The Rum Diary (2011)

Heerlijke chaos-film, net zoals haar voorganger Fear & Loathing In Las Vegas, maar deze vind ik eigenlijk geslaagder omdat hij minder hysterisch is en dus dichter tegen de realiteit aanhangt. En de realiteit is eigenlijk al prettig gestoord genoeg in deze situatie.

Geen seconde verveeld tijdens de sneak preview. Ik was dan ook best verbaasd dat er een aantal mensen de zaal verliet. Harry Potter fans of zo? Zucht.

Interessante ode van Depp aan zijn vriend Hunter S. Thompson. Veel mensen zullen deze film naast dat ene pareltje uit eind jaren '90 leggen voor vergelijking, maar dat zou oneerlijk zijn. Dit verhaal is namelijk veel braver en rustiger, zeg maar realistischer. Aan de ene kant is het een luchtig verhaaltje over een journalist die in roerende tijden gaat werken bij een miezerig krantje in een verscheurd land, met opvallend veel steken naar Amerikaanse politiek en communisme. Toch waren er dingen waar ik vooraf veel meer van verwachtte. Eckhart's personage bijvoorbeeld, had ik veel meer dreiging van verwacht. Ook is de trailer lichtjes misleidend, het is niet de constant hallucinerende film die de trailer laat denken. Depp hoeft zich weinig in te spannen ditmaal, hij wordt omringd door genoeg maffe personages om het leuk te houden. De kers op die taart is duidelijk Ribisi, die weer eens een heerlijke rol heeft. En het feit dat elke keer dat Heard is beeld kwam, ik weer aan de beademingsapparatuur moest, zegt veel. Al met al is het een film met zeker een paar leuke en soms geniale momenten, leuk tijdsbeeld en lekkere zwoele sfeer, maar niet een voor de history books.

Heerlijk sfeervolle ode aan Hunter S. Thompson en zijn Gonzo-journalistiek. Naderhand smachtte ik ernaar om ook straalbezopen door de tropische nachtmerrie van Puerto Rico te dwalen.

Snap de negatieve reacties niet over deze film, al valt het hier wel mee op Moviemeter. Maar ik heb echt genoten van de film. Depp kan weer lekker zijn ei kwijt en doet dat gewoon super. Ben een groot liefhebber van zijn aparte rollen dit is weer geslaagde rol. Het is zo'n absurde film, dat ik ook wel begrijp dat het niet voor iedereen is weggelegd, maar dat kon je vooraf wel verwachten. De humor is goed, het verhaal is ook uitstekend. En Amber Heard, wowie! Wat een mooie vrouw zeg. Enkel voor haar zou je al naar de film moeten gaan.

4*

Lief dagboek... Maar dan Hunter S Thompson style, dit is wel aan mij besteed hoor. Jammer van de lauwe kritieken want deze stijlvolle film verdient beter.

Alhoewel de parallellen voor de hand liggen is het is natuurlijk geen Fear and Loathing, wat in de eerste plaats toch een geschifte Gilliam film is. Uiteraard was Thompson een flamboyante, excentrieke persoonlijkheid maar alleen gebaseerd op Fear and Loathing...(overigens een meer dan briljante film) zou wel eens het beeld kunnen bestaan van een totaal geflipte accid-head en dat doet geen recht aan deze briljante schrijver met een even scherpe pen als observatievermogen.

The Rum Diary deels autobiografisch, maar merendeels fictief de film komt eerder dan het boek wat ik nog niet gelezen heb. Het is een heerlijke film geworden, over mannen in een te warm tropisch oord met meer verleidingen om hen heen dan menselijkerwijs goed voor iemand is. Dit alles verpakt in een bijzonder stijlvol jaren ’60 decor omlijst met een broeierig Caribisch sfeertje. Snelle mooie wagens, mannen met coole zonnebrillen, overhemden van het goeie snit en een oogverblindend lekker wijf, sorry hoor maar welke zuurpruim kan er dan nog klagen..?

Dit is de 3e recente film van Depp die ik in korte tijd heb gezien en hij doet het hier toch wel erg leuk in deze film, fijn om hem weer eens bezig te zien in een echte rol na al dat geJack Sparrow van hem. Hij wordt bijgestaan door een aantal totaal geflipte figuren waarvan uiteraard Moburg wel de kroon spant. Amber Heard doet niet veel meer dan wat mooi aanwezig zijn maar doet dit dan wel met de volle overtuiging (althans ik was behoorlijk overtuigd).

De film kent geen spektakel, is geen volbloed drama of komedie. Nee, het is een lekker gestoord verhaal, voortgestuwd door maffe, zwoele en soms wat risicovolle avonturen en veel, heel veel rum. Een tropisch grote jongensboek, waar ik regelmatig bij moet (glim)lachen maar vooral erg van kan genieten.

Mijn eerste bioscoopbezoek van 2012 had veel en veel slechter uit kunnen pakken.

4*

Moeilijk om een cijfer te geven, want door de trailer had ik meer iets verwacht als 'Kuifje (van vroeger) meets The Hangover'. En goed er zitten een paar grappige stukken tussen maar om nou te zeggen 'komedie' neeh. En zo was het gegeven dat dit een biografie zou zijn mij ook totaal onbekend. En dat kost punten.

Het klinkt nu allemaal alsof het geen leuke film was, maar dat zeg ik niet, integendeel. Als film doet hij het goed, maar aan het verwachtingspatroon.....Zo was de omgeving schitterend neergezet, de acteurs deden goed hun ding en het verhaal was prima.

Dit is eerder een film die door slechte verwachtingen en misleidenende trailers een laag cijfer krijgt dan dat het daadwerkelijk een slechte film was.

Weinig verheffend.

Het kan aan mij liggen, maar als Depp in z'n volgende film weer een dronken personage gaat spelen schrijf ik hem definitief af. Hij loop 120 minuten rond als een bezopen Elvis en dan hebben we het wel weer gehad. Ik blijt het op zich een goeie acteur vinden, maar z'n typetjes zijn slecht uitgewerkt en ééndimensionaal neergezet. Dan is Rispoli heel wat beter te pruimen.

De hoofdlijn van de film is niet bepaald boeiend, de personages doen mij teveel denken aan afdankertjes van een Coen film (die mij op hun beurt weer doen denken aan afdankertjes van betere regisseurs/schrijvers). De film is op z'n leukst in een paar geinige tussenstukjes, zoals het terughalen van het kleine blauwe autotje. Lekker zinloos en droog. Ook wat dialoogjes links en rechts zijn aardig geschreven, maar had nog wel wat scherper gemogen.

Audiovisueel het is nogal aan de saaie kant, al zorgen de Caraïben uiteraard wel voor een mooi decor. De soundtrack vond ik verder ook niet echt geslaagd. Eckhart en Heard zijn vervelende bijrollen en zo blijft er uiteindelijk niet geweldig veel over om van te genieten.

Vooral een film waar dronken-Depp-moeë mensen beter niet aan beginnen.

2.0*

Eerst gedeelte is echt oersaai terwijl ik niet moeilijk ben.. ik stond zelfs op het punt om hem af te zetten. Tweede gedeelte maakte wel een hoop goed, ik kan me alleen niet voorstellen dat je dit in de bios zou zien.

Jezus wat een slechte, saaie en nietszeggende film was dit. Het verhaal was totaal niet boeiend en de eerste 45 minuten zijn slaapverwekkend. Na 45 minuten begint de film eindelijk leuk (ritje in de auto waar ze op elkaar zitten was wel grappig) te worden maar na ongeveer een half jaar stort het helemaal in en wordt het weer slaapverwekkend. De cast voor deze film is best indrukwekkend maar helaas overtuigd vrijwel niemand. Alleen Michael Rispoli als Sala vond ik echt goed spelen. Aaron Eckhart speelde ook best aardig maar eigenlijk had hij geen grote rol in deze film. Amber Heard zag er natuurlijk wederom fraai uit maar haar rol was behoorlijk flut. Johnny Depp speelt natuurlijk de hoofdrol in deze film maar echt geweldig vond ik hem niet en de laatste jaren vind ik hem sowieso minder worden. De film staat betiteld als een Komedie / Drama maar buiten het eerder genoemde half uurtje valt er vrijwel niets te lachen en een echt drama vond ik deze film eigenlijk ook weer niet. Wat het dan is mag Joost weten, maar die zal het waarschijnlijk ook niet weten.

Matige verfilming van het boek van Hunter S. Thompson. Depp is redelijk in de hoofdrol (zijn rol doet onherroepelijk sporadisch denken aan die in Fear And Loathing In Las Vegas) en de rest van de cast is degelijk genoeg, maar de film mist vaart en inhoud. De gebeurtenissen zijn niet bijster interessant en de komische elementen werken slechts mondjesmaat. Gelukkig is de mooie Amber Heard aanwezig om de aandacht af te leiden van het vlakke script.

Dus. Johnny Depp is mijn ideale man. Wát een lekker ding. Films waar hij in speelt wil ik gewoon zien, ongeacht of het verhaal me aanspreekt of niet. Ik heb zelfs die film gezien waar hij met Angelina Jolie speelt, kun je nagaan hoe gek ik op die man ben. Ik praat soms zelfs tegen hem, als ik daar zin in heb. Niet dat hij me hoort of wat dan ook, maar hè, een vrouw moet een hobby hebben toch?

Dus. Johnny, Johnny, Johnny toch.. Ik vind je ontzettend veelzijdig, dat heb ik nu wel door na bijna 30 films van je gezien te hebben. Wil je nu dan a.u.b. stoppen met dit soort films? Het is gewoon niet.. Johnny. Ik mis de Johnny die me aan het lachen maakt ('Pirates of the Caribbean'), de Johnny die me intrigeert ('Donnie Brasco'), zelfs de Johnny die moorden op wil lossen ('From Hell' en 'Sleepy Hollow'). Maar dit soort films.. Nee. Niet meer doen. Daar ligt je kracht niet.

Enfin. Het verhaal zelf. Oersaai natuurlijk. Het mist een scherp randje, durf, vaart, humor.. elke poging om mij als gekke fangirl bij de kraag te grijpen mislukte. Jammer! Zelfs de mooie Amber deed 't hem niet voor me. Het grootste probleem is en blijft het zoutloze script.

Jammer. (Maar ik hou nog steeds van je Johnny!)

Leuk!

Eindelijk weer eens een fatsoenlijk film van Johhny Depp i.p.v die Jack Sparrow popcorn onzin.

Niet dat Depp hier nou een fantastisch acteert maar hij stelt sowieso niet teleur.

Ik vond de sfeer en de humor geweldig hierin. Het is niet over de vloer rollen van het lachen maar er zitten hier zeker genoeg grappige opmerkingen en gedachtegangen in.

Ribisi z'n rol is hierin wel het geweldigste en ook weer echt een rol die op zijn lijf geschreven is.

3.5

Mooie sfeervolle shots van Puerto Rico en een decadente tropische sfeer die goed overgebracht wordt. Dat is meteen de sterkte van the Rum Diary. Enkele gekke scènes (die mini) en een paar kleurrijke personages zoals de door zijn neus pratende Ribisi en de sympathieke Rispoli kunnen het geheel echter niet op een hoger niveau brengen want daartegenover staat een totaal oninteressant verhaal. De laatste 15 minuten heb ik trouwens niet goed begrepen wegens verslapte aandacht. Film die ik morgen zonder moeite terug vergeten ben.

Down met Johhny

Meningen kunnen nogal eens uiteen lopen, maar bij sommige films kunnen deze meningen al helemaal extreem ver uit elkaar liggen. Dit bewijzen de reacties op moviemeter en het gezelschap waarmee ik de film aanschouwde in het geval van The Rum Diary des te meer. Een kameraad vond de film namelijk ronduit geweldig terwijl mijn overige vrienden de film matig tot slecht omschreven. Overigens val ik binnen de tweede categorie.

De film is namelijk wisselend in zijn succes. Sommige scene's zijn leuk gevonden en weten je wakker te schudden maar dit is wel na aanleiding van een voorgaand moment waarbij mijn ogen weer eens bijna dichtvielen. Er is best over het verhaal nagedacht en dit komt ook wel naar voren alleen is de uitwerking niet om over naar huis te schrijven. Dit laat mij wel degelijk begrijpen dat leden de film omschrijven als slopend en slaapverwekkend. De sfeer in de film voelt wel lekker en is authentiek neergezet met goede acteurs maar is gewoon niet intrigerend of vermakelijk genoeg. Kort gezegd is het geheel niet boeiend genoeg om de volle twee uur je aandacht bij te houden.

2,5*

Bij vlagen grappig en de zomerse vibe doet de film veel goed, in combinatie met een wonderschone Amber Heard. Depp doet zijn rol op de auto piloot en weet niet geheel te overtuigen. Ribisi vind ik dan wel weer een grappige rol hebben en eist dan ook de meeste aandacht op.

Jammer dat het plot zelf niet echt weet te boeien, komt het te vaag over en verveelt helaas toch wel bij tijd en wijlen. Daarnaast duurt de film ook nog is twee uur. Soms zie je vlaagjes van Fear and Loathing terugkomen, maar nooit wordt dit niveau geëvenaard.

Uiteindelijk toch een tegenvaller en een tamelijk saai ritje. Zelfs Amber Heard kan dat niet verhelpen.

2,5*

Heerlijke film over de jonge jaren van Hunter S. Thompson die als jonge journalist in Puerto Rico voor een lokale VS-krant gaat werken gericht op de rijke Amerikaanse toeristen.

Een krant die op de rand van faillisement ligt en waar de journalisten nogal wat alcohol en andere stimulati gebruiken.

Voor degenen die niets van het verhaal snappen: Thompson is de bedenker van de Gonzo-journalistiek, gewoon uitgebreid beschrijven wat je zelf meemaakt en om je heen ziet....en dat is ook wat we hier zien....broeierig, corrupt en in een soort van complete roes.

Velen malen beter dan die overschatte andere Hunter S. Thompson-film met Johnny Depp (hoe heet dat ding ook alweer? ... Oh ja, Fear and Loathing in Las Vegas).

Mindere adaptatie van het werk van Hunter S. Thompson.

In vergelijking met Fear & Loathing een stuk rustiger, veel minder hallucinant, en een stuk rechtlijniger. De humor, weliswaar leuke humor, is wat minder vaak aanwezig.

Het sfeertje is wel in orde, vooral de setting helpt mee, en Depp heeft voor de verandering weer eens een leuke rol. Ook de andere rollen zijn best de moeite waard. Daar staat tegenover dat de film met twee uur wel aan de lange kant is voor zoiets als dit met vrij weinig om het lijf. De film kan zich dan ook niet ontworstelen aan de saaie stukjes.

Maar de humor en de sfeer trekken het naar een 3*'tje.

Beetje vlees noch vis deze film, hangt ergens tussen mislukt drama en mislukte komedie in. Johnny Depp doet zijn bloedeloze typetje op de automatische piloot.

Het is dat de film zelf wel goed gemaakt is, en dat de bijfiguren wel oké zijn, ze hadden beter een andere acteur kunnen nemen voor de hoofdrol. Nu is het een soort B-versie van F&L in Las Vegas geworden, qua typetje.

Een avontuur.

Ik voelde de film wel. Lekker naar een ander land gaan en daar een avontuur beleven. Of de kleurrijke personages nou allemaal een stuk scherper hadden kunnen zijn boeide me niet zoveel. Lekker een baantje als journalist en dan jezelf mee laten voeren met de mensen in die wereld, deed me heerlijk wegdromen. Keek daardoor prima weg. Zal vast voor de mensen die zich er mee bezig hielden wat aan te merken zijn op het visuele of wat dan ook. Ik droomde even weg en gaat binnenkort ook maar eens veel reizen nu het nog kan..

3.5 sterren.

Flinke meevaller hoewel weinig opzienbarend. Geinige personages, een prima cast met dito acteerwerk, mooie locaties en een lekkere soundtrack. Prima mee vermaakt.

Zojuist deze film toch maar afgekeken nadat ik eerder 2 keer in slaap ben gevallen. Echter liet de film me niet los.

Het is geen topfilm, maar tegelijkertijd een film die me wel intrigeerde met als gevolg dat ik het niet kon laten hem af te kijken. En na het zien van deze film besefte ik me de juiste keuze te hebben gemaakt.

De scène met het autootje en de rol die Giovanni Ribisi als Moberg wist neer te zetten .... put a smile on my face.

Een redelijk komedie/drama/romantiek film...

Redelijk verhaal...

Niet echt spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Johnny Depp speelt wel goed...

Prima achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Aangename film met een wat stuurloos scenario die verder geen moment verveeld.Depp vond ik niet echt sterk maar de bijrollen van Eckhart,Rispoli en Ribisi waren dat wel.Rispoli was geweldig als maat van Depp en Ribisi was zelfs hilarisch al speelde hij bijna dezelfde rol als in Middle men.Leuke comedy met verder nog een extra vermelding voor de oogverblindende Heard.

Do not confuse love with lust, nor drunkenness with judgment

Ik heb altijd wel een zekere fascinatie voor journalistiek gehad. Ik heb zelfs even getwijfeld tussen een studie journalistiek en informatica maar het is uiteindelijk informatica geworden. Soit, er is waarschijnlijk geen meer intrigerende journalist geweest als Hunter S. Thompson en via Fear and Loathing in Las Vegas was het liefde op het eerste gezicht. Ik was dan ook erg benieuwd wat voor beeld we te zien zouden krijgen van de man in The Rum Diary.

Want hoe bezopen, stoned en andere synoniemen voor in een bepaalde staat zijn Thompson ook was in Fear and Loathing in Las Vegas, hij was natuurlijk niet altijd zo. In dat opzicht levert regisseur Robinson ook een interessant beeld van de schrijver/journalist doordat Thompson hier veel normaler is dan in Fear and Loathing. Langs de andere kant is dit ook een beetje nefast voor de film doordat er een echt duidelijk plot mankeert. Vooral naar het einde toe wordt er blijkbaar nog een sprintje getrokken om de warrige verhaallijn betreffende de op de rand van faillissement balancerende krant af te ronden. Gelukkig worden we wel weer verwend met een aantal erg leuke personages (Moburg!) en verveelt de film nergens in de twee uur.

Het is dan ook dankzij een paar uitmuntende vertolkingen dat ik uiteindelijk toch nog op 4* kom. Het is natuurlijk al een enorm groot pluspunt dat Depp terug in de huid kruipt van de journalist en Depp weet de rol goed te brengen. Hij maakt geen gemakkelijke kopie van zijn personage in Fear and Loathing maar probeert er hier terug een eigen vorm aan te geven. Toen ik voor het eerst hoorde dat Amber Heard hier in ging meespelen was ik erg verheugd. Eén van de mooiste actrices van het moment en volgens mij ook iemand die nog echt wel wat in haar mars heeft. Hier is ze weer zoals gewoonlijk verbluffend mooi maar haar rol op zich viel een beetje tegen, ik had toch iets meer screentime verwacht. Er is echter één acteur die er de helft van de tijd met kop en schouders tussenuit steekt, namelijk Giovanni Ribisi. Een aantal jaren toevallig ontdekt in Married With Children en Friends en sindsdien wat blijven volgen. Dit doet hij dan ook werkelijk heerlijk en zorgt menigmaal voor een amusante noot. Ook de voor mij onbekende Michael Rispoli is trouwens erg goed gecast als Sala.

Toch wel iets minder als Fear and Loathing maar de geweldige cast maakt enorm veel goed. Depp doet het zoals gewoonlijk weer degelijk maar het zijn Ribisi en in mindere mate Rispoli die de show weten te stelen. Amber Heard is ook altijd mooi meegenomen natuurlijk.

4*

Een beetje een dubbel gevoel.

Eerste uur is sterk. Zowel wat sfeer als wat verhaal betreft. Een aantal intriges steken de kop op, een prachtige dame (wat een godin die Amber Heard!) in de mix, overmatig drankgebruik, lekker avontuur.

Helaas zakt de film nadien als een pudding in elkaar en blijft er van al het bovenvermelde weinig over. Meisje verdwijnt, met de intriges gebeurt niets meer en van het zuipen blijft maar weinig over. Onze journalist ziet het licht en besluit plots wat goeds te doen maar ook dat komt er niet uit en wat erger is; het haalt de sfeer er helemaal uit.

Over de acteurs niks dan lof. En eindelijk nog eens een film waarin Depp geen typetje moet spelen. Speciale vermelding voor Ribisi, lekker maf personage dat hij mag spelen en hij doet dat dan ook met overgave.

Jammer dat de film de lijn van het eerste niet kan doortrekken.

Het is maar zo heel, heel af en toe dat er een film langskomt waar je echt helemaal ingezogen wordt, vanaf het begin haast een deel van het verhaal wordt. Waarbij het verhaal er eigenlijk steeds minder toe doet - het is meer de stroom van gebeurtenissen die je over je heen krijgt van de wereld, waaruit je weet wat je te doen staat. Alsof jij en de hoofdpersoon dezelfde zijn geworden, en een het verhaal daardoor geen enkele discontinuiteit meer heeft omdat het gewoon van de ene dag in de andere gaat. Daar ben ik het met Jawaddedadde dus niet over eens - het midden haalt de vaart helemaal niet uit de film, het maakt het juist sterker omdat het meer aansluit op wat herkenbaar is, wat je zelf zou doen. Drink eens een fles 420 proof - met een vlammetje. Da's wat je meemaakt, in de krappe 2 uur die deze beeldprent geeft.

Depp is echt steengoed. Hij speelt niet, hij is. Geen gedoe, geen idiote maniertjes, niets wat herinnert aan Capt -- ehh, die naam noemen we hier niet. Z'n wangetjes zijn wel eng glad voor een man in de vijftig, moet me dan nog wel van m'n hart. Maar buiten dat is dit denk ik eigenlijk het beste wat ik 'm ooit heb zien doen - en dat is nogal wat. En wat een prachtige manier vindt hij hier om z'n makker Hunter S. Thompson een ode te doen. Zulke vrienden, wie heeft ze. Kom er maar om.

Amber Heard is dan ook ongehoord goed. Dat is ze altijd - kan ze niks aan doen eigenlijk, denk ik. Wat een prachtig wereldwijf. Jammer dat het zonnebankbruin in de eerste helft erg nep overkomt - alsof het zo uit een flesje komt. Nep, zo ziet het er vooral uit. En dan kan het nog niks afdoen aan haar acteerprestaties, het stoort toch. Maar de rol die ze hier dan neerzet, trofeemeisje misschien - maar met een rol in het drama, een eigen karakter, de zeemeermin die het verhaal mystiek maakt, de hoop op de goede afloop. Daar mag ze echt voor langskomen.

Daarmee niks te min over de andere acteurs. Ik kan bezig blijven. Het lijkt alsof iedereen voor dit verhaal, omwille van Hunter S. Thompson en het mystieke van psychedelische spullen doorwrongen aura wat hij met zich meedraagt op een heel hoger plan terecht komt. Ribisi? Jawel, wat een geniale vieze man speelt hij. En Rispoli, de idiote sidekick met z'n cinquecento. En laten we Aaron Eckhart niet vergeten, de bad guy in dit paradijselijke verhaal. Allemaal een tikkie beter, een stapje hoger dan we mogen verwachten. Alsof ze aan een of ander wondermiddeltje gezeten hebben.

En gelukkig is de hoeveelheid psychedelische beelden - anders dan in Fear and Loathing - heel beperkt. Maar als ze dan langskomen is het ook echt helemaal perfect. Da's precies het soort subtiliteit waardoor deze film eigenlijk uiteindelijk zo goed is - en waardoor je zo meegenomen wordt in het verhaal. Het had je zomaar zelf kunnen overkomen.

Misschien begint dat morgen wel.

Zuipende en lallende personages kunnen mij doorgaans niet bekoren. Ook de gasten inclusief Johnny Depp in deze film niet. Vooral van die bezopen en voortdurend lallende Moberg (Giovanni Ribisi) kreeg ik op een gegeven moment schoon genoeg. Verder deed het plot mij ook bar weinig, hoewel de lokaties en de beginjaren zestig sfeer wel mooi werden weergegeven. Enige lichtpuntje was voor mij de verschijning van de wonderschone Chenault (Amber Heard) die helaas veel te weinig in beeld was. Hierdoor kon zij deze voor mij verder teleurstellende film helaas niet redden.

2,0*

Leuker dan ik had verwacht. Het is een vrij rustige film die het voornamelijk moet hebben van zijn setting en sfeer. De heerlijke, exotische en warme sfeer van Puerto Rico is volop aanwezig, waardoor je de film in wordt gezogen. Humor was er niet constant, maar was er wel subtiel aanwezig. De acteurs waren ook leuk. Zeker de rol van Giovanni Ribisi, als Moberg, was hilarisch.

3*

Om te beginnen vind ik deze aanpak veel leuker dan die in Fear and Loathing in Las Vegas. Een beetje On The Road zeg maar, met een vleugje komedie. The Rum Diary is compleet wat ik ervan verwachtte waarbij de alcoholist die in Johnny Depp zit naar boven komt en de sfeer van het tijdsbeeld die wordt neergezet de hoogtepunten zijn van de film vormen en de te lange speelduur om echt ten volle te genieten van heerlijke Gonzo, die bekend werd door Hunter S. Thompson.