Mean Streets (1973)

“You don't make up for your sins in church. You do it in the streets. You do it at home. The rest is bullshit and you know it.”

Eén van de eerste films van Scorsese, en je ziet al duidelijk de hand van de meester. De Niro, de maffiaverhaallijn, het keiharde geweld, de dialogen en uiteraard New York, alle elementen van een Scorsese film zitten in Mean Streets. En New York ziet er nog groezeliger uit dan in Taxi Driver.

Mean Streets drijft op de dialogen en het acteerwerk, en hier excelleert de film. De Niro, Keitel, Proval etc. Allemaal zijn ze voortreffelijk op dreef. Het verhaal is niet al te bijzonder, en er is niets wat Scorsese al niet ontelbare keren eerder heeft gedaan in één van zijn andere films. Maar het is knap dat je als beginnend regisseur al echt een eigen visie hebt en dat weet te vertalen naar het witte doek.

Leuk filmpje eigenlijk. Had hier niet zo'n hoge verwachtingen van; Scorcese is als regisseur absoluut goud waard, maar over dit (quasi) debuut heersen niet de beste meningen. Het viel me echter erg goed mee. Sfeerschepping is ook hier al erg sterk met dat donkere en sombere kleurgebruik, en die barscènes gebaad in een rode gloed zijn een lust voor het oog. Typisch Scorsese al. Een erg jonge Keitel zet hier een heel goede prestatie neer, de rest van de cast was wat gemiddelder. Het begin van de jarenlange samenwerking tussen Scorsese en De Niro ontstaat hier, maar dit moet toch veruit een van De Niro's vervelendste rollen ooit zijn. Degelijk geacteerd wel, maar hij moet een te irritant mannetje spelen.

Maar verder merk je wel echt dat Scorsese een grootse carrière te wachten stond. Het steekt allemaal oerdegelijk in elkaar. Ook interessant om te weten is dat wijlen Gandolfini (Tony Soprano) deze film noemde als een van zijn grootste inspiratiebronnen. Je zou denken dat een film als Goodfellas daar eerder voor in aanmerking komt, maar vind het wel begrijpelijk.

Mooi gemaakt, vooral het typische 70's sfeertje komt sterk naar voren. Maar tegelijk vind ik het verhaal niet overdreven sterk, al doet een prima cast er wel alles aan. Het duurde me allemaal net te lang om er meer dan een gemiddelde score uit te halen. Scorsese wist later in zijn loopbaan wel heel wat meer films te maken die flink wat pakkender waren.

3*

“You know what the Queen said? If I had balls, I'd be King.”

Zeker geen topper van een misdaad prent, of het was gewoon niet mijn ding. Normaal ben ik erg fan van ‘Scorsese’ misdaad films, zeker met een ‘DeNiro’ in de hoofdrol maar ‘Mean Streets’ wist mij gewoon weg niet te pakken. Misschien kwam dit door het vrij trage spel waar we in zaten, of het verhaal wat nergens echt spanning of actie met zich mee wist te brengen.

En toch valt de film met bepaalde dingen wel erg in de smaak. Het gangsterverhaal druipt er echt vanaf, zo zijn de actie scenes ook wel echt keihard bijvoorbeeld wanneer een schietpartij is op het einde gaat het er erg grof aan toe, en ook de cast doet er alles aan om de film nog een beetje te redden, wat hier en daar wel lukt en vooral ‘DeNiro’ is heel sterk in deze film, en ook erg leuk om te zien.

Maar dan vond ik toch het verhaal wel erg mager, hoewel soms leuk te volgen deed het me vrij weinig. Toch gehoopt op wat meer actiescènes, waar de film te vaak in kakt met slome praat scenes die weinig spanning boden, zonde.

3.0*

Fijn Mean Streets eens mee te kunnen pakken op de VOD. Maar een fijne kijkervaring was het niet. Eigenlijk vrij vervelend. Karakters zijn vervelend, pacing rammelt (iedere keer vraag je je af hoe we in vredesnaam in deze scène zijn beland) en het is enórm saai. Ook na afloop heb je geen idee waar je nou eigenlijk naar hebt zitten kijken.

Pluspunten? Nou vooruit; camerawerk is wel vrij sterk en New York, zeker in dit tijdsbeeld, een filmgenieke stad.

1,5*

Er wordt goed geacteerd door Harvey Keitel en Robert de Niro, bovendien oogt de cameravoering energiek en doordacht. Daar houden de meeste pluspunten echter weer op, want het was vooral een vermoeiende aaneenschakeling van drukke conversaties en oninteressante misdaden. Regisseur Martin Scorsese voert het tempo continue op en vertraagt deze net zo snel weer, waardoor de kijkervaring in negatieve zin begint te wegen. Er ontbreekt uiteindelijk vooral een intelligent en intrigerend verhaal, nu gaat het veel meer om de sfeerzetting en vormgeving. Voordelig is dat het niet wordt uitgerekt tot drie uur, maar dat alle hectiek, chaos en paniek na 112 minuten al mag worden afgesloten.

Degelijke misdaadfilm, maar meer dan dat is het niet geworden. Het verhaal stelt weinig voor, want behalve een aantal kroeggevechten en Johnny die meermaals wordt aangemaand om zijn schulden te betalen, krijgen we niet te zien.

Gelukkig is het wel een film geworden die erg sterk is in de sfeerzetting. De film is heel donker geschoten en op die manier wordt Little Italy knap in beeld gebracht. Veel van de scènes spelen zich af in de groezelige kroeg en dit zijn wat mij betreft de betere scènes uit de film.

Verder valt vooral het acteerwerk van De Niro op die op en wel zeer energieke wijze gestalte geeft aan het personage Johnny, die op zijn zachtst gezegd een paar vijzen los heeft. Ook Keitel zet een goede rol neer, maar het is toch De Niro die hier het meeste opvalt.

Mocht het verhaal interessanter geweest zijn, had er ongetwijfeld een hoge score ingezeten, want op vlak van sfeerzetting en acteerprestaties is dit wel een sterke film.

3*

Altruïsme in een maffiose omgeving. Keitel als redder, waarbij hij de gouden regel overtreedt. Krachtig spel van Keitel en Romanus. De Niro op zijn best als sociaalgestoorde jongeling, die weet hoe t in elkaar zit doch schijt heeft aan t systeem en iedereen verloochent. Robinson overtuigend als 'vriendin' van Keitel. Een greep uit enkele weken 'shimmy underworld' rauw geschoten met voor die tijd vernieuwend camerawerk. Opvallende rol van de 2 halfbroers Carradine en sterke muziek. 3,8*