mijn recensies zijn tot nu toe op één hand te tellen, maar als er één film laat zien tot welk diepgeworteld kwaad de mens in staat is, dan is het deze wel.

4,5 voor deze afschuwelijke maar o zo belangrijke titel, die me (helaas) nog lang bij zal blijven.

This is a man's world, don't forget that boys.

En verder met de Top250 die deze vrijdag The Stoning of Soraya M bracht op YouTube met Engelse subs en in die zin prima te volgen is. En zoals verwacht mag worden van een film met een dergelijke titel, betreft dit niet een gemakkelijk te verteren film en maakte derhalve behoorlijk indruk.

De toon is reeds snel gezet rond Ali die genoeg heeft van zijn vrouw en een ander op het oog heeft die jonger en gemakkelijker onder de duim te houden is, en daar wordt alles voor in het werk gezet maar mislukt ook het nodig in de zin van druk zetten via de plaatselijke Mullah, bedreiging en onderhandeling. Het wrange is in die zin nog wel dat Soraya Ali als kiespijn kan missen maar vooral inzit over de kwaliteit van leven voor haar dochtertjes als Ali gevlogen is en daarmee met recht een duivels dilemma blijkt te zijn. De film vervolgt zich met een beeld omtrent de gemiddelde vrouwenrechten half jaren '80 en vooral onderdanigheid, veredeld fokvee, macht, bedreiging en het feit dat hij allang met een ander omscharreld, wat kennelijk mag, en zij zonder echt bewijs veroordeeld kan worden met de hardst mogelijke straf. Dan rest de vraag nog of het hedentendage al veel beter is in dergelijke landen met deze praktijken.

De aanloop naar het onvermijdelijke is even lastig om te kijken alswel fascinerend, want waar de vrouw een slaaf is en de man op een sokkel staat, is er toch ook die onwankelbare overtuiging en vasthoudendheid binnen dat geloof en de gebruiken en daarmee de zekerheid dat ze goed doen. Van de ene kant roept het gevoel op tot veroordeling over deze gebruiken en middeleeuwse gedachten en gewoonten, van de andere kant weten deze mensen niet beter binnen de kaders van cultuur en geloof, helaas met Ali als narcistische genius ofwel boze spin in het web. Dat verder niemand twijfelt, vragen stelt en het circus gewoon doorgaat onderstreept in die zin business as usual waarna de hemeltergende opbouw naar het einde kan beginnen en het getik met de stenen zenuwslopende is. De afwikkeling van het geheel grenst aan het misselijkmakende waarop ik besloot maar een beetje naar buiten te kijken want hier wordt geen mens beter van dit te zien.

En zo blijkt The Stoning of Soraya M net als Lilya 4 Ever, beide Top 250, een vrij schokkende verhaal te zijn over wat de mens in staat is te doen in het kader van geloof, eigenbelang of verrijking, en blijkt dit toch eigenlijk ook gewoon weer misselijkmakend te zijn en iets om over na te denken. Toch greep Lilya 4 Ever mij iets meer aan en geef ik die een hoger cijfer, toch doet deze film daar niet heel veel aan onder en is met recht een klasse film te noemen die terecht in de Top 250 staat.

Belangrijk onderwerp maar en matige film. Vooral door het enorm lange middendeel waar eigenlijk 60 minuten hetzelfde gebeurt voor mijn gevoel. Het is allemaal erg wat er gebeurt maar het deed me niks omdat ik me best verveelde. Dan is het einde met de steniging zelf een pak indrukwekkender. En het allerlaatste stuk dan weer een anticlimax en te veel Hollywood. Verder wel sfeervol, redelijk geacteerd en de film geeft best een goed beeld alleen vond ik de film simpelweg te vaak saai. 2,5*.