No Moriré Sola (2008)

Juist de momenten die iggybiggie aanhaalt vond ik cool aan deze film. I'll Never Die Alone kan wat dat betreft dus tweemaal prima door de bocht. Lekker foute exploitation. De jaren 70 druipen hier vanaf, hoewel dit een pak serieuzer is dan de paar chicksploitation flicks die ik zag.

Toch is deze film onnodig langzaam (er wordt veel te veel op zaken gericht die echt niet toedoen voor het verhaal) en had ik veel meer een wraakplot verwacht. Dat is nauwelijks het geval. De 'wraak en weerwraak' klinkt als een tennisspel, maar zo heftig gaat het er niet aan toe. Doordat er een bijzonder laag tempo in deze film zit, komt het einde bovendien wat slap aan.

Wel enorm bruut is de grafische verkrachtingsscène. Dat gaat zo'n tien minuten door, je proeft het leed. Maar door de (bewust) amateuristische opzet (slechte kwaliteit, slecht camerawerk, slecht geluid) is dit werkje niet heel boeiend. Volgens mij is dit een enorme ode aan grindhouse-achtige cinema, maar gaat te traag om goed te vermaken. Ik heb I Spit on Your Grave overigens niet gezien, maar ik kan me voorstellen dat die film een groot voorbeeld hiervoor was.

De hardste film op het AFFF is dit overigens echt niet.

Aangrijpende rape&revenge film die een totale stijlbreuk is met de gelikte horrorfilms van vandaag. Een schokkende camera, overbelichting, gebrek aan contrast en fletse kleuren maken de beelden lelijk, maar geven wel het realisme waarin enkele soortgelijke films uit de jaren '70 baadden. Het gebruik van geluid, of vaak de afwezigheid daarvan, sluit naadloos aan bij die beelden. Hoewel de film dus vaak erg lelijk oogt en klinkt, zitten er toch tal van mooie scènes in, net omdat ze opzettelijk zo zijn neergezet.

Tegenover het audiovisuele realisme staan personages wiens dialogen en handelingen dan weer erg surrealistisch aandoen. Geen idee of dit ook bewust was, maar het zorgt voor een heel naargeestige kijkervaring, in de positieve zin weliswaar. Het gebrek aan dialoog en het feit dat sommige scènes erg (te) lang aanslepen, zorgt meermaals voor een ongemakkelijk gevoel. Een voorbeeld hiervan is dat tijdens een tien minuten lange verkrachting close-ups genomen worden van een verweesd gezicht, waardoor de impact van de scène des te groter wordt.

Vergelijkingen met films als I Spit on Your Grave en Last House on the Left liggen voor de hand omwille van de stijlkenmerken, met dit verschil dat het opzettelijke amateurisme in No Moriré Sola nog meer overtuigt. Het rape&revenge genre heeft binnen de horrorwereld sowieso geen al te beste reputatie, maar wie over een sterke maag beschikt moet deze beslist een kijkje gunnen. Het is namelijk een van de betere in z'n soort.

Grimmige, bijzonder nare wraakfilm waarin een groepje vriendinnen allerlei vreselijke dingen overkomt. Vrijwel plotloos; de slechterikken hebben ook geen motivatie, wat ze feitelijk nog enger maakt. Het ontbreken van allerlei hysterische toestanden maakt de film ook behoorlijk doeltreffend. De vrouwelijke hoofdpersonen bereiken een punt waarop ze het allemaal niet meer uitmaakt, waarna de film een nihilistisch en onfris karakter krijgt. Qua rauwe stijl zo weggelopen uit de jaren '70, met een apart gebruik van geluid en muziek. Na afloop vraag je je wel af; wat moet ik er eigenlijk mee?

Dit is de eerste keer dat ik bij de optiteling van een film een lijst met inspiratiebronnen zie. Ik zal ze hier even overnemen:

-Juan Jose Campanela

-Roy Schneider

-The New Kids

-Eduardo Sanchez

-Funny Games (Austria)

-Mrs. 45

-Zoe Lund

-Christina Lindberg

-La Busqueda

-Acorralada

-Takashi Ishii

-Savage Streets

-A History of Violence

-Boris Vian

-Deliverance

-Southern Comfort

-Death Wish

-Victor Salva

-Carlos Reydagas

-Canoa

-Idi i Smotri

-Enzo Castelari

-The Last House on the Left

-La Mariee Etait en Noir

-Aldo Lado

-Nicolas Roeg

-Donald Cammell

-La Tentacion Desnuda

-Angst

-Don't Torture the Duckling

-Jaimie Alexander

-Thriller: A Cruel Picture

-Naked Massacre

-Night of Fear

-Class of 1984

-Coto de Caza

-I Spit on Your Grave

-Takeshi Kitano

-Mouchette

-Gaspar Noe

-Doncoscarelli

-Buford Pusser

-Bonnie and Clyde

-Straw Dogs

-Richard Syles

-Jungfrukallan

-Chris Sarandon

-Fabian Bielinsky

-La Casa Sperouta nel Parco

-Gymkata

en

-Sorcerer

En gek genoeg, dat zie je allemaal terug. Nou ja, voor zover ik deze films gezien heb, maar de sound design en de look in het bos was bijvoorbeeld duidelijk geïnspireerd door Idi i Smotri. Bogliano is blijkbaar dus zelf een hele grote filmfan.

Best goede films. Ik zie dat meerdere mensen zich hier gestoord hebben aan het amateurisme. Maar Bogliano doet wel behoorlijk veel met zijn lage budget. Zeker tegen het einde komen er steeds meer mooie shots in de film en ook de minutenlange 'onnodige' shots in de film, werken best intrigerend. Helaas had ik veel liever gezien dat de rape-revenge-verhouding meer naar dat tweede was gekanteld.

Interessante film dus, die behoorlijk hard is en eigenlijk net iets te lang nodig heeft om echt te werken. Maar toch benieuwd naar wat Bogliano in de toekomst doet.

Behoorlijk ziek ja.

Wat me vooral op viel was het geweldige camerawerk, die een soort van smakeloze, (zoals al eerder goed verwoord, kwam echt als eerste in me op) broeierige en vuile sfeer overbrengt. Met een low budget is dit uitzonderlijk knap allemaal. Zelden zo'n sfeertje meegemaakt (zoiets had ik met Cannibal holocaust bijv ook, de hele zieke feel van de situatie waarin ze zitten, op de juiste manier in beeld brengen om er iets mee los te krijgen), de vele onnodige shots (ook véél hele lange: Lichaam begraven) die dragen iets bij, erg apart maar vooral mooi dat er de tijd word genomen om iets neer te zetten.

Er word op de juiste momenten ingespeeld, de rape en revenge komt goed hard aan en dat het acteerwerk dan soms bedroevend is doet er niet toe. Het is vrij hard allemaal en heeft genoeg moois te bieden om de liefhebbers van het nogal onderschatte rape & revenge genre tevreden te stellen. 4*

Een van de weinigen films waarin dit amateuristische stijltje me vrijwel niet stoort.

Pluspunten:

- Paar leuke vondsten.

- Aantal memorabele shots.

- (Muziek/)geluiden-keuze vaak erg goed en sfeervol (alleen bijv. dat begin-deuntje trok me niet zo).

- Memorabel afsluitend stukje.

Minpunten:

- Introductie kon wat beter.

- Voelde af en toe iets te traag aan en (daarmee ook sfeerverlagend). Dan heb ik het niet over de stukken waar dingen gebeurden (daar is het juist fijn dat het niet te snel voorbij gaat), maar meer de momenten waar het niet nodig was om tijd te rekken.

- Het revenge-gedeelte had ik iets meer van (en iets langer) verwacht.

- Acteerwerk kon af en toe iets beter (alleen tegen het einde aan werd het drastisch beter).

Kortom: niet flawless maar zeker een fijne binnenkomer, en ik kijk al met smart uit naar het volgende werkje van de beste man.

Krappe 4*

Een hommage!

Zo `n scene waarin we een meisje op het toilet volgen, doet mij gelijk aan de films van Reygadas denken. Een trage scene die niet perse in het verhaal thuishoort, maar dient als sfeervanger. Wat mij betreft allemaal net wat te geforceerd gemaakt, want`waar een dergelijke scene bij Reygadas nog wel eens een eigen leven wil gaan leiden, zorgt hij hier vooral voor oponthoud.

Na een wat stroef begin ontspint zich er toch een meer dan interessante film, niet in de laatste plaats dankzij het geweldige(!) sounddesign van de film. Veel ruis en omgevingsgeluiden die worden uitvergroot en voor een constant dreigende/ongemakkelijke sfeer zorgen. Daarnaast zijn de verkrachtingsscenes behoorlijk gruwelijk weergegeven, de scenes daarna in het bos deden mij echter meer. Het ongeloof van wat er zojuist gebeurt was druipt er vanaf, je ziet mensen die in een soort van trance zijn belandt, hun hart bonkt zowat uit hun lijf. En dan lopen ze door het bos, alles lijkt zo vredig zo pais en vree, met als toppunt het zonnetje dat achteloos door het bladerdek prikte. Sterke scene!

De ontknoping mocht er ook zeker zijn. Alhoewel ik het wel wat jammer vond dat de laatste dader aan zijn einde kwam door toedoen van een stel zwijnen en niet door de meiden zelf. Een nogal gemakkelijke oplossing of ben ik te wraakbelust?! De slome politieagent was ook niet bijster slim trouwens: Er is net een moord in zijn district gepleegd en hij kreeg net een verontrustend telefoontje over 4 meisjes in nood, dan denk je de man is op zijn hoede, maar nee: hij gaat op patrouille en gaat met zijn rug(!) naar een auto vol ( verdachte ) mensen staan.

Desondanks veranderd het allemaal weinig aan mijn waardering voor deze film. 4*

Behoorlijk sterk!

Toffe, goed gelukte en met enorme passie gemaakte ode aan het exploitation genre. Komt aardig authentiek over, iets wat ik van de meeste andere hedendaagse 'odes' (en variaties op en) aan dit genre slechts zelden kan zeggen... Zeker low budget, maar amateuristisch? Als je het zo wilt stellen geldt dat voor de meeste genre filmpjes uit de 70's. Dat geldt ook voor het wat magere verhaal, acteer -en camerawerk. Dat complete plaatje komt de sfeer voornamelijk ten goede en hoort gewoon bij dit genre... 7.5/10*

Geen van de dames is een straf om naar te kijken. Verder best een zieke film. slecht geacteerd en het is maar goed dat ze weinig tekst hadden.

Toch niet zo sterk en goed, als ik had gehoopt.

Het is een keiharde, rauwe film, die er niet voor terugdeinst om sommige scènes expliciet in beeld te brengen. Verder doet de stijl erg jaren zeventig aan en is men duidelijk geïnspireerd door dezelfde soort films uit die tijd. De scène die zonder twijfel de meeste indruk maakt is de keiharde verkrachting van de meisjes. Op dat moment krijg je bijna medelijden met de slachtoffers. Het is ook vrij sterk gefilmd moet ik zeggen.

Daar staan echter ook negatieve zaken tegenover. Doordat je de personages niet echt leert kennen, kon ik ondanks de ellende die ze doormaken ook niet echt met ze meeleven. Natuurlijk wens je het niemand toe, wat er zich allemaal afspeelt, maar ik kon er verder vrij weinig mee. Het was niet spannend, niet meelevend, en zeker ook niet meeslepend. Daarvoor ontbrak er op een bepaalde manier iets. Toen de verkrachters/moordenaars werden teruggepakt, stond ik ook niet te juichen.

Op de een of andere manier werkte het niet voor mij. Het is hard, rauw en bizar, maar het gebrek aan dialogen en karakteruitdieping zorgt ervoor, dat ik er nooit door meegezogen of geraakt werd.

2,0*

Erg indrukwekkende rape & revenge film uit Argentinië. Garcia Boglanio had ik al een tijdje in het oog en was al vrij benieuwd naar zijn werk. Alleen weer behoorlijk vervelend dat er bijna niks van hem op dvd is uitgekomen hier in de omstreken, dus moeten we het voorlopig even met I'll Never Die Alone doen.

Rape & Revengefilms vervelen zelden, wie vind het onterecht dat slachtoffers van verkrachting al hun krachten bijeen rapen om de dader er even flink van langs te geven? Hier zijn vier vriendinnen op een roadtrip door La Plata in Argentinië. Onderweg vinden ze een toegetakelde vrouw en zien ze in de verte een paar jagers rondlopen, waarmee ze haar meteen meenemen en naar het politiebureau rijden, waarbij ze echter zelf doelwit worden. Hadden ze nou maar gewoon een omweg genomen ipv om te keren en alsnog de jagers passeren, dan vraag je toch om problemen?

Verder weet je hoe het gaat: de vier meiden worden uiteindelijk opgejaagd, gevangengenomen, en verkracht. De verkrachtingscene is hier wel heel anders neergezet vergeleken wat ik eerder heb gezien. De gruwelijke gebeurtenis word hier wel op een hele subtiele intieme wijze neergezet, en de daders lijken wel bijna geen kik of emotie te geven bij hun daad, alsof het hun gewoonte is. Wat ook heel mooi is om te zien is hoe de meiden niet meteen na de gebeurtenis wraak nemen. In plaats daarvan belanden ze in een situatie waarbij ze gewoonweg noodgedwongen zijn om terug te slaan, en vanaf dat punt veranderen de eerst zo brave studentes (althans, de twee die over zijn) zelf in meedogenloze killers met een paar overheerlijke kills van dien.

Helaas zit er nog wel vaak wat onlogica in verstopt: Zoals gezegt die scene waarbij die dames niet gewoon een andere route nemen, maar ook het feit dat, op het moment dat een van de meiden ontsnappen uit dat huis, de bewaker niet eens op zoek gaat of alarm slaat, hoe wil je iemand 200 meter verderop nog raken met een shotgun?, waarom had die agent zijn pistool nooit bij zich terwijl hij hem nog vaak wel nodig zou hebben, zeker als hij het blokhut van die jagers binnenloopt, die 2 dames die als katten een hele kuil dichtgooien om een van de verkrachters levend te begraven, maar er is toch een schep?? Die scene duurt ook veelste lang en word op den duur vervelend. Maargoed, hop maar!

Die rol van die politieagent was ook erg leuk.

Want voor de rest is deze film prachtig opgebouwd, en ook dit is weer zo'n typische film met een laag budget die niet B aanvoeld dankzij de filtering en de montage. Ook de soundtracks geven hier een erg aangename bijdrage en het indie-roadmovie gevoel is ook hier en daar aanwezig dankzij de vele mooie plaatjes. Ook opmerkelijk dat er bijna geen woord in word gezegt wat de sfeer ook wat beklemmender maakt. Acteerwerk valt ook mee. De cultstatus is hier ook lekker dik, die laatste shot waarbij de twee dames even in een actie-film pose gaan staan zegt daarbij genoeg. Ook een kleine maatschappelijke onderlaag om het feit dat een van de jagers baas is bij de politie en daarom lekker ongestoord zijn gang kan gaan (bijv. vrouwen misbruiken)

Voor mij een erg geslaagde film, helaas niet al te verzorgd op sommige momenten (alsof Bogliano haast had), maar daar moet je omheen kijken. Maar eens kijken wat Here Comes the Devil teweeg brengt. Voor de rest is er niks te krijgen van deze man.

4,0*

Weet niet wat het is maar op de een of andere manier jagen films waarin vrouwen heel apatisch reageren op al het gruwelijks wat ze aangedaan word/er met ze kan gebeuren (Axe, Ms.45, They Call Her One Eye) me altijd de stuipen op het lijf. Natuurlijk kun je je als man met geen mogelijkheid voorstellen wat er als vrouw wel niet door je heen moet gaan als een man je zo vernederd. Hoe vies, gebruikt en alleen je je wel niet moet voelen op zo'n moment en getraumatiseed het je kan achterlaten. Maar als zo'n vrouw niet reageert zoals je verwacht dat iemand in zo'n situatie zou reageren (ik zal mijn woorden zorgvuldig kiezen want het zal vast gevoelig liggen maar ik baseer dit op reacties die ik al zovaak en eerder in films zag: schreeuwen, krabbelen, trappelen) en in de plaats daarvan met een ijzige blik voor zich uitstaart en geen kik geeft terwijl ze door het agressieve gestoot half door elkaar geschud word dan doet dit me over het algemeen veel meer als een al even gruwelijke scene waarin wel alle spreekwoordelijke trossen losgaan (Irreversible etc) Een mooi voorbeeld is een stukje uit de originele Last House on the Left (waar dit overduidelijk een ode aan is, tot aan de suffige agent met autopech toe...) waar de later bitterzoet gewroken dochter van de twee ouders na eerst minuten lang gemarteld te zijn er uit een soort van combinatie van schaamtegevoel en ontering er voor kiest zich niet langer te verzetten en zich te laten doden, de beulen zelfs wat verontwaardigd achterlatend. Een zelfde soort gevoel als ik bij die scene had bekroop me hier. Enorm amateuristisch (die overbelichting steeds!!!) en verre van hoe het moet zijn verder, maar wel een mooi ode aan een tal van bekende en onbekende exploitation films en ergens wel vakkundig gemaakt. Was voornamelijk onder de indruk van de geluidseffecten die steeds weer op de juiste momenten werden ingezet. (3*)

Middelmatig rape and revenge filmpje...de acteerprestaties vind ik nog wel oke van de dames,mede omdat er niet zoveel gesproken word in deze film.Sommige scenes waren mij wat de langdradig en vond ik zeker een minpunt.

Het beeld van de film vond ik ouderwets en goedkoop uitzien...ik weet niet of het zo bedoelt is want het is niet gelukt...tis een film uit 2008 en ik heb het idee dat ik naar een film uit begin jaren 90 heb gekeken,ze hadden van mij best een paar honderd euro meer mogen uitgeven aan een camera die wat mooier en scherper beeld gaf.

Verder wel een leuke wegkijker...maar teveel minpunten voor een voldoende.

Goede en harde toevoeging (zover als je van goed mag spreken) in het Rape Revenge-genre! Vier Argentijnse meiden gaan op een roadtrip door de La Plata regio van Argentinië, maar dat verloopt wat minder vrolijk dan verwacht. Een meisje dodelijk gewond langs de kant van de weg en stel lokale zwijgzame stropers zorgen dat dit een zeer onprettige film werd! Deze nemen de meisjes mee naar de bossen waar ze herhaaldelijk brutaal verkracht gemarteld en geslagen worden! Die scenes duren even en zijn geen prettige plek! Uiteindelijk moet in films als deze de wraak zoet zijn, en in dit geval is deze zoet. De speciale effecten van die wraak waren goed gedaan, wonden, het bloed en de bloederige moorden zijn volledig in beeld! Wel opvallend is dat in de film veel spraak ontbreekt en dat er bevreemde soundscapes zijn te horen. Wat de film een soort serene rust gaf. De film is verder opgenomen met een jaren '70 Grindhouse-filter wat de film vooral veel goed doet! De film is netjes gemaakt, de beelden, hoe bruut ook, zijn door vaardige handen in elkaar gezet en dat zie je er toch aan af. Een geslaagde film, gemaakt op een klein budget en in een subgenre wat niet iedereen ding is!